Download audio file (20081216-angstundsc-25490.mp3)
mp3 download Angst und Schrecken auf dem Weihnachtsmarkt

Hintergrundmusik: “DDR-Elektrö” (meine Regieanweisung war: nervöse Hintergrundmusik)
Effektgerät: Nokia irgendetwas auf Telefonhybrid von Radio Blau, Leipzig

Download audio file (angschtaschrecken87.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken um Chrëschtmaart

Chrëschtmaart nennt sech daat ganzt dann. Op onschellegen Plaatzen wéi der Pless oder der Gare an der Stadt, déi soss soss eng ganz normal Statioun op ganz normale Weer sinn, stinn op een mol onmosseg vill hellzen Buden, déi just engem eenzegem Zweck dengen: Angscht a Schrecken verbreden. Op manst wier daat esou, wann ech den eenzegen wier, den op denen Chrëschtmäart géif passéiren.

Den Max Goldt huet an engem vun sengen Bicher vum „Zauber des Seitlich Daran Vorbeigehens“ geschwaat, wéi en vun Chrëschtmäart geschriwen huet. An en haat natirlech Recht: daat enzegt, waat wirklech helleft, ass esou, wéi wann naischt wier, laanscht den ganzen Zauber ze goen.

Mee daat ass op der Pless zum Beispiel guer net méiglech. Et kann en am Dezember net iwert d’Pless goen, ouni den Chrëschtmaart op manst ze gesinn. Daat ass einfach onméiglech. An alleng Daat ass schon en Grond fir Angscht a Schrecken.

Wann een sech dann traut, en ganz klengen Tour iwert oder ganz no laanscht – bei lëtzebuerger Dimensiounen ass daat jo daat selwescht – den Chrëschtmaart ze maachen, tauchen meng zwee aal Bekannten mat Secherheet bei dem zweeten, wann net schon bei dem eischten Stand op.

Et ginn zwou Zorten vun Buden: Déi, déi Kreemschen verkaafen an d’Friessbueden. D’Friessbueden sinn esou ziemlech d’selwescht wéi déi op der Fouer, just daat hei nach vill méi oft mam Adjektiv „original“ rondrem sech geworf ged. Ausserdem ginn et natirlech vill méi Budden, déi Mazipan an Liewkuch verkaafen wéi op der Fouer, mee daat ass jo normal.

Angscht a Schrecken kommen op, wann een sech déi Stänn, déi keng Iesssaachen verkaafen, méi genee unkuckt. Do gesait een dann Ethno-Kreemschen, den wahrscheinlech enner NACH méi menschenonwierdegen Conditiounen wéi soss Kleeder hiergestallt ged an dann als „Original Inka-iPodtäsch“ verkaaft ged.

Daat ass och esou eng Saach, déi Inkaen. Ween schon eng Kéier an engem Müslirayon vun engem Biobuttek waar, deen wees: D’Inka sinn deen gréißten Werbeträger fir Biomüslien wait an breed. An all exotesch Kärren ginn als „Das Wunderkorn der Inkas“ verkaaft an ungepriesen. Do freet een sech dach: Wann se esou vill Wonnerkären haaten, wiesou hunn se net emol d’Rad erfonnt?

Op aaneren Stänn den selweschten Ethnokitsch, mee eischter an enger afrikanischer Ausrichtung. Mee haaptsächlech bemierkt een déi Stänn well een kuerzfristeg keng Loft méi kritt, well eng Dampfwollek aus 26 verschiddenen Räucherstäbchen engem d’Otemweer blockéiert. Wahrscheinlech sinn schon Leit, déi esouwiesou schons Problemer mat hiren Longen, Bronchien, Loftréier oder Mondschleimhait haaten, un esou enger Dampfwollek ersteckt.
Angscht a Schrecken maachen sech breed, esoubaal sech déi wahrscheinlech canzerogen Doftstoffer an der Nues bemierkbaar maachen.

Ech hunn op dem Chrëschtmaart oft d’Gefill, vill Leit géifen mat engem gudden Gewessen Saachen do kaafen, well sech irgendwéi am kollektiven Gediechniss festgesaat huet, daat alles, waat een op esou Plaatz keeft, „fir en gudden Zweck“ ass. Well et ass jo Chrëschtmaart.
Dobai ass daat zum gréißten Deel iwerhaat net wouer. Chrëschtdaag ass wahrscheinlech den enzegen Grond, firwaat d’Weltwirtschaft nach irgendwéi leeft. Och wann ech nach nie von Börsenmakler héiren hunn, déi sech geigensaiteg Cadeauxen an Form vun enger Millioun Lehmann-Brothers-Aktien gemaach hunn, mee anscheinend soll jo och nach den „Joe the Consument“ een Wuert an der Weltwirtschaft mat ze spillen hunn.

