Trotzdem ass d’Welt nach emmer net gerett. Dofir ged et all Joers d’Oekofoire, ob där een dann ganz vill Saache kaafe kann, fir d’Welt ze retten…

Download audio file (angschtaschrecken105.mp3)
download mp3 Angscht a Schrecken ob der Oekofoire

Download audio file (angschtaschrecken79.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op der Fouer

Ech wosst ganz genee daat en Recht haat, mee ween wees daat net? D’Braderie ass fir mech nemmen duerch eng direkt Verbindung zweschen der Hell an der Stadt Letzebuerg ze erklären.(cf. Episode 39) Virausgesaat, et glewt en un eppes wéi eng Hell, waat ech net maachen.
An dann ass do nach d’Fouer. Oh, d’Fouer!
Wann de Jang de Blannen weißt, waat hin ungeriicht hätt, hien geif seng blaan Aan verdreinen an den Deckel vun sengem steeneren Sarg an der Krypta vun der Kathedral opstemmen an als Zombie de Beschof zu Doud erféiren, iert hien dann seng „roaring rampage of revenge“ um Glacis géif fortsetzen.
Do géif hien wahrscheinlech an der Geisterbahn landen, déi dann endlech mol irgendeen ausser klengen Kanner am Spillschoulsalter géif erféiren.

Op irgendengem Hausfraensender huet et geheescht, et wier DEI BESCHTEN AN GREISSTEN BRADERIE VUN ALLEN ZAITEN. Wéi se daat am Virraus schon wessen konnten, hun se natirlech net verrodden. Daat huet geheescht, et waar DEI BESCHTEN AN GREISSTEN BRADERIE VUN ALLEN ZAITEN an Schueberfouer glaichzaiteg. Daat huet geheescht, doubel esouvill ellen an domm Leit an der Staadt, déi engem d’Liewen als Gonzojournalist schwéier géifen maachen.

An natirlech hun mir missten op d’Fouer goen, well do féiert jo keen Wee dolaanscht. Nodeems mir eis duerch all déi Leit gedreckt haaten, déi wéinst DER BESCHTEN AN GREISSTEN BRADERIE VUN ALLEN ZAITEN an der Staadt waaren, sin eis schon déi Leit entgéint komm, déi och op d’Fouer wollten respektiv vun do komm sinn. Angscht a Schrecken hun sech lues awer secher ungekennegt. Des Stadt waar nët fir esou vill Leit gebaut ginn, se waar iwerhaat net drop ausgeluecht, fir esou vill Leit matneen opzehuelen. Nirwt dem allgemengen Fakt, daat den Urbanismus irgendwann kuerz nom Mëttelalter an Lëtzebuerg ausgestuerwen ass, kennt erschweirend nach dobai, daat „Verkéiersplangung“ vun d’Stadthären wahrscheinlech ziemlech laang fir eng relativ ellen Erkrankung vum Verdaungsystem gehaalen ginn ass.
Fir et kuerz ze maachen: Ech haat Angscht, erdreckt ze ginn.

Duerch déi berühmten Entree sinn mir op d’Fouer komm an hun schon mol daat eischt „Spill“ gesinn, waat wahrscheinlech och daat ass, vun dem déi meeschten Leit emmer schwätzen, meeschtens mat dem fuerchtbaar witzegen Saatz:
„Daat enzegt Spill, ob daat ech ginn, ass daat gringt! Hahaha!“

Zu der Entree nach eppes: Ech haat gemengt, daat géif all Joer vun irgendengem aaneren Kenschtler speziell entweckelt ginn, mee dest Joer huet et mir esou onspektakulär ausgesinn, daat ech net mol genee gekuckt hun, ob daat wouer waar. War och ziemlech egal, emmerhin ass et just em eng Entrée gaangen, déi an der Nuecht e bessi liicht. Vlaischt. Wann se Loscht huet.

