<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Angscht a Schrecken zu Lëtzebuerg &#187; Gronn</title>
	<atom:link href="http://www.angschtaschrecken.lu/tag/gronn/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.angschtaschrecken.lu</link>
	<description>eng Rees an d&#039;Härz vum lëtzebuergeschen Alpdraam</description>
	<lastBuildDate>Mon, 06 Feb 2012 15:33:30 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>Angscht a Schrecken op enger gonzojournalistescher Missioun op engem ganz normalen Nometten</title>
		<link>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/04/20/angscht-a-schrecken-op-enger-gonzojournalistescher-missioun-op-engem-ganz-normalen-nometten/</link>
		<comments>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/04/20/angscht-a-schrecken-op-enger-gonzojournalistescher-missioun-op-engem-ganz-normalen-nometten/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 20 Apr 2008 20:25:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Joël</dc:creator>
				<category><![CDATA[Episoden]]></category>
		<category><![CDATA[Alkohol]]></category>
		<category><![CDATA[CFL]]></category>
		<category><![CDATA[Cider]]></category>
		<category><![CDATA[Drogen]]></category>
		<category><![CDATA[Esseg]]></category>
		<category><![CDATA[Gronn]]></category>
		<category><![CDATA[Kanner]]></category>
		<category><![CDATA[Lift]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.angschtaschrecken.lu/?p=147</guid>
		<description><![CDATA[Heiansdo erliewt en Saachen, déi esou normal sin, daat se engem Angscht afleissen. An heinsdo mengt een, et misst onbedengt eppes passéieren, an daat enzegt, waat geschidd, ass, daat en mat e puer Kollegen op enger Terasse setzt an naischt mescht. Waat jo och nie esou schlecht ass.


mp3 download Angscht a Schrecken op enger ...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Heiansdo erliewt en Saachen, déi esou normal sin, daat se engem Angscht afleissen. An heinsdo mengt een, et misst onbedengt eppes passéieren, an daat enzegt, waat geschidd, ass, daat en mat e puer Kollegen op enger Terasse setzt an naischt mescht. Waat jo och nie esou schlecht ass.</p>
<p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken65.mp3">Download audio file (angschtaschrecken65.mp3)</a><br />
<a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken65.mp3">mp3 download Angscht a Schrecken op enger gonzojournalistescher Missioun op engem ganz normalen Nometten</a></p>
<p><span id="more-147"></span></p>
<p>Et huet alles domadder ungefaangen, daat ech, wéi esou oft, op den Zuch gewaard hun. An nach méi: Ech hun op zwou Persounnen gewaard, déi mat mir sollten den Zuch huelen, fir eng Aart Flucht aus enger Stadt ze maachen, an der ziemlech vill Verreckter liewen.</p>
<p>Am leschten Moment sin déi zwou méi oder manner luguber Gestalten opgetaucht an sin quasi an den schon fuerenden Zuch gesprongen. Bei dem leschten Saatz huet et sech em eng Iwerdreiwung gehandelt. Wéi mir alleguerten wessen, gin et am Lëtzebuerg vum 21. Johrhonnert baal keng Zich méi, déi et technesch erlaaben, mat oppenen Dieren ze fueren, wou nach een kéint eransprangen. Wann ech soen „baal keng méi“, dann mengen ech domadder, daat ech nach virun e puer Wochen esou eng Situatioun erliewt hun. Do ass awer zu menger Entäuschung keen erangesprongen.</p>
<p>Allerdengs souz ech deemols bei der Zuchfahrt onglecklecherweis nirwt engem Trupp vun puberteirenden Mederscher, déi sech ziemlech haard ennerhaalen hun. Et ass mir onméiglech, och nemmen en Thema vun hirer Diskusioun eremzegin, déi anscheinend just dorauser bestaanen huet, déi jeweileg aaner Persoun als blöd ze bezeechnen an sech geigensaiteg d’Schong ze klauen an domadder ze scheissen. Angscht a Schrecken sin do ziemlech grous gin, allerdengs gouf et net wirklech eng Storyline, dofir hun ech keng Folg draus gemaach, mee just en Flashback, den dir elo graad héiren hudd.</p>
<p>Also souz ech mat enger Persoun, déi vun verschiddenen Leit fir en Elvis-Imitator gehaalen ged, obwuehl seng Frisur ganz kloer déi vum Johnny Cash ass, an engem Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, am Zuch an mir hun doriwer sinnéiert, wou eis Missioun eis wuehl geif hinféiren. Et waar en sonnegen Nometten, mir waaren midd an haaten net vill Loscht, irgendeppes aktives ze maachen.</p>
