Download audio file (angschtaschrecken59.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken eng weider Keiher an enger relativ versiffter Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht

Eigentlech sollt en als Gonzojournalist jo emmer ob Angscht a Schrecke gefaasst si. Mee heinsdo ged en eben och äiskaler erwëscht – virun allem dann, wann en mengt, et wier en ob der gewonnener Säit. Ech waar jo schon eng Keier an der relativ versiffter Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht, (Fir puristen: cf. Episode #32) also wosst ech, wat geif ob mech zou kommen. Mee trotzdem ënnerschätzt en emmer erem, wat do ob en zou kennt.

Fir déi Leit, déi déi Folg, wou ech des speziell Location schon eng Keier behandelt haat, nach net héiren hunn, eng kleng Zesummefaassung: Iwerbleibsel aus den 60er Joeren, Hippien an hir geeschteg Nofolger, Drogenkonsum, LSD-gedränkt Fallschiermer an dat flott Wuert polytoxikomaneschen Tripp. A genee dohinner sollt et zeréck goen.

Wéi och meng lescht Rees an déi relativ versifften Hippiedisko ass et och dess Keier op enger Bushaltestell lassgaangen. An erem eng Keier net, fir de Bus ze huelen, mee fir ob den Auto ze waarden, den mech sollt sichen kommen. Den ass och zu mengem Gleck relativ séier komm. Et waar nämlech batter kal dobaussen, an wann ech et nach laang hätt misse waarden, wier ech wahrscheinlech un der Bushaltestell ungefrueren. Datt wier en séiert an kaalt Enn vun menger Diskotour gewierscht.

Mee den Auto ass komm, an hannert dem Stéier souz meng beschte Frëndin, déi den Nolauschter net onbekannt ass. Mir sinn da relativ gemittlech bis an den wellen an onbekannten Oste vum Land gefuer.
Wann een an déi Hippiedisko well, kennt en eigentlech net wirklech dovunner ewech, duerch d’Brousse ze fueren. An esou sin mir och dess Keier duerch den onbekannten Oste gefuer an hunn dobäi Dierfer mat esou wonnerbaren Nimm wéi Eppelduerf passéiert. Vun Eppelduerf wees ech eigentlech guer näischt, ausser dat et do eng Keier am Joer eng grouss Spaghettisfriess ged. Wahrscheinlech ass Eppelduerf déi Uerschaft mat dem héichste Pastafari-Undeel am Land.

Dat meng zween aal Bekannter Angscht a Schrecke mat vun der Partie wieren, ass mir spéitstens du bewosst ginn, wéi mir laanscht en Scheld gefuer si, ob dem stoung, dat d’Stross weinst Bauarbechte gespaart waar. Riets vun mir ass et an en déiwe Gruew eroof gaangen, den ongeféier 5 Meter méi déif loung wéi den Deel opgerappten Buedem, ob dem mir gefuer si. En waar voller Kallek. Ech hun mir virgestallt, wéi den Auto vun der Streck voller Steng an Lächer ofkennt an mir an den Gruew an den Kallek falen. Da geif wahrscheinlech eng gigantesch wäiss Steppswollek rondrëm eis entstoen an mir geifen am wäisse Kallek begruewe gi. En séiert an steppegst Enn vun eiser Diskotour.

Angscht a Schrecke si méi grouss ginn, wéi meng beschte Frëndin, dat den Nolauschterer net onbekannt ass, gemengt huet, dat et wuel keng esou gudd Idee gewierscht wier, déi lei, am grousse ganze relativ onfärdeg Stross ze huelen. Den Auto ass allerdengs nach emmer gefuer. Lues zwar, mee ëmmerhin. Anerersäits hunn ech mir gewënscht, en hätt Allradundriw, dat hätt vill Saache wesentlech méi einfach gemaach.

Irgendwann hate mir den onfärdegen Strossenabschnett dunn awer ouni gréisser Zweschenfäll passéiert an konnten eis Rees Richtung versifften Hippiedisko fortsetzen.