Angscht a Schrecken sprangen een op der Fouer vun all Sait un. All Scheissbued huet eng Persoun, déi et net emol gepackt huet, Moderator bei engem fuerchtbaar hippen Radiosender ze ginn an déi blärt ouni Paus irgendwelch Saachen an een Mikro. Et klengt dann emmer wéi wann et sech em rumänesch géif handeln. Oder soss eng Sproch, déi een selwer net schwätzt, déi engem awer wéinst der Synthax vague bekannt virkennt.

Och deen bekannten Hausfraensender, den mettes nach grousspuereg verkennt haat, daat d’Braderie dest Joer DEI BESCHTEN AN GREISSTEN BRADERIE VUN ALLEN ZAITEN haat en Stand op der Fouer. Virun engem Flipchart mat Buchstawen stoung eng Fraa, déi ausgesinn huet wéi eng Primairsschoulsjoffer aus den 50er Joeren an huet 12jähregen mat engem duerchsichtegen Wiederroodspill ameséiert. Angscht a Schrecken sinn méi grouss ginn.
Aus engem net-evenement wéi der Fouer, déi einfach nemmen do steht an esou wéi emmer ass, sinn EVENTER kreéiert ginn, déi keen wollt hun an och keen gebraucht huet. Mee haaptsaach et waar en emmer do, wou graad EPPES GESCHIDD ass, och wann iwerhaat naischt geschidd ass. (Ausser daat Fouer waar, mee et waar och schon eng Woch virdrun an eng Woch durno Fouer) Eventkultur ad absurdum.

Mir waaren op der Sich no eppes Iessbarem, waat ob der Fouer net esou einfach ass, wéi et schengt, virun allem wann en Leit bei sech huet, déi chronesch ondecidéiert sinn, waat de Choix vun hirem Iessen ungeht. Ausserdem waar meng beschten Frendin, daat de Nolauschtrer net onbekannt ass, der fester Iwerzeegung, d’Praiser op der Fouer géifen innerhalb vun Minuten no uewen korrigéirt ginn.

Eng Theorie, déi guer net emol esou abstrus ass, wann een bedenkt, daat esouguer d’Glaslabyrinth, daat emmer den selweschten Wee huet, méi déier ginn ass. Oh jo, d’Liewensmettelpraiser sinn geklommen! Dofir kascht lo alles op der Fouer en Euro méi déier, virun allem d’Pärderscherskarussell!

Mir hun eis irgendwou op eng Teresse gesaat an hun eis d’Leit ungekuckt, déi iwert Fouer getreppelt sinn. An mir ass opgefall, daat den aaalen, „weisen“ Mann Recht haat: Fir d’Fouer an d’Braderie kommen déi dommsten an ellensten Leit an d’Stadt. Wéi en Magnéit ginn Drogenverreckter, Proleten an Alkoholiker vun der Fouer ungezunn an kommen net méi dovunn lass, bis se völleg voll an mat engem giganteschen Plüschhärz am Grapp heemtorkelen.

Daat ganzt huet mech erennert un een Moment, den ech eng Kéier an der berühnmt-berüchtegter Hippiedisko, déi wéi een Piratenscheff heescht, erliewt hun. Ech waar zwou Minuten alleng geloss ginn, se hun een Lidd mat de Wierder „too much confusion in here“ gespillt an een Mann huet gedanzt. Dunn, soubaal déi Persoun op der Toilet waar, ass et lass gaangen mat de Komeschkeeten:
Eng fuerchtbaar deck Fraa huet ungefaangen mat Danzen, Leit vun der aanerer Sait vun der Disko hun mech riicht an d’Aan gekuckt an wahrscheinlech probéiert, mech ze hypnotiséiren. Dunn ass eng Grupp Persounen ran komm, ennert hinnen eng Zwergenfraa.
Angscht a Schrecken hun sech breed gemaach an ech hun mech gefillt wéi am Film zu „Fear and Loathing in Las Vegas“…

Weider ass et gaangen, laanscht all déi Buden, déi een mat maximaler Lautstärkt ob déi super Gewenner opmierksam gemaach hun, déi an Wierklechkeet just irgendwelch Ramschprodukter vum chineseschen Schwaarzmaart waaren, laanscht eng Onmass vun Gefreissbuden, déi Séissegkeeten verkaafen an emmer all hoergenee d’selwescht ausgesinn.

