Download audio file (angschtaschrecken113.mp3)
mp3 download 11,4 mb

Ein Wortschwall weckte mich wieder. Die Frau, die neben mir lag, redete ohne Unterlass in ein Telefon. Mit dem Sendungsbewusstsein von 10 freien Radiomachenden, denn die Person auf der anderen Seite hatte wohl kaum eine Chance, ihr zu antworten. Am Abend war dies auch schon so gewesen. Ich vermute, dass sie wohl „Krieg und Frieden“ diktierte – anders konnte ich mir ihre epische Logorähe nicht erklären.

In Bregenz klebten wir unsere abgekauten Ohren wieder an und machten uns auf den Weg zu Fähre. In einem ultra-modernen Glasbau erklärte uns der Hafenmeister, dass die Kasse nebenan sei. Dort standen zwei Senioren, die ungeduldig auf die Öffnung der genannten Kasse warteten. Nachdem die Verspätung von unglaublichen 1 Minute 32 Sekunden protokolliert worden war, kauften die Beiden Tickets für die Fähre und diktierten der Person hinter der Kasse, wieviel Rabatt sie nun bekommen würden. Das hatten sie sich ganz schlau vorher ausgerechnet. Zur Blumeninsel Mainau wollten sie.

War das Wetter in Bregenz noch grau und trüb gewesen, so herschte in Konstanz strahlender Sonnenschein. Ein wunderbares, sommerlich warmes Radiocamp stand mir bevor. In Gedanken hüpfte ich bereits barfuß und in kurzen Hosen über das sonnige Campgelände. Ich wusste gar nicht, wie sehr ich mich gerirrt hatte.

Eine Nacht danach stand ich tatsächlich barfuß am Bodensee. Ich hatte meine Schuhe ausgezogen, damit sie nicht vollständig vernässten. Eine schlaue Sache, dachte ich.
Dann verließ ich mein Zelt.
Es hatte die ganze Nacht durchgeregnet. Ich wunderte mich, dass es noch Matsch gab, in den meine Füße einsinken konnten. Die gefühlte Kälte hätte eher vermuten gelassen, dass der Boden mindestens 10 cm tief gefrohren wäre.

Ich konnte auch ohne Probleme über Steine und Stöcke laufen, denn der Kälteschmerz überwiegte. Schade, dass unter den 5 Schichten niemand mein T-Shirt mit dem Aufdruck „I feel hardcore“ lesen konnte.

Der Bodensee ist in der Vergangenheit regelmäßig zugefrohren. Seegfröhre wird das genannt. Lange konnte es nicht mehr dauern, dass der Mai 2010 als so ein Moment in die Geschichte eingehen würde. Angst und Schrecken schleiften schon ihre Schlittschuhkurven. Anscheinend war dies das Werk der sogenannten „Eisheiligen“. Der katholische Glauben erschien mir noch einmal mysteriöser.

Nach einigen Tagen Kälte schienen die Nahrungsreserven in der Natur aufgebraucht zu sein. Am Morgen erzählten mehere Menschen von einer Maus, die ihr Zelt heimgesucht haben sollte. Laut den Beschreibungen war das Tier ungefähr 3 Meter lang, hatte eine Schulterhöhe von anderthalb Metern und ein braunes Fell. Alle Angst schien von ihr gefallen zu sein, denn sie liess sich auch durch Klopfen und Rütteln nicht von Rucksäcken vertreiben, so groß ihr Hunger nach Wasabinüssen. Angst und Schrecken erschienen in Form von gigantischen Nagetieren.
Neben den Workshops und dem Auffüllen von Wärmeflaschen war Essen eine der Hauptbeschäftigungen im Camp. Leider wurde dieses Vergnügen durch die merkwürdige Rationierung getrübt. An einem Tag gab es eine halbe Kinderportion Käsespätzle mit drei gebratenen Zwiebelstückchen, am nächsten baute sich auf meinem Teller vor mir ein Turm aus Spaghetti auf. Er hätte einen Schatten geworfen, hätte die Sonne geschienen. Das tat sie leider nicht. Mittlerweile hatte ich schon ein wenig Angst um meine Zehen.

Die Abendgestaltung war bei den sibirischen Temperaturen auch etwas anders als sonst. Niemand tanzte zu den Klängen des großen LSD-Symphonieorchesters, auch kein süßlicher Geruch war zu vernehmen. Die illegalste Droge, die zu finden war, war eine Wodka-Cola-Mischung, die unter der Hand verteilt wurde. Drei Menschen tanzten zu einem schlechten komerziellen Radiosender.

Angst und Schrecken hatten mich. Wieso war es MITTE MAI so unglaublich kalt? Hatte die braune Bodenseemaus Tollwut? Was hat die Frau im Zugabteil so wichtiges und vieles zu erzählen? Hatten die Senior_innen die Blumeninsel Mainau erreicht? Wieso wurden Menschen, die Kälte brachten, heilig erklärt? Gab es einen guten Grund für die merkwürdige Essensrationierung? Würden meine Füße die Eiseskälte noch länger aushalten? Wieso um alles in der Welt waren meine Schuhe eigentlich nass?

Das einzige, was jetzt noch helfen würde, war die Flucht. Über den zugefrohrenen Bodensee.

Download audio file (angschtaschrecken109.mp3)
mp3 download

Leider ass Angscht a Schrecken nach keng Fernsehserie mat milliounenschwéierem Budget an glecklecherweis ged et keen Storyarc. Waat héi reportéiert ged, sinn eben déi Saachen, déi esou passéiren. Géint een milliouneschwéiere Budget hätt ech trotzdem naischt. Ech wéißt ziemlech genee, wéi ech en uleen géif. Nämlech an Audio-Equipement an Spezialeffekter fir d’real Welt. Dir wesst secherlech, waat domadder gemengt ass.

Zereck op Wien. Wéi déi meescht vu mengen Nolauschterenden secherlech wessen, ass Wien eng enorm grouss Stadt an där d’Liewen pulséiert. Baal wéi New York schléift Wien baal nie. Awer och nemmen baal.

Ech hunn oft een ziemlech onregelméissegen Liewens- a Schlofrythmus, sou daat ech dacks ob sinn, wann aaner Leit schlofen. Aanerersaits zwengt mech meng Professioun als Gonzojournalist, dach mol zu „normalen“ Zaiten ennerwee ze sinn, sou daat ech dann och heinsdo mol um zwou Auer moies erem heem well. Well den Daach ustrengend waar oder sou.

An esou een Daach gouf et delescht och. Et waar eppes rondrem zwou Auer moies an ech waar no engem eiwegen Gespreich bei Téi an enger Kichen bereed, fir heem ze goen. Ech sinn de Wee nach eng Kéier duerch gaangen, well esou kenneg sinn ech zu Wien dann awer nach net. Fir dann mat engem Kichelschen bewaffnet an de Lift ze klammen. Et waar een vun denen almoudege Lifter, déi ob all Stack eng Dier mat Fenster hunn, plus eng Dier an der Kabin, déi normal zougeht. Ech hunn gehofft, ech géif net laanscht eng Mordszen fueren an misst dann em mai Liewen laafen, well de Märder mech als Zeihen net gebrauche kéint.

Angscht a Schrecken sinn wahrscheinlech och mat dem Lift gefuer.

Komesch, wéi verschidden Saachen engem Angscht maache kennen, just well een den falschen Gedanken zu der falscher Zait haat. Mä esou Saachen passéiren dach relativ dacks. Mir op manst.

Ech also raus aus dem Haus, mol endlech e een Steck Kichelschen ofgebass an hu probéiert meiglechst séier Richtung Westbahnhof ze goen, fir do de Nuetsbus ze kréien.

Wien ass iwregens voll mat komeschen Wett-Spelunken, an denen een ennerhalb vun e puer Minuten all seng Souen an déi vum Noper verspille kann. Ech si laanscht esou een Etablissement getreppelt. „GRATIS W-LAN“ stoung do. Ech duecht: „Hmm, du kéins jo lo am Fong dai Netbook…“ Merde. Ech haat meng Posch vergiess.

Also emgedreint. Een Moment laang hunn ech mech gefroot, bei waat fir enger Schell ech lo misst schellen. Zum Gleck ass graad een Mann rauskomm, den mech immens komesch gekuckt huet, mir d’Dir awer opgehaalen huet. Wahrscheinlech géif hien lo an déi Wett-Spelunk um Eck goen an do all seng Souen an déi vu senger Nopesch verspillen.

Ech also erem an den onheemlechen Lift, emmer nach mam Kichelschen an der Hand. Zum Gleck waar déi Persoun, déi ech besicht haat, nach net am Bett a konnt mir nach opmaachen a mir meng Posch aushändegen.
Nach eng Kéier mam Lift erof. Des Kéier hunn ech probéiert, mech ob positiv Saachen ze konzentréiren, fir net erem irgendwelch Gedanken un Bludd, Gemetzel an zoufälleg verdeelt Getraips ze hunn. Ech hunn daat lescht Steck vu mengem Kichelschen giess an sinn ziemlech séier eraus gaangen.

Déi ganz Emgéigend waar ziemlech lusch. Net nemmen déi obskur Wettspelunken, mä den ganzen Quartier mat senger komescher Meschung aus Heichglanzjugendherbergen, dreckegen Cafén an Wannabe-Akaafsstrossegeschäfter. Zousätzlech war ech mat de Wierder „Wann der eppes ugebuede ged, so nee.“ gewarnt ginn. Woufir, wosst ech net genee.

Gouf et hei an der Geigend eng Usammlung vun Drogenverreckten an Dealerinnen, déi mech mat hiren Produiten belästege géifen? Oder huet meng elo schloofend Bekanntschaft eppes nach méi schlemmes an ekleges gemengt?

Angscht a Schrecken hunn sech erem gemellt. Ech si méi séier gaangen an hu probéiert, mech esou genee wéi méiglech un den beschriwene Wee ze haalen. Nët, daat ech nach géing méi laang wéi néideg duerch déi onheemlech Géigend héi misst trëllen.