<p>Tennis an Minigolf sin also schon mol ausgefall. Mir hun eischter fir irgendeng düster Spelunk mat deifen Kanapéen optéiert, wou mir eis et kéinten den ganzen Nometten gemittlech maachen.<br />
Eis sin spontan just zwou esou Plaatzen angefall, an déi waaren allen zwou am Gronn.</p>
<p>Et sollt also schon erem eng Kéier an daat Lach ennert der Staadt, an dem schon immens vill Leit emkomm oder oder manst voll gin sinn. En Höllenschlund, an dem sech net nemmen d’Haaptquartéier vun dem berühmt-berüchtegen Kenschtlerprojet „Flash007“ befennt, mee och eng Hellewull vun aaneren geféierlechen Plaatzen, déi en leiwer net ze no well kucken.</p>
<p>Op alle Fall ass den Zuch dunn no villen Zweschenstopps bei irgendwelchen Koudirfer, déi eigentlech keen Mensch well besichen, et sief dann, et gin do furchtbaar wichteg gonzojournalistesch Missiounen, der Staadt, eisem virleefegen Ziel, méi no komm.</p>
<p>De Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, huet gemengt, et wier besser gewierscht, den Schnellzuch ze huelen. Dozou ass folgendes ze soen: Op den Schnellzuch hätten mir eng Veirelstonn méi laang waarden missen an mir wieren 5 Minuten méi speit do gewierscht. Dofir hätten mir awer den Rausch vun der Vitesse gehaat.<br />
Ech wees allerdengs net, ob den emmer esou vill Wert ass. Virun allem dann, wann een eng veirel Stonn huet missen drop waarden.<br />
Ech haat meng GONZO-Poscht dobai, waat fir mech emmer en gudd Gefill ass. Un sech ass meng GONZO-Posch eng Posch déi en fir ziemlech bellegt Geld an engem schwedschen Miwelhaus an Restaurant kritt, an dem en Buch dran ass, am beschten natirlech engt vun mengem perséinlechen Held, Virbild an geeschtegen Papp Hunter S. Thompson, ausserdem eng Schachtel mat enger Dozend Schreiwutensilien an mengem Notizenheft, an dem ech oft meng gonzojournalistesch Beobachtungen dran kritzelen, fir se net duerch ze vill Angscht ze verléiren.</p>
<p>No engem kuerzen Spazéiergang iwert d’Gare hun mir eis iwerluecht, déi néiarteg an modern Vel-OHen auszeprobéiren. Nodeems ech awer erem eng Kéier festgestallt hun, daat et eischtens kascht an et an der Staadt net wirklech vill Velosweer gin, virun allem dann net, wann en eigentlech an de Gronn well, hun mir daat sin geloss. Zu Fouß ass en jo och meeschtens ganz gudd ennerwee.</p>
<p>Am Gronn unkomm, hun ech mech kuerz missen un den schrecklechen Wenzelspfad an der Prinzessin hier Schung missen erenneren. (cf. Episode 58) Ech wosst allerdengs net wirklech, waat ech mat der Informatioun sollt ufänken. Keen normalen Mensch denkt un engem sonnegen Nometten am Gronn un d’Schung vun der Prinzessin.</p>
<p>Mir hun eis entgeint eisen Grondsätz einfach mol op d’Terasse gesaat an hun op de Service gewaard, den dann och e bessen op sech waarden geloss huet.</p>
<p>No enger Zait haat dann awer eng wahrscheinlech relativ néi Persoun entdeckt, daat mir geifen do setzen an nach naischt ze drenken hätten, sou daat mir gefroot gin sin, waat mir weilten.<br />
Mir hun eppes net extrem seelenes bestallt. No enger Zait sin mir dun gefroot gin, op grous oder kleng. Mir hun, well d’Hetzt den Duuscht net graad verklengert huet, no engem groussen Glas gefroot. No ongeféiher 5 weideren Minuten kruuten mir gesoot, daat bestallten Gedrenks wier net op Lager an mir sollten dach eppes aaneres bestellen.</p>
<p>Also hun mir eis Cider bestallt. Wéi allgemeng hoffentlech bekannt ass, schmaacht Cider no Esseg, virun allem wann en es vill drenkt. Ech haat en esou en owend, wou ech vill ze vill Cider gedronk hun. Um Schluss vun dem Owend haat ech dun d’Gefill, ech geiw puren Esseg an mech eranschedden. Vlaischt louch daat awer och den Bar, an der ech deemols waar. Ech haat do nämlech och schon eng Kéier Wäschbenzin ze drenken kritt (cf. Episode 6).</p>
