Download audio file (angschtaschrecken81.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken am Verso

Lo haat ech vun dem Verso schon vill héiren. Oder eben och graad net. Daat waar jo daat, waat esou extrem komesch waar. All Mensch huet a be mol vun dem Verso geschwaat. Awer haaptsächlech doriwer, daat se net weißten, waat daat fir eppes wier. Daat ass oft eng immens gudd Pub. Wann ech an enger Pubsagence géif schaffen, géif ech mech wahrscheinlech embrengen. Mee huelen mer lo mol un, se hätten mech, nodeems ech den Kontrakt ennerschriwen hätt, dovunner ofgehaalen, aus der Fenster ze sprangen: Ech géif fir en néien Produit einfach 20 Sekonnen schwarzen Bildschirm an durno den Logo als Reklamm ausstrahlen. Iert ech dann um Lancementsdatum groußspuereg erklären géif, daat et sech just em eng néi Mark vun Inkontinenzbinden handelt.

Et gouf dann och irgendwann eng Eröffnungsparty. Oder zwou, well wann haut eppes opgeht, dann geht daat net nemmen een Daag lang op, mee am beschten eng ganz Woch, an seelenen Fäll och en ganzen Mount. Ganz Geschäftsmodeller ginn haut op Bars opgebaut, déi 6 Méint laang op ginn an dann 6 Méint laang „Save us“-Partyen hun, iert se fa-ite ginn an eng net onkleng Somm vun engem schwaizer zereck op en Letztebuergeschen Konto fléißt, Bankgeheimniss ahoi!

Iwer Banken schwätzen mir leiwer net. D’Welt geht enner an de letztebuergeschen Staat keeft Obligatiounen. Awer schon komesch, wann Politiker, déi emmer vun engem liberalen Marché schwätzen, op een mol Banken verstaatlechen. Angscht a Schrecken.

Mee eigentlech voll ech jo iwert den berühmt-berüchtegen Verso schwätzen. Virun zwee Méint nach total onbekannt an dann op een mol „in aller Munde“. Ech haat vun Leit geziehlt kriit, déi Eröffnungsparty wier ziemlech schlemm gewierscht. Net an dem gudden feucht-fröhlechen Senn, mee eischter am „et waar vill ze vill voll, ech kruut keng Loft méi an et gouf naischt ze drenken“-Senn.
Och Gerüchter iwer en extrem luesen Service waar mir zu Oueren komm. Mee ech wollt mir natirlech meng eegen Meenung iwert déi néi Concertsplaatz maachen, an esou hun ech direkt zougesoot, wou mech den Telefon mat der Fro erreescht huet, ob ech géif mat an den Verso goen.

Meng Begleedung, déi och gefuer ass, huet während der Fahrt ziemlech vill iwer perséinlech Problemer geschwaat. Ech hun esou Situatiounen net gären, wou ech Hannergrenn net wierklech kennen an mech dann an der Positioun befannen, eppes bewerten ze mussen, vun dem ech eigentlech keng Ahnung haat. Also hun ech einfach nemmen nogelauschtert an hun naischt gesoot.
Ausserdem waar ech esou ofgelenkt vun dem Gedanken, daat et elo géif fuerchtbar schlemm am Verso ginn an daat déi zwee Bedriwer net déi Leit vun „What’s Up“ wieren, mee meng zwee aal Bekannten Angscht a Schrecken.

Irgendwann waarne mir dunn an der Staadt an hun eis do e ganz kleng bessen verfuer, waat awer dem Navi seng Schold waar. Lo waar ech schons dobai, wéi sech Leit stonnenlaang verfuer haaten, well se probéiert hun, irgendwou an dem Höllenschlund, den mir Gronn an Clausen nennen, eng Parkplaatz ze fannen, mee trotzdem sinn ech der Meenung, daat en sech mam Navi méi oft verfiert wéi mam gesonden Menschenverstand an „op d’Schelder kucken“.

