Download audio file (angschtaschrecken92.mp3)

mp3 download Angscht a Schrecken beim Versuch „just kuerz“ eppes anzekaafen

En groen Samsdennometten Ufank März 2009. Ech stinn zu E. Op der Gare an sinn am Begreff, d’Traapen fir d’Unterführung erof ze goen, fir op deen aaneren Quai ze goen.
Just an dem Anblack gesinn ech eng Koppel. D’Meedschen huet Rasta. Ech bleiwen en Brochdeel vun enger Sekonn erféiert stoen, well ech mengen, et wier eng Bekannt vun mir, mee nee, d’Gesiicht ass ganz anescht an ech ginn jo d’Traapen roof an well main Zuch net verpassen, also ginn ech wéider, probéiren esou séier wéi meiglech duerch d’Unterführung ze kommen.

Uwen passéiert et mir dann fir déi aller eischten Kéier an mengem Liewen, daat ech färten, ech hätt halluzinéiert. Keng Spuer vun der Koppel. Main Bleck geht op den aaneren Quai vun der Gare vun E., dohinner, vun wou ech lo graad komm sinn. Ech gesinn keng Koppel. Keng Persoun mat Rasta. Angscht a Schrecken maachen sech breed.
Gesinn ech Männerscher? Ass et elo esou wait? Sinn ech lo komplett duerchgedreint?
Nee. An der entgeintgesaater Richtung, hannert dem Douanesgebai vun E. Geht d’Koppel, Aarm an Aarm. Wahrscheinlech wellen se irgendwelch illegal Drogen konsuméiren.
Ech sinn awer nach net komplett duerchgedreint. Mee et fehlt wahrscheinlech net méi vill. Angscht a Schrecken regéiren den Grand-Duché.

Reckblend: Eng Woch méi fréih. Daat selwescht, emmer groot Wierder an E., dem zweet deifsten Punkt vum Land, en dreckegt Lach iwert deem 300 Deeg am Joer eng dicht Wolekendecken lait, déi vun ennen ausgesait wéi den Deckel vun enger Schungkescht. An genee esou fillt en sech och. Wéi den Bewunner vun enger Schungkescht.

Ech haat daat dringend Bedürfniss no Schokola ass soss Seissegkeeten. Ech hunn zwar en Faible fir Seissegkeeten, mee seelen ass den Drang durno esou staark, daat ech effektiv direkt an den Buttek laafen fir mer es ze kaafen. Mee et ginn Geleegenheeten, do ass den Drang durno immens staark. Also duercht ech mir, gees de just kuerz e bessen Schokola ankaafen, den Buttek ass jo net wait.

Fréiher huet daat Geschäft Monopol geheescht an haat drai Stäck an et kruut en vun der Kuuscht iwert den Knapp bis hin zur Krokodilsliedertäsch esou ziemlech alles, waat een wollt. Daat ass iwerhaat esou eng Saach. Ech sinn jo an der Zait just virun an just nom Enn vum kaalen Krich grous ginn an deemols haaten d’Geschäfter zu Lëtzebuerg nach esou Nimm wéi Monopol oder Consum. Wahrscheinlech, daat och keen drun zweifelen konnt, daat déi Geschäfter zu 100% profitorientéiert kapitalistesch Gesellschaften waaren an een net den kommunisteschen Feind ennersetzt huet, wann een do eng Fläsch Wodka kaaft huet.

Samsdes nomettes an en Supermarché ze goen ass jo meeschtens eng domm Idee. Mee daat lei ass eischter en klengen Supermarché, wou sech net vill Leit Samsdes Nomettes fir den Recht vun der Woch andecken an sech dobai esou verhaalen, wéi wann d’Geschäfter Méindes net méi géifen opgoen an wéi wann eng Hongernout befir steht.
An an desen Zaiten hunn se vlaischt esouguer Recht. Et ass vlaischt méi gescheid, seng ganz Pei an Bechsenfudder emzewandlen wéi se op der Bank ze lossen. D’Bechsen sinn an engem Joer och nach iessbar, mat denen Souen kann een dann wahrscheinlech esou just nach d’Kautioun fir den Akaafsweenschen bezuehlen.