<p>Eigentlech wollten mir och nach Darts spillen, well daat en Spill ass, bei dem drenken kann an well den Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, ziemlech professionell Darts spillen kann. Allerdengs stoung virun der Schweiw en ganzen Trupp vun verreckten an haard jaizenden Leit, denen mir leiwer net ze no kommen wollten. Bah, ech op manst net, mee ech sin jo och meeschtens eng ziemlech friedliebend Persounen an kommen net gären an Konflikt mat aaneren Leit, wann et net onbedengt muss sin.</p>
<p>Mir hun eis also an déi gemitterlech Fotellen plumpsen geloss an hun eis alleguerten nach en Mini bestallt, deen vill méi séier komm ass wéi bei dem Gedrenks virdrun den Service. Angscht a Schrecken hun et sech ebenfall gemitterlech gemaach. Ech hun mir zwou Froen gestallt: Geif ech et je nach eng Kéier packen, aus denen ultra-gemitterlechen Fotellen opstoen ze kennen? An waat waar mat den Schong vun der Prinzessin?</p>
<p>Relativ spontan hun mir eis entschloss, eisem Openthalt an der Bar, déi iwregens wéi en nordbrittescht Vollekt heescht an an déi ech eigentlech net méi wirklech eran wollt, obwuehl se am Nometten awer immens angenehm ass, en Enn ze setzen.</p>
<p>Déi Persoun, déi ech elo emmer als Fotograph bezeechent hun, huet sech dobaussen an Richtung Clausen gedréint an gemengt: Ech gin dann elo!<br />
Mir haaten eis leiw Méih, him ze erklären, wou et geif hin goen an daat et fir hien vill méi einfach wier, den Lift ze huelen.<br />
Emmer, wann irgendeen am Gronn seet „Ech huelen de Lift“, wees all Mensch, waat gemengt ass.</p>
<p>Ech hun un sech naischt geint Lifter, an trotzdem, den Lift vir an de Gronn hun ech net besonnesch gären. Vlaischt lait et dorunner, daat ech eng Kéier d’Traapen wollt huelen an net wirklech do raus komm sin, wou ech wollt, mee vlaischt ass et och, well ech einfach net gären matzen am Gestengs geif stirchen bleiwen. Besonnesch net mat engem Trupp vun japaneschen Touristen, déi wameiglech och nach Fotoen geifen vum Gestengs maachen oder sech iwert déi schéin Attraktioun freen geifen.</p>
<p>Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Op aaler oder néier Breck, ech verhaalen nie, waat fir eng wéi eng ass, wollten mir laanscht en Trupp Kanner. Daat ass awer méi einfach gesoot wéi gemaach, well Kanner hun hier ganz eegen Bewegungsphysik, déi en net méi versteht, wann en iwer 1 Meter 50 grous ass. Ausserdem huet e Kand rof gekuckt an geruff „Daat do sin jo e puer Dausend Meter!“</p>
<p>Op dem Wee fir op d’Gare sin eis en ganzen Trupp vun luschen Persounen entgeint komm. Opgetakelt Teenager mat Glitzerschmink, ausgemergelt Drogenverreckter mat starrem Bleck, Leit mat Kannerkutschen an Motorradfuerer mat Mannerwertegkeetskomplexer, déi op der rouder Luucht esou haard mat hirer Maschin gespillt hun, daat en net aanescht konnt, wéi op sie kucken.<br />
Angscht a Schrecken haaten mech. Wou sin all déi Verreckter a be mol hir komm? Waat daat léi net einfach en ganzen normalen Nometten? Wiesou huet déi ganz Welt op een mol esou gemaach, wéi wann se op engem kollektiven Drogentip wier, vun dem ech naischt mat kritt haat?</p>
<p>Daat enzegt, waat elo nach bliwen ass, waar d’Flucht. D’Flucht an engem vill ze vill vollen Zuch.</p>
<p class="wp-flattr-button"></p> <p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/?flattrss_redirect&amp;id=147&amp;md5=c21f4f863bbf325c83cc65162c1d8c45" title="Flattr" target="_blank"><img src="http://www.angschtaschrecken.lu/wp-content/plugins/flattr/img/flattr-badge-large.png" alt="flattr this!"/></a></p>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/04/20/angscht-a-schrecken-op-enger-gonzojournalistescher-missioun-op-engem-ganz-normalen-nometten/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
<enclosure url="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken65.mp3" length="16660801" type="audio/mpeg" />
		</item>
		<item>
		<title>Angscht a Schrecken um Gebuerstsdaag vun engem Matarbeschter vum Radio ARA, den net eisen London-Korespondent ass, mee zu Cardiff an Wales setzt</title>
		<link>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/03/31/angscht-a-schrecken-um-gebuerstsdaag-vun-engem-matarbeschter-vum-radio-ara-den-net-eisen-london-korespondent-ass-mee-zu-cardiff-an-wales-setzt/</link>
