Download audio file (angschtaschrecken132.mp3)
download mp3

Mir setzen zu Frankfurt virun der Gare um Bueden. Zuch verpasst. Grënn dofir ginn et der genuch, wann sech vill Klengegkeeten opsumméiren kann dorausser eng mëttelgrouss Katastroph ginn. Esou ass et op de Finanzmäert, an esou ass et och bei Zuchreesen. Passend, an der Finanzmetropole um Bueden ze setzen an sech ze froen, wat een elo mëscht. Gläichzäiteg fueren se op der Bourse Achterbunn, schlëmmer wéi op der Fouer.

Meng zwee al Bekannten Angscht a Schrecken tauchen op. Well mir net wëlles hunn, um Buede setzen ze bleiwen, si mir opgestanen an hunn eis en Hostel gesicht. Glécklecherweis war direkt vis-a-vis vun der Gare een. Normalerweis sinn ech net esou de Frënd vun de Bezierker rondrëm Garen. Dat sinn meeschtens déi Platzen, op deenen sech Drogenverreckter an aner lusch Gestalten ophalen. An virun sou Leit hunn ech Angscht. Dat ass keng rational Angscht.

Am Fong hunn ech méi Angscht viru Leit am Costume, déi op der Bourse an an heigen Glaastierm komesch Saache maachen, déi ech nëmmen usazweis verstinn. Déi si nämlech menger Meenung no méi geféierlech wéi déi allermeescht Drogenverreckter. Mol ofgesinn dovunner, dat et extrem vill geféierlech Drogenverreckter ënnert deene ganze Banken- an Bourse-Leit ginn. Besonnesch zu Frankfurt, heescht et.

An dach. Et bleift ee komescht Gefill rondrëm Garen. Joerelaang Noriichten iwwert Drogeverreckter an Messerpickereien an Gaare-Quaritieren héieren hannerléisst seng Spueren.
Nieft dem Hostel war een Sexshop. Dofir hat den Hosteln awer den eenzege fuerenden Spiggelkabinet vun Europa. Wat näischt guddes war. Eis midd Gesiichter hunn sech onendlech gespigelt, ëmmer an ëmmer erëm. Am Fong misst virun dem Lift e Schëld hänken: NET ERAKLAMMEN, wann dir halluziogen Droge giess hutt. Zum Gléck hat de Nomëtten zoufällegerweis kee vun eis halluzionogen Droge giess.

Frankfurt also. Finanzmetropol. Et gëtt am Fong näischt ze kucken. Et sief dann, et steet een op protzeg phallussymbolhaft Bankentierm. Ech hunn eropgekuckt an mir geduecht, do géife lo op mannst e puer Banker a Bankerinne setzen, deenen ech schlecht geet, well se vill Suen op der Bourse verluer hunn. Villäicht géifen déi den Owend heem goen, iergendwou an enger vill ze chiquer Bar e Wodka-Martini (Doubel, ouni näischt) drénken an ze sinnéieren ufänken. An vläicht géif deen een oder aneren den komesche System, no deem eis Welt sech dréint, a Fro stellen.
E klengen Triumph zwëschen all dem Glas a Beton.

D’Europäesch Zentralbank huet een ellenen plastiks Eurozeechen virun der Dir. Aus ellenem bloe Plastik mat klenge giele Plastikstären.
Eng Bank, déi sech wahrscheinlech alles kéint kafen, wat et iwwerhaapt um Konschtmarché gëtt, well se d’Suen dofir einfach selwer drécke kann, stellt sech dann esou eppes virun d’Dier. Wisou net direkt eng chinesesch Winkekatze aus gëftegem Plastik? Oder e Hirsch, deen an der Nuecht neonblo liicht?

