Download audio file (angschtaschrecken59.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken eng weider Keiher an enger relativ versiffter Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht

Eigentlech sollt en als Gonzojournalist jo emmer ob Angscht a Schrecke gefaasst si. Mee heinsdo ged en eben och äiskaler erwëscht – virun allem dann, wann en mengt, et wier en ob der gewonnener Säit. Ech waar jo schon eng Keier an der relativ versiffter Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht, (Fir puristen: cf. Episode #32) also wosst ech, wat geif ob mech zou kommen. Mee trotzdem ënnerschätzt en emmer erem, wat do ob en zou kennt.

Fir déi Leit, déi déi Folg, wou ech des speziell Location schon eng Keier behandelt haat, nach net héiren hunn, eng kleng Zesummefaassung: Iwerbleibsel aus den 60er Joeren, Hippien an hir geeschteg Nofolger, Drogenkonsum, LSD-gedränkt Fallschiermer an dat flott Wuert polytoxikomaneschen Tripp. A genee dohinner sollt et zeréck goen.

Wéi och meng lescht Rees an déi relativ versifften Hippiedisko ass et och dess Keier op enger Bushaltestell lassgaangen. An erem eng Keier net, fir de Bus ze huelen, mee fir ob den Auto ze waarden, den mech sollt sichen kommen. Den ass och zu mengem Gleck relativ séier komm. Et waar nämlech batter kal dobaussen, an wann ech et nach laang hätt misse waarden, wier ech wahrscheinlech un der Bushaltestell ungefrueren. Datt wier en séiert an kaalt Enn vun menger Diskotour gewierscht.

Mee den Auto ass komm, an hannert dem Stéier souz meng beschte Frëndin, déi den Nolauschter net onbekannt ass. Mir sinn da relativ gemittlech bis an den wellen an onbekannten Oste vum Land gefuer.
Wann een an déi Hippiedisko well, kennt en eigentlech net wirklech dovunner ewech, duerch d’Brousse ze fueren. An esou sin mir och dess Keier duerch den onbekannten Oste gefuer an hunn dobäi Dierfer mat esou wonnerbaren Nimm wéi Eppelduerf passéiert. Vun Eppelduerf wees ech eigentlech guer näischt, ausser dat et do eng Keier am Joer eng grouss Spaghettisfriess ged. Wahrscheinlech ass Eppelduerf déi Uerschaft mat dem héichste Pastafari-Undeel am Land.

Dat meng zween aal Bekannter Angscht a Schrecke mat vun der Partie wieren, ass mir spéitstens du bewosst ginn, wéi mir laanscht en Scheld gefuer si, ob dem stoung, dat d’Stross weinst Bauarbechte gespaart waar. Riets vun mir ass et an en déiwe Gruew eroof gaangen, den ongeféier 5 Meter méi déif loung wéi den Deel opgerappten Buedem, ob dem mir gefuer si. En waar voller Kallek. Ech hun mir virgestallt, wéi den Auto vun der Streck voller Steng an Lächer ofkennt an mir an den Gruew an den Kallek falen. Da geif wahrscheinlech eng gigantesch wäiss Steppswollek rondrëm eis entstoen an mir geifen am wäisse Kallek begruewe gi. En séiert an steppegst Enn vun eiser Diskotour.

Angscht a Schrecke si méi grouss ginn, wéi meng beschte Frëndin, dat den Nolauschterer net onbekannt ass, gemengt huet, dat et wuel keng esou gudd Idee gewierscht wier, déi lei, am grousse ganze relativ onfärdeg Stross ze huelen. Den Auto ass allerdengs nach emmer gefuer. Lues zwar, mee ëmmerhin. Anerersäits hunn ech mir gewënscht, en hätt Allradundriw, dat hätt vill Saache wesentlech méi einfach gemaach.

Irgendwann hate mir den onfärdegen Strossenabschnett dunn awer ouni gréisser Zweschenfäll passéiert an konnten eis Rees Richtung versifften Hippiedisko fortsetzen.

Déi hun mir dun och relativ schnell ereescht. Als eischt. Ech haat daat nach nie. Normalerweis sin mir emmer vill méi speit an déi Hippiedisko gefuer, wou d’Stemmung esou geint 12 lues ufänkt opzekommen, geint Eng den Climax ereescht an dann fir déi meescht bis Zwou oder Drai weidergeht.
Ech haat mer erwaard, daat op manst déi puer aal Hippien, déi schon an den 60er Joeren net zu denen jengsten Hippien geziehlt hun, schon geifen do setzen – oder, an daat huet mer méi wahrscheinlech geschengt, danzen. Ech hun do Leit gesin, déi nie opgehaalen hun, ze danzen. Okay, normalerweis geif en et „an Trance rondremtorkelen“ nennen, mee fir déi Leit waar et wahrscheinlech danzen.
Mee nee, et waar komplett eidel an der berühmt-berüchteger Hippiedisko, déi awer esou daischter an versifft waar wéi emmer.

