Download audio file (angschtaschrecken65.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger gonzojournalistescher Missioun op engem ganz normalen Nometten

Et huet alles domadder ungefaangen, daat ech, wéi esou oft, op den Zuch gewaard hun. An nach méi: Ech hun op zwou Persounnen gewaard, déi mat mir sollten den Zuch huelen, fir eng Aart Flucht aus enger Stadt ze maachen, an der ziemlech vill Verreckter liewen.

Am leschten Moment sin déi zwou méi oder manner luguber Gestalten opgetaucht an sin quasi an den schon fuerenden Zuch gesprongen. Bei dem leschten Saatz huet et sech em eng Iwerdreiwung gehandelt. Wéi mir alleguerten wessen, gin et am Lëtzebuerg vum 21. Johrhonnert baal keng Zich méi, déi et technesch erlaaben, mat oppenen Dieren ze fueren, wou nach een kéint eransprangen. Wann ech soen „baal keng méi“, dann mengen ech domadder, daat ech nach virun e puer Wochen esou eng Situatioun erliewt hun. Do ass awer zu menger Entäuschung keen erangesprongen.

Allerdengs souz ech deemols bei der Zuchfahrt onglecklecherweis nirwt engem Trupp vun puberteirenden Mederscher, déi sech ziemlech haard ennerhaalen hun. Et ass mir onméiglech, och nemmen en Thema vun hirer Diskusioun eremzegin, déi anscheinend just dorauser bestaanen huet, déi jeweileg aaner Persoun als blöd ze bezeechnen an sech geigensaiteg d’Schong ze klauen an domadder ze scheissen. Angscht a Schrecken sin do ziemlech grous gin, allerdengs gouf et net wirklech eng Storyline, dofir hun ech keng Folg draus gemaach, mee just en Flashback, den dir elo graad héiren hudd.

Also souz ech mat enger Persoun, déi vun verschiddenen Leit fir en Elvis-Imitator gehaalen ged, obwuehl seng Frisur ganz kloer déi vum Johnny Cash ass, an engem Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, am Zuch an mir hun doriwer sinnéiert, wou eis Missioun eis wuehl geif hinféiren. Et waar en sonnegen Nometten, mir waaren midd an haaten net vill Loscht, irgendeppes aktives ze maachen.

Tennis an Minigolf sin also schon mol ausgefall. Mir hun eischter fir irgendeng düster Spelunk mat deifen Kanapéen optéiert, wou mir eis et kéinten den ganzen Nometten gemittlech maachen.
Eis sin spontan just zwou esou Plaatzen angefall, an déi waaren allen zwou am Gronn.

Et sollt also schon erem eng Kéier an daat Lach ennert der Staadt, an dem schon immens vill Leit emkomm oder oder manst voll gin sinn. En Höllenschlund, an dem sech net nemmen d’Haaptquartéier vun dem berühmt-berüchtegen Kenschtlerprojet „Flash007“ befennt, mee och eng Hellewull vun aaneren geféierlechen Plaatzen, déi en leiwer net ze no well kucken.

Op alle Fall ass den Zuch dunn no villen Zweschenstopps bei irgendwelchen Koudirfer, déi eigentlech keen Mensch well besichen, et sief dann, et gin do furchtbaar wichteg gonzojournalistesch Missiounen, der Staadt, eisem virleefegen Ziel, méi no komm.

De Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, huet gemengt, et wier besser gewierscht, den Schnellzuch ze huelen. Dozou ass folgendes ze soen: Op den Schnellzuch hätten mir eng Veirelstonn méi laang waarden missen an mir wieren 5 Minuten méi speit do gewierscht. Dofir hätten mir awer den Rausch vun der Vitesse gehaat.
Ech wees allerdengs net, ob den emmer esou vill Wert ass. Virun allem dann, wann een eng veirel Stonn huet missen drop waarden.
Ech haat meng GONZO-Poscht dobai, waat fir mech emmer en gudd Gefill ass. Un sech ass meng GONZO-Posch eng Posch déi en fir ziemlech bellegt Geld an engem schwedschen Miwelhaus an Restaurant kritt, an dem en Buch dran ass, am beschten natirlech engt vun mengem perséinlechen Held, Virbild an geeschtegen Papp Hunter S. Thompson, ausserdem eng Schachtel mat enger Dozend Schreiwutensilien an mengem Notizenheft, an dem ech oft meng gonzojournalistesch Beobachtungen dran kritzelen, fir se net duerch ze vill Angscht ze verléiren.