Iwerhaat, Banken. Eng vun denen drai Banken, op denen ech meng bescheiden Besetztümer verdeelt hunn, huet mir en Breif gescheckt mat den néien Zensen. 1% kréien ech nach. Ech géif méi Zensen kréien, wann ech meng Euroen géif an Neuseeländesch Kiwidollaren emtauschen. Ass daat net verreckt? Villaischt investéiert een elo am beschten an Kiwien an der Bechs. Déi sinn an engem Joer vlaischt esouvill wärt wéi hiert Gewiicht an Gold oder Wolframcarbit.

Ech hunn also probéiert mech duerch deen Supermarché ze drecken an irgendwéi main Wee an den Rayon mam Schokola ze erkämpfen. Daat ass guer net esou einfach. Well Supermarchéen sinn, an daat wessen mir alleguerten speistens sait se eis et all gudden Mound eng Kéier an enger „spannender an informativer“ Reportage um daitschen Privatfernsehen gewissen hunn, strategesch esou opgebaut, daat en meiglechst vill Zait dran verbrengt an all meiglechen Kreemschen keeft, deen en guer net kaafen wollt.
Een Beispill fir déi Taktik sinn déi kleng Artikelen wéi Dreppen oder Kamellen an den Keesen selwer. Déi sinn jo besonnesch dofir geduercht, fir d’Kanner ze lackelen, déi dann hier Eltren esou laang nerven, bis se endlech Seissegkeeten – fir d’Kanner ze berouegen, an eng Drepp – fir sech selwer ze berouegen, kaafen.

Ausserdem stinn an esou engem Supermarché eng ganz Retsch vun Obstakelen. Sief daat Akfaafswennerscher vun Leit, déi wahrscheinlech irgendwou enner engem Stouss Kiwidousen verschott sinn an déi lo op den heldenhaften Ansaatz vun den Rettungshenn waarden oder aal Leit, déi sech am Zaitlupentempo duerch den Supermarché bewegen. Heinsdo huet een d’Gefill, et wier een duerch Zoufall an der Zait gereest an wier bei den Dreiarbeschten vun „Matrix 12“ dobai, wou den 80joeregen Kenau Reeves immens Käschten fir Computeranimatiounen spuert, well hien sech fir déi esougenannten „Bullet Time“ einfach normal beweegt.

Irgendwann stoung ech dunn awer am Rayon mam Schokela. (Den Rescht tippen ech demnächst eng Kéier oof, sorry!)

Download audio file (angschtaschrecken29web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger halsbriecherescher Fahrt duerch d’Brousse

Ech sin aus menger Jugend gewinnt, vum Stadtkär aus op den Kierchbierg ze fueren an dobai den öffentlechen Transport ze benotzen. Et huet en jo net fir naischt en mat Angscht a Schrecken erkämpften Öko-Hellegenschain. Daat ass eng ziemlech flott symbolesch Saach. Et fiert en den laangen Wee den ganzen Bierg erop, wou een en Land voller Dreem bzw. en popcornverseuchten 10-Sall-Kino erwaard.

Mee des Keier sollt alles anescht kommen.
Ech waar mat e puer Freaks am Auto ennerwee. Eng Frendin, déi lo mol einfach “M.” nennen, haat e puer Stonnen virdrun mat mir ofgemaach, an de Kino ze fueren. Hat haat nach 2 aaner Leit dobai, ech ech net kannt hun, mee déi ech awer net onsymphatesch fonnt hun. Irgendwéi brengt d’M et emmer färdeg, nach Leit fir mat an de Kino ze fannen. Wann enges scheinen Daags op Chreschtdaag geif eng Atombom faalen an Kettenuwen geif explodéiren, d’M geif et trotzdem färdeg brengen, op manst 2 Leit rondrem sech ze versammelen, déi mat him en Film geifen kucken goen.

Aus irgendengem komeschen Grond fueren ech mam M emmer am heigen Tempo iwer irgendwelch obskur Schleichweer an der Brousse, déi direkt hanntert dem Kino erauskommen.
Fir an den Kino waar och alles an der Reih. Den Tempo waar zwar schnell, mee net halsbriecheresch. Mir sin zu Zait fir eisen Film komm an hun eis deen ungekuckt. Doriwer ged et net all ze vill ze zielen.

Mee no dem Film ass et méi interessant gin.

Hun ech soss emmer méi oder manner laang bei méi oder manner kaalen Temperaturen op en Bus gewaard, main Ökohellegenschain poleiert an mir virgestalt, wéi virun ech denen komeschen Drogenverreckten, déi hiren Kaffi moies mat 3 Leffelen Speed dran drenken an den selweschten Bus wéi ech huelen wollten, flüchten kéint.