An Clausen ukomm, hun mir nach e bessi no enger Parkplaatz gesicht an och eng fonnt, fir déi een net huet missen bezuehlen an déi och nemmen eng 10 Minuten vun den néien „Rives de Clausen“ eweg ass.
Ech erenneren mech nach genee drun, wéi ech virun e puer Joer eng Kéier an dem fuerchtbar hippen Melu waar (cf. Episode 20). Deemols kruut ech geziehlt, den Direktor vun engem gewessen Jugendservice hätt gesoot, et géif vis-á-vis en „schaiß Akaafszentrum“ gebaut ginn.
Daat stemmt vlaischt, mee nirwendrunn sinn zenter e puer Wochen déi sougenannt „Rives de Clausen“ op. Wou fréier Béier gebraut ginn ass, steht haut den Verso an verkeeft Béier – an daat anscheinend ziemlech lues.

Vun waitem huet en den Verso schon liichten gesinn. Speider sollt ech feststellen, daat déi Luucht vun enger spezieller Beliichtungsanlaag kennt, déi anscheinend nemmen den Zweck huet, eriwer bei den Melu ze blenken an ze soen „Komm eriwer, héi ass deck eng Lass!“

Wéi mir eran kommen sinn, haat déi eischt vun den drai Bands schon gespillt. Trotzdem waar et net all ze voll, d’Euphorie vum Opening-Day haat sech also geluescht.
An der Entree hun mir 5 Euro géint en Stempel an 5 Euro an Bongen getosch. Ech hun daat komesch fonnt, well een esou jo iwerhaat keen Gewenn mescht. Mee vlaischt haat d’Brauerei, der den Site gehéiert, jo den eischten Mount Gedrenks geschenkt. Oder et waaren eben nach Souen vum Prêt do, an déi konnt een jo dann ausginn.

De Public waar den, den ech erwaard haat. D’Szen eben. Wann sech Myspace Letzebuerg fréier am Haff vun der KuFa zu Esch getraff huet, esou wärt se sech wahrscheinlech ab elo emmer am Verso treffen. D’Toiletten, fir déi en huet missen en Traap nirwt der Bühn huelen, waaren och wahrscheinlech doweinst esou gudd ausgeliicht, fir daat en gudd Konditiounen fir déi néisten Profilfotosession haat.
Angscht a Schrecken haaten mech. Verschidden Leit hun esou den Klichee enstprach, daat ech et baal net glewen wollt. Mee et waar esou.

Iwerhaat, Traapen am Verso. Et gouf eng Gallerie mat enger groußer Metalltraap fir rop, an e puer Meter hannendrun waar dann och schon déi gigantesch Traap fir op déi komesch Toilett.
Angscht a Schrecken sinn mir entgeintgesprongen, well schon op der eischter Traap sinn ech dem Commissaire Balzer begeint, den mech zwar charmant begreißt huet, dem seng Präsenz mir awer irgendwéi suspekt waar. Mee wahrscheinlech gouf et irgendwelch wichteg Ermettelungen.

Irgendwann ass d’Musek lass gaangen, an et waar wéi emmer. D’Leit stoungen do an hun vlaischt e bessi mam Kapp gewippt. Nemmen keng Gefiller weisen, nemmern keng Stemmung opkommen lossen, esou cool wéi méiglech sinn. Ech hun dobai festgestallt, daat déi Luuchten, déi vun baussen eriwer bei den Melu blenken, iwerhaat naischt mat den Luuchten op der Bühn ze dinn hun.

Déi auslännesch Band, wou den Numm grouß um Flyer gedreckt huet, huet net als Lescht gespillt, mee als zweet. Ech hun daat immens komesch fonnt an waar ziemlech duercherneen. Wiesou waar daat esou?
Angscht a Schrecken sinn méi an méi grouß ginn.

Bekannten Leit sinn aus der anonymer, emmer dselweschter „alternativ“ Mass opgetaucht an hun mir schrecklech Geschichten vun Pabéiren an Examen an gebotzen Zänn erziehlt, esou daat ech guer net méi wosst, waat ech dozou soen sollt.
Nodeems ech op der Toilett enger Persoun begéint waar, der eigentlech net méi iwert de Wee wollt laafen an se Shoten fir naischt verdeelt hun, hun ech un menger Opfassung vun der Realitéit gezweifelt.