Angscht a Schrecken hate mech. D’Finanzkris huet sech an engem ellenen iwwerdimensionéiertem Plastikseurozeechen materialiséiert.
Dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht. An den Quartier rondrëm d’Gare vu Frankfurt …

Download audio file (angschtaschrecken104.mp3)
download mp3 Angscht a Schrecken ob enger Hausaweiungsparty irgendwou am reenege Süden vum Land

Mä waat mescht een bei Gebaier? Ech hunn ee Gebai kannt, daat huet nach een Joer nodeem et färdeg gebaut waar, no Faarw gestonk. Net nemmen bannen, mä och baussen. Et huet een gemengt, daat Gebai géif Faarwgeroch schweesen. An et si jo net nemmen néi Gebaier, déi richen. Et geht schon duer, daat een den Geroch vum Virbesetzer einfach schon erem fort ass, daat Haiser ufänken no Faarw an Mazout ze richen.
Et ged wahrscheinlech just eng enzeg Method, fir een Haus esou richen ze lossen, daat et seng Bewunner net stéiert: eng Hausaweiungsparty, op englesch och „House warming party“ genannt. An ob genee esou eppes waat ech agelueden. An déi Party sollt am reenege Süden vum Land iwwert Bühn goen.

Meteorologesch gebild an/oder tréi Nolauschter wëssen, daat den Süden vum Land de schwaarze Fleck op der Klimakaart ass. Well soen: Et ass do méi kaal an et reent méi oft wéi am Recht vum Land. Daat ass elo keen Minettebashing, mä einfach a simpel wëssenschaftlech Fakten, baséirend op empireschen Donnéen. Ech kann och naischt dovir.

Well ech numol net am reenege Süden wunnen, ass et fir mech emmer eng hallew Weltrees fir an méi oder manner grous Uertschaften an eben dem Süden ze kommen. An ech maachen, Ökohellegenschain verpflichtet, esou Reesen emmer mam Zuch. Wat och meeschtens ganz gudd klappt, och wann ech leider soen muss, daat meng Kentniss vun Zuchstrecken am Süden vum Land net esou gudd ass. Normalerweis ginn d’Uertschaften jo iwer Lautspriecher ugekennegt an während dem Daach gesait een jo och d’Schelder an d’Garen. Mä wann et dann daischter ass, keng Lautspriecher an d’Displayen einfach schwaarz bleiwen, da kommen Angscht a Schrecken op.

Ech wollt net graad aus Domheet irgendwou am postindustriellen Frankraich erausklammen, fir do vun enger Grupp letzebuergescher Drogenverreckter vergewaltegt ze ginn.
Ech hunn also telefonéiert, just fir vun engem Mann am Zuch gesoot ze kreien, daat déi Informatioun, déi ech um Telefon kruut, falsch waar. Daat ass de Problem, wann een Leit besiche geht, déi graad geplennert sinn. Déi kennen sech och nach net esou gudd aus.

Een Bleck no ennen bei d’Dir huet verroden, daat do en Vollert widdert d’Dir vum Zuch gepisst huet. Angscht a Schrecken. Herno luch de Mann um Teppech, deen sech lues a lues mat sengem Seesch vollgesuckelt huet. Mir hunn eng aaner Dir geholl, hunn eisen eidelen Sixpack Béier an d’Dreckskescht gehait an hunn d’ Instruktiounen op mengem Handy befollegt.

Verschidde Leit wärten sech lo wahrscheinlech virstellen, ech hätt esou een iPhone oder soss een komeschen Touchscreentralala aus der Täsch gezunn, hätt Google Maps opgemaach, d’Adress aginn , eng hallew Minut gewaard, an dann no all Schrett déi nächst Etapp ugeklickt, bis mir virun der Dir gestaanen hätten. Dem waar net esou. Ech haat meng Instruktiounen an besse manner wéi 160 Zeechen a konnt direkt lassgoen. Ech well net technikfeindlech eriwerkommen. Mä ech sinn eben e Frend vun einfachen, eleganten Léisungen.