Angscht a Schrecken ginn méi an méi grous, je méi laang een sech op dem Chrëschtmaart ophällt. Déi schrecklech Schunkelstemmung mat „mir maachen eppes fir den gudden Zweck“, Schelder déi original Inka-afrikaneschen Kreemschen oder kanadesch Ploveren unpreisen, den Geroch vun schlechtem Glühwain an fettegem Iessen, daat alles schengt wéi eng wéider Manifestatioun vum Lëtzebuergeschen Draam, den an mengen Aan awer esou schrecklech an grausam ass, daat ech d’Gefill hunn, meng zwee aal bekannten Angscht a Schrecken wieren vun hirem graissleschen Cousin Terror opgefriess ginn. An genee deen géif Godzilla-ähnlech duerch d’Strossen vun der Uwerstadt wanderen an aus sengem Mond géingen schlecht Versiounen vun Chrëschtdaagslidder kommen…

Daat enzegt, waat elo nach helleft, ass d’Flucht. An eng aaner Galaxie, am beschten.­

Download audio file (angschtaschrecken53.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken um Enn vum Joer

Ech perséinlech haalen jo net all ze vill vun dem ganzen Rummel, den em daat néit Joer gemaach ged, haalen et awer fir eng flott Geleegenheet, ze féiren. Mee daat ass awer och schon alles. Féiren bis moies fréih kann en eigentlech och op all aanerem Daag vum Joer, besonnesch wann Weekend ass. Ech gin dann och immens oft gefroot, waat ech Sylvester wärt maachen. An d’Leit sin emmer entäuscht, wann en dann net op déi Plaatz geht, op déi en onbedengt sollt goen. D’Enn vum Joer bzw. de Ufank vun dem néien schengt méi Spaß ze maachen, wann en méi Leit rondrem sech huet, déi een iwerhaat net kennt an déi engem dann op d’Feiß katzen.

En vun denen beschten Sylvestern, deen ech haat, hun ech mat enger Frendin virun engem Bildschirm verbruecht. Op dem mir eis méi oder manner verreckt Filmer ungekuckt hun. Mee esou Saachen sin vill ze vill onspektakulär fir Leit, déi sech an de Costum vum Papp oder schlemmeres werfen an sech dann mussen mat Schampes besaufen, bis sie friemen leit op d’Schong katzen. Ech verstinn daat. Mee ech kann et absolut net novollzeien. Wann ech mir nemmen virstellen, ech misst an engem Costum do stoen an nemmen Schampes drenken, fir herno friemen Leit op d’Schong ze katzen, kreien ech Angscht a Schrecken.

Waat ech och grujeleg fannen, sin déi sougenannt Jahresrückblicke. Do ginn dann an multimedialer Form déi WICHTEGST Saachen aus dem leschten Joer präsentéiert. Oft mierkt en dobai, daat déi Saachen, déi nach virun 11 Méint immens wichteg geschengt hun, haut schon laang erem vergiess sin. Oder erennert sech nach een un d’Mönchen aus dem Myranmar?
Virun allem ged et net nemmen een esou en Reckbleck, mee eng gefillten Millioun. An déi sin natirlech alleguerten inhaltlesch völleg identesch. Déi eng daueren just eng hallew Stonn, déi aaner sin richteg Gala-Showen vun 6 Stonnen mat Gäscht aus all Mount, Themenberaisch an konzernéierter Randgrupp. Un sech freet en sech, wiesou mer emmer nemmen mussen zereckkucken. Et kéint en jo och mol no vir kucken an sech Froen, wéi en an dem nächsten Joer Angscht a Schrecken kéint verhenneren.

Dann gin ech och nach oft gefroot, waat ech mir dann fir daat néit Joer virgeholl hätt. An un sech ass daat e bessi komesch. Déi Kurrel – ok, ech wees, et ass un sech keng Kurrel, mee eng relativ schéin geformte Gromper – déi Kurrel also, op der mir alleguerten setzen, huet en Tour rondrem d’Sonn gemaach. Punkt. Doweinst soll ech mir lo lauter gudd Virsätz huelen? Kennen mer net nach méi arbiträr Unläss huelen? Wéi wier et mat folgendem: all Keiers wann en eng Menz um Bueden fennt, muss en en gudden Virsaatz huelen. Awer just, wann se mat der Zuel no uwen lait. Angscht a Schrecken mellen sech zereck.