Irgendwann hunn ech de Westbahnhof ereecht. Um Arret stoung schon een Bus, deen awer net gefuer ass. Donierwt stoung ee Grupp vu Leit, déi sech op Englesch ennerhaalen hunn. Oder eischter op Amerikanesch. D’Welt ass kleng, well d’Mamm vun der enger Persoun waar mol mat dem berühmten Skileefer Esouanesou zesummen, an deen kennt natirlech all Mënsch an den USA.

Ech hu mir d’Fro gestallt, ob déi Leit wirklech esou haard geschwaat hunn oder op meng Wahrnehmung, déi jo momentan virun allem Daitsch oder Eisterraischesch héirt, just op daat daach relativ ongewinnt Amerikanesch méi empfindlech reagéiert huet.
Irgendwann ass de Bus dunn komm. Komescherweis méi fréih, wéi et um Horaire stoung, mä dorobber kann een sech jo souwiesou net oft verlossen, wéi ech als Gonzojournalist jo wosst.

Den Nuetbus ass meeschtens iwerfellt, besonnesch op Strecken wéi déi rondrem den Gürtel, déi grouss Schnellstross duerch ganz Wien, déi déi bannescht Bezierker vun den bausseschten trennt. Am Daach fiert d’Ubahn direkt een Deel vum Gürtel, an déi ass schon oft iwerfellt. Wann elo also an der Nuecht Busser op esou enger Streck fueren, déi esou vill Verbindungspunkten no bannen an no baussen hunn, ass et normal, daat déi total iwerfellt sinn. De Nuetsbus N6 ass genee esou eng chronesch iwerfellten Linn.

Mir alleguerten brauchen e bessi Léift, Wärmt an menschlecht Beineen. Heinsdo ass et awer vill ze vill. An dem Bus waar daat esou. Mat verschiddenen Leit brauch ech net onbedengt eng Kuschelronn, virun allem net, wann déi fuerchtbar voll sinn.

Nirwt mengen Amerikannerinnen, déi sech iwert déi wéider Owendgestaltung ennerhaalen hunn, waaren och nach vill aaner Leit am Bus. Zwee Männer mettleren Alters hunn sech duerch besonnesch geeschtraisch Kommentaren hervirgedo hunn.

Et versteet een kaum, wéi sech Leit doriwer beschwéire kennen, daat iwer Twitter, Facebook an esou wéider ze vill Informatiounen vun sech prais géife ginn, wann sech am Bus Léit haard iwert hier Geschlechtsdeeler an hiren Harndrang ennerhaalen.
„Na, wenn du wüsstest, was mein kleiner Mathias gerade denkt!“
– „Der will raus?“
„Der schreit: „Hiiiilfeeee, ich will rauuuus!“
Angscht a Schrecken.

D’Amerikannerinnen waaren dann erem zimlech haard, hunn vun hirer Heemscht geziehlt an sech ausgetosch. Normalt Gespreich, just e besseli haard. D’Wiener sinn jo leiwer roueg am öffentlechen Transport. Meeschtens esou roueg wéi wa graad irgendeen gestuerwe wier. Dacks féiert daat dozou, daat verschidde Leit immens opfaalen. Meng zwee Helden hunn sech, nodeems d’Amerikannerinnen iwert North Dakota geschwaat hunn, erem zu Wuert gelallt:
„Wo liegt eigentlich North Dakota?“
„Na nördlich von South Dakota!“
Hilarité génerale ennert dem 2-Persounen-Fuesgrupp.
Angscht a Schrecken heich zwee.

Firwaat hunn déi Vollerten iwert hier Genitalien geschwaat? Waat sollten all déi lusch Wettspelunken? Wiesou huet deen Lift esou onheemlech gewierkt? Firwaat ged et keen Milliounebudget fir Angscht a Schrecken?Wiesou waar main Kischelschen esou séier giess gewierscht? Wiesou waar et héi am Bus esou voll? Waat waar „Mathias“ fir een Numm fir een Penis? A virun allem: Wou lait North Dakota wierklech?

Zum Gleck waar de Bus schon beim AKH.
D’Flucht huet net méi laang op sech waarde geloss.

Download audio file (angschtaschrecken108.mp3)
mp3 download

Während Uni am Kino den eischten Moment ziemlech gudd klengt, esou klengt Feieren an der Uni ziemlech blöd. Beid Aschätzungen waaren ziemlech falsch: Um Kino sinn just d’Setzer flott, de Recht ass ziemlech blöd. Esou ass den Kino zum Beispil vum Arsch vun Welt bzw. um falschen Enn vun der Donau, waat zu Wien glaichbedeitend mam Arsch vun der Welt ass. Ausserdem ass d’Loft net gudd, et gesait een den ganzen Daach keng natirlech Luucht an et héiert een trotz High Definition 5.1 3D High Fidelity THX-certifiéiertem Soundsystem net gudd. Oder grad dowéinst. Je méi komplizéiert Technik, emsou manner Leit kennen domadder em goen.

Waat dogéint Féieren an der Uni ugeht, esou geht et secher schlemmer plaatzen, fir den Owend unzefänken. Et waar nämlech d’Akademie der angewandten Künste, net ze verwieselen mat der Akademie der eingebildeten Künste, an déi ech féiere gaangen sinn. Bzw. een Kenschtleratelier vun Studéirenden vun der Uni. Esou waar daat och hallew esou schlemm, wéi et Ufanks geklongen huet. Am Fong waar et ziemlech cool.

Mir souzen also zu véiert an engem Atelier, hunn Wain gedronk an iwer Musek diskutéiert, woubai ech meng Meenung vertrueden hunn, daat Kategoriséierungen fir Musekrichtungen naischt schlechtes sinn an engem just hellefen, besonnesch mam popkulturellen an historeschem Hannergrond. Mä vilaischt sinn ech duerch meng laang Carriere am Radiogonzojournalismus och esou geschiedegt, daat ech net méi aschätze kann, waat normal Leit brauchen. Vilaischt därf Musek dann och heinsdo just Musek sinn, ouni Kategorien oder soss Tralala.

Mir hunn eis déi verschidden Alternativen fir den Owend ugekuckt an rausfonnt, daat et wuehl am beschten wier, an eng aal Brauerei ze fueren. Ottakring ass net nemmen een Staadtdeel vu Wien, mä och eng vun denen gréißten Brauereien. An all puer Méint ged et an den aalen Geméier vun eben der Brauerei een grousst Fest. Zweschen aalem Betong an raschtegem Stohl kann een dann danzen.

Daat klengt geféierlech, daat klengt esouguer e bessen no dem Berliner Berghain, vun dem se all emmer schwätzen, obwuehl kaum een dra waar. Wann een mir d’Locatioun esou erklärt hätt, hätt ech mir elektronesch Musek oder Industrial, am beschten beides an ganz vill Leit op denen komeschten Drogen erwärd. Am beschten wier Tekkno gewierscht, mat zwee K geschriwen.

Leider waar dem net esou. Virdeischt waar virun der Brauerei, wéi mir aus dem Tram gefall sinn, mol eng rieseg Schlaang. Duerch eng Fläsch Wain an vill Leit waar et dann awer och net esou kaal, daat dat schlemm gewierscht wier. Am Geigendeel, mir hunn esouguer Leit kenne geléiert, déi aus Frankraich waaren. A wa Leit aus Frankraich, déi zu Wien iwerall kéinten higoen, extra an eng aal ruppeg Brauerei fueren, da misst daat do besonnesch sinn. Oder et waaren einfach immens vill komesch Leit héi.

Mir hunn eis Entrée bezuehlt, sinn vun komeschen Security-Leit ofgetaascht ginn an konnten dunn eran. Meng Erwaardungen un d’ Musek hunn ech du mol schnell missten aschränken. Ennen huet eng Coverband gespillt. An et schengt och an Eisterraisch net anescht ze sinn wéi zu Lëtzebuerg: All Coverband spillt exakt déi selwescht Lidder, woubai daat „rockegst“ Lidd emmer Smells Like Teen Spirit vun Nirvana ass.

Angscht a Schrecken sinn opkomm. Wou waar ech héi geland?

Mir sinn also eng aal verraschten Traap eropgeklommen, fir op een „Floor“ mat elektronescher Musek ze kommen. Déi waar zwar och ziemlech Mainstream, mä eng Retsch besser wéi d’Coverband, déi am Red-Chaussé gespillt huet. Virun allem gouf et héi och eng Bar, déi Béier verkaaft huet, waat villes direkt vill méi erträglech gemaach huet.

Alles waar irgendwéi komesch. Net esou, wéi ech mir et erwaard hätt. D’Leit hu net gedanzt. Oder net richteg. Déi meescht stoungen do, hunn probéiert iwert Musek ze schwätzen an Béier ze drenken.
Wahrscheinlech hunn och e puer Leit gedanzt. Mä et louch eng komesch Stemmung iwert dem ganzen. Angscht a Schrecken waaren och héi. Irgendwou an den Ecken vun dem wonnerbar dreckegen an knaschtegem Gebai hunn se sech verstoppt an nemmen drop gewaard, daat ech géif laanscht goen, fir sech op mech ze gehéihen an mech zu Buedem ze rappen.

En plus huet mech daat ganzt e bessen un een Baal erennert. Op engem Baal leeft och schlecht Musek, Leit stinn do an drenken Béier. Waar ech ieren op der eisterraischerer Versioun vun engem Baal gelandt? Wéi konnt daat passéieren? D’Location waar dach awer fuerchtbaar cool?

Angscht a Schrecken haaten mech. Wou waaren déi lusch Leit mat den Drogen? Firwaat waar de Rastamann net héi? Wiesou gouf et héi just Béier a komesch Musek? A virun allem: Waat hunn déi Franzousen héi gemaach?