D’Zait, déi en op en Bus virum Kino waarden muss an d’Lofttemperatur verhaalen sech antiproptional zueneen. Wann et aiskaal ass, dauert et op manst 45 Minuten an/oder den Arret ass weinst enger Motorscourse an den Foirshaalen op enger aanerer Plaatz. Mee wann d’Sonn schengt an naischt dogeint hätt bessi dobaussen ze stoen, steht den Bus schons do, wann en aus dem Kino kennt.

Mee mat denen Problemer hun ech mech des Keier net missen eremschloen. Keng schwiereg klimatesch Bedenungen, keng Drogenverreckter an main Ökohellegenschain keint ech och geschwen geint en Fligerticket bei CO2-Airlines emtauschen.
Waat net heescht, daat et des Keier sollt manner Angscht a Schrecken gin wéi mam öffentlechen Transport, well och den Individualverkeiher huet genuch Potential fir Horrortripper.

Zum Beispill, wann en mat zwee bis drai net nemmen eendaiteg suizidären mee och nach ziemlech verreckten Gestalten an engem Auto vill ze schnell op komeschen Schlaichweeer duerch d’Brousse ennerwee ass.

Ech souz also um Recksetz vun dem Gefir, daat net nemmen raschteg waar, mee och nach seier gefuer ass an komesch Manöver geamaach huet.
Ech hun probeiert verschidden Spannungen ze leisen. Sou zum Beispill d’Wiel vun der Musek, déi zwaar denen zwee Freaks gefall huet, d’M, waat um Steier souz, awer fuerchtbaar nervös gemaach hun.
Waat doranner resulteiert huet, daat haat net nemmen vill ze schnell gefuer ass, mee och nach ziemlech gereizt waar. Waat déi zwee, déi nemmen irgendwelch komesch synthetesch Drogen geholl konnten hun, ausgenotzt an ausgebaut hun.

Zum Beispill, an deem se probeiert hun, en Blaisteft mat den elektreschen Fensteren vum Auto ze spetzen. Waat, just nirwebai gesoot, net gelongen ass. Den Blaisteft ass just ofgebrach.

Et ass eng extrem domm Idee, den Chauffeur vun engem Auto nervös ze maachen.
Ech hun probeiert, mech ze berouegen. Angscht a Schrecken souzen riets an lenks nirwt mir an waaren mat dem selweschten Gurt ungestreckt wéi ech. Daat ass iwregens extrem gefeierlech. Also, zwou Persounen mat dem selweschten Gurt unzestrecken. Ech wees net wiesou, mee ech hun daat heiren an huelen un, daat et stemmt.
Ech hun probeiert, deif an an aus ze otmen an aus der Fenster ze kucken.

Et ass relativ schweier, sech ze entspannen, wann en obskuren Schlaichwee mat gefillten 250 Kilometer an der Stonn laanscht en flitt. Ausserdem ass et eng extrem domm Idee, den Chauffeur vun engem Auto dann nach méi nervös ze maachen, andeems en em stänneg irgendwelch erfonnten Fuerfehler virwerft.

Normalerweis sin ech jo fir eng schnell an rücksichtlos Flucht aus Situtiounen, wou Angscht a Schrecken sech opdrängen an et färt, et geif en en Been oder en Aarm verleiren. Mee meng enzegt Meiglechkeet wier gewierscht, aus engem Auto ze sprangen, den mat gefillten 300 Kilometer an der Stonn duerch d’Brousse gefuer ass an an dem 2 bis 3 Leit souzen, déi definitiv net bei kloerem Verstand waaren.
Ech hätt wahrscheinlech méi wei nemmen een Been verluer. Ech wier ausserdem an der Brousse geland an hätt nie méi heem fonnt.

Mir ass naischt aaneres iwreg bliewen wéi an dem Auto setzen ze bleiwen an ze hoffen. Ze hoffen, daat d’Drogen vun denen Freaks geschwen geifen hier Wierkung verleiren. Ze hoffen, daat irgendeen opmierksamen Passant, zum Beispill den Rastamann oder den Toni en Paack mat denen richtegen Drogen zur Fenster bei mech geif werfen an ech esou keint verdrängen. Ze hoffen, daat ech mech NET geif un déi lescht Verkeiherstatistiken geif erenneren…

Download audio file (angschtaschrecken04web.mp3)

Heinsdo huet d’gefill, wei wann jiddereen rondrem engem Drogen geholl hätt, oder sech opmanst esou geifen opfeiren, an en selwer den eenzeegen Niichtern wier. Mir geschidd daat relativ oft. De Verdacht, daat ech ze vill oft niichter sin, hun ech jo schon mei laang.

