Download audio file (angschtaschrecken64.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger Kommunioun

An dann gin et Sonndeger, ob denen Famillienfester sin. Daat heescht, et kann en net esou laang léien bleiwen wéi en well, mee et muss en méi oder manner fréi opstoen, sech grendlech wäschen an dann op en Fest goen, wou en lauter Leit gesait, déi en – wahrscheinlech aus gudden Grenn – net all ze oft gesait an déi een Famill nennt. Ausserdem passéiren déi üblech Saachen: Iessen, Drenken, Iessen, Drenken, etc, etc, ad infinitum. Oder ob manst bis d’Kanner midd gin.

Et ass bei Famillienfester och esou, daat se méi schlemm gin, je méi aal d’Leit gin, déi féiren. Oder un sech theoretesch Grond hätten, ze féiren. Et kann en also folgend Gradatioun feststellen:
Kandaaf, Kommunioun, Hochzait. Dann gin et nach Begriewnisser, mee déi sin meeschtens net esou leschteg, dofir oft awer emsou méi fiicht. Mee daat sin eigentlech Saachen, mat denen ech net onbedengt well de Geck maachen, well et Léit kéint verletzten. E bessen esou wéi déi Geschicht vum ARA-Logo.

Op alle Fall haat ech dest Joer och erem déi zweifelhaft Freed, un esou Famillienfester vun der Stuf 2, also Kommuniounen, deelzehuelen. Waat en vlaischt an Letztebuerg net soen muss, mee ech awer fir den Protokoll preziséiren well: Meng Famill ass réimesch-katholesch. Also, ob manst geht se an déi Kierch an bied offensichtlech och zu dem Gott, sengem Jong, engem Geescht an enger Arméi vun kitschbehangenen Hellegen. Bah, nach emmer besser wéi Scientology.

Daat schéinst un esou Féieren ass jo, daat en selwer net muss an Kierch goen an sech den Bimborium an Tralala net muss undoen. Daat maachen aaner Leit fir een an doweinst därf en dann fir naischt iessen an drenken, bzw. je noch Goût och mol friessen an saufen.
Daat ganzt wier also ziemlech angenehm, wier do net daat schlecht Gewessen, daat en domadder un sech en Relioun, also an mengen atheisteschen Aan eppes ziemlech blödsinneges, ennerstetzt. An dobai kennt dann nach eppes bessen méi stéirendes: De Rescht vun de Léit, déi do sin an souzesoen mat engem féieren.

Angscht a Schrecken kommen bei mir schon emmer ob, wann ech gesin, daat et eng Setzuerdnung ged. Et gin genau zwou Meiglechkeeten, wéi en placéiert kann gin: Endweder et setzt en nirwt oder an der Geigend vun ob manst enger Persoun, déi een den ganzen Daag lang nerven wärt an och wann en se einfach ignoréiert, wärt se net domadder ophaalen, irgendeppes ze erziehlen, waat en ganz secher net wessen well. Et kann en sech och net dogeint wieren, well déi Persoun wahrscheinlech esou haard schwätzen wärt, daat et onmeiglech ass, NET ze lauschteren, waat se seet.
Déi aaner Meiglechkeet, wéi en kann op esou engem Iessen placéiert gin, ass folgend: Et ass en vergiess gin an huet iwerhaat keng Plaatz. Daat ass mat nach vill méi Angscht a Schrecken verbonnen, well en dann noutdierfteg un den Enn vun engem Desch gesaat ged, wou iwerhaat keng Plaatz ass, en keng Couveren huet an garantéiert op dem Enn vum Desch setzt, wou der Setzuerdnung all déi nerveg schwaarz Schoof vun der Famill setzen – oder, an daat ass nach vill méi schlemm, d’Kanner.