		<comments>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/03/31/angscht-a-schrecken-um-gebuerstsdaag-vun-engem-matarbeschter-vum-radio-ara-den-net-eisen-london-korespondent-ass-mee-zu-cardiff-an-wales-setzt/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 31 Mar 2008 20:14:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Joël</dc:creator>
				<category><![CDATA[Episoden]]></category>
		<category><![CDATA[Alkohol]]></category>
		<category><![CDATA[ARA]]></category>
		<category><![CDATA[Gronn]]></category>
		<category><![CDATA[meng bescht Frendin déi den Nolauschtrer net onbekannt ass]]></category>
		<category><![CDATA[Musek]]></category>
		<category><![CDATA[Wales]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.angschtaschrecken.lu/?p=141</guid>
		<description><![CDATA[Ed ged Deeg, do bleiwt en einfach gären méi laang leien. Zum Beispill, wann en graad dobai ass, sain souwiesou schon komplizéirten Biorhytmus op Nuetsliewen emzestellen. Ech perseinlech sin jo der Meenung, daat ech an der Nuecht vill méi produktiv wier, wann ech net emmer schon esou midd wier, well ech den gaanzen Daag ...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Ed ged Deeg, do bleiwt en einfach gären méi laang leien. Zum Beispill, wann en graad dobai ass, sain souwiesou schon komplizéirten Biorhytmus op Nuetsliewen emzestellen. Ech perseinlech sin jo der Meenung, daat ech an der Nuecht vill méi produktiv wier, wann ech net emmer schon esou midd wier, well ech den gaanzen Daag schon op waar.<br />
An et gin Deeg, do geif en gären leien bleiwen, mee kann et net, well den Handy schellt. Oder eben esou haard vibréiert, daat en dovunner erwäscht.</p>
<p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken62.mp3">Download audio file (angschtaschrecken62.mp3)</a><br />
<a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken62.mp3">mp3 download Angscht a Schrecken um Gebuerstsdaag vun engem Matarbeschter vum Radio ARA, den net eisen London-Korespondent ass, mee zu Cardiff an Wales setzt</a></p>
<p><span id="more-141"></span></p>
<p>Eng bekannt Stemm huet sech gemellt, sech driwer mokéiert, daat ech nach geif schlofen an mir erklärt, daat et extrem wichteg wier, daat ech mech esou séier wéi meiglech geif op de Wee an d’Staadt maachen geif. Ech hun drai Minuten laang op d’Auer gekuckt an iwerluecht. Den nächsten Zuch geif an ongeféier 15 Minuten fueren. Ech brauch bei guddem Tempo 8 Minuten fir op d’Gare. Ech hun mech also esou séier wéi meiglech ungedoen, hu mir gesoot, daat raséiren souwiesou nemmen iwerflesseg Zaitverschwendung wier an hun mech op de Wee gemaach. An sin déi eischt 2 Minuten gerannt, durno just nach séier gaangen.</p>
<p>Ech hun den Zuch mat Zaiten kritt, hun main Buch, eng Antologie vun Artikelen vun mengem absoluten Held, geeschtege Papp an Virbild, dem Hunter S. Thompson opgeschloen an dran gelies, bis den Zuch d’Gare Centrale vun der Stadt Letzebuerg ereescht huet. Dunn huet mech eng Noricht ereescht, daat meng beschten Frendin, daat den Lieser net onbekannt ass, am Bistro de la presse geif setzen. Ech hun geäntwert, et soll mir 15 Minuten gin, dann wier ech do.</p>
<p>Ech hun mir iwerluecht, wéi daat wuehl virun 150 Joer gaangen wier, an enger Welt ouni Handyen: Ech hätt wahrscheinlech vun engem klengen Mann mat rouden Baacken en Telegramm an d’Hand gedreckt kritt an hätt dann mat engem Telegramm geäntwert, den en weideren klengen Mann mat rouden Backen an den Bistro de la Presse gedroen hätt – e puer Minuten, iert ech do angetraff wier.<br />
Daat hätt wahrscheinlech méi Stil gehaat wéi eng normal SMS, mee ech glewen net, daat d’Welt virun 150 Joer weinger Angscht a Schrecken fir mech parat gehaat hätt wéi des. Mir liewen an enger Welt vum Bensin, deemols war et eng Welt vum Damp. En groussen Ennerscheed ass do net, eben just am Stil.</p>
<p>No enger klenger Interventioun am Bistro de la Presse, wou nach keen vun der versoffener Zunft souz, engem Mettegiessen an zwee Leit, déi mech am Restaurant bzw. op der Stross erkannt hun, sin mir op de Radio getrollt, wou mir dunn en ziemlech erfolegraichen Jingle-nometten absolvéiert hun.</p>