Vir déi Leit, déi et net matkritt hunn: Ween an der Krise nach Souen haat an souwiesou irgendwann eng Kéier een Haus kaafe wollt, deen haat gudd dorunner, daat während der Krise ze maachen. Déi Banken, déi nach Souen haaten, waaren nämlech ganz gail drop, se och direkt erem lass ze ginn, well Zensen an secher Ulaagen an iwerhaapt, mir waare scho laang net méi am Casino. Des Lescht hunn ech een Artikel gelies, dee gemengt huet, Economie wier iwerhaapt keng Wessenschaft. Ech hunn daat interessant fonnt. Villaischt waar daat jo wierklech alles nemmen Humburg, genee wéi esou vill aaner Saachen, déi Leit als „Wessenschaft“ betruechten.

Eng Hausaweiungsparty also. Nach waaren net esou vill Leit do, mä daat sollt sech an denen nächsten Stonnen änneren. No engem relativ luesen Start ass et dunn irgendwann eppes ziessen ginn, waat den Alkoholkonsum an domadder och d’Stemmung gehuewen huet. Woubai ech net genee wees, ob d’Stemmung net och vilaischt den Alkoholkonsum gehuewen huet. Et ass schwéier.

Download audio file (angschtaschrecken98.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken schon erem eng Kéier op enger Praisiwerechung an enger Bank

Ech waar alt erem eng Kéiher vill ze vill speit drun an hunn mech missen flaissen. Mat nassen Hoer op den Zuch gerannt, den Ökohellegenschain konnt ech och nach ennerwee poléiren an kucken, op main Hiem richteg geknäppt wier, esouwiesou. Ausser Otem an mat dem schrecklechen Bewosstsinn, daat ech wahrscheinlech völleg durchgeschweest op der Praisiwerechung géif ukommen. Daat ass jo eng Angscht vu ville Leit. Also, daat se völleg nassgeschweest irgendwou ukommen an dann dofir ausgelaacht oder schief gekuckt ginn. Wobai dat jo am Fong naischt esou schlemmes ass. Wann een vun uewen bis ennen voller Bulli irgendwou ukennt, dann hunn d’Matmenschen Recht, een auszelaachen oder schief uzekucken.
Mä net, wann een nass geschweest ass. Ween nass geschweest ass, waar endweder mat ze schicker Kleedung laang an der Sonn, huet geschafft oder sech extrem ugestrengt, fir zu Zait irgendwou ze sinn. Daat sinn Saachen, déi dach eischter e bessi Respekt verdengen wéi daat en Leit dofir sollt auslaachen.

Iwregens: Et ass net de Schwees selwer, deen richt, mä d’Bakterien, déi en zersetzen. Fir genee ze sinn, ginn laangketteg Fettséiren zu méi kuerzen wéi zum Beispill Botterséier zersaat. Ausserdem ass am Schwees Vitamin C. Do wonnert een sech, daat nach keen Mensch an der Liewensmettelindustrie op d’Idee komm ass, een Gesondheetsgedrenks an enger Sauna hierzestellen.

Ech haat iwregens Deo dobai, waat meng Angscht e bessen méi kleng gi geloss huet. Ausserdem hunn ech mech berouegt, andeems ech een interessante Podcast gelauschtert hunn. Daat ass iwerhaat eng flott Strategie. Wann een sech berourgen well, kann een einfach aanere Leit nolauschtren, wéi se iwer interessant Themen schwetzen. Et huet een eng menschlech Stemm, muss sech net ze vill unstrengen, ged awer intelektuell e bessi stimuléiert. Aus dem selweschten Grond haat ech Physikstonnen emmer immens gären.

Déi Bank, an der ech de Prais iwereecht sollt kréien, steet um Kirchbierg. Am Bankevéirel. Et ginn jo am Fong net méi esou vill Banken, déi „downtown“, also an der Uwerstaat stinn. Wahrscheinlech, well et do ze déier ass an een sech net irgendwelch komesch architektonesch Monstren kann dohinnerbauen. De Kirchbierg ass oder waar laang Zait eng enzeg Spillwiss fir Architekten an hier komeschten Ideen.