Mee och wann en ausnahmsweis eng Kéier Chance haat an nirwt lauter Leit setzt, déi en kennt, mat denen een sech iwer hallewegs normal Themen ennerhaalen kann an déi een net schon no 2 Minuten ufänken mat nerven, sin meng zwee aal Bekannter Angscht a Schrecken nie wait.
Et gin nämlech eng Réih vun Sprech, déi emmer erem optauchen:

„Ohh, mescht hien elo schon d’Kommunioun! Ech kann mech nach erenneren wéi en esouuu kleng waar! D’mengt en daat wier geschter gewierscht!“
An dem Zesummenhang natirlech emmer: „Oh, d’Zait vergeht awer emmer méi séier!“

Esou eppes mescht mir ANGSCHT. Ech fannen elo, mat mengen dach nach relativ jonken Joeren schons, daat d’Zait ziemlech séier vergeht an ech net fir all déi wichteg an schéin Saachen Zait fannen, fir déi ech mir gären Zait geif huelen. Amplaatz ze schlofen setzen ech zB. moies fréih, wann et nach daischter ass, am Studio an huelen Angscht a Schrecken op, well ech virdrun wirklech „keng zait“ fonnt hun. Mee wéi séier muss d’Zait dann ereischt goen, wann en esou iwert seng Enkelkanner schwätzt, déi elo d’Kommunioun maachen?

Och déi feinsten am emgänglechsten Leit wessen oft net, waat se mat engem schwätzen sollen, virun allem am Ufank vum Iessen, wann nach net genuch Alkohol gefloss ass, fir d’Zong an de Kapp esou labber ze hun, fir iwer all meigleches ze schwätzen an Witzer ze rappen, ged en dann als méi oder manner jonk Persoun oft gefroot:
„Wou bass du dann elo drun?“
„Ma ech setzen op enger Kommunioun mat Leit, déi sech net verhaalen kennen, wéi aal ech sin an waat ech schaffen an déi daat och net wirklech immens ze interesséiren schengt, mee et trotzdem all Kéiers wann mir eis gesin, froen.“, geif ech dann am leifsten äntwerten.
Mee daat kann en natirlech net. Ob manst net, wann en net well, daat d’Leit alleguerten op een kucken an en bis un sain Liewensenn un dem Enn vum Desch setzen well, op dem déi schwaarz Schoof setzen, denen een absolut net nolauschtren kann an well.

Mech perséinlech maachen ofschätzend Gespreicher iwer homosexuell Leit rosen, virun allem wann den Terme „lenks“ dofir gebraucht ged an blöd gelaacht ged. Ech hun daat einfach net gären, virun allem net vun erwuesenen Leit, déi et eigentlech besser wessen missten.
Ech hun mir virgestallt, waat geif passéiren, wann en sech an esou en Gespreich geif anklinken an sech geif outen.
Angscht a Schrecken.

Daat sinn déi Saachen, déi en wahrscheinlech am beschten net op katholeschen Famillienfester probéiert. Et leeft een héi och Gefohr, fir emmer bei denen Leit setzen ze mussen, denen hier Gespraicher en NET well héiren.
Et gin der Leit iweregens an all Famill. Ob se elo en groussen Fan vun Traktren sin oder eng Leidenschaft fir en komeschen Hobby wéi Gaardenzwergenzuucht hun, sie hun eppes un sech, waat en net méi laang wéi en Daag erdreit. An och dann just, wann en wees, daat en sech drop verlossen kann, daat all hallew Stonn en korrekt ungedoenen Serveur en froen kennt, ob en nach Wain well.

Ech mengen déi Zort vun Leit, déi Reklammen aus der Zeitung rauschneiden an se jidderengem weisen an verlaangen, daat en genausou haard an laang wéi sie doriwer laacht. Och wann déi Reklamm schon furchtbaar aal ass an se och schon virun 6 Méint net witzeg fonnt huet. Mee déi Reklamm ged dann bei all Gelegenheet, déi och nemmen irgendeppes domadder KEINT ze din hun, ausgepaackt an et ged domadder rondrem gewedelt, esou laang, bis sech irgendeen erbaarmt an laacht. Haha. Ongeféiher esou.