Angscht a Schrecken haaten mech. Waat sollten all déi Leit, déi ausgesinnen hun wéi d’Karrikatur vun dem Cliché, den se repräsentéiert hunn? Firwaat huet en extra Diskoluuchten no baussen geriicht? An virun allem: Waat huet den Comissaire Balzer héi gemaach?
Daat enzegt, waat elo nach gehollf huet, waar en leschten Béier an durno d’Flucht an d’Keelt vun dem Höllenschlund, den mir Clausen nennen…

Download audio file (angschtaschrecken21web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken an engem komeschen Tunnel zweschen zwou Kulturbauten um Kierchbierg

Ech sin also ausgerüst gin mat engem immens groussen an modernen Handy mat Kamera an soss technickschnickschnack, engem Batch, an virun allem mat Informatiounen iwert den komeschen Event, ob deen ech hin sollt. Mee daat waar och bessi de Problem. Et gouf keng Infos. Daat enzegt, waat ech wosst, waar, daat den Event am Tunnel zweschen dem Mudam an der Philharmonie um Kierchbierg waar.

Ech wosst bis den Owend guer net, daat do en Tunnel wier. Ech hun mir daat virgestallt wéi eng Unterführung fir Fousgänger, kleng an iwersiichtlech an un sech eng interessant Plaatz, fir Theater ze spillen. Ech waar nämlech der Meenung, et geif Theater gespillt gin, oder ob manst eppes an déi Richtung.

Vum Gronn ob den Kierchbierg ze kommen schengt en laangwiereg Geschicht ze sin, wann en sech dobai un déi normal Standartweeer wéi deen iwert déi “roud Breck” hällt. Main Chauffeuer, den iwregens en aalen, mee extrem komfortablen Auto gefuer ass, huet eng Retsch vun komeschen Schlaichweeer kann, déi eis an 10 Minuten op de Kierchbierg bruecht hun.

Elo hun ech gesin, daat ech onrecht haat. Den Tunnel zweschen dem Mudam an der Philharmonie waar net eng Unterführung fir Foussgänger, mee en grousen Autostunnel mat zwou Spueren. An en waar komplett ofgedaischtert, daat heescht mat schwarzer Folie zougepescht.
Ech waar mir net secher, ob mir ob der richteger Sait vum Tunnel waaren, well ech hun nämlech keen gesin. Keen Oppasser, keen Acteur, guer naischt.

Aus dem Tunnel ass komesch Musek komm. Ech hun ugefaangen, drun ze zweifeln, daat ech en Theatersteck geif erliewen.

An dem schwaarzen Plastik, den eigentlech daat waar, waat en normalerweis “Silofolie” nennt, waar eng Entree. Esou fuerchtbaar falsch konnten mir dann guer net sin. Vlaischt geifen mir elo direkt ob der Bühn landen, mee dann keint en emmer nach erklären, et wier en Gonzojournalist an domadder dierft en daat.

Iwerhaat ass “Ech sin Journalist, ech därf daat!” emmer eng gudd Excuse. Et kann en och soen “Ech sin Journalist, ech muss daat maachen!”, mee daat ass eischter wann en ze speit kennt.
Journalisten kommen, an daat ass einfach de kulturellen Anfloss, oft ze speit an maachen bei sou ziemlech allem en desinteresséierten Androck. Oft hun se och nach irgendwelch Drogen geholl, fir hieren ustrengenden Alldaach iwerhaat ze packen. Daat sin ob manst déi gängest Virurdeeler, déi sech oft och nach bestätegen.