<p>Durno ass et dann an de Café gaangen, wou dann och schon den Apperetif gefloss ass. Dunn ass endlech déi Persoun, déi eng Keier fälscherweis als „London-Corespondent“ bezeechent gin ass, mee an Wirklechkeet awer déi meeschten Zait zu Cardiff an Wales setzt, angetraff. Hien haat Gebuerstsdaag, wourems awer eischter weineg Opwand gemaach gin ass. Et waar eischter allgemeng daat, waat en am daitschen esou schéin „Wiedersehnsfreude“ nennt.</p>
<p>Mir sin dun nach eng Kéier iessen gaangen, des Kéier allerdengs keng Pizza, mee italienesch. Héi sin schon déi eischten Unzeechen fir Angscht a Schrecken opgetaucht, wann och nemmen am Hannergrond. Mir haate net reservéiert an kruuten doweinst eng ziemlech ongemittlech Plaatz an engem ziemlech klengen Eck, waat awer net wieder schlemm waar. Ausserdem huet sech d’Gespreich verdächteg oft rondrem Operatiounen am Analberaich gedreint. Esou eppes ass mir onheemlech. Well en mat Leit en Owend verbrengen, déi schon beim Iessen iwer den henneschten Ausgang vum menschlechen Verdauungsapparat schwätzen?</p>
<p>Ech wollt. An demno sin mir geint 9 op den nationalen Treffpunkt gaangen. D’Post um Aldringer. Emmer, wann irgendeen irgendeen aaneren well treffen, ass den Treffpunkt do. Daat huet weineg Stil, well en emmer op op manst 20 aaner Leit trefft, déi en domm kucken, well en net déi Persoun ass, déi sie sech erwaard hätten, mee et ass awer relativ praktesch.<br />
Angscht a Schrecken sin méi grous gin, wéi mir gemierkt hun, daat mir op manst 5 Minuten missten waarden an et riicht eran gereent huet. Fir net ze soen: et huet gepisst.</p>
<p>Eng gewess weiblech Persoun huet eis dunn iwerried, an en Café ze goen, wou en Concert sollt sin. Zielpublikum waaren anscheinend 15jähreg Mederscher mat schwarz gefiertwen Aan an gestraifter Kleedung. Emo nennt een daat haut.<br />
Ech hun verschidden Saachen ziemlech grujeleg fonnt, virun allem de Fakt, daat do Leit mat enger Polaroidkamera rondrem gespillt hun, wéi wann et eng digital wier. Ech froen mech un sech nach emmer, ob déi momentan Trendwell, Fotoen vun sech selwer mam Apparat an engem ausgestrecken Aarm dovunner kommen, daat verschidden Leit nie d’Geheimniss vum Selbstauslöser kennengeléiert hun oder ob daat wirklech sou soll ausgesin.</p>
<p>Nodeems den eischten Deel vun der Musek eriwer waar, sin mir dunn weidergezunn. An de Gronn. Daat Lach, an dem schon esou vill Leit gesturwen oder ob manst voll gin sinn. Do sin mir an den eischten Café, den eis entgeint kommen ass, mee do waar et dun och schon esou voll, daat mir keng Setzplaatz méi fonnt hun. Ausserdem hun se op engem Bildschirm Karaoke-meisseg d’Texter vun de Lidder projezéiert. Ech hun daat ziemlech gruseleg fonnt. Net nemmen, daat et mech un Kopenhagen (cf. Episode 44) erennert huet, nee, ech muss eigentlech net och nach wessen, wéi schlecht den Text vun denen Lidder ass, mat denen ech graad beschallt gin.</p>
<p>Dun sin mir an en Café, oder vlaischt eischter eng Saufhaal, déi sech no engem nordbriteschen Vollek benannt huet. Ennen waar et erstaunlech roueg. Ech sin souguer ouni Problemer vum Türsteher eran geloss gin, waat mech ziemlech gewonnert huet. Vlaischt waar daat, well ech main speziellen Sonnenbrell zu dem Zaitpunkt nach net un haat. Vlaischt haat en mech awer och, wéi e puer Stonnen virdrun déi zwee Leit am Restaurant an op der Stross erkannt an wosst em meng speziell gonzojournalistesch Missioun.</p>
<p>Op alle Fall waar et an der Saufhaal extrem voll, op manst um eischten Stack. Et waaren esou vill Leit do, daat ech gefaart hun, ech geif vun hinnen matgerappt an irgendwou an irgendeen dreckegen, steppsegen Eck gedreckt gin, wou ech dann en qualvolle Quetschungsdoud geif erleiden. Angscht a Schrecken haaten mech.</p>
<p>Et ass weider gaangen, an den nächsten Café, wou mer eng Setzplaat an relativ vill Cuba libr-en fonnt hun. Daat huet menger Laun gudd gedoen, obwuehl ech wosst, daat d’Auer geint mech geing schaffen.<br />
An dun waar et esou wait: Eng Auer, et ass zou gemaach gin. Well mir alleguerten keng komplizéirt Persounen sin, hun mir eis einfach op den Wee gemaach. An den nächsten Café, wou mir no dem eischten Longdrink och schon erem geflunn sin.<br />
Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Geifen mir iwerhaat nach irgendeng Spelunk fannen, déi em des Auerzait nach op hätt bzw. eis nach Gedrenks geif servéiren?</p>
<p>Ennert engem net onbekannten Radiossender hun mir dun dann nach en Café fonnt, wou et esouguer nach Béier gin ass, den mir allerdengs och méi „on the road“ wéi wirklech gemitterlech gedronk hun.</p>
<p>Elo waar alles zou. Aus kengem nach esou symphateschen Café ass nach Luucht komm, an mir hun eis op Siich no eppes ze Iessen gemaach. Irgendeng Dönerbud misst dach nach op hun! No enger Odysee bis op d’Gare, wou mir ouni Erfoleg probéiert hun, en vun denen néien cyanbloen (cf. All Folgen mat Bezuch zum Kulturjoer2007) Véloen ze klauen, hun mir et schlussendlech opginn an hun eis ouni Iessen geschloen gin.</p>
<p>Wiesou waar naischt méi op? Waat war daat vir eng Mentalieit, fir een no esou vill Gedrecks an Gedrenks einfach ouni Iessen do stoen ze lossen? Virwaat gouf et keng Zouflucht fir e puer Hedonisten, déi op der Sich nom Epizentrum vum letztebuergeschen Draam (waat och emmer daat ass) nemmen méi déif an en Alpdraam erantrellen? Firwaat haat déi Staadt, déi sech esou gären multikulturell an tralala ged, esou eng atavistesch Anstellung zu Öffnungszaiten?<br />
Angscht a Schrecken haaten mech.</p>
<p>Daat enzegt, waat elo nach Bliewen ass, waar d’Flucht. An d’Flucht mam eischten Zuch fir heem ass en laang an ellen.</p>
<p class="wp-flattr-button"></p> <p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/?flattrss_redirect&amp;id=141&amp;md5=25cf0d83acb7b4a64bd36b6efcb308f7" title="Flattr" target="_blank"><img src="http://www.angschtaschrecken.lu/wp-content/plugins/flattr/img/flattr-badge-large.png" alt="flattr this!"/></a></p>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/03/31/angscht-a-schrecken-um-gebuerstsdaag-vun-engem-matarbeschter-vum-radio-ara-den-net-eisen-london-korespondent-ass-mee-zu-cardiff-an-wales-setzt/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
<enclosure url="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken62.mp3" length="15282086" type="audio/mpeg" />
		</item>
		<item>
		<title>Angscht a Schrecken um Wenzelspfad</title>
		<link>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/02/10/angscht-a-schrecken-um-wenzelspfad/</link>
		<comments>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/02/10/angscht-a-schrecken-um-wenzelspfad/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 10 Feb 2008 20:05:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Joël</dc:creator>
				<category><![CDATA[Episoden]]></category>
		<category><![CDATA[Gronn]]></category>
		<category><![CDATA[Lëtzebuerg]]></category>
		<category><![CDATA[Photo-Point]]></category>
		<category><![CDATA[Postkaart]]></category>
		<category><![CDATA[Prinzessin]]></category>
		<category><![CDATA[Schong]]></category>
		<category><![CDATA[Toni]]></category>
		<category><![CDATA[Wenzelspfad]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.angschtaschrecken.lu/?p=133</guid>
		<description><![CDATA[Diese Folge Angscht a Schrecken ist im Rahmen eines sogenannten Durchführbarkeitstreffen enstanden. Deshalb ist sie auf Deutsch. Sie wurde möglich durch Finanzierung der europäischen Komission. Die Inhalte dieser Folge spiegeln jedoch nicht unbedingt die Meinung der europäischen Komission wieder. Eigentlich hat der Autor keine Ahnung, was die Komission so über den Wenzelspfad denkt. Wie ...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Diese Folge Angscht a Schrecken ist im Rahmen eines sogenannten Durchführbarkeitstreffen enstanden. Deshalb ist sie auf Deutsch. Sie wurde möglich durch Finanzierung der europäischen Komission. Die Inhalte dieser Folge spiegeln jedoch nicht unbedingt die Meinung der europäischen Komission wieder. Eigentlich hat der Autor keine Ahnung, was die Komission so über den Wenzelspfad denkt. Wie sollte er auch?</p>
<p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken58.mp3">Download audio file (angschtaschrecken58.mp3)</a><br />
<a href="http://www.angschtaschrecken.lu/audio/angschtaschrecken58.mp3">mp3 download Angscht a Schrecken um Wenzelspfad</a></p>
<p><span id="more-133"></span><br />