Daat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht.
An déi huet e bessen méi laang gedauert. Ech sinn duerch de Schnéi getrollt, sinn an déi komplett falsch Richtung gelaaf, bis ech endlech opginn hunn an een Taxi mech opgeraaf huet …

Download audio file (angschtaschrecken104.mp3)
download mp3 Angscht a Schrecken ob enger Hausaweiungsparty irgendwou am reenege Süden vum Land

Mä waat mescht een bei Gebaier? Ech hunn ee Gebai kannt, daat huet nach een Joer nodeem et färdeg gebaut waar, no Faarw gestonk. Net nemmen bannen, mä och baussen. Et huet een gemengt, daat Gebai géif Faarwgeroch schweesen. An et si jo net nemmen néi Gebaier, déi richen. Et geht schon duer, daat een den Geroch vum Virbesetzer einfach schon erem fort ass, daat Haiser ufänken no Faarw an Mazout ze richen.
Et ged wahrscheinlech just eng enzeg Method, fir een Haus esou richen ze lossen, daat et seng Bewunner net stéiert: eng Hausaweiungsparty, op englesch och „House warming party“ genannt. An ob genee esou eppes waat ech agelueden. An déi Party sollt am reenege Süden vum Land iwwert Bühn goen.

Meteorologesch gebild an/oder tréi Nolauschter wëssen, daat den Süden vum Land de schwaarze Fleck op der Klimakaart ass. Well soen: Et ass do méi kaal an et reent méi oft wéi am Recht vum Land. Daat ass elo keen Minettebashing, mä einfach a simpel wëssenschaftlech Fakten, baséirend op empireschen Donnéen. Ech kann och naischt dovir.

Well ech numol net am reenege Süden wunnen, ass et fir mech emmer eng hallew Weltrees fir an méi oder manner grous Uertschaften an eben dem Süden ze kommen. An ech maachen, Ökohellegenschain verpflichtet, esou Reesen emmer mam Zuch. Wat och meeschtens ganz gudd klappt, och wann ech leider soen muss, daat meng Kentniss vun Zuchstrecken am Süden vum Land net esou gudd ass. Normalerweis ginn d’Uertschaften jo iwer Lautspriecher ugekennegt an während dem Daach gesait een jo och d’Schelder an d’Garen. Mä wann et dann daischter ass, keng Lautspriecher an d’Displayen einfach schwaarz bleiwen, da kommen Angscht a Schrecken op.

Ech wollt net graad aus Domheet irgendwou am postindustriellen Frankraich erausklammen, fir do vun enger Grupp letzebuergescher Drogenverreckter vergewaltegt ze ginn.
Ech hunn also telefonéiert, just fir vun engem Mann am Zuch gesoot ze kreien, daat déi Informatioun, déi ech um Telefon kruut, falsch waar. Daat ass de Problem, wann een Leit besiche geht, déi graad geplennert sinn. Déi kennen sech och nach net esou gudd aus.

Een Bleck no ennen bei d’Dir huet verroden, daat do en Vollert widdert d’Dir vum Zuch gepisst huet. Angscht a Schrecken. Herno luch de Mann um Teppech, deen sech lues a lues mat sengem Seesch vollgesuckelt huet. Mir hunn eng aaner Dir geholl, hunn eisen eidelen Sixpack Béier an d’Dreckskescht gehait an hunn d’ Instruktiounen op mengem Handy befollegt.

Verschidde Leit wärten sech lo wahrscheinlech virstellen, ech hätt esou een iPhone oder soss een komeschen Touchscreentralala aus der Täsch gezunn, hätt Google Maps opgemaach, d’Adress aginn , eng hallew Minut gewaard, an dann no all Schrett déi nächst Etapp ugeklickt, bis mir virun der Dir gestaanen hätten. Dem waar net esou. Ech haat meng Instruktiounen an besse manner wéi 160 Zeechen a konnt direkt lassgoen. Ech well net technikfeindlech eriwerkommen. Mä ech sinn eben e Frend vun einfachen, eleganten Léisungen.

Vir déi Leit, déi et net matkritt hunn: Ween an der Krise nach Souen haat an souwiesou irgendwann eng Kéier een Haus kaafe wollt, deen haat gudd dorunner, daat während der Krise ze maachen. Déi Banken, déi nach Souen haaten, waaren nämlech ganz gail drop, se och direkt erem lass ze ginn, well Zensen an secher Ulaagen an iwerhaapt, mir waare scho laang net méi am Casino. Des Lescht hunn ech een Artikel gelies, dee gemengt huet, Economie wier iwerhaapt keng Wessenschaft. Ech hunn daat interessant fonnt. Villaischt waar daat jo wierklech alles nemmen Humburg, genee wéi esou vill aaner Saachen, déi Leit als „Wessenschaft“ betruechten.

Eng Hausaweiungsparty also. Nach waaren net esou vill Leit do, mä daat sollt sech an denen nächsten Stonnen änneren. No engem relativ luesen Start ass et dunn irgendwann eppes ziessen ginn, waat den Alkoholkonsum an domadder och d’Stemmung gehuewen huet. Woubai ech net genee wees, ob d’Stemmung net och vilaischt den Alkoholkonsum gehuewen huet. Et ass schwéier.

Amsterdam. Déi enzeg Haaptstadt an Europa, déi net zouglaich Regierungssetz ass. Kaum eng Staadt ged esou mat Drogen, Sex an Exzesser verbonnen. Ged et eng aaner europäesch Staadt, déi sech esou fir en gonzojournalisteschen Trip offréiert, wéi Amsterdam?
A waat fir e besseren Daach, fir op Amsterdam ze fueren, wéi 40 Joer no Woodstock?

Download audio file (angschtaschrecken103.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken zu Amsterdam

Also an den Auto an no knapp 4 Stonnen an villen Warnungen vum Navigatiounsgerät, mir wieren ze séier ennwee sinn mir zu Amsterdam ukomm gewierscht. Wann een bis an esou enger grousser Staat ass, ass et schwéier, de Wee ze fannen, well et iwerall Einbahnstrossen an schlechte Satelitenempfang ged. Héi sinn schon Angscht a Schrecken opkomm. Mä net all ze laang, well irgendwann hu mir en Parkhaus an durno och eisen Hotel fonnt. Daat heescht, mir hunn eng Dier fonnt, déi hannert engem luschen Geldwieselschalter an engem schmuelen Hausagang luch. Op engem Ziedel mat schlechtem Englesch stoung irgendeppes vun enger Receptioun an engem aaneren Haus. Do si mir dunn hi gaangen an kruuten och de Schlessel fir eise Raum, den mir offensichtlech mat aanere Leit gedeelt hunn, wéi mir un Rucksäck an Kleeder op verschiddenen Better gesinn hunn.

Ech fannen et emmer erem komesch, waat fir Betrieber sech „Hotel“ nennen kennen an wéi verschidden dach d’Verdeelung vun de Stären sinn kann. Nach vill méi komesch fannen ech et, wann een no engem „Hostel“ sicht an dann bei engem Hotel rauskennt, daat awer eischter ausgesait wéi en schlechten Hostel.

Mä dat waar grondsetzlech mol egal. Mir waaren an engem vun Asiaten gefuerten Hotel an nach vill méi wichteg: mir waaren zu Amsterdam!
Also virdeischt mol raus, d’Stadt entdecken. Ob enger grousser Plaatz waaren allerlee Strossenkenschtler ze gesinn. Daat waaren virun allem Leit, déi sech als bekannt Figuren verkleed haaten an roueg do stoungen oder Fotoen mat de Leit gemaach hunn. Et waaren zum Beispill den Darth Vader an den Batman ze gesinn. Wiesou sech déi Leit virun allem als Figuren verkleed hunn, déi een schwaarze Kostum hunn an sech dann an d’prall Sonn stellen, hunn ech net ganz verstaanen.

Irgendeen Mellen mat laangen Hoer an enger Stemm, déi no vill Whiskey, Gauloise ouni Filter an Brennspritius geklongen huet, huet d’Leit bei sech geruff an mat secher schrecklecher Stemm irgendwelch konfus Geschichten erziehlt. Hien huet zwar vun sech behaapt, hien wier Féierschlecker, huet awer am Fong just geschwaat an d’Leit no bei sech geruff. Mir sinn relativ wait wech vun em stoen bliwen.
Irgendwann huet en gemengt, mir missten och no bei hien kommen oder mir sollten eis verpissen.
Angscht a Schrecken sinn méi grouss ginn. Wiesou stoungen esou vill Leit rondrem een offensichtlech Drogenverreckten, deen just haart jaizt an keen enzegen vun sengen ugekennegten Tricker mescht?

Mä Amsterdam ass net nemmen voller Meller, déi ob enger grousser Plaatz rondremjaizen, nee, Amsterdam ass och voll mat Hippien an Kifferen. An Leit, déi et gären géifen ginn oder et op manst interessant fannen. Dofir ass Amsterdam och voll mat Butteker, déi Hippie- an Kifferkitsch aus Plastik made in China un Touristen verkeeft, déi dann doheem erziehlen, sie wieren an engem Coffeeshop gewierscht an hätten echt Hanflimonad kaaft, mä do wier awer naischt dran.

Drogenkonsum un allen Stroßenecken. Iwerall an Amsterdam richt een daat, waat bei eis emmer nemmen an Policemeldungen an schlechtem Daitsch als „süßlicher Geruch“ beschriwen ged. Dofir richt een awer guer keen Zigarettendamp. Et ass e bessi esou, wéi wann een epes kriebserregendes, dreckeges, stenkeges mat eppes ersaat hätt, waat op manst mol guer net esou schlecht richt.