Ech waar also ennerwee fir op den Kirchbierg. Mam Bus. Irgendeen muss jo mam gudde Beispill vir goen. D’Auer ass verdächteg no un Sechs Auer komm, awer och nemmen, well den Zuch, op deen ech voller Angscht gelaaf waar, Verspeidung haat. Eng ganzer zeng Minuten. An wéi mir alleguerten wessen, sinn et emmer déi lescht zeng Minuten, déi engem d’Geneck briechen. Ech hu mir geduercht: Pff, et mescht esou gesinn dach iwerhaapt keen Ennerscheed, obs du lo fennef Minuten ze speit kenns oder net, bei esou Veranstaltungen dauert et esouwiesou emmer op manst bis um Vierel op bis et unfänkt.

Wait gefehlt. Ech sinn seelenroueg iwert de Parking vun der Deutschen Bank gaangen, laanscht eng Wiss aus Plastik an daat ziemlech ellent Gebai eran.
Wou alles schon amgaangen ass. Den daitschen Botschaftler waar schon amgaangen, eng Ried ze haalen. An Setzplaatzen waar och scho keng méi do.
Daat ganzt Gebai waar am Fong en enzegen, ronnen Bannenhaf. Op all Mauer houngen irgendwelch méi oder manner schéin Biller bzw. déier Konschtwierker an dozweschent hunn irgendwelch Leit déi nächst Finanzkris virbereed. Op verschiddenen Stäck, déi duerch spiralförmeg Gallerien matneen verbonnen waaren. Dat ganzt ennert enger Mellechglaskuppel. Definitiv net wierklech déi gelongenst architektonesch Spillerei um Kierchbierg.

Daat wier dach mol een Concours. Déi gelongsten architektonesch Spillerei um Kierchbierg, gewiehlt vun den Nolauschtrer vum Radio ARA. Aanersaits: Leiwer net. Herno gewennt nach den Kino oder den bekannten Akaafszentrum um Kierchbierg.

Ech stoung also an der Deutschen Bank um Kierchbierg, hu missen un den Josef Ackermann denken an hunn Botschaftler aus drai verschiddenen Länner nogelauschtert, wéi se déi Daitsch Sproch an hier Bedeitung an Letzebuerg geluewt hunn. Irgendwéi huet een emmer nach en komesche Baigeschmaach, wann irgendeen eppes luewt, waat „daitsch“ ass. Wat jo och alt erem ziemlech komesch ass, well wann irgendeen Soviet-Kitsch witzeg fennt, dann laache mer just an denken net un Gulag an Kirch. Dofir: méi laachen iwert Nazien.
Wann et elo demnächst op Youtube en Film ged, wou een Szenen aus „Der Untergang“ mat engem Text ennertitelt huet, wou den Hitler sech opreegt, well ech gesoot hunn, et soll een iwer Nazien laachen, dann sinn ech richteg stolz.

Irgendwann sinn dann déi knapp 150 Leit, déi ausser mir all en Prais kruuten, opgeruff ginn an mir kruuten all en Buch an d’Hand gedreckt. Och flott. Ech sinn frou iwer Bicher. Wéi ech Leit daat geziehlt hunn, hunn déi mech gekuckt wéi wann ech Lepra hätt. Aanersaits: wat hätt ech mat engem Bong fir Bensin ze kaafen gemaach?

Ech hu mech mat e puer Leit ennerhaalen, déi ech vu freiher kannt hunn. Mir waar opgefall, daat an der Bank och en Bild vum Joseph Beuys hänken géif. Angscht a Schrecken sinn opkomm. Mir waar den Numm zwar bekannt, mä d’Bild huet am Fong wierklech just ausgesinn, wéi wann et Gekritzel wier. Emmerhin waar de Mann net esou wait gaangen wéi sai Kolleg an haat Feschsprenzen op en Blaat gepescht an e puer Stricher dobai gemolt. Op engem aanerem Bild waar d’Floss an en Zockerpäcken ze gesinn. Do waar een an de Restaurant an huet direkt zwee Konschtwierker draus gemaach, déi déi daitsch Bank voller Freed kaaft huet. Well irgendwou mussen déi vill Souen jo hinn.