Ich war auf jeden Fall Teil dieses deutsch-österreichisch-polnisch-luxemburgischen Vorbereitungsteams für einen deutsch-österreichisch-polnisch-luxemburgischen Austausch. Ein Wochenende lang grübelten wir über mögliche gemeinsame Aktivitäten im Sommer nach. Was bisweilen sehr anstrengend sein kann.</p>
<p>Wir hatten uns dazu in der Luxemburger Jugendherberge verschanzt, die sich in Clausen befindet. Für diejenigen Hörer, die nicht wissen, wo Clausen ist: Luxemburg-Stadt wurde auf einem Felsen errichtet. Clausen befindet sich in dem Loch unter diesem Felsen. Wo früher der Pöbel wohnte, sind heute Cafés und Jugendherbergen. Was auch immer das heißen mag.</p>
<p>Ein Teil der Gruppe hatte schon am Vortag die Stadt unsicher gemacht und war dabei auf ein merkwürdiges Stück Kultur gestossen, das man als „Einheimischer“ kaum beachtet – oder nicht beachten will. Es handelt sich hierbei um die wunderbare Welt der Postkarten, die im allgemeinen für ihr gutes Wetter bekannt ist. In Luxemburg gibt es nicht besonders viel, was man für Postkarten fotographieren kann. Hauptsächlich altes Gemäuer halt, aber insgesamt gibt es keine eindrucksvolle Skyline oder ein weltberühmtes Gebäude, das man bei guten Wetter ablichten und auf Postkarten drucken könnte. Natürlich gibt es trotzdem Postkarten von allen mehr oder weniger schönen Ansichten der Hauptstadt.<br />
Und es gibt Postkarten mit der großherzoglichen Familie.<br />
Ich weiß nicht, ob es das in anderen Ländern auch gibt, also Postkarten mit den Herschern. Aber mich persönlich hat diese Information überrascht. Als ich die Karten dann gesehen habe, wusste ich nicht, welches Gefühl überwiegen würde: Lachen, Angst oder Schrecken?</p>
<p>Die großherzogliche Familie. In „légere“. Auf irgendeiner Terasse. Die Prinzen mit aufgeknöpften und halb umgebundenen Fliegen. Als ob es in Luxemburg je so warm sein würde, dass man seine Hemden halb aufknöpfen würde. Das wäre ja noch zu verkraften gewesen. Aber ganz schlimm war die Prinzessin.<br />
Sie saß mit angewinkelten Beinen auf einem roten Sessel. Und sie hielt ihre Schuhe in der Hand.<br />
Jetzt wusste ich, welches Gefühl überwiegen würde: Angst und Schrecken. Meine beiden alten Bekannten war in diesem Loch, in dieser Jugendherberge, wahrscheinlich sogar in diesem Raum.</p>
<p>Wieso hatte die Prinzessin ihre Schuhe nicht an?<br />
Uns fielen sofort einige Theorien ein. Vielleicht waren es gar nicht die Schuhe der Prinzessin, sondern die einer Bettgeschichte von einem der Prinzen, und die Schuhe sind ein (zugegebenermassen nicht sehr gut) versteckter Hinweis auf eben diese Bettgeschichte. Vielleicht hatte die Prinzessin diese Schuhe auch einfach irgendwo im großherzoglichen Palast gefunden und hielt sie mit einer „Wem gehören diese Schuhe“-Geste hoch?<br />
Eine andere, weitaus realistischere Theorie besagte, dass die Prinzessin die kleine Rebellin am Hof sei. Und ihre Schuhe ausziehen und sie in der Hand halten sei wohl das rebellischste, was sie tun könnte.<br />
Alle diese Theorien hatten eins gemein: Sie erklären die vorhandenen Fakten und befriedigten mich nicht vollends. Angst und Schrecken nagten an meinen Füßen wie es sonst nur der junge Hund tut, der sich seit einigen Wochen in dem Haus aufhällt, in dem ich zu schlafen pflege.</p>
<p>Nachdem wir einen ganzen Morgen lang fleissig nachgedacht, diskutiert und unsere Köpfe zum rauchen gebracht hatten – übrigens nicht nur wegen der Schuh-Geschichte, fanden wir, dass es an der Zeit war, einen kleinen Spaziergang zu machen. Und welcher Weg könnte sich in Luxemburg-Stadt dazu besser eignen als der berühmt-berüchtigte Wenzelspfad?</p>
<p>Für jene, die das nicht wissen: Der Wenzelspfad ist nach dem berühmten luxemburgischen Herzog Wenzel dem Zweiten benannt und führt durch und vorbei an allerlei altem Gemäuer, das man sich wahlweise ansehen oder auch besteigen kann. Das ganze ist dem Namen nach ein Rundweg.</p>