Drogenkonsum also. Mir huet daat komescherweis keng Angscht gemaach. Oder soen mir esou: D’Gewessheet, daat zu Amsterdam immens vill Leit rondrem laafen, déi irgendwelch Drogen geholl hunn an wahrscheinlech och oft net genuch Erfahrung mat denen Drogen hunn, fir mat denen Saachen, déi se graad erliewen, emzegoen, huet mir keng Angscht gemaach. Zu Letzebuerg hunn ech vill méi Angscht virun Drogenverreckten, déi op knaschtegem, blaiverseuchten Heroin hänken an mir Zännfleesch aus dem Mond kraatzen wellen, fir et un thailänesch Organhändler ze verkaafen, wéi ech zu Amsterdam Angscht virun irgendwelchen Drogenverreckten haat.

Zu Amsterdam kritt een legal net nemmen Gras an Shit, mä och divers Champgionen, Meskalin-Kaktussen, lusch Saachen wéi Kratom an wahrscheinlech nach genuch aaner psychoaktiv Drogen, déi déi komescht Saachen mam menschlechen Gehier maache kennen. Trotzdem muss een keng Angscht hunn. Konsumenten vun psychoaktiven Drogen verzeihen sech meeschtens an hier Kummer an blocken stonnenlaang op een Labyrinth-Bildschirmschoner oder Mandelbrotequationen.

Mir hunn eis entscheed, eng Glace z’iessen an eng Bootsfahrt duerch d’Kanäl vun Amsterdam ze maachen. Um Scheff hu mir dunn mol direkt geléiert, daat Kanäl zu Amsterdam Grachten heeschen an et der ongeféiher 23 Milliarden dovunner ginn. An ongeféiher genee esou vill Brecken. Amsterdam ass also net nemmen e bessi wéi San Fransicso, mä och e bessen wéi Vendeg. Just, daat während enger Bootsfahrt keen komesch sengt, mä just op 4 verschiddenen Sproochen emmer erem daat selwescht erklärt ged. Wat virun allem dann nerveg ass, wann een op manst 3 vun denen Sproochen versteht an no an no ufänkt, och nach déi hollänesch Erklärungen ze verstoen.

Mä mir hunn awer vill gesinn. Den scheinste Gracht. Den eelste Gracht. Den Gracht mat denen scheinsten Haiser. Een vun denen scheinsten Grachten. Déi schéinsten Breck. An natirlech daat schmuelsten Haus. Daat waar allerdengs net um Band, mä den Kapitän vum Scheff huet extra de Mikro geholl an eis alleguerten op daat schmuelsten Haus zu Amsterdam opmierksam gemaach.
Fréiher hunn an dem Haus drai Familien mat am ganzen 35 Kanner an dem Haus gewunnt. Haut wunnt just nach een Hamster dran.

An esou sinn mir wéider duerch Amsterdam gaangen, hunn Glacen giess, sinn Tretboot gefuer an hunn eis wichteg an schéin Gebaier ungekuckt. An well ech een Fan vum öffentlechen Transport sinn, huet meng Begleedung mir esou guer d’Freed gemaach, fir zwou Statiounen mam Amsterdamer Metro ze fueren. Eigentlech ass den Amsterdamer Metro guer keen richtegen Metro. Et sinn eischter Ubooter, déi duerch den Bulli fueren, ob dem Amsterdam gebaut ginn ass.

Zu gudder Lescht, kuerz iert mir gefuer sinn, waare mir dann awer och an een Coffeeshop. Deen komescherweis ausgesinnen huet wéi eng Meschung aus Waikiki-Hawaii-Bar an engem ofgestirzten Raumscheff. Schlecht Stemmungen. Hannert der Theik stoung de Chef, een Vietnames mat enger Glatz, deen düster dragekuckt huet an wahrscheinlech och een Weltraumnazi waar.
Irgendwann waar et Zait. Mir hu missen raus. Mir hunn missen heem. Mir hu missen bei d’Parkhaus. Ech hunn een Wee gesinn, deen direkt zu der Stross, an der Parkhaus waar, gefouert huet. Ech hu quasi em den Eck d’Parkhaus scho gellen liichten gesinn.

Komesch gemoetresch Formen. Vill véiereckeg Leit ennerwee.
Irgendwann sinn mir laanscht en Geschäft gelaaf, an deem et just een Buch ze kaafen gouf: irgendeen Scientology-Wierk. Un der Dir vun dem Geschäft stoung eng Fra, déi ob englesch Saachen geruff a gesongen huet an probéier huet, onschelleg Leit an de Buttek eranzeien, fir se Scientologygehierzewäschen.
An sie waaren genee ob esou Leit wéi mech aus. Ech hunn wahrscheinlech e bessen ausgesinn, wéi wann ech ob Drogen waar, well ech desorienéiert waar an probéiert hunn, daat blöd Parkhaus ze fannen. Ob Drogenverreckten an ausgebrannten Junkien huet se gewaard, fir se mat hirem komeschen Gesang eranzelackelen an se dann fir hire komesche Kult ze gewannen.
Ech sinn am leschten Moment ob d’Sait gesprongen.

Angscht a Schrecken haate mech. Grachten. Drogenverreckter an Drogenkonsum un all Strosseneck. Routliichtvéirel. Scientology. Féierschlecker, déi nie Féier geschleckt hunn. Orientéierungslos verluer zweschen Milliounen Grachten.

Daat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht…

Elo ged et Angscht a Schrecken Buttons a Stickeren, et gouf eng – wann och net immens gudd besichten – Angscht a Schrecken Liesung an et ged AngschtaSchrecken.lu, wou een all d’Episoden lauschteren an roflueden kann. An iwregens och kommentéiren kann, mä daat maachen irgendswéi déi mannsten Leit. Mä wann ech dann awer froen, wéi se et fannen, fannen déi meescht et emmer gudd. Wat ech och komesch fannen.

Download audio file (angschtaschrecken100.mp3)
Angscht a Schrecken mat Angscht a Schrecken mp3 download

Humor ass jo iwerhaapt eppes „komesches“. Ween kann schon genee definéiren, wouriwer een wärt laachen? An dann ass och d’Fro, ob Angscht a Schrecken onbedengt eppes ass, iwert daat een sech freckt laache misst. Emmerhin ginn oft eescht Themen wéi Drogenmessbrauch an Paranoia am öffentlechen Transport ungeschwaat. Ween wees, wéivill paranoid Drogeverreckter hautesdaags an Zich setzen? Dat erennert mech un den Typ, den ech op menger Rees an den reenege Süden getraff hunn an den mir do ongefroot vun senge riesegen Knospen geziehlt huet. Wat wuehl aus dem ginn ass? Vlaischt hunn se seng Plantage mettlerweil gestiermt an en zillt elo just nach Tomaten?

Emmer wann ech Leit dobai beobachten, wéi se Angscht a Schrecken lauschtren, mierken ech, dat déi meescht Leit net do laachen, wou ech laache géif. Mä op komplett aaneren Plaatzen, déi ech wesentlech manner witzeg fannen. An déi Pointen, déi ech speziell konstruéiren an dran setzen, fir daat een soll driwer laachen, ginn oft einfach ignoréiert oder d’Leit schmunzelen just. Mä do kann een wuehl net ganz vill dogéint maachen. Ech kann mech hechstens als onverstaanend Genie fillen.

Mä dat Gefill hunn ech oft genuch. Also net esou dat vum Genie, mä méi daat vum onverstaanen sinn. Déi Leit, déi oft iwerhaapt naischt verstinn an komescherweis „ironieresitent“ sinn, daat sinn déi, déi am haarsten jaizen. Zum Beispill wann ech eppes géint hier Lieblingshippiedisko soen. Dobai ginn ech am Fong och immens gären dohinner an wollt meng Erliewnisser just a spezieller Form eriwerbrengen. Ech hunn och d’Gefill, daat Leit, déi sech beschwéiren, dat nemmen maachen, well se sech eben gären beschwéiren. An vlaischt huet daat och e bessi mat Tabubresch ze dinn. Oft soen ech Saachen, déi eigentlech jiddereen wees, mä déi awer keen ausschwätzt. Zum Beispill, daat all Nationalfeierdaach d’selwescht ass an een roueg d’Geschicht vun virun zwee Joer ziehle kann, ouni daat irgendeen et mierkt.

Dann ginn et natirlech och Leit, déi sech an hirem nationale Stolz ungegraff fille, wann ech iwer Oberschlesien schreiwen, do géifen et net vill Autoen mat 4-Takt-Motor. Dat war zwar vilaischt bessen eng blöd Ausso, mä heinsdo muss een och en bessen méi blöden Witz duerchgoen lossen.

Mä daat ass quasi de Prais, wann een eng Serie mescht, déi irgendwéi hallewwegs funktionéiert an en klenge, awer duerchaus liewege Fankrees huet.

Dann hunn ech natirlech baal all Woch main ganz perséinlechen Horror. Nämlech wann et dann dorems ged, déi ganz Geschicht héi ze schreiwen. Ech fänken nämlech emmer vill ze vill speit domadder un. Meeschtens Sonndes owes um zeng Auer oder deelweis esouguer nach Méindes moies oder esouguer ereischt am Nometten. Esou wéi haut. Haut hunn ech um eng Auer ungefaangen, ze schreiwen. Mettlerweil ass et halwer 3 an ech muss ech mech elo wierklech flaissen, fir nach irgendwéi färdeg ze ginn an net völleg ausser Otem um Radio unzekommen, well ech hu misse laafen. Well wann een ausser Otem ass, leisst et sech net gudd schwätzen.

Ausserdem ass dann emmer d’Fro: iwer waat schreiwen ech? Deelweis ginn et Wochen, do kann ech mech virun Themen, déi sech lounen géifen, guer net retten. Et ginn awer och Wochen, do kann ech mech virun Leit, déi mir Themen virschloen, guer net retten. An dann ginn et Wochen, do ass einfach naischt geschidd. Summerlach. Oder Wanterlach. Oder Hierschtlach. Deelweis heinsdo och Freijoerslach. Heinsdo ass den Grand-Duché vun der Angscht eben net esou fuerchtbar, wéi ech en braischt, mä vill ze vill brav an biergerlech. D’Politik leeft hannert zouenen Dieren an op manst een vu mengen aalen Kollegen Angscht an Schrecken ass an der Vakanz an erféiert onschelleg Touristen op der belger Plage.