Déi hun mir dun och relativ schnell ereescht. Als eischt. Ech haat daat nach nie. Normalerweis sin mir emmer vill méi speit an déi Hippiedisko gefuer, wou d’Stemmung esou geint 12 lues ufänkt opzekommen, geint Eng den Climax ereescht an dann fir déi meescht bis Zwou oder Drai weidergeht.
Ech haat mer erwaard, daat op manst déi puer aal Hippien, déi schon an den 60er Joeren net zu denen jengsten Hippien geziehlt hun, schon geifen do setzen – oder, an daat huet mer méi wahrscheinlech geschengt, danzen. Ech hun do Leit gesin, déi nie opgehaalen hun, ze danzen. Okay, normalerweis geif en et „an Trance rondremtorkelen“ nennen, mee fir déi Leit waar et wahrscheinlech danzen.
Mee nee, et waar komplett eidel an der berühmt-berüchteger Hippiedisko, déi awer esou daischter an versifft waar wéi emmer.

Mir hun eis also op en vun denen Descher gesaat, wou soss emmer déi Stammclienten kommen, déi offensichtlech just weinst der flotter .. ehm… Atmosphär kommen an net danzen wellen. Daat ass jo och esou eng Saach bei Diskoen. Et gin och Leit ran, déi net danzen wellen.
Meng beschten Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, huet also ungefaangen, mir seng lescht Wochen ze erziehlen. Ween hat wéi ech e bessi méi perseinlech kennt, wees, daat dat laang daueren kann. Trotzdem muss ech fair an journalistesch korrekt bleiwen an därf net vergiessen ze erwähnen, daat ech während der Zait keng Spueren vun mengen zwee aalen Bekannten Angscht a Schrecken gesin hun.

Daat sollt sech awer mat der Arrivé vun verschiddenen Leit déi mir vague an menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, besser bekannt waaren, änneren. Sie hun sech un eisen Dech gesaat an hun ungefaangen hier Geschichten ze zielen. Dobai ass et haaptsächlech drems gaangen, aaner Leit op irgendeng Art an Weis erof ze maachen. Net, daat ech eppes dogeint hätt: ech muss et just net andauerend heiren. Ausserdem sin ech mir ziemlech fehl op der Plaatz virkommen, well ech déi Leit, iwert déi geschwaat gin ass, all net kannt hun. Angscht a Schrecken waren also dach am Raum. Wahrscheinlech haaten sie et sech fir eng knapp Stonn um Contoir gemitterlech gemaach an waaren elo erem do. Dofir awer mat duebeler Kraaft.

Irgendwann hun ech missen op d’Toilett. Daat waar eng gudd Geleegenheet, ewech vun denen komeschen Leit ze kommen an e puer normal Momenter op enger roueger Plaatz ze verbrengen.

Op der Toilett dunn stoungen e puer komesch Leit, déi gesoot hun, et wier alles besaat. Ech sin mir direkt virkomm wéi op den Toiletten am „Breat Easton Ellis“ sengem Roman „American Psycho“. Do ged emmer mat irgendwelchen Drogen gedealt an et spillen sech déi verrecksten an eklegsten Szenen do oof. Bis elo waar mir esou eppes nach nie passéiert.
Mee déi Leit, déi do stoungen an komesch Witzer gemaach hun, hun den Androck vun Drogenverreckten op mech gemaach. Net déi Zort vun gemittlechen Junkien, déi den ganzen Daag op der Gare setzen an eng Keier all puer Deeg austicken an sech geigensaiteg unjaizen. Sie hun och net gewierkt wéi e puer Kifferen, déi drop an drun waaren, sech och nach déi lescht puer Gehierzellen wechzedämpen.
Nee, daat lei waaren geiferlech Drogenverreckter. Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Waat geif elo mat mir passéiren? Geifen se mech mam Kapp an en Pissoir drecken, bis ech keng Loft méi kriit? Oder geifen se den Doftsteen am Pissoir ufänken an déi toxesch Dämp anotmen, fir dann op engem giganteschen Horrortrip Amok ze laafen an déi zwee LSD-getränkt Fallschirmer op d’Leit erofzezeien?