Et ged awer och Deeg, do fillt en sech wei wann en alleng eng schlemm Horrodrog geholl hätt an vun kengem keint Rettung oder ob manst Erbaarmen erwärden.

Un sech leien die zwee Gefiller ganz no beineen. Am schlemmsten sin die Deeg, wou en sech fillt wie ob engem Horrortrip an glaichzaiteg de Recht vun der Welt sech behellet wei wann se op LSD wier. Et ged Plaatzen, wou daat Gefill bei mir baal emmer opkennt.

Eng dovunner ass een bekannten Akaafszentrum um Kirchbierg. En riesengroußen Komplex wou en all Doomheet kaafen kann, an daatenzegt Gebai am Land daat ech kennen wou zu all Joereszait, 365 op 365 Deeg am Joer en Karusell steht. An daat ass un sech jo nach harmlos.

Lo kann en sech natirlech die berechtegt Fro stellen, wiesou ech dann iwerhaat an daat bekannten Akaafszentrum um Kirchbierg gin. Emmerhin kann en daat vermeiden, et ged en jo vun kengem gezwongen doranner ze goen an an aaneren Geschäfter ass et oft esouguer nach mei flott. Ech mengen, ech muss die Geschicht vun vir un erziehlen. Ouni de Kontext ass daat ganzt net ze verstoen. Mat vlaicht och net. Mee probeiren kann en et jo mol.

Wei also kennt den Gonzojournalist den en op manst “konsumkritesch” nennen keint, an die Grande Surface op de Kierchbierg, virun allem wann en sech do fillt wei wann hien do op engem beisem Horrortrip wier?

Ganz einfach. Ech haat en Date. Dat ech iwer Myspace kennengeleiert haat. Immens hip an esou eben. Mir haaten eis en Film ausgesicht, den en durchaus als “usprochsvoll” keint bezeechnen, emmerhin haat en zu Cannes en Prais gewonnen. Mengem Date hun d’Schauspiller gefall, also konnt en op manst op dem Punkt net mei vill falsch maachen.

Ech souz also am Bus fir op de Kirchbierg, bei main Date an hun mir froen gestallt.
Waat geif ech maachen, wann elo am daischtren Kinossaal die grous Knutschterei geif unfänken an ech leiwer de Film geif kucken? Oder op bemol guer keng Loscht mei op daat groust Knutschen hätt? Wei geing hat op mech reagieren? Wei geif ech op hat reageiren? Waat wier, wann ech a bemol fuerzen misst an jiddereen geing et mierken?

Ob een mol waar et mir schlecht. Ech wosst net wirklech firwaat. Et waar keng Opreegung, domadder hätt ech kennen emgoen. Nee, et waar den Unfank vun engem Gefill, daat ech nemmen all ze gudd kennen.
Angscht. Schrecken waar et nach net, mee den ellenen Ufank vun dreckeger kierperlecher Angscht. D’Froen sin an mengem Kapp zesummengewuess. Aus der Wollknetzer vun Gedanken ass virdeischt eppes gestrektenes gin, dunn ass et emmer mei fest gin. Virun mengem geeschtegen Aan huet sech en Amboss gebildt, ob dem stoung:
“WAAT mess du hei eigentlech?”

Ech hun natirlech keng aaner Äntwert fonnt wei
“Ech fueren mat engem Bus (Line 18) op de Kierchbierg, wou ech mat mengem Date, daat ech vun myspace.com – uh, wei hip kennen, an de Kino gin.”

Et ass extrem schweier, philosophesch Iwerleeungen ze maachen wann engem d’Angscht wei en ze schaarfen Chilli bei dem een faart, daat den Chilli mei ätzend ass wei d’Moseier an sech irgendwann duerch de Bauch eraus ätzt, am Mo setzt. Ech haat och iwerhaat keng Zait fir do vill an laang ze iwerleen. Irgendswann hun ech missen erausklammen.