Angscht a Schrecken virum waisse Blaat. Oder eischter virum waissen Bildschirm. Wann ech och nach emmer alles misst mat der Hand schreiwen, géif ech verreckt ginn. Dat kann een jo awer och kengem zoumudden.

An daat enzegt, wat dann nach helleft, ass schreiwen. An seier schwätzen. An probéiren meiglescht keen Fehler ze vertuddelen. Voller Angscht a Schrecken ass dat natirlech schwéier. Mä als Gonzojournalist probéiert een natirlech emmer dat bescht fir seng Nolauschtrer ze brengen.
An deem Senn: op 100 wéider Episoden!

Download audio file (angschtaschrecken97.mp3)
Angscht a Schrecken an Holland mp3 download

Mir hunn eis geduercht: Dat maache mir net a mir fueren mam Zuch duerch hallew Europa an hunn een total verreckten Trip. E puer Leit waar daat awer ze riskéiert an esou hunn mir an haarden Verhandlungen een Kompromess fonnt: Groede an Holland. Wann een also „een total verreckten an ongeplangten Trip duerch Europa“ an „mir fuern op Lorä fecken an saufen“ zesummenziehlt an duerch zwee deelt, kennt en klengt Nascht un der belg-hollänescher Grenz dobai raus. Wiesou och net, hunn ech mir geduercht, an Holland ginn et emmerhin méi legal Drogen wéi an Lëtzebuerg.

Direkt no dem leschten Orales-Examen sinn mir also gefuer. Ech souz an engem aalen 5er BMW an haat en Sixpack bei de Feiß léien. Mir sinn ongeféiher all 30 Minuten stoe bliwen, well irgendeen huet missen pissen an hunn och ongeféiher esou oft néie Béiervirrat mat no vir geholl. Buy the Ticket, take the ride. Keng Zait fir iwer irgendeppes nozedenken. D’Flucht no vir an zwou Richtungen: déi eng a Richtung Holland, déi aaner no uwen op der Promilleskala.

No dem mir also mat Hellef vun engem sattelitengesetzte Navigatiounsgerät zu Groede ukomm waaren, hunn mir och direkt eist Haus fonnt. Et waar wuehl eischter eng Zort Villa mat 8 Schlofkummern, 2 Buedzemmeren, 3 Toiletten an Satelitefernseh. Ech hunn eng Kummer beluecht an erausfonnt, daat et zwou Matrazen gouf. Eng, déi wahrscheinlech mat Gelatine gefellt war, esou mell war se. An eng zweet, normal haard, déi wahrscheinlech vill besser fir de Reck war, awer net esou deen gelatineise pseudowasserbett-Feeling hat.

Egal. Weiderdrenken. Alt nach eng Béier, dofir sinn mir jo héi. Den eischten Owend ass extrem laang gaangen, bis Veier Auer moies oder sou, inklusiv dem Versuch, Nuddelen ze kachen. Et ass schon esou ziemlech geféierlech, ze kachen, wann een voll ass, well et tendéiert een dozou, Saachen wéi Superbiomin (cf. Episod 89) ennert d’Essen ze meschen. Wann een dann och nach keen Salz huet an probéiert d’Nuddelen ze würzen, andeems een Béier an Chipsen an d’Wasser schedd, dann ged et richteg geféierlech. Dofir ass et am Beschten, et léisst een nëmmen ausgebildte Gonzojournalisten a -Fotographen den Job erleedegen. Déi sinn sou Saachen gewinnt an et geht der Welt op manst keen Déirendokter, Pilot, Schaffner oder Drogendealer verlueren, wann se beim Versuch stirwen, well d’Gasfläsch onkontrolléiert explodéirt an hier Gesichter herno ausgesinn, wéi wann een mat enger Méimaschinn driwer gefuer wier.

Den aaneren Moien sinn ech erwäscht an waar fuerchtbar dehydréiert. Irgendwelch Leit haate mech duerch hiert Geblärs erwäscht an irgendeen huet mir eng Béierfläsch an de Grapp gedreckt. Et soll een jo esou wéiderfueren, wéi een opgehaal hätt, da géif et engem och net schlecht ginn. Bei mir huet daat effektiv geklappt. Akaafe fueren, Grillen, Iessen, Pläng maachen fir den Daag. Mir wollten zu puer an eng greißer Staadt fir bessen anzekaafen. Also, Drogen déi, wéi ech just zur Secherheet nach eng Kéier erwähnen wollt, an Holland absolut legal sinn an déi mir och just do konsuméiren wollten. Ausserdem ass bei Angscht a Schrecken jo emmer alles erfonnt. En groussen Deel vum Grupp huet eis schief gekuckt an ass an irgendeen Nascht gefuer, wou et eng ganz Stross voll mat Sexshops ginn ass.

Mir sinn dunn eben a Richtung Coffeeshop gefuer. Awer net graad wait. Well dunn huet den aalen BMW ungefaangen ze stenken an d’Steierung ass net méi esou richteg gaangen.
Mir also un d’Sait gefuer an den ACL ungeruff.
Ech kéint ierch lo ziemlech genee déi 4 Stonnen, déi mir op den Mann vum holläneschen ACL, dem ANWB, den eigentlech en Velosfuerverband ass, gewaard hunn, beschreiwen. Mä ech denken net, daat dat irgendengem wärt notzen. Daat enzegt interessant, wat geschidd ass, waar eng Fraa, déi eis komeschen Orangejus bruecht huet.

De Mann vum ANWB huet du gemengt, den Auto wier futti a misst gefleckt ginn. Dat hätte mir eis nie dreeme geloss an hu vu Verwonnerung mol direkt missen e Béier drenken.Angscht a Schrecken sinn opkomm. Virun allem, wéi mir gemierkt hunn, daat net nemmen en fonkelnéien Kailrimm gerass waar, mä wéi de Mann och nach eng ofgebrache Pulli aus dem Motor gezunn huet. Wat waar nach alles doranner verstoppt? Een klengen Elefant vlaischt?

Nodeems mir erem an eiser Villa ukomm waaren an d’Leit minutelaang genervt haaten, huet sech endlech een erbaarmt an eis géint een Entgeld sain Auto geléint an mir sinn zu zwee an de Coffeeshop gefuer.

Irgendwéi mescht et mir dach schon e bessi Angscht, dat mir haut an enger Welt liewen, wou mir eis driwer opreegen, daat den Handy net innerhalb vun 2 Sekonnen eng Verbindung hierstellt, mir eis awer vu Sateliten guidéiren lossen, wéi wann et naischt wier. Verstidd mech net falsch: GPS ass een wonnerbare System an eng groußarteg Erfindung, mä d’Verhältnissmässegkeet stemmt eben net. Mä et kann een och ganz niichter sinn an sech soen, daat et no e puer Dausend Joer Menscheet och endlech Zait ged, daat een sech net méi stänneg verrennt.

Ob alle Fall hunn mir den Coffeeshop ziemlech direkt fonnt. Virun der Dir stoung en Mann, deen de Prädikat „Kleederschaaf“ op alle Fall verdengt haat. Hien huet eis eis Carte d’Identité gefroot an mir hunn eis Fanger missen op een komescht Fangeropdrockliesgerät leen. Angscht a Schrecken sinn opkomm. Wann een bei eis Zigaretten oder Alkohol keeft, ged jo och net virdeischt per Fangerofdrock gekuckt ob een schon eng Kéier eng Staang zevill mat iwert Grenz geholl huet.

Angscht a Schrecken sinn opkomm. Egal, einfach ignoréiren. Dat ganzt waar an zwee Deeler angedeelt. Uwen de Verkaafsraum, ennen den Raum fir ze konsuméiren an en Orangejus ze drenken. Daat ganzt Gebai huet no Gras geroch. An der Zeitung géif stoen „ein süßlicher Geruch“. Ech wees et jo net, mä fir mech richt Zockerwatt seiß. Oder Schokola. Mä Gras?

Am Verkaafsraum hunn zwee Leit een komescht Spill gespillt, wou se mat flaache Spillsteng iwert den Bried geschoss hunn. Sie hunn ziemlech gelangweilt ausgesinn. Mir mierken: Dem engen sain Paradais kann fir dem aaneren een Refugium vun der Langeweil duerstellen.

An enger dreckeger brongwaisser Schuel huet den Typchen eis drai Gramm ofgewien an an eng kleng praktesch Tiitchen verpaackt. Mir hunn eis gefreet wéi zwee Spacecookies an sinn erem gefuer.

Ofdreiwen an aaner Welten. Ech waar ziemlech wait fort. Naischt gewinnt. Mat breedem Grinsen souz ech an eiser Villa, an där permanent Pornofilmer gelaaf sinn an hunn iwer all Blödsinn, deen irgendeen mir geziehlt huet, gelaacht. Ausserdem hu meng Aan sech onheemlech schnell hin an hier beweegt an ech hunn mech bessi gefillt wéi eng zefridden grinsend Buddhastatue. Keng Zait fir Angscht a Schrecken.

De Grupp huet dunn entschloss, fir op Knokke ze fueren. Knokke, daat ass eng Staat fir raich Bommen an Boppen, déi gären op enger Strandpromenande an enger klimatiséierter Glaskescht setzen an do iwerdéiert Moulen iessen.
Ausserdem ged et een Casino, an dem eng Disko ass. Mir sinn ongeféiher 3 mol iwer all Haaptstross gelaaf, iert irgendeen e Plang haat, wou en wollt higoen an wou net.

Angscht a Schrecken sinn méi a méi grous ginn. Mir waare mat engem holländschen Auto an der Belge, obwuehl mir en Haus an Holland haaten an hunn verzweifelt no enger Plaatz gesicht, wou mir einfach gemitterlech een Béier drenken konnten. De Recht vum Grupp haate mir schon hannert eis geloos, well Disko an engem Casino huet no vill ze vill Angscht a Schrecken gericht.