Ech wollt net erem goen. Engersaits wollt ech net, daat se weissten, daat ech weisst, daat sie gefeierlech Drogenverreckter waaren, aanersaits hun ech wirklech missen op d’Toilett. Main mettlerweil mettleren Alkoholspiggel huet net wirklech gehollef, eng Entscheedung ze treffen.

Zum Gleck ass een vun den Drogenvereckten aus enger Kabin gesprong komm an ass erausgelaaf. Seng Akoliten sin him hannen drun gaangen. Ech konnt mech erliichteren.

No enger gewesser Zait ass et dun esou lues lassgaangen mam danzen. Mee irgendwéi huet et des Keier net esou geklappt. Ech waar ziemlech midd an menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, ass et ähnlech gaangen.
Mir hun also relativ schnell erem opgehaalen an sin bis virun d’Dier gaangen.

An der versiffter Hippiedisko ass daat en normalt Ritual. Do stinn dann Hollänner, déi d’Elben-Sprooch aus Herr der Ringe schwätzen (oder eben letztebuergesch, waat bei denen Leit keen Ennerscheed meescht) oder irgendwelch komesch Kiffer, déi virun der Dir en Joint femmen, wéi wann et daat normalst vun der Welt wier. Daat steiert absolut keen.
Anscheinend sollen och schon Leit en Kuch voller komescher Substanzen virun der Dier verdeelt hun. Daat ass awer just en Gerücht.

Ech hun mech gefroot, op den Rastamann och heinsdo geif an der komescher Disko optauchen. Oder ob den Toni eppes mat denen geiferlechen Drogenverreckter vun der Toilett ze din hätt. Vlaischt geif och en Skandaljournalist mat engem botaneschen Nonumm optauchen an mat sengem pyschedeleschen Fotoapparat komesch Biller vun den aalen Hippien maachen, déi schon zenter 40 Joer an der komescher Disko danzen an nach nie opgehaalen hun…

Angscht a Schrecken sin méi an méi grous gin. Irgendwou ass eng Persoun rondremgesprongen déi haard gejaut huet „Ech sin den Praktiker, de Praktiker! Ass daat net wonnerbar!“

Angscht a Schrecken haaten mech. Ech wosst, daat dest defintiv den falschen Daag waar, fir an deser versiffter Hippiedisko aal ze gin. Virun allem, well en wahrscheinlech en polytoxikomaneschen Doud stirwen geif, well den LSD-getränkten Fallschirm op en geif faalen.

Daat enzegt, waat elo nach Bliwen ass, waar d’Flucht…

Download audio file (angschtaschrecken07web.mp3)

Et ged Deeg, do mescht an alles richteg an trotzdem leeft alles schief. Esou och des lescht, wou ech op eng sougenannt Retroparty war. Also, ech sin net dohinner gaangen, fir do Spaß ze hun, mee fir do ze hellefen. Mee un sech haat geduercht, daat dat ganzt relativ flott geif gin. Ech haat also fir, mech e bessen ze amüseiren. Esouwait wei daat eben ob Retropartyen meiglech ass.

D’70er Joeren waaren ungesoot, daat ganzt huet sech Bloen Eck Revival genannt. Ech sin schon öfters lanscht de Bloen Eck gefuer. Ech mengen, do ass lo en Café dran. An irgendeppes mat Pärd hun ech och schon heiren. Ass och net esou wichteg. Wichteg ass: et ged haut nach en blot Strossenscheld, ob dem “Bloen Eck” steht.
Blo Strossenschelder sin seelen zu Letztebuerg. Jiddereen kennt dei giel, wou einfach d’Nimm vun der Staad oder dem Duerf dropsteht. Dann gin et och nach waiss Schelder, do stin Nimm vun Plaatzen drop, die keng Uertschaft sin, mee trotzdem en Numm hun, wei zum Beispill en Bauerenhaff, den ausserhalb vun engem Duerf leit.
Mee blo Schelder hun ech soss nach nie gesin, die gin et just beim bloen Eck, den et un sech jo net mei ged.