Irgendeen Student huet eis an d’Spill vun der Cinemathéik gelost. Daat huet net nemmen en Numm, den mir d’Zong brecht, wann ech versichen, en auszeschwätzen, mee och nach zwee belsch Virféierer, déi dauerend während den Stommfilmer quasselen an engem déi Filmer erklären.
Ech hun daat komesch an e bessi stéirend fonnt. Ech sinn einfach gewinnt, daat während engem Film keen schwätzt, virun allem keng Leit, déi net esou wiekrlech witzeg sinn.

Angscht a Schrecken haaten mech. Ech stoung am Zentrum vum letzebuergeschen Draam, der Schueberfouer. Déi Plaatz, wou fetteg Iessen, Schickimicki, Scheissbudenmentalitéit an schnell Gefierer zesummenkommen. Den Epizentrum vun dem, waat dest Land ausmescht. An et waar wéi all Kéiers en eenzegen Alpdraam.

Waat sollten déi haard Budden mat denen chineseschen Schwaarzmaartpraiser? Waat sollt déi Berichterstattung iwert een Event, deen keen waar? Wiesou waaren esou vill Voller, Drogenverreckter an ähnlech Gestalten héi ennerwee? Wiesou waar déi hallew Fouer iwerhaat naischt fir Kanner? An waat sollten déi komesch Flashbacks?

Daat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht. An déi konnt wéinst mir och an de Bistro de la Presse goen…

Download audio file (angschtaschrecken49.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken mat computergestetzen Präsentatiounen

Op alle Fall waar daat freier esou. Ier ech gebuer waar. Oder soen mer esou: Ier Laptops an Beamer esou belleg gin sin, daat en all Konferenzraum, Klassenzemmer, Salle des fêtes, Kulturzentrum, Pomjeesbau, Scoutschâlet oder Bushaischen domadder ausstatten konnt an sech mat computergesetzten Präsentatiounen hellefen konnt lossen. Ob ee mol waar et net méi neideg, ordentlech schwätzen ze kennen, och nemmen eng Grimmel rethoresch Fähegkeeten oder Austrahlung ze besetzen. De Computer huet, mat engem klengen Punkt voller Muecht, des Aufgab fir een iwerholl.

Als Gonzojournalist kennt en oft mat esou Präsentatiounen an virun allem hiren Präsentatoren an Bereireung. Virun allem ass en oft peinlech bereiert, wann Leit hir neisten ultra-hip Präsentatioun virstellen – oder hätt ech lo sollen soen, präsentéiren?
Ech sin der Meenung, daat et normalerweis duer geht, wann en en Ziedel mat e puer Stechwierder huet an dann sain Speech hällt. Eng gudd Geschäftspräsentatioun soll innerhalb vun enger Liftfahrt erklärt kennen gin. En Pitch nennt en daat. Mee anscheinend huet de Beamer och des wonnerschéin Traditioun, déi regelmeisseg fir néi Klientel fir Kokain-Dealer gesuergt huet, verschwannen geloss.

Mee déi méi oder manner schlecht oder heinsdo och ganz gudd Rethorikkentnisser vun den Präsentatoren sin net daat schlemmst un denen computergesetzen Präsentatiounen. Daat schlemmst sin déi Präsentatiounen selwer.

Do maachen sech d’Dieren vun der typographescher Hell ganz grous op. Den Schwefeldamp vum schlechten Geschmaach mescht sech mat de Flaamen vun den schlechten Kontraster an pixelegen Biller.
Kuerz: Wou „computergesetzt Präsentatioun“ drop steht, kennt ennen „Angscht a Schrecken“ eraus. Op alle Fall an denen meschten Fäll, an daat ass vill ze vill oft.