Heinsdo, zweschen all denen peniblen Froen an dem stressegen Geplangs, wou ech dann elo hinginn, fir daat mir d’Leit do op d´Feiß katzen kennen an ech Angscht a Schrecken erliewen kann, muss ech dann tatsächlech drun denken, waat ech daat läscht Joer alles esou erliewt hun. Ech hun bei dem komeschen Konschtprojet flash007 Leit kennengeleiert, déi mengem Kenschtlerklischee (Drogen an Kettenseen-durch-Metallfässerfilmer) entspriechen. Ech waar op Konzerten, déi esou haard waaren, daat esouguer Angscht a Schrecken aus Angscht virum Tinitus geflücht sin. Irgendwann Ufank des Joeres haaten mer en giganteschen Stuerm iwer Europa, duerch den ech och hun missen goen. Ech waar op engem Bloggertreffen an enger ultra-hipper Bar, wou ech op koksend Marketingleit getraff sin, déi sech just vun Schnitterscher ernähren. Angscht a Schrecken haaten mech fest am Greff, an et waar reicht Enn Januar.
D’Kulturjoer huet fir immens vill Angscht a Schrecken gesuergt – ech hun esouguer nach vun bloen Hirschen gedreemt. An der letztebuergescher Konzertslandschaft hun ech Bekanntschaft mat deifen Ofgrenn vun der menschlescher Anatomie gemaach, am Dall vun de siewen Schlesser hun ech eng wichteg Botschaft geleiert: Wann eppes net gefeierlech genuch ass, kann en emmer nach Salzséier drop schedden.
No obskuren Wasseranalysen waar ech esou terroriséiert, daat ech kuerzerhand op de Bodensee gefuer sin, wou et mat Angscht a Schrecken natirlech net besser gin ass. Ech hun kuerz drop de Billy Corgan kennengeleiert an erausfonnt, daat hien den Daiwel ass. Ech sin vun Leit an engem halsbriescherem Tempo duerch d’Brousse gefeiert gin, hun Hippiediskoen an Metalfestivals besicht. Ech waar op der Hochzait vun der Tata vun menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass an hun do déi eischten Keier eng doubel Portion Angscht a Schrecken erliewt.

Um Enn vum Summer hun ech déi haard Lektioun geléiert, daat d’Liewen an der Konsumgesellschaft, virun allem beim Bikini- an Bicherkaaf, esou voller Angscht a Schrecken ass, wéi ech mir et nie hätt kéinten dreemen. Op Braderie oder Peripherie – iwerall, wou gefeiert gin ass, waaren meng zwee aal Bekannten nie wait. Durno sin ech laang geflücht – drai Episoden laang op Köln an direkt durno op Kopenhagen. Just fir festzestellen, daat et Angscht a Schrecken net nemmen zu Letztebuerg ged.
An leschter Sekonn sin ech virum diaboleschen Wim Devoyle an sengen Kakamaschinnen geflücht, fir am Kannertheater nach méi Angscht a Schrecken duergebueden ze kreien. Op der ARA-Party haat ech meng Ried vergiess – wahrscheinlech, well ech nach emmer esou erschreckt doriwer waar, wéivill Leit en Kand vun mir wollten.
An dann ass et a bemol Enn Dezember an et mierkt een, daat en graad selwer en Joeresreckbleck geschriwen huet. Angscht a Schrecken gin méi grous, mee aus dem eegenen Studio kann en jo schlecht flüchten.

Ausserdem ass mir nach eppes komesch an obskures geschidd. Ech hun Gerüchter iwer eng CD heiren, en Mixtape mam Numm „Fear and Loathing Tape“. Waat och emmer daat heescht, et kann naischt guddes fir d’Joer 2008 bedeiten…

Download audio file (angschtaschrecken52.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger Chreschtdaagsfeier, déi schon am November waar

Déi dauert, wéi déi gesamt Chreschtzait, net nemmen den ganzen Advent (1. bis 26. Dezember), net nemmen bis zum Enn vun Joer, och mol net bis Draikinnegsdaag, mee ongeféier bis d’Fuesend. Et sin allerdengs och schon Enn-des-Joeres-Feieren am März oder Abrell ofgehaalen gin. Gerüchter no.

Ech vermudden, daat déi Feiren an engem Keller geféiert gin. Oder vun Leit, déi sech souwiesou fir naischt schummen. Ech muss lo do keng Nimm nennen, mir wessen alleguerten, ween esou Saachen mescht.

Wann en an villen Cluben oder „Clibb“ ass, kann en während der Chreschtdaags-an EnndesJoeresfeierzait op villen Plaatzen fir weineg Geld relativ gudd iessen an och oft nach vill besser drenken. Saufen an Friessen sin jo bekanntlecherweis zwou vun eisen Nationalsportarten, an denen awer komescherweis nie en „Sportler vum Joer“ gewiehlt ged. Och esou een tradionellen Rendezvous um Enn vum Joer. Wann en Journalist ass, kann en eigentlech vun Dezember bis Mett Januar den Frigo ausmaachen an esou vill Stroum spueren. Et brauch en en souwiesou net. Gerüchterweis ass den „Café de la Presse“ am Dezember och schon einfach zou gewierscht, well esouguer déi schlemmsten Alkoholiker ennert de Journalisten an dem Joer emmer genuch ze drenken hun.