Mir hun also den ominösen Angang fir den ominösen Tunnel benotzt an sin ran gaangen. Mir stoungen dun net ob enger Bühn, mee um Enn vun engem Tunnel, an dem ech méi wéi nemmen daischter waar. Wann ech soen mir, dann heescht daat, main Chauffeuer ass mat ran gaangen, fir ze kucken, ob mir ob der richteger Plaatz waar. Nodeems mir daat offensichtlech net waaren, huet hien fonnt, daat ech elo jo geif elleng de Wee fannen an huet sech aus dem Steps gemaach. Mat engem aalen, mee extrem luxuriösen Wohn op komeschen Schlaichweeer.

Ech sin duerch den komeschen Tunnel gaangen, deen wéi gesoot extrem daischter waar. Ech hun komesch, techno bis industrial-meisseg Musek heiren, an der sin ech einfach mol no gaangen. Et gouf un sech net vill Richtungen, wou en konnt hingoen. Eigentlech gouf et just viichentjez. Waat den Virdeel haat, daat en net wirklech konnt den falschen Wee huelen. An deem Senn haat main Chauffeuer schon Recht mat senger Schlussfolgerung, daat ech de Wee elo geif elleng fannnen.

Ech hun trotzdem gespiert, wéi meng zwee aal Kollegen Angscht a Schrecken erem méi no komm sin. Waat, wann et trotz allem den FALSCHEN Tunnel waar an ech elo an engem ennerirdeschen Drogenlabor oder enger illegaler Gelddreckerei geland waar?
Ok, et waar ziemlech onrealistesch, daat een ennerirdesch Drogenlabor oder eng illegal Gelddreckerei just eng Silosfolie als Entree hätten, mee ween konnt daat schon mat Secherheet soen?

Déi düster Musek ass emmer méi haard gin. Ech sin denen komeschen, mechaneschen Kleng emmer méi no komm. Ech hun nach emmer naischt gesin ausser Noutfallbeliichtung.
Sollt et an dem Tunnel je zu engem Noutfall kommen, sou geht et secher net mat der Noutfallbeliichtung duer. Ech rekommandéiren also jidderengem, den duerch den Tunnel zweschen Mudam an Philharmonie um Kierchbierg fiert, eng Täschenluucht matzehuelen. Am beschten wieren Halogenstrahler, mee eng kleng Täschenluucht kann enner Emstänn och schon Liewen retten.

Ech hun dunn eng Bühn gesin. Ausserdem en Meschpult, eng Batterie, Verstärker, an soss Audio-Krimskrams, den en eben esou brauch. Ech hun mech no menger Kontakfraa emfroot, mee et huet keen se kannt oder wosst net, wou se wier. Doweinst sin ech weider gaangen, an d’Richtung “no vir” an sin um aaneren Enn vum Tunnel erem rauskomm.
Do sin ech dann opgeklärt gin, waat daat ech tatsächlech déi falsch Entree benotzt hätt, mee weider schlemm waar et net. Ech haat schon gefaart, ech geif op manst beis gekuckt gin, mee dorunner huet keen geduercht.

No ongefeier enger halwer Stonn waarden ass et dun lass gaangen.Ech sin fir naischt erankomm, weinst mengem Batch, den mech als “Flasheur” ausgewissen huet. Mat dem riesegen Handy mat der grouser Kamera hun ech obskur Videon gedreint.

Mee wéi en dun erem am Tunnel waar, kruut ech eng ellen Iwerraschung.
Den ganzen Tunnel waar cyanblo angefirwt. Et huet ausgesin wéi wann en dest Joer net laanscht den onnatirlech gefirwten Paarhufer geif kommen, den de Logo vum Kulturjoer ass.
Ween iwregens net wosst, daat Hirschen Wiederkäuer sin, dem sief daat mat op de Wee gin. Onnetzt Wessen kann en emmer gebrauchen.

Angscht a Schrecken sin zereck komm. Op der aanerer Sait vun der Bühn ass en Film projeziert gin. Den huet eidel Metrosstatiounen gewissen an komeschen, mechanesch Kläng dobai gespillt. Et huet ziemlech gespenstesch gewierkt an ech kruut emmer méi Angscht. Irgendwann hun ech gemengt, ech hätt en Aan gesin an dun haaten Angscht a Schrecken mech wirklech. Ech hun mech gefillt wéi an engem ennerirdeschen Drogenlabor, wou d’Wirkung vun denen neien Kreatiounen graad geif um grousen Public ausgetest gin.
An ech haat leider en schlechten Trip erwescht.