Ech hun mech oft gefroot, wéi et wier, wann en am Restaurant seiz an op dem Desch vis a vis vun engem seitz d’Famill vum Toni, dem Rastamann, dem Marc Toma, oder déi vun engem Skandaljournalist mat engem botaneschen Nonumm an engem psychdeleschen Fotoapparat. Angscht a Schrecken sin méi grous gin.
An dun hun ech mier virgestallt, déi 4 Leit geifen an de Restaurant kommen an sech un een Desch setzen. Angscht a Schrecken haaten mech definitiv.
Daat enzegt, waat elo nach bliewen ass, waar d’Flucht. Awer ereischt nodeems ech main Glas eidel gemaach haat…

Download audio file (angschtaschrecken60.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op der Präsenatioun vum néien Logo vum Radio ARA

Am Fong sollt en jo hannert sengem Radio stoen, esou Entscheedungen och dann verteidegen, wann en se selwer net gudd fennt an virun allem ob der Antenne naischt beises iwert den eegenen Radio soen. Ech well dofir nach eng Kéier kloerstellen, daat Angscht a Schrecken eng satiresch Serie ass. An et geht net drëms, irgendeppes schlecht ze maachen. Oder vlaischt dach, e weineg. Eigentlech sin déi Saachen all esou. Mee heinsdo fuerdert den Gonzo am Gonzojournalismus einfach, déi Begreffer wéi „Eier“ an „Treiheet“ an den Kleederschaaf bei déi restlesch Monsteren vun der politischer Rhetorik ze drecken an einfach d’Wourescht ze soen.

D’lescht Woch waar also d’Präsentatioun vum néien Logo vum Radio ARA. Nodeems ech daat ganzt jo schon bei der ominöser Agentur gesin haat, déi verdächteg waiss Mauern haat, waar ech net wirklech gespaant op daat, waat do geif präsentéiert gin. Eischter op d’Reaktioun vun de Leit.

Déi ganz Veranstaltung sollt also an der Jugendherberg am Gronn oflaafen, wou virun ongeféier engem Mound meng Aventure um Wenzelspfad (cf. Episode 58) ungefaangen haat. Wéi wann ech net schon genuch schlecht Erennerungen un daat Lach ennert der Uwerstaadt hätt.

Op alle Fall sin ech dann also mat aaneren ARA-Leit dohinner. Wéi mir ukomm sin, souzen déi zwee Härren vun der Agence bei engem Glas Béier an hun mam Direktor vun Radio ARA déi lescht wichteg Detailer fir d’Präsentatioun ofgeklärt. Et sin eng ganz Retsch vun Leit angetraff, déi obskur Sendungen maachen an deelweis och während hiren Sendungen Lächer an d’Mauer bueren.
Ech souz net nemmen zweschen zwee Descher, mee och zweschen zwou Diskusiounen. Ob der enger Sait ass nach iwer aal Zaiten an Präsentatiounsdetailer geschwaat gin, ob der aanerer ass et em all meiglecheges gaangen, wéi zum Beispill Jazz, Graffiti, Retro-Diskoen irgendwou an der Brousse an soss ARA-relevant Geschichten.

Angscht a Schrecken sin eng eischten Kéier opgetaucht. Ech souz ob enger denkbar schlechter Plaatz, well ech vun denen zwee Gespreicher net wirklech eppes matkruut an esou neirens wirklech matschwätzen konnt. Vlaischt waar daat jo schon en schlecht Virzeechen?

Irgendwann sin mir dunn op den eischten Stack geleed gin, wou déi ominös Präsenatioun dann hiren Laaf sollt huelen. An engem hippen Konferenzraum mat engem immens schicken Beamer sollt meng perséinlech Angscht Nummer Eent, nämlech computergestetzt Präsentatiounen, alt erem eng Kéier wouer gemaach gin.