Mir hunn also eng Bar fonnt. Ganz gemitterlech. Just de Buedem luch voll mat Nessschuelen. Also, mat Cacachuettenschuelen. Angscht a Schrecken sinn erem opkomm. Virwaat luchen an enger Bar an der Belge Nossschuelen um Buedem? Géif daat zu Letzebuerg iwerhaapt goen? Oder géif d’Inspection sanitaire daat Etablissement mat engem Sondereinsatzkommando stiermen?

Ech stelle mir daat ziemlech gruseleg vir, wéi schwaarz vermummenten Gesondheetsinspektren duerch Fenstern an Dieren stiermen an alles mat antibakterieller Flessegkeet ofsprutzen an no all Raum „Room clear“ ruffen.

Egal. Schnell en Béier roof an vive erem an den Auto. Angscht a Schrecken sinn emmer méi grouss ginn. Mir waaren irgendwou an der Pampa vum belge-holländschen Grenzland. Angscht a Schrecken haaten mech. Wiesou den Café mat de Ness? Wiesou iwerhaapt Knokke? Wier et zu Lorä besser gewierscht? A virun allem: Wiesou sinn dauerend Pornoen an eiser Villa gelaaf?

Daat enzegt, waat elo nach gehollf huet, waar d’Flucht. An all méiglech Richtungen op alle méiglechen Skalen.

An et ass net nemmen bei den Déiren esou: Och mir Menschen verleen eis arttypesch saisonofhängeg Verhaalensweisen emmer méi wait no vir. Mir fänken schon am Abrell un ze grillen.

Download audio file (angschtaschrecken94.mp3)
download mp3 Angscht a Schrecken ob enger Grillparty am Fréijoer

An ob eben esou enger Grillparty waar ech virun net all ze laanger Zait.
Do souzen mer also, deelweis an Jacketen, well esou waarm waar et dann eben nach net an hunn bis an d’Dämmerung eran gegrillt, gefruppst an Béier aus diversen Quellen gedronk. Daat flott un enger „Jiddereen brengt eppes mat“-Party: Et muss een selwer net vill matbrengen an irgendeen huet emmer en Sixpack mat drenkbarem Béier matbruecht.

Mir ass daat ganzt ziemlech ongemittlech virkomm. Net, well d’Leit mir net symphatesch gewierscht wieren oder de Béier net gudd oder main Tofu net duerch, mee… et waar Abrell an mir hunn gegrillt. Et ass esou lues kaal ginn an mir souzen dobaussen an hunn eis nemmen esou hallew drun gestéiert. Angscht a Schrecken souzen och irgendwou, vlaischt an engem daischteren Eck, wou daat diffust orangescht Liicht vun der Glouss net op se gefall ass.
Mir waaren dobai, eis un den Klimawandel ze gewinnen. Einfach esou, wéi wann naischt wier! Dann géifen mir elo eben fir Ouschtren grillen goen, och wann et eng Woch virdrun nach geschneit huet!

Zum Gleck ass d’Gespreich dann zu engem vun mengem Lieblingsthemen nirwt mengem Ökohellegenschain, menger beschten Frendin, daat den Nolauschtrer net onbekannt ass, allgemenger an diffuser Gesellschaftskritik oder Kiwidollaren komm: Drogen.
Méi genee: Poppers.
Ech hunn mir déi obligatoresch Schwulenwitzer erwaard, iwert déi ech net laachen kann. Se sinn komm. Normalerweis ass op dem Punkt d’Diskusioun eriwer, irgendeen zielt nach eng Anekdote an dann kennt irgendeen aanert Thema op, iwert daat erem Witzer gemaach ginn, irgendeen eng Anekdote ziehlt an dann ged méi Béier gedronk.

Des Kéier net. Irgendeen huet geruff: „Komm mir fueren Poppers kaafen!“
An hien kruut allgemeng Zoustemmung. Aus der Grillparty, déi e bessi fréih am Joer waar, sollt also
elo eng geféierlech Drogengrillparty ginn …

D’Equipe, déi déi Drog besuerge sollt, ass zesummen gestalt ginn. Ech hunn mech natirlech fraiwelleg gemeld an sinn mat enger Fläsch Béier bei den Auto gehetzt. Wann esou eng Aventure start, muss sech all gudden an treien Gonzojournalist fraiwelleg mellen. Wéi kéint een Gonzojournalist sinn an NET mat ob esou en Trip goen?

Mir hunn eis also mat engem Sixpack an den Auto gesaat, eng schwaarz daitsch Rennmaschin, déi een bei all Geleegenheet an den Setz gepresst huet wéi soss just Astronauten an hirer Rakeitensetzer gedreckt ginn.

Poppers, daat sinn flesseg an kuerzfristeg wierksam Drogen an bestinnt aus Amylnitrit, Butylnitrit oder Isobutylnitrit. Well se virun allem am homosexuellen Millieu als Aphrodisiakum angesaat ginn, ginn se virun allem an Sexshops verkaaft.
Interessanterweis schengen Poppers net verbueden ze sinn an et schengt och keng Unstrenung ze ginn, se ze verbidden. Deelweis mussen se als Teppeschreinger vermaarkt ginn, mee wann den Sexshop Teppeschreinger verkeeft, kann daat de Konsumenten jo egal sinn.

Mir haaten eppes no 10 an waaren zouversichtlech, daat am Fong nach all Sexshop an Metteleuropa misst op sinn.

Den Chauffeur huet op den Gas gedreckt, ech hunn eng Schlupp Béier geholl an lass ass d’Rees an d’Stadt gaangen. Haart an Dreckeg – an virun allem op der Sich no Drogen – een Owend, genau esou wéi ech et gären hunn.

Zu eisem groußen Erstaunen schengt d’Kirch och nach emmer en groußen Anfloss op d’Wirtschaft am Grand-Duché vun der Angscht ze hunn. Anescht kann ech mir et op jidderfalls net erklären, daat een Sexshop Freides Owes em zeng Auer schon zou huet.
Alt erem an den Auer, eng grous Schlupp Béier geholl an wéider. Am Garer Quartier hunn mir dann och fonnt, waat mir gesicht hunn.

Sexshops sinn hier eegen Welt, meeschtens e bessen schmuddeleg an déi Saachen déi een do gesait géif en leiwer am Internet bestellen, well d’Verpackung dann nach net verbleecht ass. Den leiten huet awer ziemlech propper ausgesinn. Vill waiss an vill neonblo Tuben. Mir sinn kuerz duerch d’Geschäft gaangen an hunn eis als Männer op een wesentlecht Kierperdeel reduzéiert gefillt. Angscht a Schrecken sinn opkomm. Waat waar daat vir eng komesch Paralellwelt zweschen Dildoen, Pornofilmer an bloen Neonstuben. En komeschen Moment laang hunn ech mech gefroot, op daat net déi iwreggebliwen Neonstuben vum Kulturjoer 2007 wieren…

Un der Théik stoungen dann verschidden Fläschen mat Poppers. Mir hunn den Mann an der Kees gefroot, op hien eis kéint berooden. Nee, waar seng kloer Äntwert.
Emmerhin waar en eierlech. Mir hunn eis fir déi anscheinend staarkste Fläsch entscheed an hunn eis op den Heemwee gemaach.

Do huet sech erausgestallt, daat d’Party sech mettlerweil no bannen verlaagert hätt. No enger klenger Episode „Mir maan esou wéi wann mir naischt kritt hätten“ hunn mir d’Fläsch dunn erausgezaubert an opgemaach. Ausotmen. Nueslach zouhaalen. Déiiiiiiiiiiiifffffffffff anotmen.

Extrem schnell setzt eng Wierkung an, déi virun allem Laachen ausgeleist huet. Donirwt e bessi Schwindel, d’Gefill, de Kapp géif explodéiren an Reeboufaarwen eraussprangen.
Ech hunn och gemengt, ech géif elo fir emmer esou bleiwen. No 5 Minuten waar d’Wierkung allerdengs schon erem fort. Bis een déi nächst Nues geholl huet. Erem Laachen, Schwindel, rondremtorkelen, eng Nues vun der Drecksdrog huelen, déi wéi Terpentin gericht huet an wahrscheinlech déi selwescht Wierkung haat.

Angscht a Schrecken sinn méi an méi grouss ginn. Waat géif passéiren, wann ech tatsächlech op engem Poppers-Flip géif hänken bleiwen an de Recht vu mengem Liewen just nach Laachen kéint? Wiesou hunn mir schon am Abrell gegrillt? An virun allem: Wiesou ass elo nach een Auto an d’Stadt gefuer, fir eng zweet Fläsch ze kaafen?

Daat enzegt, waat elo nach bliwen ass, waar d’Flucht. An en greisseren Rausch …

Download audio file (angschtaschrecken90.mp3)

mp3 download Angscht a Schrecken op engem Freidenowend am Theater, zu Tréier an soss terroriséierenden Plaatzen

Mir haaten am Fong ausgemaach, mir géifen eis bei engem Kebap an der Staadt treffen fir gemitterlech eppes ziessen, durno een, zwee Béier ze drenken an dann an der richteger Stemmung e bessen Kultur opzehuelen, fir duerno d’Festplack ze formartéiren. Daat op manst waar den graffen Plang vum Groußdeel vum Grupp, ech perséinlech haat – gonzo oblige – een liicht aaneren Plang. Mee dozou méi speit.

Ech waar als eischten do. Öffentlechen Transport gewennt eben dach méi oft, wéi een mengt. Eng Véirel Stonn gewaard. Keng Sau do.
Fréiher hätt en wahrscheinlech nach gewaard oder wier alleng een saufen gaangen an hätt seng Frenn verdaamt. Mee am Zaitalter vun der Kommunikatioun hunn mech jo d’Méiglechkeet, eis zu all Moment ze soen, wou mer drunn sinn, an esou kruut ech dann Meldung, daat den zweeten geschwen do wier.