No engem kuerzen Spazéiergang iwert d’Gare hun mir eis iwerluecht, déi néiarteg an modern Vel-OHen auszeprobéiren. Nodeems ech awer erem eng Kéier festgestallt hun, daat et eischtens kascht an et an der Staadt net wirklech vill Velosweer gin, virun allem dann net, wann en eigentlech an de Gronn well, hun mir daat sin geloss. Zu Fouß ass en jo och meeschtens ganz gudd ennerwee.

Am Gronn unkomm, hun ech mech kuerz missen un den schrecklechen Wenzelspfad an der Prinzessin hier Schung missen erenneren. (cf. Episode 58) Ech wosst allerdengs net wirklech, waat ech mat der Informatioun sollt ufänken. Keen normalen Mensch denkt un engem sonnegen Nometten am Gronn un d’Schung vun der Prinzessin.

Mir hun eis entgeint eisen Grondsätz einfach mol op d’Terasse gesaat an hun op de Service gewaard, den dann och e bessen op sech waarden geloss huet.

No enger Zait haat dann awer eng wahrscheinlech relativ néi Persoun entdeckt, daat mir geifen do setzen an nach naischt ze drenken hätten, sou daat mir gefroot gin sin, waat mir weilten.
Mir hun eppes net extrem seelenes bestallt. No enger Zait sin mir dun gefroot gin, op grous oder kleng. Mir hun, well d’Hetzt den Duuscht net graad verklengert huet, no engem groussen Glas gefroot. No ongeféiher 5 weideren Minuten kruuten mir gesoot, daat bestallten Gedrenks wier net op Lager an mir sollten dach eppes aaneres bestellen.

Also hun mir eis Cider bestallt. Wéi allgemeng hoffentlech bekannt ass, schmaacht Cider no Esseg, virun allem wann en es vill drenkt. Ech haat en esou en owend, wou ech vill ze vill Cider gedronk hun. Um Schluss vun dem Owend haat ech dun d’Gefill, ech geiw puren Esseg an mech eranschedden. Vlaischt louch daat awer och den Bar, an der ech deemols waar. Ech haat do nämlech och schon eng Kéier Wäschbenzin ze drenken kritt (cf. Episode 6).

Eigentlech wollten mir och nach Darts spillen, well daat en Spill ass, bei dem drenken kann an well den Fotograph, mat dem ech wahrscheinlech irgendwann eng Kéier eng Web 2.0-Websait wärt opmaachen, déi dann 6 Méint drop endweder Fa-ite geht oder vun Google opkaaft ged, ziemlech professionell Darts spillen kann. Allerdengs stoung virun der Schweiw en ganzen Trupp vun verreckten an haard jaizenden Leit, denen mir leiwer net ze no kommen wollten. Bah, ech op manst net, mee ech sin jo och meeschtens eng ziemlech friedliebend Persounen an kommen net gären an Konflikt mat aaneren Leit, wann et net onbedengt muss sin.

Mir hun eis also an déi gemitterlech Fotellen plumpsen geloss an hun eis alleguerten nach en Mini bestallt, deen vill méi séier komm ass wéi bei dem Gedrenks virdrun den Service. Angscht a Schrecken hun et sech ebenfall gemitterlech gemaach. Ech hun mir zwou Froen gestallt: Geif ech et je nach eng Kéier packen, aus denen ultra-gemitterlechen Fotellen opstoen ze kennen? An waat waar mat den Schong vun der Prinzessin?

Relativ spontan hun mir eis entschloss, eisem Openthalt an der Bar, déi iwregens wéi en nordbrittescht Vollekt heescht an an déi ech eigentlech net méi wirklech eran wollt, obwuehl se am Nometten awer immens angenehm ass, en Enn ze setzen.