Un sech haat ech mech dorobber gefreet. Die fresch Loft geif mir gudd doen, hun ech geduercht. Ee kaale Kapp, bessi neien Sauerstoff an d’Longen an 2 Minuten Stellt fir sech virzebereeden, durno d’Konfrontatioun.

Ech sin voller Virfreed op fresche Sauerstoff aus dem Bus gesprongen, hun de de Mond oprappt an die herrlech kaal, fresch photosynthetiseiert Loft an meng Longe gezun an deif duerch geotemt

Dun war et mir nach mei schlecht. Ech wosst mol net wiesout. Den Angscht-Amboss an mengem Mo ass mei grous gin. Elo gouf et just nach een Auswee. Eraus aus der frescher, onverbrauchter, frech photosynthetiseierter Loft an die wonnerbar schrecklech kenschtlech Atmosphär vun engem Akaafszentrum.

Schon bei der Dir kritt en waarm Loft an d’Gesicht geblosen. Amplaatz vun 2 Minuten Stellt sollt ech elo 2 Minuten Konsumterror an pre-advents-Kitsch fir mech ofzelenken.
Un sech haasen ech Chreschtbeliichtung an alle Formen, virun allem wann se farweg blenkt, mee am Moment war ech frou, daat ech meng Angscht op eppes anneres fixeiren konnt.

Ween schon eng Keier an dem bekannte Akaafszentrum um Kirchbierg waar, deen wees, daat do en Rollband an eng Traap erof gin, lanscht eng Aart kenschtlechen Waaserfall. Ech hun genee daat luest Rollband geholl. Ech hun daat gebraucht. En Moment wou ech mch gemitlech konnt dreiwen lossen.
Do, wou soss Wasser gespruddelt ass, waar alles mat Selwerpabeier ausgeluecht an et stoungen Chreschtbemerscher dran. Den ganz normale Chreschtkitsch eben, den engem esou begeint. Domadd elleng wier ech färdeg gin. Ech haat mat esou eppes gerechent. Oder mat engem iwerlieweensgrousen 6-Meter-Kleeschen, den sech vum Glasdaach bis kuerz iwert d’Käpp vun de Leit erofseelt an dobai “Ho-Ho-Ho” mat enger elektronescher Stemm seet oder den en Radio an sengem iwerliewensgroussen 2-Meter-Arsch huet aus dem “Jingle Bells” spillt.
Daat wier alles net weider schlemm gewierscht. E bessi Angscht vlaischt, mee mei och net.

Ech sin den Chreschtbemerscher emmer mei no komm an hun gesin, daat do Schnei geif drop leien. Also, natirlech keen richtegen Schnei, dofir waar et vill ze vill waarm. Et huet vun waitem och wei Watt oder eppes ähnlechem ausgesin. Wei ech lanscht den eischten Baam gefuer sin, hun ech gesin, daat et eppes ganz anneres waar.
Do haat en waiss Kawechelscher an waiss Eilen aus Plüsch op den Plastikbaam gesaat. An verschiddenen vun denen Deiren luchen kappiwer um Baam.
En waisst Plüschkawechelchen. Mat enger Plastiknoss an den Patten. Op engem Plastikchreschtbeemchen. Rondrem Selwerpabeier an blenkend Luuchten.

Waat fir en Drogenfreak haat sech daat ausgeduecht? Op waat fir engem ellenen Horrortrip waar ech? Meng Angscht huet mat voller Wucht zereckgeschloen an huet de Schrecken direkt matbruecht.
Ech hun probeiert, d’Geneck vun dem Mann virun mir ze fixeiren an mech ze berouegen:
“Keng Panik, Joel. Et ass nemmen Chreschtdekoratioun. Kloer leisst esou eppes perverses Angscht a Schrecken aus, mee pass einfach nemmen op, daat et net zu Panik an Grauen ausaart. Durchotmen. Roueg.”
Et huet net geklappt. Mat Angscht a Schrecken an den Aan hun ech den Bestarium vun waissen Plüschdeiren gekuckt.

Wei ech ennen um Rollband unkomm waar, waar mir de Recht egal. Ech sin sou Seier wei meiglech Richtung Kino gerannt. Wech vun der schrecklecher Dekoratioun, ewech vun kenschtlechen Atmosphären, ewech vun waissen Plüschkawechelcher. D’Konfrontatioun mat mengem Date waar daat enzegt, waat mir nach hellefen konnt.