Mir hun eis also op en vun denen Descher gesaat, wou soss emmer déi Stammclienten kommen, déi offensichtlech just weinst der flotter .. ehm… Atmosphär kommen an net danzen wellen. Daat ass jo och esou eng Saach bei Diskoen. Et gin och Leit ran, déi net danzen wellen.
Meng beschten Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, huet also ungefaangen, mir seng lescht Wochen ze erziehlen. Ween hat wéi ech e bessi méi perseinlech kennt, wees, daat dat laang daueren kann. Trotzdem muss ech fair an journalistesch korrekt bleiwen an därf net vergiessen ze erwähnen, daat ech während der Zait keng Spueren vun mengen zwee aalen Bekannten Angscht a Schrecken gesin hun.

Daat sollt sech awer mat der Arrivé vun verschiddenen Leit déi mir vague an menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, besser bekannt waaren, änneren. Sie hun sech un eisen Dech gesaat an hun ungefaangen hier Geschichten ze zielen. Dobai ass et haaptsächlech drems gaangen, aaner Leit op irgendeng Art an Weis erof ze maachen. Net, daat ech eppes dogeint hätt: ech muss et just net andauerend heiren. Ausserdem sin ech mir ziemlech fehl op der Plaatz virkommen, well ech déi Leit, iwert déi geschwaat gin ass, all net kannt hun. Angscht a Schrecken waren also dach am Raum. Wahrscheinlech haaten sie et sech fir eng knapp Stonn um Contoir gemitterlech gemaach an waaren elo erem do. Dofir awer mat duebeler Kraaft.

Irgendwann hun ech missen op d’Toilett. Daat waar eng gudd Geleegenheet, ewech vun denen komeschen Leit ze kommen an e puer normal Momenter op enger roueger Plaatz ze verbrengen.

Op der Toilett dunn stoungen e puer komesch Leit, déi gesoot hun, et wier alles besaat. Ech sin mir direkt virkomm wéi op den Toiletten am „Breat Easton Ellis“ sengem Roman „American Psycho“. Do ged emmer mat irgendwelchen Drogen gedealt an et spillen sech déi verrecksten an eklegsten Szenen do oof. Bis elo waar mir esou eppes nach nie passéiert.
Mee déi Leit, déi do stoungen an komesch Witzer gemaach hun, hun den Androck vun Drogenverreckten op mech gemaach. Net déi Zort vun gemittlechen Junkien, déi den ganzen Daag op der Gare setzen an eng Keier all puer Deeg austicken an sech geigensaiteg unjaizen. Sie hun och net gewierkt wéi e puer Kifferen, déi drop an drun waaren, sech och nach déi lescht puer Gehierzellen wechzedämpen.
Nee, daat lei waaren geiferlech Drogenverreckter. Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Waat geif elo mat mir passéiren? Geifen se mech mam Kapp an en Pissoir drecken, bis ech keng Loft méi kriit? Oder geifen se den Doftsteen am Pissoir ufänken an déi toxesch Dämp anotmen, fir dann op engem giganteschen Horrortrip Amok ze laafen an déi zwee LSD-getränkt Fallschirmer op d’Leit erofzezeien?

Ech wollt net erem goen. Engersaits wollt ech net, daat se weissten, daat ech weisst, daat sie gefeierlech Drogenverreckter waaren, aanersaits hun ech wirklech missen op d’Toilett. Main mettlerweil mettleren Alkoholspiggel huet net wirklech gehollef, eng Entscheedung ze treffen.

Zum Gleck ass een vun den Drogenvereckten aus enger Kabin gesprong komm an ass erausgelaaf. Seng Akoliten sin him hannen drun gaangen. Ech konnt mech erliichteren.

No enger gewesser Zait ass et dun esou lues lassgaangen mam danzen. Mee irgendwéi huet et des Keier net esou geklappt. Ech waar ziemlech midd an menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass, ass et ähnlech gaangen.
Mir hun also relativ schnell erem opgehaalen an sin bis virun d’Dier gaangen.