<p>Wir gingen also den freundlichen Schildern nach und kamen an allerlei alten Gemäuer vorbei. Als Gastgeber hat man ständig das Gefühl, man müsse seinen Gästen alle möglichen nützlichen oder unnützen Informationen zu den Plätzen, an denen man sich gerade befindet, mit auf den Weg geben. Dass es irgendwo in Luxemburg-Stadt ein Gemäuer gibt, das von den Menschen „Hohler Zahn“ genannt wird, ist wohl nicht unbedingt das, was man am längsten im Gedächniss behällt. Oder es sing gerade solche Informationen, die den Platz für die wirklich wichtigen Dinge im Leben, wie beispielsweise Dynamische Raumgeometrie oder die Lage der finnischen 1000-Einwohner-Gemeinde Kivijärvi wegnehmen.<br />
Anderseits wird man sich solche unnütze Informationen herbeiwünschen, sollte sich je in der misslichen Lage befinden, sich selbst in einer Fernsehquizshow wiederzufinden und völlig ratlos vor der Millionenfrage zu sitzen. Die wird dann wahrscheinlich lauten: Wieso hat die Prinzessin ihre Schuhe nicht an?</p>
<p>Angst und Schrecken begleiteten uns auf unserem ständigen Auf und Ab auf dem schrecklichen Wenzelspfad. Die Beschilderung wurde mit der Zeit immer schlechter. Mal wiesen die Pfeile einfach auf den Boden, mal waren sie von Sprayern übermalt worden, was der Orientierung wenig diente.<br />
Ausserdem tauchten auf dem Boden ständig irgendwelche Metallplatten auf, auf denen „Photo-Point“ stand. Auf diesem Weg durfte man also nur auf dafür vorgesehenen Punkten fotographieren. Wahrscheinlich war diese Regel auf Bestreben der internationalen Postkartenindustrie eingeführt worden, die ihre Monopolstellung ob der immer größeren und billigeren Verfügbarkeit von Fotodruckern in Gefahr sah.</p>
<p>Wahrscheinlich waren die vielen Menschen, die unseren Weg kreuzten, Kontrolleure, die Fotographierende ausserhalb der Photo-Points verwarnten oder gar festnahmen. Angst und Schrecken wurden größer. Was würde dieser Pfad, der offensichtlich rund um diesen Höllenschlund führte, noch für Schrecklichkeiten aufweisen?</p>
<p>An einer Stelle spielte plötzlich Musik. Ein Schild wies sie als Schlachtgesang aus dem 16. Jahrhundert. Ich fand die Idee, den Aufstieg in einem Wachturm musikalisch zu untermalen, sehr nett, aber woher wusste man eigentlich, wie Schlachtgesang im 16. Jahrhundert geklungen hat? Vor allem die großzügige Instrumentalisierung des Stückes liess mich ein wenig an der Authentizität zweifeln. Und im allgemeinen klang das ganze sehr martialisch. Als wollte man uns auf ein schlimmes Ende vorbereiten…</p>
<p>An anderer Stelle versprach man uns ein audiovisuelles Spektakel. Wir bestiegen voller Vorfreude eine steile Treppe und hasteten über ein Gemäuer zu der verheißungsvollen Tür. Diese war geschlossen. Zu. Kein Audiovisuelles Spektakel. Dafür nur reichlich Angst und Schrecken und der Hinweis, man solle doch einfach warten, bis die Tür wieder aufgehe. Was wahrscheinlich erst im Sommer wieder der Fall sein wird.</p>
<p>Irgendwann waren wir im Grund angekommen. Für die Leute, die nicht wissen, was der Grund ist: Der Grund ist die andere Seite des Felses, auf dem die Stadt Luxemburg erbaut ist. Also ein Loch, in dem früher der Pöbel gehaust hat und in dem heute Cafés sind. Ausserdem befand sich hier das Ende des Wenzelspfad, der ja als Rundweg ausgeschildert ist. Wir befanden uns also am Ende eines Kreises, metaphorisch gesprochen.<br />
Wieso hatte ein Rundweg ein Ende? Wieso war das Fotographieren nur an bestimmten Stellen erlaubt? Wer hatte sich die merkwürdige Beschilderung ausgedacht, die einen mehr als oft in die Irre führte? Wie hatte sich Schlachtgesang im 16. Jahrhundert angehört? Was war nochmal der Hohle Zahn? Und vor allem: Wieso hatte die Prinzessin ihre Schuhe ausgezogen?</p>
<p>Das einzige, was jetzt noch blieb, war die Flucht. Die Flucht über einen steilen und schmalen Weg, der sich komischerweise „Breedewee“ nennt, was „breiter weg“ bedeutet…</p>
<p class="wp-flattr-button"></p> <p><a href="http://www.angschtaschrecken.lu/?flattrss_redirect&amp;id=133&amp;md5=523046a3f835fbef1e730ddfd482a4e1" title="Flattr" target="_blank"><img src="http://www.angschtaschrecken.lu/wp-content/plugins/flattr/img/flattr-badge-large.png" alt="flattr this!"/></a></p>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.angschtaschrecken.lu/2008/02/10/angscht-a-schrecken-um-wenzelspfad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