Hien haat en breed Grinsen drop an huet mer gesoot, en wier schon ziemlech steif.
Main Honger op türkeschen Fastfood waar fort.
Drogenkonsum an enger daischterer Saitenstross.

Durno an en Café. Mir waar e bessen dronken, dofir hunn ech mir geduercht, mat engem Guiness kéint een naischt falsch maachen. Ech sinn jo der Meenung, daat Guiness iwerhaat keen richtegen Béier ass, mee een extrem belleg ze produzéiren Schaum-Konschtstoff. Nach Mettes haat mir een Mann, deen et wessen muss, vun den 21 Aldehyden, déi an all Béier ze fannen wieren, geziehlt. Esou eppes mescht mir Angscht. Déi eng Leit behaapten, Béier wier een vun denen gesondsten Liewensmettel, voll mat Vitaminen an esou nahrhaft, daat een glaat op fest Nahrung verzichten kann. An dann schengt Béier awer och voll mat geftegen, kriebsereegenen Substanzen ze sinn. Angscht a Schrecken.
Et géif mech net wonnern, wann se eis geschwen géifen soen, daat den letzebuergeschen Béier aus dem schwéieren Waaser aus dem Reaktor vun Cattenom gebraut ged.

No dem Glaas an e puer Schnitterscher, déi et an der Bar, déi no engem Transportmettel benannt ass, komescherweis fir naischt ginn sinn, hunn mir eis dunn op de Wee fir an den Theater gemaach. Daat ganzt huet am Theatre du Centaure statt fonnt, waat am Fong net vill méi wéi en Lach am Bueden ass, wou se Theater spillen.

Verschidden Leit hunn onbedengt missen op d’Toilett. An waat luch do méi no wéi an eng daischter Saitenstross widdert eng Mauer ze seechen? Richteg, den Radio ARA. Mat mengem Schlessel hunn ech e puer Leit rop geschleist an hinnen d’Toilett gewissen. Ech währendem hunn mir eng Fläsch Béier aus dem Automat gezunn (den bellegste Béier an der Staadt ged et an dem Automat!) an se ziemlech schnell eidel gedronk.
Mir waar nach emmer bessen dronkeg an ech wosst net esou richteg, ob ech lo immens vill Loscht hätt, fir mech aan een daischtren Keller ze setzen fir do Theater ze setzen. An schons ass et eng Wendeltraap erof gaangen an den klaustrophobeschen Theater. Dem sain Numm ech net verstinn, well wann an dem Lach sollt een Zentaur setzen, daat wier wahrscheinlech en ziemlech klengen Zentaur, een Bébé-Zentaur, esouzesoen.

Angscht a Schrecken sinn méi grouss ginn, je méi Traapen ech erof geklommen sinn. Den Gang ass emmer méi eng ginn. An dunn um Enn vun der Traap, wou ech am Fong just nach en klengt Lach an eng Rutschbahn erwaard haat, stoung dunn en Apple-Computer, den genausou waiß wéi d’Maueren waar an op deem se d’Caisse gemaach hunn.
Daat huet iwerhaat net gepasst. Ech haat mir erwaard, d’Caisse an dem Ennergrondtheater géif op vergilbten hellgiele Ziedelen passéiren.

Mir hunn Plaatz geholl. Daat heescht, ech kruut eng Plaatz um Eck an hunn déi ganzen Zait missen main Kapp schief haalen, well d’Mauer eben en Gewölbe waar an domadder ziemlech kromm.
Ech hunn mir leiwer net virgestallt, waat géif passéiren, wann et an dem Lach géif ufänken mat brennen. Alt erem Angscht a Schrecken.

Iwert d’Steck selwer well ech net all ze vill soen, ech kennen mech mat esou eppes jo net aus. Et haat eppes aales, och wann verschidden Elementer immens modern emgesaat waaren. Moliere ass net daat einfachst franseisch, mee et waar secherlech interessant emgesaat.
Jo, ech hunn lo tatsächlech eppes während der Serie „Angscht a Schrecken zu Lëtzebuerg“ geluewt. Och daat kennt vir. Am Fong ass et guer net esou seelen, wéi vill Leit emmer mengen.

No dem ganzen Theater an dem emgebauten Wainkeller ass et dunn em d’Fro gaangen, wouhinner mir elo géifen goen. Als Äntwert ass dann prompt „Clausen“ komm.
An domadder Angscht a Schrecken bei mir. Ech fannen daat Clausen artificiel wierkt, vill ze vill propper, ze poléiert, net gewuess genuch.
Ausserdem hunn ech eppes géint daat Bild vun laangen Schlangen an een Türsteher, deen d’Leit no irgendeppes bewärt an se demno ranleißt oder net. Mee anscheinend sinn d’Rives de Clausen an dem Fall jo Affer vun hirem eegenen Erfolleg.

Virdeischt awer nach mam Auto op den INS gefuer, well do sinn jo gudd Parkplaatzen. Anscheinend schloofen d’Leit do am Auto an fueren dann moies mat engem gewaltegen Kueder heem. Oder esou. Ech hunn mech een Moment laang gefroot, ob et net méi wait wier wéi zu Fouss vun der Uwerstaadt an Clausen ze treppelen. Mir ass dun awer eng extrem geih an rutscheg Traap gewissen ginn, déi besonnesch am vollen Zoustand immens flott muss sinn, virun allem wann een se rop ged.
Drogenkonsum op engem daischtren Wee erof an Clausen.

Clausen also. Angscht. Den Verso also. Schrecken.
D’Clientel: ziemmlech jonk.
Den Stil: H&M-Chic, wéi gewessen Leit soen géifen.
Angscht a Schrecken heich zwee. Mee mat genuch Alkohol wier daat secher ze erdroen, an sou hunn ech dankbar all Béier geholl, deen mir ungebueden ginn ass.
Och Shots sinn verdeelt ginn. E bessen ze séiß, mee ech wann schon een mir een ausged, soen ech dach net nee. Derweil huet sech daat Etablissement emmer méi mat H&M-Chique gefellt, an mir ass et emmer méi ellen ginn.

Mee ech haat esouwiesou eng Rettung. En Kolleg sollt mech op den Glacis féiren, vun wou aus ech op Tréier sollt. Déi berühmt berüchtegt Luke stoung um Programm.
An den Auto, an mat deem virdeischt an eng Fast Food-Ketten, déi héi zu Letzebuerg verbueden ass. An waat héi verbueden ass, schmaacht am Ausland emsou besser. Dofir ged et komescherweis en Kult em déi Fast-Food-Ketten, deen ech net novollzéien kann. Normalerweis hätt ech wahrscheinlech meng üblecht Priedegt gehaalen, waat d’Qualitéit an d’Wertschätzung vun esou Iessen gehaalen, mee an mengem momentanen Zoustand waar ech ganz frou, wann ech och eppes ziessen kritt hunn, an fritéiert Saachen schmaachen och an iwerbewerten Fast-Food-Ketten.

Dann also an déi berühmt berüchtegt Luke. Daat een ziemlech groussen Betrieb mat e puer Säll. Mir kruuten en Stempel op den Aarm gedreckt an sinn bis ganz hannen aus gaangen. Erem en Béier. Irgendeppes waar hei komesch. Ech konnt net genee de Fanger drop leen, mee den ganzen Setting huet mir Angscht gemaach. Vlaischt waar et den Spiggel, deen ech laang fir eng Fenster gehaalen hun. Ech hun geduercht, den Raum wier duerch eng Mauer an zwee Deeler getrennt an et kéint een do duerchkucken op déi aaner Sait. Bis mir dunn irgendwann opgefall ass, daat dem net esou waar an et tatsächlech en Spiggel waar, deen ech do fir en Duerchbroch gehaalen haat.
Ech haat ausserdeem daat ongudd gefill, daat den Rastamann sech héi kéint ophaalen an kromm Geschäfter mat sengen Drogenkollegen maachen. Dann gouf et nach en Gothic-Treffen irgendwou zu Tréier. Déi ganz Stadt waar also voll mat méi oder manner gudd verkleedten Möchtegern-Vampiren. Keng immens gudd Virausetzungen fir en Gonzojournalist, den net mol méi am Stand waar, en Spiggel vun engem Lach ze ennerscheeden.
Angscht a Schrecken haaten mech.

Waat sollt den ganzen Trip? Moliere, Clausen, H&M-Schick, Fastfood, Luke, Gothictreffen… daat waar alles ze vill fir een Owend. Ech waar net bei der Saach. Ech hun alles nemmen passiv materliewt, hun beobacht am Plaatz ze reagéiren.

Daat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht.
Op manst bis op déi nächst Tankstell…

Download audio file (angschtaschrecken85.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op engem Release vun Quentin Lagonza

An esou waar et och mam Release vun Quentin Lagonza. Ech mengen, eng Band, déi schon
baal wéi Gonzojournalismus heescht, versprecht jo schon mol een gewessen Niveau un
Verrecktheet. Ween d’Jongen schon eng Kéier live gesinn huet, wees: Vir Spezialeffekter an grous
Rockgesten ass emmer gesuergt.

Den Konzert sollt an der Kulturfabrik sinn, waat jo am renerschen Süden vum Land lait. Dem schwaarzen
Fleck op der Klimakaart also. (cf. Episode 2) Fir mech huet daat geheescht, daat ech mech em eng
Schlofplaatz hu missen kemmeren, mee dozou méi speit. Vill méi wichteg waar, daat den Batteuer,
den den Nolauschtrer secher net onbekannt ass, schon ungekennegt haat, daat d’Band desen Owend
an deelweis néien, deelweis aalen Verkleedungen bzw. och hallewplackeg géif spillen. Angscht a Schrecken
waren also quasi virprogramméiert. Trotzdem hunn ech mech op den Owend gefreet.