Déi Persoun, déi ech elo emmer als Fotograph bezeechent hun, huet sech dobaussen an Richtung Clausen gedréint an gemengt: Ech gin dann elo!
Mir haaten eis leiw Méih, him ze erklären, wou et geif hin goen an daat et fir hien vill méi einfach wier, den Lift ze huelen.
Emmer, wann irgendeen am Gronn seet „Ech huelen de Lift“, wees all Mensch, waat gemengt ass.

Ech hun un sech naischt geint Lifter, an trotzdem, den Lift vir an de Gronn hun ech net besonnesch gären. Vlaischt lait et dorunner, daat ech eng Kéier d’Traapen wollt huelen an net wirklech do raus komm sin, wou ech wollt, mee vlaischt ass et och, well ech einfach net gären matzen am Gestengs geif stirchen bleiwen. Besonnesch net mat engem Trupp vun japaneschen Touristen, déi wameiglech och nach Fotoen geifen vum Gestengs maachen oder sech iwert déi schéin Attraktioun freen geifen.

Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Op aaler oder néier Breck, ech verhaalen nie, waat fir eng wéi eng ass, wollten mir laanscht en Trupp Kanner. Daat ass awer méi einfach gesoot wéi gemaach, well Kanner hun hier ganz eegen Bewegungsphysik, déi en net méi versteht, wann en iwer 1 Meter 50 grous ass. Ausserdem huet e Kand rof gekuckt an geruff „Daat do sin jo e puer Dausend Meter!“

Op dem Wee fir op d’Gare sin eis en ganzen Trupp vun luschen Persounen entgeint komm. Opgetakelt Teenager mat Glitzerschmink, ausgemergelt Drogenverreckter mat starrem Bleck, Leit mat Kannerkutschen an Motorradfuerer mat Mannerwertegkeetskomplexer, déi op der rouder Luucht esou haard mat hirer Maschin gespillt hun, daat en net aanescht konnt, wéi op sie kucken.
Angscht a Schrecken haaten mech. Wou sin all déi Verreckter a be mol hir komm? Waat daat léi net einfach en ganzen normalen Nometten? Wiesou huet déi ganz Welt op een mol esou gemaach, wéi wann se op engem kollektiven Drogentip wier, vun dem ech naischt mat kritt haat?

Daat enzegt, waat elo nach bliwen ass, waar d’Flucht. D’Flucht an engem vill ze vill vollen Zuch.

Download audio file (angschtaschrecken54.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken um eischten Daag am Joer

Ech waar mir net ganz secher, em waat des Episod sollt goen. D’Enn vum Joer haat ech jo eigentlech schon couvréiert, an soss waar net immens vill movementéiertes geschidd. Op manst naischt, waat den Prädikat „Angscht a Schrecken“ verdengt hätt.
„Luxemburger blicken angstvoll in die Zukunft“, muss ech op der Titelsait vun engem Produit vun eiser versoffener Presse liesen. Wéi soll en bei esou vill Angscht a Schrecken eigentlech nach optimistesch bleiwen?

Ech hun an enger Anthologie mat Texter vum HTS, dem Erfanner vum Gonzojournalismus gelies. Vun irgendwouhier ass en Bass komm. Schrecklechen bellegen Techno. Vun där Zort, op den déi verwinnt Nobless bzw. hieren Nowues an waissen Dolce&Gabbanna Hiermer irgendwou an Luxusdiskoen an der Skivakanz oder och heiheem probéiert ze danzen. Waat awer net geht, endweder well d’Nobless net danzen kann an sech bewegt wéi Roboter aus sowejeteschen Science-Fiction Filmer aus den 50er Joeren. Oder et geht doweinst net, well sech déi fein Herschaften an hirer Dekadenz eng 3-liter Fläsch Absolut kaaft hun an déi zu 15 hallef eidel gedronk hun. Wenn sech dann nach wonnert, virwaat de Letztebuerger net optimistesch an d’Zukunft kéint blecken, ass wahrscheinlech genausou voll.