No dem erschreckenden Film ass et weider gaangen mat Musek. Daat hescht, mat immens komeschen Tein, déi emmer méi sphäresch gin Sin. Elo waar ech iwerzeegt, daat se geifen Drogen un de Leit ausprobeiren. Ech haat en grousen Loftschlauch gesin, den stänneg Loft an den Tunnel gepompelt huet. Ech waar mir ziemlech secher, daat se domadder Drogen an de Public gespeist hun. Zu der Musek sin och nach Luuchten komm, déi en extrem komeschen Effekt haaten, waat net wirklech gehollef huet, meng Angscht ze bekämpfen.
Daat enzegt, waat elo nach Bliwen ass, waat d’Flucht aus dem komeschen Tunnel. Mee aus engem Tunnel, den sech an en enzegen Resoanzkierper fir elektronesch Kläng verwandelt haat, ass naischt einfaches. Seier an haard huet keen Zweck, wann daat, virun dem en flücht, 200 Meter laangen Hall ass…

Download audio file (angschtaschrecken09web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger komescher Versammlung vun engem Konschtprojet am Kader vum Kulturjoer 2007

Fläsch null null siewen nennt sech en Projet wou Jonker sollen multimediaaduiovideoteschnesch Reportagen iwer eben Evenementer am Joer vum bloen bockegen Hirsch op en Site schecken. Fir déi ganz hip daat ganzt och per SM- oder MMS.

De bloen Hirsch ass bockeg, well en röhrt. Daat ass esou defineiert gin. An Hirschen röhren nemmen, wann se bockeg sin. Brunft nennt en daat beim Hirsch. Esou Saachen kann en iwerall noliesen, wann et een interesseiert.

Mir wossten net richteg, wéi en op déi ominös Plaatz irgendwou am Grond geif kommen. Ob jidde Fall wosste mer net, wei mer et mam Auto geifen maan. Also sin mir durch enk an schlecht Strossen gefuer. Mat haarder, drecker Musek.
Vlait muss daat esou sin. Vlait muss en als Journalist, an virun allem als Gonzo-Journalist einfach ze speit kommen an de Cliché erfellen.
Mit haaten dann och ongefeiher 10 Minuten Retard, waat sech jo dann nach am “cadre académique” hällt. Un sech kéint en deen jo och “cadre journalistique” nennen.
Mee ganz schlemm schengt keen eise Retard fonnt ze hun. Gesoot huet op alle Falls keen eppes.
Et huet sech awer och vlaischt keen getraut.

Daat ganzt waar an der Abé Neumünster. Die besteht jo aus verschiddenen Gebaier, die zimmlech bis ganz aal sin an irgendwann eng Keier reno- an moderniseiert gin sin. Mat vill Glas.
An mat Luuchten, dei engem vum Buedem aus riicht an d’Gesicht strahlen an vun denen een furchtbaar verblend ged.

Nodeems mir ongefeier 6 Schelder nogaangen sin, hun mir endlech den eischten Raum ereescht. Den waar allerdengs just d’Garderobe. Normalerweis schengt en en Büro ze sin, well esou huet daat Material, waat do rondrem stoung, jiddefalls ausgesin.
Mir sin virdeischt mol begreißt gin, ob eng immens fein an zufirkommend Maneier. Do konnt en sech wirklech net beschweiren. Mee eppes un dem Raum waar immens versteierend.
Et stoung en Fernseh, en aalen Modell um Bueden.

An do ass en komeschen Film mat ondefineierbaaren Saachen an Gro- an Brongtein dran gelaaf. Ech hun mir erwaard, daat geschwen geif een engem aanerem mat der Buermaschin durch D’Aan bueren oder mat enger Motorsee an raschteg Fässer schneiden. Mee ier ech esou eppes konnt gesin an all meng Virurdeeler geigeniwer vun Kenschtler bestätegen, sin mir an een aaneren Raum geleet gin.