Wann en Gonzo-Journalist ass, kann en während deser Zait quasi all Daag Angscht a Schrecken erliewen. Net nemmen weinst pervers blenkender Chreschtdaagsbeliichtung, bei där en färt, daat all Moment irgendeen geif eng Elleptesch Krise geif maachen, an dann misst en och nach hellefen oder op manst ruffen: „Ass irgendeen héi Dokter?“
Iwregens liicht et mir net an, wiesou en daat esou oft an Filmer gesait, daat irgendeen emfällt an schon rifft en Passant: „Ass héi irgendeen Dokter?“
„Jo!“, äntwertert irgendeen mat heldenhafter Stemm!, „Déirendokter!“.
Waitaus méi realistesch, mee manner witzeg: Zänndokter. An Letztebuerg gin et 2,9 Dokteren op 1000 Anwunner. Op manst waar daat 2005 esou. Vlaischt sin et der mettlerweil 3 op 1000.
Mee wiesou sollt graad dann, wann en aarmen Daiwel weinst enger Chreschtdaagsbeliichtung, bei der all Stroboskopseffektgerät neidesch gin wier eng elleptesch Krise huet, een vun denen ennert de Passanten sin? An virun allem: Geif eng Infirmiére net duer goen?

Op alle Fall waar ech dann kuerzfristeg, quasi zweschen Dir an Aangel, opgefuerdert gin, matzekommen op esou eng Chreschtdaagsfeier. Daat waar Enn November. Chreschtdaag ass, just fir déi Leit, déi daat net méi esou genee wessen, nach eng Keier dorob hinzeweisen, Enn Dezember. An ech haat emmer gemengt, et soll en Gebuertsdeeg net vir-féieren.

Ech hun mer geduercht: Waat soll et? An ech sin dunn einfach mol matgaangen.
Daat ganzt waar an engem Café, den et elo net méi ged, well mam Enn vum Kulturjoer quasi sain Exitus angelaud gin ass. An op der Plaatz, wou en waar, muss elo virdeischt mol alles renovéiert an sanéiert gin, well de Buedem anscheinend voller Dreck ass. Also, Uelleg, Pnöen, geiferlech, wahrscheinlech radioaktiv Substanzen an soss Gedrecks. Wann en daat mat dem Wessen verbend, daat den populären bloen Schampes och méi oder manner gefteg waar, bleiwt vun dem ganzem Kulturjoer en séierlechen Nogeschmaach.

Ech waar also mat der Persoun, déi mech dohinner geschleeft haat, op enger Chreschtféier, déi schon am November waar, an daat an engem Kulturjoerscafé. Et waar iwregens d’Chreschtdaagsféier vun engem Jugendservice héi am Land. An well mir vun Graffiti alt heinsdo bei Aktiounen vun denen matgemaach hun, hun mir eis alt geduercht, mir kéinten eis op der Chreschtféier gudd duerchfidderen lossen an e bessi eppes drenken.

Et waar voller Leit, déi daat selwescht geduercht haaten an sech an den klengen Café gedreckt haaten. Nach ass et naischt gin. Weder Iessen nach Drenken, just vill Leit, déi een dem aaneren Moien gesoot hun. Mech huet een heige Regierungsbeamten (fir Puristen: cf. Episode #6) mat „Herr Angscht a Schrecken“ begreißt, waat mir extrem geschmeischelt huet. Aanersaits waar ech mir elo secher, daat sech meng zwee aal Bekannten Angscht a Schrecken och geifen ennert den Gäscht befannen.

D’Feier huet ungefaangen, wéi esou féiren eben ufänken. An zwaar mat enger Ried. An dunn ass en Film gewissen gin. An well et bei dem Service wirklech vill Spezialisten an Saachen Film gin, waar den Film net nemmen extrem gudd gemaach, nee, et sin och nach ongefeier 23 Problemer beim Ofspillen vun dem Film gin. Et ass jo net esou, wéi wann en daat virdrun probéiren kéint. Mir hun also den Intro vum Film ca. 5 mol gesin, bis en dun endlech gelaaf ass. Angscht a Schrecken hun lues an lues de Wee bei mech fonnt duerch d’Gedrecks fonnt.
Dunn ass nach eng Ried komm. An dunn nach eng.

An all déi Leit op der Bühn hun emmer daat selwescht geziehlt. Déi eng hun sech just méi laang Zait geholl, fir daat ze soen, waat déi Persoun virdrun an 5 Minuten gesoot huet. Iwerhaat sollt et vir esou Rieden, déi gehaalen gin, wann d’Leit drop waarden, eppes ziessen an ze Drenken ze kreien, een international gültegen Zaitlimit vun maximal 7 Minuten gin. Ech denken, daat misst en als Zousaatz zu der Genfer Konventioun anféieren.