Ech kruut och schon Geschichten geziehlt vun Leit dei zu Fouß oder per Anhalter an dei Disco gaangen sin. Muss also eng zimlech grandios Plaatz gewierscht sin. Quasi den Zentrum vun der Hippie an Drogenkultur zu Letztebuerg an den freien 70er Joeren.
An d’Iwerechter vun genau der Kultur sollten eng Revival-Party irgendwou am heigen Norden hun.

An dohinner sollt ech dann och, fir ze hellefen.
Ech waar , wei gesoot, optimal virbereed. Ech haat dei richteg, politesch absolut korrekt Schong un, haat genuch Souen dobai, fir mir main Alkohol selwer ze bezuehlen an als allerwichtegst haat ech en Sonnenbrell dobai.
En Sonnenbrell ass emmer gudd, wann et ze hell ass zum Beispill. Oder wann en verschidden Saachen net mei well gesin.

No enger abenteuerlecher Rees mam Auto duerch den heigen Norden sin mir och dann op enger Plaatz unkomm, die sech “Pärdsscheier” genannt huet. Et huet allerdengs net wei eng Pärdsscheier ausgesin. Eischter wei en Sall mat komeschen Luuchten, engem Contoir an e puer Beierbänken mat Kärzen drop. An engem DJ-Pult, daat haaptsächlech aus engem Mac-Laptop bestaanen huet.

Mir hun eis net hannert de Contoir gesaat, mee an d’Caisse. Daat war wahrscheinlech die beschten Idee vum Owend. Ech huelen mol un, daat et hannert den Contoir nach vill mei schrecklech waar wei hannert der Caisse. Obwuehl d’Musek jo iwerall die selwescht waar.

Am Ufank waar et ziemmlech roueg an et waaren net vill Leit do. Ech hun mech nach iwert jiddereen, dem ech en Bändchen konnt undoen, gefreet.
Die Bännerscher waaren iwregens neongreng. Et waar die Zort vun Bännerscher, die en ouni eng Scheier net erof kritt an die en soss och furchtbaar nervt. Ech kann mir gudd virstellen, daat schon Leit sech embruecht hun, well se sou en Bändchen net mei vun ihrem Aarm erofkritt hun.
Irgendeppes seet mir, daat esou Saachen schon ziemlech secher geschidd sin.

Die Bännerscher wieren un sech guer net neideg gewierscht. Et sin ongefeier 20 mol Leit eraus gaangen, den ganzen Owend iwer. De Recht vun de Leit ass einfach dobannen bliwen. Wahrscheinlech, well et dobaussen ze kaal waar oder et gereent huet.

Eng aaner Aufgab vun mir waar et, Bongen fir d’Gedrenks auszedeelen. Die meescht Leit hun direkt bei hirer Entree 10 Bongen matneen kaaft. Ech denken mir, die meescht haaten herno nach op manst 1 Bong an hirer Boxentäsch an hun sech um Heemwee geirgert.
Ech konnt mir daat gudd virstellen, wei eng Persoun Ufank 50 mat engem Gedrenksbong an der Boxentäsch aus dem heige Norden bis an en Foubourg vun der Staadt heemfiert an die ganzen Zait denkt “Elo hun ech 10 Bongen kaaft an hun der just 9 verbraucht, lo sin ech awer wirklech rosen!”.
An die Persoun ged emmer mei rosen an firt emmer mei seier. An herno kritt se doweinst nach en Protokoll. An alles just weinst engem Gedrenksbong.