Scho komesch. Mir sinn an der Krise an trotzdem kreien ech stänneg Praiser a Banken iwereegt. Mä , an daat ass bestemmt eng Auswierkung vun der Krise, et gouf just bellege Wain an Chipsen. Ech hätt mir kulinaresch dach e bessi méi erwaard. Op manst en Pain Surprise.

Irgendwann sinn mir dunn gaangen. Also, meng Bekannten sinn bei hiren 60PS-Auto gaangen, bei dem et anscheinend en Wonner ass, wann en 4 Leit transportéire kann an ech sinn – Ökohellegenschain verpflichtet – op de Bus gaangen. Ech hunn eng ganz Retsch vun Feiß ze gesinn kritt. Foussfetischsten hätte sech vlaischt gefreet, mä ech sinn net esou de Fan vun oppenen Blodderen. Aanersaits gouf et eng Persoun, déi en relativ flotte Tattoo um Fouß haat. Waat jo och eng interessant Plaatz fir en Tattoo ass, well net vill Leit se gesinn, ausser et ass een en Hippie an leeft emmer Buerfeiß duerch d’Geigend. Mä dann sinn se vlaischt emmer esou dreckeg, daat een den Tattoo awer net gesait.

Ech kruut alt erem Konscht- a Bauwierker um Kierchbierg erklärt. Scho komesch, wann Leit, déi vun enger Konscht-Sektioun kommen all meiglech Gebaier an Schrottskulpturen beim Numm a bei der Bedeitung kennen. Angscht a Schrecken sinn opkomm, wéi verschidde Leit an déi falsch Richtung gaangen sinn. Bio-Leit hätten net vill Ahnung vun Geo, huet et geheescht.

Mai Bus ass komm. Flucht.

Download audio file (angschtaschrecken89.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger kaaler an dekadenter Praisiwerreechung an op enger net manner dekadenter mee vill méi waarmhäreger Privatparty zu Téiteng

Daat ass natirlech meeschtens eng flott Saach, besonnesch wann een Geldgeschenker kritt. An der heiteger Zait hellt alles esou rapid un Wärt oof, daat een et zwar am beschten an Liewensmettel unleet, déi sech laang haalen, mee Souen sinn emmer een Ufank. An fir 65 Euro kann een schon e puer Bechsen Ravioli oder e bessi Alkohol kaafen, deen an sechs Méint wahrscheinlech och nach méi oder weinger den selweschten Wärt huet.
Wann een daat ganzt an Aktien géif investéiren, wier en an 6 Méint wahrscheinlech em 618 Euro méi aarm an kéint sech mat den Aktien just nach den Arsch ofbotzen. Et ged jo och déi berühmten Rechnung vun denen Leit, déi an d’Telekom-Aktie investéiert hunn an méi Souen als Vidange eremkritt hätten, wann se déi Souen an Béier investéiert hätten.

D’Börse ass eng gewalteg Lotterie, en gigantesche Casino, an dem stänneg russescht-Roulett gespillt ged. Mee ech haat duerch Zoufall an vill vill Gléck déi 10. Plaatz bei dem sougenannten „Planspiel Börse“ gewonnen. 65 ganzer Euro. Net immens vill, mee waat soll en vun enger Bank erwaarden, an enger Zait, wou een Banken wahrscheinlech fir en Apel en ee Steck Brout um Schwaarzmaarkt kaafen kann. Lehman Brothers, anyone?