Irgendwann huet eng Persoun, déi ech nie op der Plaatz erwaard hätt, mech op d’Scheller geklappt an mech an engem verwonnert-agressiven Toun gefroot, waat ech dann hei geif maachen. Ech hun dun eis Beweggrenn ouni den Deel mat „fir hei gudd ze friessen an ze saufen“ erklärt, waat déi Persoun offensichtlech zefridden gestallt hat. Oder si haat haut ganz einfach keng Salzseier dobai.

No all denen Rieden ass et dunn endlech lass gaangen. Dh., am Fong ass guer naischt geschidd. D’Leit hun ungefaangen, manner lues matneen ze schwätzen an ech stoung matzen an dem Bruhahaha, Pfötchengegins an Gedrecks an hun e puer Flyeren verdeelt. Mee ech hun net wirklech
gesin, wou et dann elo eppes fir ziessen oder ze drenken geif gin. Et huet ausgesin, wéi wann daat ganzt eng relativ drechen Féier geif gin. Vlaischt wollt en heimadder der selecherlech ziemlech heiger Donkelziffer vun Alkoholiker am Staatsapparat Rechnung droen. Vlaischt waar d’Organisatioun awer och vun e puer Drogenverreckten ausgeduercht gin, déi op engem Kokain-Trip eng verreckt Verdeelungsstruktur fir d’Schnitterscher an d’Gedrenks erfonnt haaten.

Irgendwann, no ongeféier 150 verdeelten Flyeren an nodeems ech mech ongeféier 20 Leit op d’Feiss getreppelt waar, hun ech en Plateaux mat Schnitterscher gesin. Glaichzaiteg sin Angscht a Schrecken op mech gesprongen an hun mech ungegraff.
Irgendwann huet d’Welt entscheed, daat et keng normal Schnitterscher méi därf gin. Eriwer waaren dun d’Zait vun waissem Brout mat Keis an Ham. Elo mussen et Bonsai-Kohlrabbi, konschtvoll gefaalten Mini-Steaks oder Origami-Mozarella sin. Je méi ondefinéierbar, emsou besser. An dann ged alles nach eng Keier mat enger Schicht Gelatine oder eppes ähnlechem blenkegem, cellophanähnlechem iwerzunn, fir daat et och schéin blenkt an glimmert. Mir hun jo schliesslech geschwen Chreschtdaag.

D’Gedrenks ass dun och irgendwann komm. Nämlech nodeems meng Begleedung dono froen waar. Anscheinend waar den Verdeelungsystem wirklech vun engem Grupp Drogenverreckter ausgeduercht gin.
Angscht a Schrecken haaten mech.
Wou sollt daat ganzt hiféiren? Wéi laang geifen déi vill douschtereg an hongereg Leit et nach aushaalen, nemmen all Veirelstonn gefroot ze gin, op se een vun den Heichglanz-Schnitterscher weilten? Waat geif passéiren, wann irgendeen geif erausfannen, wou den geneen Zougang zu der Alkoholquell wier? An virun allem: Waar irgendeen an dem Raum Dokter?

Daat enzegt, waat elo nach bliwen ass, waar d’Flucht iwert déi neonblo beliicht Passarelle…

Download audio file (angschtaschrecken08web.mp3)

Ech hassen Chreschtmusek jo am Allgemengen. Daat enzegt Lidd, waat ech eng Keier am Joer erdroen kann, ass “White Christmas” vum Bing Krosby. Wahrscheinlech och doweinst, well Schnei daat enzegt ass, waat mech an eppes versetzt, waat bessi mat “Chreschtdaachsstemmung” ze verglaichen ass.
Mee et ged engt Lidd, daat fannen ech besonnesch schlemm. An graad dest Joer verfolegt et mech mei wei soss.
Genau… last Christmas, gesongen vun enger Band, die sech “Wham!” nennt. Ursprünglech ass daat Lidd vun de Beatles, an d’Original-versioun ass och nach graad esou ze erdroen. Mee die nei?
Einfach nemmen fuerchtbaar. Mir schuddert et, wann ech schon nemmen drun denken.

An genee daat Lidd huet mech dest Joer richteg verfolegt. Ech sin eng Keier mat engem Auto gefuer, wou de Radio gelaaf ass an genee daat Lidd gelaaf ass. Daat waar die eischten Keier, wou ech daat Lidd hun missen GANZ lauschtren.Ech hun die Persoun, die mam Auto gefuer ass, net esou gudd kannt an wollt do net onbedengt soen “Kennen mer net eppes aneschteres lauschtren?” oder “Huelt den ARA, soss kann en jo zu Letztebuerg souwiesou naischt lauschtren!” oder awer, an daat wier richteg eierlech gewierscht: “Maacht daat schaisst Lidd aus!”
Ausserdem huet der Persoun daat Lidd vlaischt gefall, an sie hätt mech, wann ech eppes geint daat Lidd gesoot hätt, aus dem fuerenden Auto geworf.