Ech hunn oft en Problem mat Auerzaiten. Wann bei engem Koncert 8 Auer steht, hunn ech d’Tendez ze kucken
fir och um 8 Auer do ze sinn. Och wann ech ganz genau leeft daat den Konzert net Punkt 8 Auer wärt ufänken,
ged et an mengem Ennerbewosstsinn irgendeng pendantesch Stemm, déi genee daat verlaangt. An desen Owend
waar déi Stemm erem besonnesch staark. Dofir stoung ech dann och méi oder wéineger Punkt 8 Auer an der KuFa, déi
bis op e puer Securityen an soss Personal eidel waar.
Angscht a Schrecken sinn opkomm. Sollt iwerhaat een op déi Release kommen oder wier ech herno den eenzegen
den virun der Bühn géif stoen an sech den sougenannten Vintage-Rock géif eranzéien? Bon, duecht ech, dann wier et vlaischt schnell
erem eriwer, dann géif ech vlaischt och mam öffentlechen Transport erem heemkommen.

Mee an der Zweschenzait haat ech alt d’Geleegenheet, mir en Béier ze bestellen an mech e bessi mat den Bandmembren
ze ennerhaalen, déi esou rondremgewusselt sinn.
Virun der DIr huet mir den Gitarrist erziehlt, daat hien net opgereegt wier, just midd. Se géifen jo emmer “den selweschten Siff”
spillen. Angscht a Schrecken stoungen och virun der Dir an hunn schwaarz Zigaretten gefemmt an mir den Damp an d’Gesiicht geblosen.

Irgendwann ass et dunn ungaangen mat den Virgruppen. Virgrupp, daat ass en Wuert, waat en haut net méi esou oft héiert
Mat der anglophoniséierung vun eiser Sproch ged eischter vun engem “Support-Act” geschwaat.
Wéi wann d’Haaptband helleft braischt. Bei Bands wéi den Rolling Stones géif ech daat jo
verstoen, emmerhinn sinn daat all aal Herren, déi brauchen vlaischt e puer staark Gitarristen
vir hinnen op d’Bühn ze hellefen, mee eng jonk Band lued sech am Fong just eng oder zwou
Virbands an, fir daat den Release méi spannend ass an een selwer den Heichpunkt vum
Owend ass.

Déi zwou Virgruppen hunn sech gudd drunginn, an der Zweschenzait hunn ech och eng ganz
Retsch Leit gesinn, déi ech kannt hunn an haat esoumadder een fir ze schwätzen. D’Kufa
huet sech no an no och gudd gefellt, waat bestemmt un Quentin Lagonza luch, mee vlaischt
och dorunner, daat den Entree frai waar. Eng Initiativ, déi een nemmen luewen kann. Konzerten,
déi vill kaschten, sinn net onbedengt esou cool.

Irgendwann no der daischter Virband, déi en immens komeschen Sänger mat immens
laangen Hoer haat, waar et dunn um Tour vun Quentin Lagonza, fir hieren néien Album
virzestellen. Ech waar gespaant, well ech haat villen vun deenen néien Saachen nach net héiren
an haat jo am Virfeld schon awer vill héiren. Virun allem waat Bühnenperformance ungeht.

An jo, et huet gerockt. No enger Zait huet den Drummer et esouguer wirklech bruecht,
fir sain Tshirt auszedoen an hallewplackeg ze spillen. Angscht a Schrecken sinn opkommen,
och weinst der “Uniform” vum Gitarrist, den en rosa Rüschenhiem an eng Kapitänskaap unhaat.
De Sänger waar am Schottenrack an den Bassist onopfälleg, mee daat waar en jo schon gewinnt.

Schockeffekter wierken jo meeschtens nemmen déi eischt 20 Kéiren, durno gewinnt een sech eben drun.
“Et gewinnt een sech un alles” seet den Volleksmond, ech soen: Daat ass decke Blödsinn. Ech wärt
mech nie drun gewinnen, um 4 Auer moies no vlaischt 3 Stonnen Schlof vun der Partykaravane
erwäscht ze ginn an vun Leit op Speed an d’Ouer geblärrt ze kréien. Et wier déi
100ste Kéier wahrscheinlech net méi esou iwerraschend, mee wahrscheinlech nach emmer kierperlech
esou unstrengend wéi déi eischte Kéier.

Den Konzert ass monter wéider gaangen. Den Drummer soot mir herno, hien hätt einfach mol gespillt,
während d’Musek virun him op der Bühn ausser Kontroll gerooden wier. Mir ass daat net obgefall, ech
hunn einfach geduercht, daat géif zur Show gehéiren. Et waaren jo och genuch Konschtstecker vum
Gitarrist ze gesinn, deen mam Verstärker geschwaat huet, mat der Zong gespillt huet an rondremgesprongen ass.
Angscht a Schrecken sinn opkomm. Waar ech duerch een komeschen Zoufall an den 60er Joeren geland?
An wann jo, wiesou waar d’KuFa dann schon eng Konzertshaal an keen Schluechthaus?

Esou an Gedanken versonk hunn ech just am Aawenkel matkritt, wéi deen laanghoerege Fotograph
mat dem psychedeleschen Fotoapparat seng Fotoen gemaach huet, d’Groupies ganz no un der
Bühn stoungen, an wéi en Mellen op d’Bühn geklommen ass.
Stop.
En Mellen ass op d’Bühn geklomm. Main Spannenseen waar aktivéiert.
D’Angscht a Schrecken-Alarmsiren an mengem Kapp huet haard geschellt. Wéi um Raumschiff
Enterprise: Alarmstufe Rot.

Een Mellen, wahrscheinlech een Drogenverreckten stoung op der Bühn an wollt dem Gitarrist
sain Instrument ofhuelen, vir en kuerz drop ze emaarmen. Den Emaarmten allerdengs
wollt weider Gitarr spillen an huet den Drogenverreckten vun sech wech gedreckt.
Den ass dunn mol riicht an d’Monitorboxen geflattert. Een Moment laang hunn ech gefaart,
den wier elo doud, mee zum Gleck ass den Verreckten direkt erem opgestaanen
an ass vun den Securityen oftransportéiert ginn. Ech hätt en an irgendeng Clinique angeliwert.
Ganz egal waat fir eng, Haaptsaach eng, wou se en Bett mat Gurter hunn.
Angscht a Schrecken hunn op der Gitarr vum Terror gespillt.

Mee irgendwann muss all Konzert op een Enn goen, an mat zwee Hallewplakegen op der Bühn
ass och dese Konzert op een Enn gaangen. Den Gitarrist huet seng Gitarr op den Verstärker geluecht.
Ennergangstéin aus der Feedbackhell. Dunn ass en zereckkomm an huet nach e puer Minuten en solo
duerbruecht, ouni irgendeen Kommentar.

Dobaussen stoungen schon eng ganz Retsch vun Leit, ennert aanerem och den Drogenverreckten, den
virdrun op d’Bühn gesprongen waar. Hien huet esou gudd wéi naischt méi mat kritt, mee vlaischt waar
daat och besser fir hien. Een aaneren huet sech opgereegt iwer all déi Leit, déi hien géifen stéiren,
hien wéilt lo mol e puer Minuten roueg setzen an sain Wain geneissen. Ech hunn missen grinsen an hunn mech gesaat.
Meng Feiss hunn wéi gedo.
Irgendwann ass et dunn erem ran gaangen, Merchandising an d’Leit vir d’Heemfahrt sichen.
Déi eischt Aufgab waar ziemlech einfach, déi zweet méi schwéier. Mat CD, Poster, Stickeren an
Tshirt am Gepäck hunn mir just eng vun 3 gesichten Persounen fonnt. Mee emmerhin konnten verschidden
Leit sech nach hier Postern ennerschriwen lossen. Bis d’Securityleit eis erausgehait hunn. Oder soe mer esou:
Se hunn gefroot, op mer elo kéinten goen.

Dunn huet sech erem irgendeen opgereegt an geruff, daat wieren dach alles Nazien. Wiesou waar esou
eng ongemittlech Stemmung? Wiesou waaren nemmen esou vill agressiv Tendenzen an der Kufa?
Waar daat den Geescht vum Schluechthaus, deen sech irgendwéi op d’Leit iwerdroen huet?
Angscht a Schrecken ass opkommen.

Mir sollten eigentlech “heem” (also dohinn, wou ech schlofen sollt) fueren an nach een Film kucken.
Mee irgendwéi hunn mir eis Leit net all fonnt. Et huet nach emmer eng Persoun gefehlt, an daat
waar leider d’Chauffeuse. Net schlemm, well ech waar jo beschäftegt. En Typ mat enger Mutz
huet déi ganzen Zait geschwaat, ouni opzehaalen, ouni Loft ze huelen, ouni och nemmen eng
Kéier richteg ze otmen.

Gerüchter sinn rondrem gaangen, d’Chauffeuse wier amgaangen mat engem “Rocker” op
der Toilett ze knutschen. Ech kruut och Nimm genannt, déi sech herno bestätegt hunn.
Also, ob manst hunn ech déi zwou Persounen herno zesummen gesinn. Waat elo mat
knutschen an mat Rocker waar – doriwer soen ech einfach naischt.

Op alle Fall kruuten mir den Schlessel vun engem schwaarzen Auto an hunn eis op de Wee
an d’Brousse gemaach. Ennerwee sinn mir laanscht brennend Paletten gefuer. Mir huet daat
Angscht gemaach. Firwaat ginn matzen an der Nuecht nirwt enger Stross Paletten verbrannt?

Angscht a Schrecken haaten mech. Ech waar ennerwee an en klengt Hexenhaischen irgendwou
an enger Heck am Süden, op der Stross hun Paletten gebrannt an nirwt mir souz en Typ mat enger
Mutz, deen fuerchtbaar vill geschwaat huet. An ech wosst, daat et des Kéier keng Flucht géif ginn …