An esou souz ech also an engem bequemen Auto an hunn mech duerch de Ree Richtung Stadt féieren geloss. Et huet riicht rann gereent. Een Mier ass op Lëtzebuerg gefall, Dreps fir Dreps.
Haat et e puer Wochen virdrun nach esou ausgesinn, wéi wann d’Land géif angeschneit ginn, esou waar et elo un der Sinnflut, fir den Grand-Duché ze bedréihen. Angscht a Schrecken sinn mat dem Reen vum Himmel gefall. Ouni Fallschirm, mee dofir duebel esou séier.

Trotzdem hunn mir et gepackt, eisen zwee-Auto-Konvoi mat Gewenner relativ secher duerch d’Stadt ze manövréiren an eng Parkplaatz an dem secherlech ziemlech iwerfellten Parkhaus um Rousegärtchen ze kréien. Direkt nirwt den Rennmaschinnen vun den ArcelorMittalbonzen. Ech waar jo eigentlech der Meenung, mir hätten Weltwirtschaftskrise, d’Welt géif ennergoen, d’Polen géifen schmelzen, et wieren keng Souen do an allgemenge Konsens, fir spuersam Autoen ze bauen an ze fueren.
Ech haat mech giert.
Mee leider haat ech keen Messer dobai.

Mir also an d’Bank ran. Ech wosst wou et géif hingoen, op den dretten Stack, an irgendeen Festsall. Esou haat et op der Anluedung gestaanen.
Mee an enger Bank geht daat net esou einfach. Et kann een zwar ouni Problemer e puer Millionen respektiv Milliarden aus der Fenster werfen an dann haard „Upppsss“ ruffen, mee et kennt een net esou einfach op den dretten Stack.
No kuerzer Erklärung waaren mer am Lift an hunn probéiert, op een héi konnt Tricken aus Dokumentationsfilmer wéi „Ocean’s Eleven“ unwenden. Resultat: Wann eist Ziel um véierten Stack gewierscht wier, hätten mer genuch Zait gehaat.

Mir sinn also aus dem Lift geklommen an vun zwou frendlechen Dammen no eisem Gruppennumm gefroot ginn an kruuten direkt mol eis „Trouschtpraiser“, d’Geldpraiser géif et méi speit ginn. En Sack mam Logo vun der Jugendsektioun vun der Bank, en Buedduch an en Kulturbeutel. Ech sinn schon méi schlecht ausgerüst op gonzojournalistesch Reesen gaangen.

Un der Garderobe hunn mir daat an eis Jacketen dann alles hänken geloss. Virsechtshalber hunn ech main Portmonnaie matgeholl. Hey, mir befannen eis an der Finanzkris, do kann een kengem an enger Bank trauen.

Cocktails géif et ginn, huet d’Madame gesoot.
Cocktails! Daat huet esou wonnerbar an mengen Ouren geklong, ech hunn mech haard sangend, lallend an torkelnd schon vun mengen Begleeder gestaipt aus der Bank eraustrellen gesinn.
Ech hunn den Stand gesin, mat engem Aiskiwwel, op dem grouß „HAVANNA CLUB“ stoung. Herrlech! Ech wollt schon „En groußen Cuba Libre, awer zack zack!“ blären, wéi mir erklärt kruuten, daat et sech em net-alkoholesch Cocktails gehandelt huet.

Angscht a Schrecken waaren also och op deser Praisiwerreechung. Trotzdem hunn ech mir een vun denen „Cocktails“ geholl. Esou schlecht hunn se net geschmaacht. Trotzdem hätt ech se direkt géint een groußen Cuba Libre angetosch.

Mir sinn dunn och direkt mat Pain Surprise verwinnt ginn. Am Takt vun ongeféiher 2 Minuten ass en Garcon bei eis komm an huet eis mat Pain Surprise traktéiert. Mir sinn richteg gestoppt ginn. Wahrscheinlech och just, well baal iwerhaat keng Leit do waaren. Wann ech daat richteg gesinn hunn, waaren ausser den 10 Gewennergruppen just e puer Bankleit an Journalisten.