Ech stellen mir et net immens angenehm fier, aus engem Auto geworf ze gin, den ongefeier mat 250 Stonnenkilometer iwert den Feldwee briedert, dann an engem pickegen Droot hänken ze bleiwen an duerch die nach oppen Dier “Last Christmas” ze heiren.
Aanersaits hun ech mir d’Fro gestallt, op et net mei schlemm wier, daat Lidd ganz missen ze lauschtren.

Daat richtegt schlemmt waar allerdengs den Ouerenwuerm, den ech duerno haat. Ech hun net nemmen andauerend daat Lidd an mengem Kapp heiren, nee, ech hun ungefaangen et ze summen. Domadd sollt et nach net eriwer sin. Elleng, daat dat Lidd irgendwou zweschen mengen Synapsen hängen geif, huet bei mir schon Angscht ausgeleist. Mee dun ech och nach, ouni et ze wellen, ungefaangen, Zeilen aus dem Lidd ze sangen!
Wie schrecklech, hun ech geduercht an hun die haardst an schrecklechst Musek, die ech kennen, sou haard an esou schrecklech wei ech nemmen konnt, ungemaach.
Esou laang die Musek gelaaf ass, ass et gaangen. Ech konnt mech op de Kameidi konzentreiren an hun net missen un leschten Chreschtdaach denken.

Mee esou baal wei ech de Raum mat der haarder an schrecklecher Musek verloss hun, ass all Keiers erem eppes geschidd, daat mat sech bruecht huet, daat main Ourewuerm erem komm ass. Eng Keier hun ech um Fernseh just 2 Sekonnen vun den Lidd heiren, an schon hun ech erem ungefaangen, daat schrecklecht Lidd mat dem fuerchtbaar banalen Text ze sangen!

Irgendwann hun ech ungefaang, nozedenken, waat ech selwer leschten Chreschtdaach gemaach hun. Natirlech die üblech Saachen wei mech driwer opzereegen, daat iwreall Kleescherer hänken, Chreschtmusek ganz fuerchtbaar fannen an Cadeauxen auspaacken.
Mee ech haat och den Fehler gemaach, ob hellegOwend selwer an en Geschäft ze goen. Et waar engt vun der Kett, die heescht wei en Haus an en symphatescht grengt Quadrat als Logo huet. Ech froen mech, wei de Kreateur vun dem Logo argumenteiert huet, fir daat duerchzebrengen!
“Oh jo, den Karo symboliseiert d’Haus, den Zesummenhalt, d’Gebuergenheet, während die hellgreng Faarw Liewenskraaft, Dekoratioun, kleng Praiser, flott Ideen ausdreckt”

Heiansdo ass et besser, sech gewess Saachen iwerhaat net virzestellen.
Ech wollt un sech just eng Rum kaafen, fir en Bild dran ze maachen an daat ze verschenken. Den Beschenkten haat sech en selwergemoltet Bild gewenscht, also huet en daat och kritt.
Ech verschenken normalerweis net vill, an wann ech eppes schenken, dann maachen ech mir Gedanken doriwer, waat dem Beschenkten geif Freed maachen, schreiwen meeschtens nach e puer leiw Wierder dobai an daat waar et dann. Ech wollt mech hei eng Keier konkret geint d’Verschenken vun Fleesch oder soss onverschaffte Alldaachsliewensmetteln ausschwätzen. Daat brengt iwerhaat naischt.
Woumadder ech natirlech naischt geint Kischelscher gesoot well hun. Ouni Kischelscher wier Chreschtdaach nach eng Keier esou schlemm.

Ech stoung also an dem net klengen Buttek an hun en vun ennen no uwen an vun uwen no ennen no enger passender Rum ausgesicht. Herno haat ech just eng stenknormal Glasrum fonnt. Nodeems ech lanscht sangend Chreschtbemmerscher an rosa Plastikengelscher, die an aalen Farwen liichten kennen gaangen waar, waar ech frou, iwerhaat nach eppes ze fannen.
An dun stoung ech bestemmt eng hallew Stonn an der Schlaang an hun die schlemmsten an kitschegst Chreschtlidder missen erdroen, während mech nach mei obzön Chrechtdekoratiounsartikeln ungekuckt hun. Angscht a Schrecken sin mir d’Been eropgeklommen.
En Moment hun ech drun geduercht, d’Rum einfach ze klauen. Mee waat wier daat fir en Geschenk?
“Dei Rum ass iwregens geklaut. Awer just, well ech et am Buttek net mei ausgehaalen hun!”
Zum Gleck sin ech un d’Rei komm, iert se “Last Christmas” gespillt hun. Soss wier ech wahrscheinlech Amok gelaaf an hätt virdeischt mol d’Verkeeferin mat engem Plastikengel embruecht, fir dann ee Regal mat danzenden Chreschtbemmerscher duerch d’Fenster ze geheien an hannendrun ze sprangen. Natirlech MAT menger Rum ennert dem Aarm.