Wann Reihen mat Still an engem Sall stinn an Leit sech setzen sollen, well nie en Mensch sech an déi eischte Reih setzten. Wéi wann déi reservéiert wier fir wichteg Persounen wéi den Popst, den Rastamann oder méi oder manner duerchgedréinten Journalisten mat psychedeleschen Fotoapparaten. Ech hun mech einfach dohinner gesaat. E puer Leit hun et mir glaich gedoen. Ech wollt de Leit vun der Agentur awer keen schlechten Wellen entgeintbrengen. Vlaischt hätten se jo awer nach e puer Saachen un dem Logo, den ech gesin haat, geännert.

E puer Leit hun „Streber!“ geruff. D’Atmosphär waar also nach ganz locker. Ech selwer waar awer ungespaant. Irgendeppes huet mer net gefall. Ech hun quasi gespirrt, daat meng zwee aal Bekannten Angscht a Schrecken och irgendwou am Sall waaren, wahrscheinlech an der leschter Reih. Do, wou emmer déi souzen, déi déi aaner gepiesakt hun an mat klengen Pabeierkurrelen ronderem geschoss hun.

Et ass lass gaangen mat enger klenger Aféierung vum Präsident vun Graffiti. Durno huet dunn den Mann vun der Agence d’Wuert iwerholl. Hien waar net wirklech dorob virbereed, daat hien misst Franseisch schwätzen. Ech hun daat komesch fonnt. Et mescht en en Logo fir en Radio an et wees en net, daat do vill Leit net onbedengt Letztebuergesch verstinn? Ech waar der Meenung, et misst en sech iwert eng Firma oder Gruppéierung informéieren, iert en en esou eppes „perseinleches“ wéi en Logo fir se geifen maachen. Angscht a Schrecken sin lues an lues opkomm.

Op all Fall huet den Mann, den emmer, wann een him eng Fro gestallt huet, ganz opgereegt gin ass an dann virdeischt net wosst, waat en sollt äntwerten, an dann ziemlech gehackt geschwaat huet, den Logo virgestallt. Virdeischt huet en den aalen Logo gewissen, an erklärt, wiesou den gudd wier. An dunn huet en den néien Logo gewissen an erklärt, wiesou den nach besser wier.

Den Logo waar spatz. Op allen Ecken an Ennen waar de Logo spatz. Ausserdem stoung „ARA“ do. An enger Schreft, déi mech direkt un en chineseschen Restaurant denken geloss huet.
Ausserdem waar daat ganzt blo an greng gehaalen. Daat huet sech bessen gebass.
An dann gouf et nach drai komesch Flecken. Déi sollten de Kapp vun engem Papagei duerstellen. Fir verschidden Leit huet et einfach wéi Vulleschaiss ausgesinn.

Angscht a Schrecken haaten mech. Virwaat waar daat den néien Logo? Wiesou haaten se eng Schreft geholl, déi en och als Asia-Supermarché hätt kéinten huelen? An wiesou hun se gesoot, daat wier modern an awer och klassesch zouglaich? Zaitlos quasi. Et ginn och Saachen, déi sin zaitlos ellen. Komesch Schreften wéi déi gewiehelten geheiren an mengen Aan dozou. Emmerhin haaten se net Comic Sans geholl.

Irgendwann hun se nach weider Saachen mat nach méi komeschen Farwkombinatiounen gewissen. Eng Persoun, déi an der Reih hannert mir souz, huet sech no vir gebeckt an mir hun zu drai ungefaangen ze lästeren. Den Mann huet ganz roueg weidergeschwaat. Hien haat een immens gemittlerlechen Tounfall drop, sou daat dat ziemlech berouegend gewierkt huet. Fir een klengen Moment haat ech ganz vergiess, daat hien iwerhaat nach geif schwätzen.

Angscht a Schrecken sin durno komm. Vill Leit hun de Logo effektiv gudd fonnt. Lues an lues ass mir kloer ginn, daat, obwuehl vill Leit Problemer mat verschiddenen Saachen haaten, de Logo geif geholl gin. Et haat en schliesslech vill Geld un déi wahrscheinlech koksend Agentur bezuehlt, lo konnt en net einfach nee soen. Ausserdem haat de Mann sech jo vill méi gin. Oder ob manst e bessen.
Angscht a Schrecken sin méi an méi grous gin. An daat enzegt, waat elo nach geholf huet, waar d’Flucht an engem schnellen an vill ze vill haarden Wohn. Ob manst bis an déi nächst Pizzeria.