Ech denken iwregens, daat déi allermescht Kenschtler legal oder nach leiwer illegal Drogen huelen Daat ass vlaischt en Virurdeel, mee ech kruut et schon ze oft bestätegt, fir net dorunner ze glewen. Trotzdem, oder grad doweinst, sin mir, wéi schon virudrun gesoot, vill Konschtprojeten durchaus symphatesch.

An de Raum, wou mir komm sin, soutzen rondrem Descher, die en iwregens aus irgendengem komeschen Grond mat Ritschratschen kann uneen kliewen, schon eng ganz Retsch Leit, dei een alleguerten endweder an die legal oder illegal-Drogen-Kategorie anklasseieren konnt. Bis ob e puer Steck, die hun seriö gewirkt. Speider sollt sech erausstellen: et waaren Wessenschaftler, die mat komeschen 3D-Techniken schaffen. An esou engem Beruf brauch en iwerhaat keng Drogen ze huelen.

Dunn ass et lass gaangen mat Presentatiounen. Virdeischt ass jiddereen virgestallt gin. Dun ass de Projet virgestallt gin. Dun ass en Film gewissen gin, den virun allem aus verpixelten Videobiller vun Ministeren mat klassescher Musek am Hannergrond bestaanen huet. Daat ganzt op dem fameisen Owend, bei dem ech an enger Bar, die ausgesait wei en Scoutschalêt, Wäschbenzin kruut an net an die berühmt-berüchtegt Rotonde erankommen sin.
Vill verpasst haat ech allerdengs net, wei ech um Video gesin haat.

An enger Paus ass et dun Gedrenks an, Knabbereien an komesch Kischelscher an suspekter Form gin. All déi Saachen waaren vun gudder Qualiteit an et konnt en sech wirklech net bekloen. Trotzdem huet alles bessen suspekt gewierkt an dem Raum.
Ech hun mech och bessen deplaceiert gefillt. Vill Leit waaren vun dem pixelegen Video esou beandrockt, daat se ungefaangen hun, mat hiren Handyen ze filmen oder Toun opzehuelen.
Ech hun dun geduercht ech misst mech dann och net schummen dofir, daat ech alles geif ophuelen an hun de Mikro offen op den Desch gestalt.
Mir sin trotzdem nach weider komesch gekuckt gin.

Och wei daat ganzt dun färdeg waar an mir Äddi gesoot hun, sin mir nach eng Keier laang beschwaat gin. Net ob eng onfein aart an weis, mee trotzdem… ech kruut e bessi Angscht.
Emmerhin waaren vill Kenschtler do. Leit, die sech Filmer unkucken, wou Leit mat der Motorsee an d’Aan gebuert kreien an mat der Buermaschin Musek op raschtegen Fässer maachen.
Leit, die wameiglech all Daach en suspekten Pack mat Drogen vum Rastamann heemgeliwert kreien.
Am allerschlemmsten Fall waar irgendeen verreckten Drogenfreak do, den et flott geif fannen, selwer mat rastegen Fässer op Leit anzeschloen an dann bludeg Filmer ze dreinen.

Nee, den Büro an engem ziemlech antiken Gebai waar keng Plaatz fir mech. Ob manst net dann, wann ech net wosst, ob waat fir eng Persoun ech misst obpassen, wann se alleng mat mir am Raum waar.

Waat nach bliwen ass, waar d’Flucht.
Die waar genau esou haard an dreckeg wei eis Arrivé, mee mei schnell. Mir hun een Wee fonnt, den eis innerhalb vun 4 Minuten vun der Abbé Neumünster zum ARA Haaptquarteier bruecht huet. Hätten mir daat eischter gewosst…
Mee lo waar daat och egal. Am Radio sin komesch Messagen iwer ausgefaalen Sendungen gelaaf,
an mir sin mat hescht meiglecher Vitesse aus dem Höllenschlund geflücht…