Daat hun ech also leschten Chreschtdaach gemaach. Ech hun een Bild verschenkt, keen Härz. An ween mir en Steck Fleesch, an besonnesch Innereien wei en Härz schenkt, den kann secher sin: Daat gin ech och virun!

Download audio file (angschtaschrecken04web.mp3)

Heinsdo huet d’gefill, wei wann jiddereen rondrem engem Drogen geholl hätt, oder sech opmanst esou geifen opfeiren, an en selwer den eenzeegen Niichtern wier. Mir geschidd daat relativ oft. De Verdacht, daat ech ze vill oft niichter sin, hun ech jo schon mei laang.

Et ged awer och Deeg, do fillt en sech wei wann en alleng eng schlemm Horrodrog geholl hätt an vun kengem keint Rettung oder ob manst Erbaarmen erwärden.

Un sech leien die zwee Gefiller ganz no beineen. Am schlemmsten sin die Deeg, wou en sech fillt wie ob engem Horrortrip an glaichzaiteg de Recht vun der Welt sech behellet wei wann se op LSD wier. Et ged Plaatzen, wou daat Gefill bei mir baal emmer opkennt.

Eng dovunner ass een bekannten Akaafszentrum um Kirchbierg. En riesengroußen Komplex wou en all Doomheet kaafen kann, an daatenzegt Gebai am Land daat ech kennen wou zu all Joereszait, 365 op 365 Deeg am Joer en Karusell steht. An daat ass un sech jo nach harmlos.

Lo kann en sech natirlech die berechtegt Fro stellen, wiesou ech dann iwerhaat an daat bekannten Akaafszentrum um Kirchbierg gin. Emmerhin kann en daat vermeiden, et ged en jo vun kengem gezwongen doranner ze goen an an aaneren Geschäfter ass et oft esouguer nach mei flott. Ech mengen, ech muss die Geschicht vun vir un erziehlen. Ouni de Kontext ass daat ganzt net ze verstoen. Mat vlaicht och net. Mee probeiren kann en et jo mol.

Wei also kennt den Gonzojournalist den en op manst “konsumkritesch” nennen keint, an die Grande Surface op de Kierchbierg, virun allem wann en sech do fillt wei wann hien do op engem beisem Horrortrip wier?

Ganz einfach. Ech haat en Date. Dat ech iwer Myspace kennengeleiert haat. Immens hip an esou eben. Mir haaten eis en Film ausgesicht, den en durchaus als “usprochsvoll” keint bezeechnen, emmerhin haat en zu Cannes en Prais gewonnen. Mengem Date hun d’Schauspiller gefall, also konnt en op manst op dem Punkt net mei vill falsch maachen.

Ech souz also am Bus fir op de Kirchbierg, bei main Date an hun mir froen gestallt.
Waat geif ech maachen, wann elo am daischtren Kinossaal die grous Knutschterei geif unfänken an ech leiwer de Film geif kucken? Oder op bemol guer keng Loscht mei op daat groust Knutschen hätt? Wei geing hat op mech reagieren? Wei geif ech op hat reageiren? Waat wier, wann ech a bemol fuerzen misst an jiddereen geing et mierken?

Ob een mol waar et mir schlecht. Ech wosst net wirklech firwaat. Et waar keng Opreegung, domadder hätt ech kennen emgoen. Nee, et waar den Unfank vun engem Gefill, daat ech nemmen all ze gudd kennen.
Angscht. Schrecken waar et nach net, mee den ellenen Ufank vun dreckeger kierperlecher Angscht. D’Froen sin an mengem Kapp zesummengewuess. Aus der Wollknetzer vun Gedanken ass virdeischt eppes gestrektenes gin, dunn ass et emmer mei fest gin. Virun mengem geeschtegen Aan huet sech en Amboss gebildt, ob dem stoung:
“WAAT mess du hei eigentlech?”

Ech hun natirlech keng aaner Äntwert fonnt wei
“Ech fueren mat engem Bus (Line 18) op de Kierchbierg, wou ech mat mengem Date, daat ech vun myspace.com – uh, wei hip kennen, an de Kino gin.”