Download audio file (angschtaschrecken55.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken an enger Pubsagence

Ween mech kennt, wees, daat ech Pubsagencen normalerweis wéi d’Pescht meiden. Oft behandelen ech Leit aus Pubsagencen och einfach nemmen, wéi wann se d’Pescht hätten. Wesst der iwregens, daat d’Pescht haut eng ziemlech harmlos bakteriell Infektioun ass, déi en relativ gudd mat Antibiotiquen behandelen kann? An trotzdem huet se nach emmer en groussen kulturellen Anfloss op eis an op eis Sprooch. An schon erem eppes beigeleiert, waat der eiweg wärt verhaalen an nie gebrauchen wärt.

Op alle Fall sollt ech dann also op en Treffen mat Leit vun der Pubsagence fir den néien ARA-Logo, oder op manst eppes, waat daat gin soll, ze begutachten. An wéi mescht en daat als richtegen Gonzojournalist mat Ökohellegenschain? Richteg, et trefft en sech am ARA-Haaptquartéier an leisst sech dann vun do aus dohinner chauffeiren!

Daat hun ech dann och gemaach an esou sin ech mat engem klengen waissen VW-Lupo vun enger Persoun, déi mir bei mengem eischten Besuch vum ARA als „Direktor“ vum ARA virgestallt gin ass, Richtung Pubsagence gefuer. Un sech ass daat schon en ziemlech gruselegen Szenario. Virun allem, wann dem Herr Direktor d’Wasser net waarm genuch ass.
Normalerweis ass d’Saach dach esou: Wasser, waat en drenken well, soll relativ kill bis kaal sin. Mol ofgesin vun Téi an ähnlechem, mee daat ass jo keen rengt Waasser méi. Mee meeschtens sin mer awer frou, wann d’Wasser relativ kaal ass, well daat erfreschend ass. Héi waar daat net de Fall.
Daat huet mir Angscht gemaach. Wahrscheinlech souzen meng zwee aal Bekannter irgendwou um Recksetz vun dem waissen VW-Lupo, den duerch d’Pheripherie vun der Staadt Letztebuerg gefuer ass, op der Sich no der ominöser Pubsagence.

Irgendwann sin mer dann virun engem Haus stoen bliwen. Keng Parkplaatzen, dofir hun mir eis méi oder weineger an d’Wiss gestallt. Daat ganzt waar an der Geigend vum Findel, eisem wonnderschéinen nationalen internationalen Flughafen. Leider ass net graad dunn en Jumbo-Jet geland, wéi mir erausgeklommen wieren, mee den Nolauschterer därf sech daat awer gären esou virstellen. Daat mescht déi ganz Geschicht méi dramatesch, fannen ech.

Déi ominiös Pubsagence sollt hei, irgendwou an der Peripherie, ganz no vum Flughafen, an engem ganz normalen, waiss ungestrachenen Haus sin? Ech haat mer eppes aaneres erwaard. Op manst e bessi méi Chrom an en Fändel mat hirem Logo virun der Dir. Nee, just en normalt Scheld um Haus, alles ganz onopfälleg.
E bessi ze vill onopfälleg fir main Geschmaach.
Ech hun jo generell meng Virurdeeler geigeniwer Pubsagencen an denen Leit déi do schaffen. Zum Beispill verdächtegen ech ganz vill vun denen Leit, daat se der Szenedrog Nummer 1, Kokain, ganz an guer net ofgeneigt sin. Gudd, et ged och vlaischt e puer verstoppten Alkoholiker ennert denen Leit, mee wann et em Graphiker an ähnleches geht, lait en mat Kokain dach nie schlecht.
Angscht a Schrecken waaren graad mam Fliiger unkomm.