Irgendwou an den Fear&Loathing Studios hun ech beim Opraumen eng Jack Johnson CD fonnt. Et ass net meng. Ech erenneren mech un eng schrecklech Nuecht mat engem Spazéiergang zweschen Aalstadt an Bouneweeg. Just nach Erennerungsfetzen. Mat Zaiten vergiessen, soss vermeschen sech an der Memoire Kopenhaagen an Letztebuerg. „Times like these“ sengt de gudde Mann. Daat berouegt mech vlaischt. Ech fille mech net gudd, mee vlaischt sin daat nach emmer d’Nowierkungen vun Néijoersdaag. Well, let’s face it – déi schlemmsten Geschichten passéiren net Sylvester. Sie passéiren op Néijoersdaag. Also um eischten Daag am néien Joer.

Ech war mam S. ennerwee, der Persoun also, déi dobai waar, wéi ech déi eischten Keier Angscht a Schrecken erliewt hun. Ausserdem mat engem Crumble-Moderator an sengem Brudder, déi glaichzaiteg och Podcaster sin. Virdeischt sin mir eng Glace iessen gaangen. An durno mexikanesch. Daat waar awer nach alles am aalen Joer. Et luch eng bedrohlech Stemmung an der Loft. Letztebuerg-Stadt, kuerz virum Joereswiesel. Héi huet sech keen drop gefreet, esou verbass ass no Meiglechkeeten gesicht gin, sech ze ameséiren.
Et geht net drems, einfach nemmen Spaß ze hun, et geht drems, do ze sin, wou en am meeschten Spaß huet, wou et am dekadenzsten zougeht, wou se d’Musek am haardsten opdreinen an wou déi meeschten Leit engem op d’Schong katzen.

Wéi decke Niwel ass déi Gewessheet duerch d’Strossen gezunn, an och am Gronn, wou mir virdeischt waaren, huet alles immens agressiv gewierkt. Tenue héi, Mindestalter do, an virun allem mescht keen virun 10 Auer op. Et huet en jo déi ganz Nuecht Zait. Mir wollten awer och schon den Owend geneißen. Also erem an den Lift erop an d’Uwerstaadt. Agressiv Gesiichter vun ameséierwütegen och hei.

An dem eischten Café, den eis do iwert de Wee gelaaf ass, hun se probéiert mat schlechten Techno-Versiounen vun schlechten Poplidder ze impressionéiren. Mir hun eis mat Alkohol dogeint gewierrt. Trotzdem, ech haat Gefill, verschidden Leit waaren impressionéirt an hun effektiv schon en immens festiven Androck gemaach. Angscht a Schrecken sin déi eischten Keier dogetaucht.
Mir hun eis duerch d’Bascht gemaach, hun d’S. Ennerwee op engem Busarret ofgeliwert.
Lanscht daat grousst Zelt vum Lecker Baal, dem Epizentrum vum letztebuerger Sylvester. En grousst Monster, haard an no Soff stenkend, an Grousbuchstawen DEKADENZ dropgeschriwen, mat engem scharfen S amplaatz Z.

Erem rof an de Gronn, wou schon déi eischt Leit erem aus de Cafén eraus geflunn waaren. Lallend an trellend Alkoholjünger, déi dem Drang, sech ze ameséiren, net länger wéi e puer Stonnen – wann iwerhaat – wiederstoen konnten.
Mir sin an eng gemittlech Bar mat anluedenen Couschen, wou mir eis an en Eck manövreiert hun an
eis weideren Alkohol gin hun. Och hei waar de generellen Public schon méi ungeheiert wéi mir, waat sech virun allem an sennlosen Laachkrisen an vill ze haardem Geschwätz ausgemaach huet.

Irgendwann waar et dann esouwait. Deen néien Tour rondrem d’Sonn ass lass gaangen. Ech haat schon baal vergiess, wiesou mer eigentlech geifen do setzen an eis allen drai en Glas roude Wain bestallt haaten. Angscht a Schrecken sin opkomm, wéi – menger, eisen Auren no eng Minut ze speit, deen néien Tour mat engem Countdown an haardem Gebläärs begreißt gin ass.
Zum Gleck ass keen vun eis vun engem Schampesstopp getraff gin. Dobai kann en nämlech liicht en Aan verleiren. Verschidden Saachen sin nemmen witzeg, bis irgendeen en Aan verleiert. Dann sin se fir sech futti ze laachen.