Normalerweis leeft daat esou of: Et setzt an an engem relativ hellen Raum, woubai schon den Desktop vum Computer schon projezéiert ged. De Raum fellt sech lues an lues, an déi präsentéierend Persoun fängt un, de Programm fir d’Präsentatioun opzemaachen an se schon eng Kéier ze testen. Dobai ged ganz einfach de Fakt ignoréiert, daat d’Leit daat net wellen gesin. Wann ech an den Theater gin, well ech och net gesin, wéi d’Schauspiller nach eng Keier op d’Toilett laafen oder eng Nues Kokain huelen, iert d’Steck ufänkt.

Angscht a Schrecken fängt also schon bei der blatzeger Projektioun vun den Virbereedungen un. Wameiglech heiert en och nach iwer grous Lautsprecher Fehlermeldungssoundeffekter. Dann geht et weider, d’Präsentatatioun fänkt un mat denen üblechen Wierder: „Kann mol wannechgliwt irgendeen d’Luucht ausmaachen?“.
Déi nächst 3 Minuten verbrengt en Fraiwellegen domadder, alleguerten d’Knäppercher an irgendenger idiotescher Reihenfolg ze drecken, sou daat an denen zwou eischten Reihen drai Leit eng elleptesch Crise kreien, well d’Luuchten esou séier un an aus gin. Bei den drogéierten Journalisten an denen zwou leschten Reihen kucken 4 faszinéiert de Bewegungen vun hiren Hänn no, déi ennert dem Stroboskopeffekt ganz bizar ausgesait.

De Rescht vun de Leit erfreet sech einfach nemmen enger gudder Portioun vun mengen zwee aalen Bekannten Angscht a Schrecken. Glaichzaiteg froen ech mech emmer, op et wirklech esou komplizeiert ass, an engem groussen Sall d’Luuchten aus ze maachen. Normalerweis maachen Elektriker nämlech eng relativ gudd Arbescht, ob manst waat d’Schalten vun Luuchten ungeht. An vue daat et an esou Reim och meeschtens just een Knäppchen ged, mussen déi och just alleguerten op déi selwescht Positioun bruecht gin.

Dann lait den Raum am Daischteren. Et ass esou daitschter, daat en den eischten Moment voller Angscht mengt, et wier en blann gin. Dann realiséiert een, daat et engem vlaischt just schwaarz virun Aan gin wier. Well en awer no e puer Sekonnen nach net weinst schlechter Loft oder ze vill Angscht a Schrecken schwaach gefall ass, mirkt en, daat et einfach nemmen daischter am Raum ass.

Ausserdem kann en net blann sin, well en vum grellen Liichten vun der Projektioun aus dem extra-staarken Projektor, den ongfeiher mat enger Millioun Lumen Liichtkraat liicht, verblend ged. Et huet en also déi eenmoleg Chance, glaichzaiteg naischt an alles ze gesin.
Angscht a Schrecken gin méi staark. Bei mir fänken se un, d’Been ropzeklammen wéi Personagen aus engem schlechten LSD-Trip, bei dem en Disneyfilmer kuckt.
Et erennert en sech un Biller vum Hieronismus Busch, Erziehulungen vun Liicht un Enn vun engem Tunnel bei Patienten mat Nahtodeserfahrungen an un Filmer, wou kleng Kanner soen „they came from the blackness…“

Dann geht et lass. Irgendwou aus der Daischtert fänkt en un ze schwätzen. (oder ze tuddelen, je nodem, wéi gudd en ass) An selwer kann en just op déi Präsentatioun kucken. An oft sin déi furchtbaar schlecht gestalt. Kursiv, fettgedreckt an ennerstrachen hellmauve Schreften op grellrosa Hannergrenn, déi engem Netzhaut vun den Aanappeln schielen. (Ech fannen, daat waar lo eng immens gelongen Metapher.)

Een Moment laang denken ech dann emmer, déi hell Projektiounsfläch wieren an wirklechkeet d’Dieren vun der Typographiehell, déi grous opwieren an an déi ech elo geif eranfaalen. Mee dann wees ech erem, daat et „just“ eng computergesetzen Präsentatioun ass, wou irgendeen am daischteren tuddelt an de Recht vun de Leit seng Notizen an Stechwierder muss kucken.