Wei dun mei an mei Leit komm sin, ass d’Musek och eng aaner gin. Virdeischt sin nämlech ziemlech roueg, elektronesch Saachen gelaaf. Oder et waar nemmen een Lidd, daat 45 Minuten 48 Sekonnen gedauert huet. Esou genee konnt ech daat net soen. Ech hun och net wirklech opgepasst.
D’Leit hun sech en Glas Beier geholl, den DJ begreisst an sech op d’Beierbänke gesaat.
Ech hun geduercht: OK, daat ass eben wei en Café mat komescher Hippie-Musek aus den 70er Joeren an daat enzegt waat net esou normal ass, ass d’Beliichtung an die komesch Projektiounen.

Op enger Mauer waar nämlech eng Projektioun aus dem Laptop. Do konnt en komesch Reesen zweschen 3D-animeierten Bierger, psychadelesch Farwkombinatiounen oder Fotoen vun freieren Revival-Diskoen bewonneren. Heinsdo all die 3 Saachen zesummen. Ech hun mech gefroot, weivill LSD verschidden Leit giess haaten an hun un ongefeier en DIN A4-Blaat geduercht. Op daat realistesch waar, wees ech net. Wahrscheinlech ass et awer.

Irgendwann ass d’Musek dun mat engem Schlaag anescht gin. Et ass en bekannt Lidd aus den 70er Joeren gespillt gin, an op een mol huet sech alles bewegt. All die Leit, die ech durchaus als net mei esou furchtbaar jonk geif bezeechnen an denen ech an denen leschten Stonnen an Minuten en neongrengt Bändchen op den Arm gepescht haat, hun ungefaangen ze danzen.

Et waar en Lidd vun den Doors, daat des Well ausgeleist haat. Virdeischt waar daat Danzen nach e bessen steif. Ech hun schon Leit esou danzen gesin. Et ged Plaatzen, ob denen sech emmer e puer aal Hippien mat laangen groen Hoer an engem Kappduch zweschen de Leit bewegen an op eng komesch, onrhytmesch Art an Weis danzen. Ech waar esou Saachen gewinnt. Ech waar un sech dorobb virbereed, esou Leit ze begeinen.
Ech haat mir och geduercht, daat verschidden vun denen Leit e bessi Gras oder daat engt oder aanert Blaat LSD zou sech geholl hätten.

Mee ech waar net drop virbereed, daat ech eng Onmass vun komescher Musek zesummen mat durchaus eescht ze huelenden Persounen, die sech op eng komesch Aart an Weis beweegt hun, präsenteiert kriit.

En Detail: Op engem schwaarzen Bildschirm konnt en liesen, waat fir en Lidd graad gespillt gouf. Oft huet sech den Titel fir eng hallef Stonn oder mei laang net geännert. An daat waar keen Fehler, mee die Lidder hun wirklech esou laang gedauert, och wann se quasi emmer d’selwescht geklongen hun.

Daat ganzt waar fir Angscht ze kreien. Ech waar op alles virbereed gewierscht, mee et waar ganz anescht komm, wei ech mir et geduercht haat. Irgendwou am heigen Norden waaren Iwereschter aus der letztebuerger Hippie an Drogenkultur aus den 70er Joeren zesummenkomm, fir eng Party ze feieren, an ech waar mattendran an hun neongreng Bännerscher un Ärm mat Goldaueren gepescht. An daat ouni Senn, well nämlech nie en drun geduercht huet, erauszegoen.

Zu mengem Gleck konnt ech fir naischt Alkohol konsumeiren an hun Bierenbeemchen gedronk. Bierenbeemchen, daat ass Bierendrepp mat bessi Cola. An desem Fall waar just esou vill Cola dran daat sech d’Bierendrepp schwarz gefierwt huet. Allerdengs huet och den Alkohol naischt gehollef. Ech haat d’Gefill, en huet die ganz Saach eischter verschlemmert.
Die ennzeg Saach, die gehollef huet, waar, heemzefueren.
Zum Gleck hun mir daat dann och nach ziemlech frei gemaach. Mee d’Liewen ass net mei daat selwescht mat dem Wessen, daat et esou Treffen vun Zait zu Zait ged. Treffen, wou sech d’Iwerrechter vun der der letztebuerger Hippie an Drogenkultur aus den 70er Joeren trefft an op komesch Musek danzt…