Nodeems se eis dann gudd eng hallew Stonn all 2 Minuten mat Pain Surprise an Cocktails genervt haaten, ass d’Zeremonie dann och ungaangen. Eng Fraa huet eis all geluewt, daat mir et iwerhaat färdeg bruecht hätten, an Krisenzaiten nach e bessen Profit ze schloen. Am Fong misst een eis direkt all anstellen.
Ech hunn mech schon op der letztebuerger Bourse gesinn, mat engem Stéier an engem Bier aus Gosseisen op mengem Schreiwdesch. Waat eng schrecklech Virstellung! Ech géif wahrscheinlech esou ennen wéi den Patrick Bateman aus dem Bret Easton Ellis sengem Roman „American Psycho“, den jo bekanntlech Ratten an divers Kierperöffnungen vun Fraaen krabbelen geloss huet.

Et huet immens kaal gewierkt. Vilaischt konnt ech och net méi richteg nolauschtren, well ech gudd 2 Litter gemixte Jus an en hallewt Pond Schnitterscher an mir dran haat. No e puer Minuten waar déi Ried och schon erem riwer an d’Gewenner sinn een nom aaneren opgeruff ginn. Eng schrecklech Foto ass gemaach ginn, bei der een huet missen onnatirlech laachen. Angscht a Schrecken sinn méi grouss ginn. Waat wier, wann elo irgendeen mir bekannten Journalist, waat natirlech alles notoresch Seffer sinn, géif erankommen? Ech wollt leiwer net drun denken an hunn mer leiwer nach en Schnittchen geholl, während een Mann vun der Bank onmotivéiert den ganzen Krom opgesoot huet.

Finanzkris hin oder hier, esou schlemm kann et engem net goen, wann een 5 Garcoen an ongeféiher 20 Pain Surprisen an 3 Fudder Cocktailen servéieren kann. Do kéint en dach och bessi méi motivéiert schwätzen. Hunn ech ob manst fonnt. Mee daat ganzt waar wéi den ganzen Bankesystem: kaal an dekadent. Sech vollstoppen bis et engem aus den Ouren rauskennt an sech dann wonneren, wann et engem schlecht ged. Oder, nach méi schlemm, sech vollstoppen lossen!

Nodems dann och déi beschten Grupp, zu menger Verwonnerung net déi dauergrinsend op „Indie“-gestylte Lackaafen, déi rondremstolzéiert sinn, wéi wann sie gewonnen hätten, mee 3 onscheinbar brav Jongen, hiren Scheck (gedreckt op Glitzerpabéier!) iwerreescht kruuten, huet den Bankheini ungekennegt, et géif lo nach eng Iwerraschung ginn.
Ech hunn op Cocktails mat Alkohol gehofft.
Zu mengem Erschrecken hunn se d’Queen-Dauerschlaiw, déi sait gudd enger Stonn gelaaf ass, gestoppt an Happy Birthday gespillt.
Zwee Leit hunn en giganteschen Kuch ranbruecht, den dunn an mini-Portionen verdeelt ginn ass.
D’Leit vun der Bank hunn eis nach en schéinen Owend gewenscht an sinn einfach esou gaangen.

Zur Erennerung: Daat léi waar HIER Bank, HIER Party, HIEREN Sall, HIER dekadent Völlerei. An sie sinn einfach gaangen! Wei waar daat méiglech?
Angscht a Schrecken sinn méi an méi grous ginn. Virun eis stoung, Iwerraschung!, a be mol nach en Pain Surprise. Mir hunn missen goen. Am Süden sinn mir souwiesou schon erwaard ginn.

Mir hunn also d’Flucht ungetrueden aus der Bank, an d’Parkhaus. Ereischt wéi mir aus dem Auto rausgefuer sinn, ass mir angefall, daat ech nach Souen misst ophiwen. Mir bleiwen also matzen an der Stross stoen, ech rennen bei den Bankomat, kréien zum Gleck schnell meng Souen an sprangen erem an den Auto.