Bei denen Präsentatiounen ass den Timing och nie gudd. Endweder et geht vill ze schnell, oder den Präsentator ass eng Schlofpell an hällt sech vill ze laang bei denen eenzelen Punkten op. Et erwaard en dauernd, et misst elo eppes total opreegendes gescheien, mee daat geschidd net.
Dann gin et aaner Leit, déi mengen, sie missten jiddereen mat hiren ultra-hippen an un sech furchtbaar peinlechen Iwergangsanimatiounen beandrocken. Normalerweis beandrockt daat bei mir just Angscht a Schrecken, déi Ping-Pong an mengem Mo spillen.

Wann d’Luuchten dann erem uginn an et heescht, et kéint en lo Froen stellen, ged et meeschtens just nach en Auswee, fir net ze froen, wiesou en sain Produkt/seng Idee/waat och emmer en graad virgestallt huet, mat esou schlechten Präsentatiounen verschaisst: d’Flucht ergraifen.
Waat oft guer net emol sou einfach ass, well en vun dem onerwaardten Liichtwiesel nach esou verblend ass…

Download audio file (angschtaschrecken20web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken am furchtbaar hippen Melusina

Mir sollten zu zwee eng Mega-Event moderéiren. Daat ganzt huet sech Europe for You – klammer op – th – klammer zou geheescht an et ass em Europa an em déi Jonk gaangen. Et waar heich Prominenz do an et sollten verschidden Gruppen mat Danz, Gesang, Theater an durno och nach Rock optrieden. An déi sollten mir eben unmoderéiren.
Daat klengt am Fong net komplizeiert. Et kritt en eng Lescht mat denen Saachen, déi modereiert sollen gin, formt sech dorauser e puer Usoen an dann muss en just nach op d’Bühn goen an dann modereiert en monter drop lass.
Esou wait d’Theorie.

D’Praxis huet esou ausgesin daat mir en Ziedel haat wou Nimm vun Organisatiounen drop stoungen. Mee méi och net. Mir wossten also net wirklech, waat déi Leit geifen presentéiren. An et ass relativ normal, daat en dann och net wees, waat en zielen soll.
Mir stoungen um Ufank vun laangwieregen Telefonater an nervegem Nogerenns. Mir wossten net vill, mee ech wosst eppes: Et geif Angscht a Schrecken gin.

Nodeems mir den Owend virdrun eis en ob manst hallewt Bild vun denen Saachen, déi den betreffenden Daach am Melu sollten passéiren, gemaach haaten, sin mir den Daach selwer schon moies fréi an d’Staadt gegondelt. Fir Leit, déi net oft Auto fueren, a besonnesch fir d’Gonzojournalisten ennert hinnen, déi sech net an den 2 bis 3 Däller vun der Staadt mat hiren komeschen Nimm an krommen Gaasen auskennen, ass et relativ schwéier, bis bei de Melusina ze kommen. Virun allem, wann en net genau wees, wou deen lait.

Mir hun ongefeier eng Stonn gebraucht, bis mir gemierkt hun, daat mir do, wou mir eigentlech hin wollten, nämlech eng Parkplaatz no beim Melu, schon 2 mol laanscht gefuer waaren. Bon, schlussendlech waaren mir um Ziel unkommen. No enger onbedeitender an schneller Shopping-Tour stoungen mir dann am Partnerlook virum Melu. An wéi mir dun eran gaangen sin, hun mir mol missen deif durchotmen.

Ech hun mir hipp “Boiten” wou dran gedanzt ged emmer relativ grous virgestellt. Emmerhin kommen do jo honnerten vun Leit, déi gären geifen danzen an sech mat méi oder manner vill Alkohol beniwelen. Esou hun ech mir et ob manst virgestallt.
Et waar awer e bessi anescht.