Mir hun also geschellt. Et huet keen gefroot, ween mir wieren, mee d’Dier ass einfach opgaangen. Daat ass emmer schon ziemlech verdächteg. Also, ech hun et leiwer, wann ech muss soen, ween ech sin. Well dann wess ech, daat d’Dir net jidderengem opgemaach ged an ech net iwert en Drogenverreckten faalen, den zoufälleg erangeloss gin ass an elo sain Rausch hannert der Dir ausschleiwt.
Mir sin erangaangen, an direkt huet sech en Kapp am Traapenhaus gewissen. Waiss Maueren iwerall. Ech hun mech gefroot, op mir net durch Zoufall an engem Cabinet vun engem Zänndokter geland wieren, mee den Kapp, den sech speider als Ungestellten vun der Pubsagence erausgestellt huet, huet den Direktor erkannt an eis eropgebiedden. Mir sin also déi enk, waiss Traapen eropgeklommen, fir an engem ronnen, genausou waissen Raum ze landen.
Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Ween kéint op esou enger steriler Plaatz kreativ Gedanken hun an schéin Logoen entwerfen? Wiesou waar héi alles esou … waiss? Leit, bei denen alles waiss ass, maan daat oft esou, fir daat en den Koks net esou gudd gesait. Ausserdem waaren e puer eeler Modeller vun Apple-Computern ze gesin.

Op alle Fall sin mir guer net an den waisse Raum geloss gin. Dofir hun se eis aaner Traapen erem erof gescheckt, bis mir an engem Raum mat engem ronnen Desch souzen. Schwaarz Still, Konschtlierder, an d’Maueren erem an engem grellen Waiss. Ausserdem louch allerlee gemeschels rondrem.

Haaten se eis an en Ofstellraum gesaat an geifen eis lo einfach ansperren? Geifen mer lo Zeihen vun enger Kokain-Party gin? Firwaat stoung och hei en aalen Apple-Computer, den offensichtlech seng beschten Zait hannert sech haat?
Waat fir komesch Logoen geifen se eis präsentéiren?
Angscht a Schrecken sin emmer an emmer méi grous gin.

Irgendwann ass de Kapp erem opgetaucht an huet eis gefroot, op mir eppes drenken weilten. Kaffi oder esou eppes. Ech hun geäntwert, ech weilt e bessi Kaffi. Ech hun gehofft, daat keen op d’Idee geif kommen, LSD oder ähnlech Drogen an de Kaffi ze schedden, fir meng Urdeelskraaft ze veränneren. Mee normalerweis sin déi Leit an der Branche duerch en gewessend waisst Polver esou iwerzeegt vun sech selwer, daat se mengen, sie keinten jiddereen iwerzeegen.
Den Direktor vum ARA huet Wasser bestallt. Mee net ze kaalt.
De Kapp huet komesch gekuckt, an ech wosst fir en Moment net, virun waat ech méi Angscht sollt hun.

Direkt dorobber kruuten mir en Kaffi an eng Fläsch Wasser aus der Garage, net aus dem Frigo servéiert.
Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Waat waar daat fir en komeschen Betrieb, den wirklech alles haat, waat en sech wenschen konnt, op manst vun Gedrenks. Ech hätt mer vlaischt sollen en Cuba Libre bestellen, oder eng ganz bestemmten Marque Spruddelwasser. Fir richteg exzentresch ze sin.

Irgendwann sin dun zwee Härren an de Raum komm an hun eis hiren Entworf vun dem néien Logo virgestallt. Angscht a Schrecken sin vun Minut zu Minut méi grous gin. Ech kann leider naischt konkretes zum Logo soen, mee esouvill sief veroden: Et kann en all Slogan, och den vum „d’Frequenz vun all de Faarwen“, messinterpreteiren.
Daat enzegt, waat durno nach bliwen ass, waart d’Flucht. D’Flucht ewech vun ville ze villen Faarwen um Pabéier, ewech vun waissen Maueren an wahrscheinlech koksenden Käpp. An esou eng Flucht kann en nemmen an engem schneiwaissen VW-Lupo maachen…