Et ass extrem schweier, philosophesch Iwerleeungen ze maachen wann engem d’Angscht wei en ze schaarfen Chilli bei dem een faart, daat den Chilli mei ätzend ass wei d’Moseier an sech irgendwann duerch de Bauch eraus ätzt, am Mo setzt. Ech haat och iwerhaat keng Zait fir do vill an laang ze iwerleen. Irgendswann hun ech missen erausklammen.

Un sech haat ech mech dorobber gefreet. Die fresch Loft geif mir gudd doen, hun ech geduercht. Ee kaale Kapp, bessi neien Sauerstoff an d’Longen an 2 Minuten Stellt fir sech virzebereeden, durno d’Konfrontatioun.

Ech sin voller Virfreed op fresche Sauerstoff aus dem Bus gesprongen, hun de de Mond oprappt an die herrlech kaal, fresch photosynthetiseiert Loft an meng Longe gezun an deif duerch geotemt

Dun war et mir nach mei schlecht. Ech wosst mol net wiesout. Den Angscht-Amboss an mengem Mo ass mei grous gin. Elo gouf et just nach een Auswee. Eraus aus der frescher, onverbrauchter, frech photosynthetiseierter Loft an die wonnerbar schrecklech kenschtlech Atmosphär vun engem Akaafszentrum.

Schon bei der Dir kritt en waarm Loft an d’Gesicht geblosen. Amplaatz vun 2 Minuten Stellt sollt ech elo 2 Minuten Konsumterror an pre-advents-Kitsch fir mech ofzelenken.
Un sech haasen ech Chreschtbeliichtung an alle Formen, virun allem wann se farweg blenkt, mee am Moment war ech frou, daat ech meng Angscht op eppes anneres fixeiren konnt.

Ween schon eng Keier an dem bekannte Akaafszentrum um Kirchbierg waar, deen wees, daat do en Rollband an eng Traap erof gin, lanscht eng Aart kenschtlechen Waaserfall. Ech hun genee daat luest Rollband geholl. Ech hun daat gebraucht. En Moment wou ech mch gemitlech konnt dreiwen lossen.
Do, wou soss Wasser gespruddelt ass, waar alles mat Selwerpabeier ausgeluecht an et stoungen Chreschtbemerscher dran. Den ganz normale Chreschtkitsch eben, den engem esou begeint. Domadd elleng wier ech färdeg gin. Ech haat mat esou eppes gerechent. Oder mat engem iwerlieweensgrousen 6-Meter-Kleeschen, den sech vum Glasdaach bis kuerz iwert d’Käpp vun de Leit erofseelt an dobai “Ho-Ho-Ho” mat enger elektronescher Stemm seet oder den en Radio an sengem iwerliewensgroussen 2-Meter-Arsch huet aus dem “Jingle Bells” spillt.
Daat wier alles net weider schlemm gewierscht. E bessi Angscht vlaischt, mee mei och net.

Ech sin den Chreschtbemerscher emmer mei no komm an hun gesin, daat do Schnei geif drop leien. Also, natirlech keen richtegen Schnei, dofir waar et vill ze vill waarm. Et huet vun waitem och wei Watt oder eppes ähnlechem ausgesin. Wei ech lanscht den eischten Baam gefuer sin, hun ech gesin, daat et eppes ganz anneres waar.
Do haat en waiss Kawechelscher an waiss Eilen aus Plüsch op den Plastikbaam gesaat. An verschiddenen vun denen Deiren luchen kappiwer um Baam.
En waisst Plüschkawechelchen. Mat enger Plastiknoss an den Patten. Op engem Plastikchreschtbeemchen. Rondrem Selwerpabeier an blenkend Luuchten.

Waat fir en Drogenfreak haat sech daat ausgeduecht? Op waat fir engem ellenen Horrortrip waar ech? Meng Angscht huet mat voller Wucht zereckgeschloen an huet de Schrecken direkt matbruecht.
Ech hun probeiert, d’Geneck vun dem Mann virun mir ze fixeiren an mech ze berouegen:
“Keng Panik, Joel. Et ass nemmen Chreschtdekoratioun. Kloer leisst esou eppes perverses Angscht a Schrecken aus, mee pass einfach nemmen op, daat et net zu Panik an Grauen ausaart. Durchotmen. Roueg.”
Et huet net geklappt. Mat Angscht a Schrecken an den Aan hun ech den Bestarium vun waissen Plüschdeiren gekuckt.

Wei ech ennen um Rollband unkomm waar, waar mir de Recht egal. Ech sin sou Seier wei meiglech Richtung Kino gerannt. Wech vun der schrecklecher Dekoratioun, ewech vun kenschtlechen Atmosphären, ewech vun waissen Plüschkawechelcher. D’Konfrontatioun mat mengem Date waar daat enzegt, waat mir nach hellefen konnt.