Epes virun Eng sin mir weider gezunn. D’Stemmung op de Strossen waar eng aaner. All déi Cafén, déi virdrun esou agressiv gewierkt hun, hun lo Leit erausgespaizt, déi et net méi gepackt hun an lallend wéi Idioten duerch d’Strossen getorkelt sin an jidderengem, den et heiren wollt, en schéint neit Joer gewenscht.
An enger aanerer Bar hun mir eis méi Alkohol bestallt, mee mir kruuten och direkt eng Portioun Angscht a Schrecken matgeliwert. Vill ze jonk Leit hun aaneren Leit Beier iwert d’Feiß geschott an dobai blöd gelaacht. Mech hun Leit erkannt an hun mir d’Hand gin.
Virun den Toiletten huet en Meedschen meng Hoer ungepaackt. Wéi ech gefroot hun, ob mir eis geifen kennen, huet et gesoot, et hätt just eng Keier weilten meng Hoer kucken. Angscht a Schrecken sin méi an méi grous gin, während Musek propotional zu de Leit, déi an den Café komm sin, emmer méi schlecht gin ass. Och héi sin mir irgendwann gaangen.

Op de Strossen: Nach méi lallend an torkelend Idioten, déi engem mat haarder Stemm en scheint neit Joer gewenscht hun. Angscht a Schrecken sin méi grous gin.
Am Lift, den voller Leit ass, déi net méi esou ganz riicht goen kennen, kann och een sech net zereckhaalen an blärt: „Vill Gleck am néie Joer!“
„Dir waard et brauchen“, hun ech em dreschen geäntwert. Mir haaten Chance, daat de Lift net stoen bliwen ass. D’Leit hätten sech virdeischt secher mol all aus Zaitverdreif gewenscht, iert se een am aaneren op Feiß gekatzt hätten.

Mir haaten een Schutzfilm vun Alkohol rondrem eis, den eis gehollef huet, déi schlemmsten Saachen net matzekreien oder rauszefiltern. Waat batter neideg waar. Och daat groust Monster Lecker Baal huet stänneg Leit erausgespaut, déi dann kreesförmeg duerch d’Uwerstaadt getorkelt sin, wéi wann se am Orbit vun dem groussen haarden, waissen dekadenten Zelt wieren an net méi erauskommen. Och héi, wéi eng Parol, emmer erem Idioten déi der ganzer Welt en schéint néit Joer an vill Gleck gewenscht hun. Dir waart et brauchen, hun ech mer geduercht.

Mir sin zereck an den Café mat den schlechten Technoversiounen getrollt an hun eis, vir eis dem allgemengen Niveau unzepassen an eisen Ideen nozegoen, Cocktails bestallt. Déi waaren zwar gudd, mee ech wosst, daat se deidlech wieren. Durno wier keen méi vun eis am Stand, sech ze wieren, egal waat eis an den Kapp kéim. Dofir hun ech, esoubaal d’Glieser eidel waaren, déi eischt bescht Geleegenheet geholl an mir hun zesummen d’Flucht ergraff.
D’Party waar esou lues awer secher eriwer. Esouguer aus enger Imbissbud hun se eis schlussendlech erausgeshait, well se wollten zou maachen. Keng Zouflucht op denen kaalen Strossen, wou irgendeen eng hallefvoll Schampesfläsch vergiess haat. De Schampes waar awer net gudd. Angscht a Schrecken haaten mech. Wiesou all den Zodi, all de Stress fir sech krampfhaft ze ameséiren? Wiesou waar jiddereen esou versess drop, onbedengt daat beschten Erliewniss ze hun, just vir herno festzestellen, daat um 11 Auer souwiesou schon jiddereen voll waar an sech knapps bis 1 Auer op de Been haalen konnt?
Ech sin geflücht. Fir en weidert Joer…