De Melusina huet ausgesin wéi en besseren Luftschutzbunker. Betong, eraustehend Kabel, improviseiert Dekoratioun an ellen Neonsluuchten. Angscht a Schrecken hun sech an Grousbuchstawen an mengem Kapp visualisieert.

Wiesou huet esou eng hipp Boite ausgesin wéi en Bunker? Wiesou déi furchtbaar ellen Dekoratioun mat gellenen Papier-Maché Stären an bloen Dicher? Et huet geschengt, wéi wann déi fiicht Dreem vun engem Europa-patriot sech am Melu realisiert haaten.

No e puer Gespraicher hun mir rausfonnt, daat den Programm, also déi Lescht, déi mir haaten, e puer Fehler haat. Eng Grupp stoung zum Beispill zweemol drop, an ass awer nemmen eng enzeg Keier opgetrueden, an och soss gouf et aaner Konfusiounen, zum Beispill mat de Nimm an ähnlchen Saachen.

Kuerz gesoot: Angscht a Schrecken sin emmer méi grous gin. Mir hun an kuerzer Zait mat immens villen Leit missen schwätzen an eis méi oder manner passend Usoen ausgeduercht.

Irgendwann waar et dann esou wait. An et ass immens seier gaangen. Ech wollt nach irgendengem eppes erklären, wéi et dunn schon lass gaangen ass an déi eischt Rieden geschmass gi sin.
Ech hun déi Rieden immens onmotiveiert fonnt. An et huet en gemierkt daat déi Leit sech net wuehl gefillt hun an der Boite, déi eischter ausgesin huet wéi en improviseierten Partykeller an engem Luftschutzbunker aus dem zweeten Weltkrich.

Eis Moderatioun ass awer gudd gaangen. Zaitwais huet et esou guer richteg gerockt. Virun allem während déi Bands gespillt hun, déi eben Rock maachen.
Durno ass et weider gaangen mat Angscht a Schrecken. Musek aus der Mottenkescht vum schlechten Diskogeschmaach huet aus de Lautsprecher gedröhnt an direkt dorob hins sin wéi aus dem Naischt vill danzwüteg Leit, déi wéi déi normal Clientell vun der hipper Betongsboite ausgesin huet, op d’Danzpist gesprongen an huet ugefaangen mat Danzen.
Ech hun mech virdeischt mol missen setzen.

Irgendwéi sin ech op d’Danzpist geschleeft gin. Ech kann mech net méi richteg erenneren, wiesou, mee ech wees nach, daat ech grous Angscht haat, richteg missen ze danzen. Ech kann nämlech net danzen, an daat och just mat grouser Iwerzeegung an bessi Alkohol oder soss Drogen am Blutt.

Zum Gleck gouf et dun eng Rettung. D’Flucht. Mat engem Auto, deen furchtbaaren Kameidi mescht. Mee alles ass gudd, wann et d’Flucht aus der Betongsboit, goldenen Papiermachésstären an drogenverreckter Danzclientel ass..

Download audio file (angschtaschrecken14web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken an enger hipper Bar mat engem nach vill méi hippen Grousbildfernseher

Vlaischt hätt en sech jo einfach missen an en hippen Café mat engem nach vill méi hippen Grousbildfernseher setzen missen vir do e puer komesch Geschichten ze erliewen.
Oh.
Ech souz an engem hippen Café mat engem nach vill mei hippen ultraflaachen Grousbildfernseher.
An den Fakt alleng waar schrecklech genuch, fir Angscht a Schrecken genannt ze gin.

Un sech sin flaach Grousbildfernseher naischt besonnesches. Besonnesch fir elektroneschen Pabeier oder en Frigo, den selbststänneg d’Iessen nobestellt, waat fehlt.
Esou Saachen gin eis schon zenter zeng Joer verspraach an trotzdem kreien mir se nie. Daat enzegt waat mir bis elo kruuten sin ultraflaach heichopleisend Flaachbildschirmer, déi an hippen Baaren hänken an vun denen en faarten muss, daat se engem op de Kapp faalen well ze zwaar immens flaach, mee trotzdem op manst genauso schweier wéi flaach sin. Dann geif en esouzesoen en High-Definition Doud stirwen.