Erem Reen.
Angscht a Schrecken.
Mir hunn missen fort aus deser Stadt, fort vun deser dekadenter Bank, esouwait wech wéi meiglech vun desem Kapitalismustempel.
Also Gas ginn, bis an d’Hollerescher Stross. Do dann Alkohol angkaaft. Et geht een net op eng Party, ouni eppes matzebrengen. An wann et nemmen en ungefaangen Fläsch Pastis ass, déi een herno erem mat heem hellt an aus der keen eppes drenkt. Den Geste zielt.

Op der Autobunn: Reen, Stau, Schreckensmeldungen.
Mir hunn eis verfuer. An ouni et ze wessen, esou dem Stau entkomm. Mee net fir laang, well wéi mir bei Feiz rausgefuer sinn, fir op eng aaner Autobunn, hunn mir gesinn, daat do alles zou waar. Kilometerwait just eng Schlang aus Karrosserien an rouden Reckluuchten. Angscht a Schrecken waaren an hirem Element.

Ech hunn aus der Fenster gekuckt an een Mier gesinn. Ech wosst net, waat fir en Gewässer soss do waar, op daat en groussen Floss wier oder nemmen eng kleng Baach, mee elo waar just en Mier do, daat bis un d’Stross erungereecht huet. Total verreckt an absolut schrecklech.

Dunn hunn mir deen zweeten Auto wéinst schlechter Beschelderung verlueren. Mir sinn irgendwou duerch Kaell gefuer an hunn de Wee fir op Teiteng net fonnt, den Auto ass iwert d’Autobunn gefuer an huet eis net méi fonnt. Angscht a Schrecken sinn méi an méi grouss ginn. Waat sollt deen ganzen Reen? Firwaat ass am Süden guer naischt méi gelaaf?
Ech hunn domadder gerechent, daat all Moment den Rastamann géif op d’Stross sprangen an wéi well mat den Aarm wedelen, well irgendwelch Drogenverreckter hanner him hier wieren.

Irgendwéi hunn mir dunn de Wee fonnt. Lo waaren mer unkomm, zu Téiteng, an engem Haus, an dem et vill ze drenken gouf. Den Owend sollt nach laang ginn. Mee Angscht a Schrecken wollten net goen. Je méi Ethanol gefloss ass, emsou méi leschteg ass d’Stemmung ginn.
Iwer Telefon waaren komesch Geraischer ze héiren, engem Bier ähnlech. Angscht a Schrecken deluxe. Se souzen och an dem Haus an hunn sech un menger Angscht geniert.

Leit sinn gaangen, dofir sin aaner Leit komm an hunn einfach ugefaangen, an dem ganzen Chaos zweschen komeschen Telefonsuriff, Bierengraischer an Ritterschléi Poker ze spillen.
Irgendwann waar et esouwait.

Et ged en Punkt, wou een als Gaschtgeber wees, daat d’Party kippt. Daat ass den Zaitpunkt, wann déi meescht Leit gaangen sinn, an déi puer mell, déi nach do sinn, mat engem Whiskey-Cola an der Hand probéiren, eng Omlett ze broden.
Vue daat den Gaaschtgeber Velo fier, hunn ech ennert déi Omlett net nemmen Paprikapolver an vill ze vill gemuelen Knueweleg gereiert, mee och nach d’Wonnermettel Superbiomin. Superbiomin, daat sinn gemuehlen Steng mat engem lächerlechen Numm, déi anscheinend iwerhaat net wierken, mee ech waat sollt et? Ech waar voll an wollt eng Monsteromlett.
Angscht a Schrecken haaten mech. D’Omlett huet vill ze vill no Knueweleck geschmaacht an den Superbiomin huet ass mir net gudd bekomm. Mat engem Schlach waar eis alleguerten bewosst, daat et elo just nach eng méiglechkeet géif ginn: D’Flucht.

An d’Flucht virun dekadenten Bankenpartyen, dem allesopwaischenden Reen an Superbiomin an der Omlett kann just duerch eng Meiglechkeet bedriwen ginn: Schloof.