Main Frigo ass nach emmer esou domm wéi den vun menger Bom an bestellt mir keen Iessen. Dobai wier daat wahrscheinlech net mol immens schweier emzesetzen, mee esou laang en aus esou Ideen Zukunftsvisiouns-Sendungen um Fernseh produzeiren kann, kommen se bestemmt net ob de Marché.
Beim elektroneschen Pabeier ass déi Saach nach méi schlemm: Esou laang en belleg aus Beem Pabeier maachen kann, wärt wuehl kaum en elektroneschen Pabeier erfannen. Ausserdeem keint en eng Zeitung aus elektroneschem Pabeier net dofir benotzen, fir op Mecken ze fachen.
Waat natirlech en Ureiz fir Hirsteller vun Meckebaatschen wier, fir Meckebaatschen mat angebauter elektronescher Zeitung ze verkaafen.

Ech souz also an der hipper Bar, déi bessi Ähnlechkeet mat enger Gummizell mat Puff-Beliichtung huet an hun drop gewaard, serveiert ze gin. Ech souz ongfeier 3 Meter vum Contoir ewech an waar secher opgefall.
Ech haat ongefeier 30 Minuten, déi ech hun missen iwerbrecken. Ech hun mir d’Fro gestallt, ob irgendeen an der hipper Bar roosen wier, wann ech einfach geif goen, ouni eppes bestallt ze hun. Mee wéi sollt ech eppes bestellen, wann keen mech froen komm ass, waat ech gären weilt?

Während ech gewaart hun, hun ech den hippen Grousbildfernseher ungekuckt. Do ass irgendeng Sportsendung drop gelaaf. Ouni Toun, versteht sech. Et schengt en ongeschriwend Gesetz vun hippen Baren mat nach méi hippen Grousbildfernseher ze sin, daat déi grondsetzlech ouni Toun laafen. Well an enger hipper Bar muss jo och hipp Musek laafen.
Et gin natirlech och Cafén, déi zwaar en hippen Grousbildfernseher hun, mee déi Geschicht mam Toun net richteg verstaanen hun.
Bei denen ass den Toun un an se hun esou haard Musek laafen, daat en den Toun net méi heiert. Natirlech steiert daat keen.
Esou hipp Grousbildfernseher sin nämlech un sech net geduercht, fir daat en Fernseh drobber kuckt.
Op manst net, wann se an enger hipper Bar hänken. Et ass eischter en Statussymbol. En aart High-Definition Scheld op dem steht: Dest ass eng Hip Bar.
Ech hun mir d’Fro gestallt, ob ech iwerhaat nach eppes ze drenken wollt.

Ech hun wirklech gefaart, den iwerdimensionalen Fernseher geif mir op de Kapp faalen. Oder ob manst op de Buedem. Dann geif en natirlech Feier fänken an Fonken geifen fleiern. An enger hipper Baar stin hannert dem Contoir eng ganz Reih vun Spirituosen, déi schon an Brand gerooden, wann se Fonken nemmen riichen.

Ech hun den ganzen hippen Mobiliar schon an Flaamen gesin. Den Grousbildfernseher geif zousätzlech dozou, daat en brennen an Fonken verspreien geif och nach explodéiren. D’Drockwell geif all Fenstern am Emkress vun 2 Kilometer platzen lossen.
Ech geif mech, voll mat Angscht a Schrecken mat engem Hechtsprong aus der elo glasloser Fenster aus dem hippen Etablissment stirzen an an déi daischter Nuecht flüchten.

Irgendwann ass dun awer en Mann komm an huet mech gefroot, waat ech drenken weilt. Ech hun en Orangejus bestallt, obwuehl ech vill leiwer en Café gehaat hätt. Mee dozou waar keng Zait méi. Ausserdem geif ech all Vitaminen brauchen, déi ech kreien kéint. Emmerhin waar et net esou onrealistesch, daat ech flüchten misst.