An der versiffter Hippiedisko ass daat en normalt Ritual. Do stinn dann Hollänner, déi d’Elben-Sprooch aus Herr der Ringe schwätzen (oder eben letztebuergesch, waat bei denen Leit keen Ennerscheed meescht) oder irgendwelch komesch Kiffer, déi virun der Dir en Joint femmen, wéi wann et daat normalst vun der Welt wier. Daat steiert absolut keen.
Anscheinend sollen och schon Leit en Kuch voller komescher Substanzen virun der Dier verdeelt hun. Daat ass awer just en Gerücht.

Ech hun mech gefroot, op den Rastamann och heinsdo geif an der komescher Disko optauchen. Oder ob den Toni eppes mat denen geiferlechen Drogenverreckter vun der Toilett ze din hätt. Vlaischt geif och en Skandaljournalist mat engem botaneschen Nonumm optauchen an mat sengem pyschedeleschen Fotoapparat komesch Biller vun den aalen Hippien maachen, déi schon zenter 40 Joer an der komescher Disko danzen an nach nie opgehaalen hun…

Angscht a Schrecken sin méi an méi grous gin. Irgendwou ass eng Persoun rondremgesprongen déi haard gejaut huet „Ech sin den Praktiker, de Praktiker! Ass daat net wonnerbar!“

Angscht a Schrecken haaten mech. Ech wosst, daat dest defintiv den falschen Daag waar, fir an deser versiffter Hippiedisko aal ze gin. Virun allem, well en wahrscheinlech en polytoxikomaneschen Doud stirwen geif, well den LSD-getränkten Fallschirm op en geif faalen.

Daat enzegt, waat elo nach Bliwen ass, waar d’Flucht…

Download audio file (angschtaschrecken49.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken mat computergestetzen Präsentatiounen

Op alle Fall waar daat freier esou. Ier ech gebuer waar. Oder soen mer esou: Ier Laptops an Beamer esou belleg gin sin, daat en all Konferenzraum, Klassenzemmer, Salle des fêtes, Kulturzentrum, Pomjeesbau, Scoutschâlet oder Bushaischen domadder ausstatten konnt an sech mat computergesetzten Präsentatiounen hellefen konnt lossen. Ob ee mol waar et net méi neideg, ordentlech schwätzen ze kennen, och nemmen eng Grimmel rethoresch Fähegkeeten oder Austrahlung ze besetzen. De Computer huet, mat engem klengen Punkt voller Muecht, des Aufgab fir een iwerholl.

Als Gonzojournalist kennt en oft mat esou Präsentatiounen an virun allem hiren Präsentatoren an Bereireung. Virun allem ass en oft peinlech bereiert, wann Leit hir neisten ultra-hip Präsentatioun virstellen – oder hätt ech lo sollen soen, präsentéiren?
Ech sin der Meenung, daat et normalerweis duer geht, wann en en Ziedel mat e puer Stechwierder huet an dann sain Speech hällt. Eng gudd Geschäftspräsentatioun soll innerhalb vun enger Liftfahrt erklärt kennen gin. En Pitch nennt en daat. Mee anscheinend huet de Beamer och des wonnerschéin Traditioun, déi regelmeisseg fir néi Klientel fir Kokain-Dealer gesuergt huet, verschwannen geloss.

Mee déi méi oder manner schlecht oder heinsdo och ganz gudd Rethorikkentnisser vun den Präsentatoren sin net daat schlemmst un denen computergesetzen Präsentatiounen. Daat schlemmst sin déi Präsentatiounen selwer.

Do maachen sech d’Dieren vun der typographescher Hell ganz grous op. Den Schwefeldamp vum schlechten Geschmaach mescht sech mat de Flaamen vun den schlechten Kontraster an pixelegen Biller.
Kuerz: Wou „computergesetzt Präsentatioun“ drop steht, kennt ennen „Angscht a Schrecken“ eraus. Op alle Fall an denen meschten Fäll, an daat ass vill ze vill oft.

Normalerweis leeft daat esou of: Et setzt an an engem relativ hellen Raum, woubai schon den Desktop vum Computer schon projezéiert ged. De Raum fellt sech lues an lues, an déi präsentéierend Persoun fängt un, de Programm fir d’Präsentatioun opzemaachen an se schon eng Kéier ze testen. Dobai ged ganz einfach de Fakt ignoréiert, daat d’Leit daat net wellen gesin. Wann ech an den Theater gin, well ech och net gesin, wéi d’Schauspiller nach eng Keier op d’Toilett laafen oder eng Nues Kokain huelen, iert d’Steck ufänkt.

Angscht a Schrecken fängt also schon bei der blatzeger Projektioun vun den Virbereedungen un. Wameiglech heiert en och nach iwer grous Lautsprecher Fehlermeldungssoundeffekter. Dann geht et weider, d’Präsentatatioun fänkt un mat denen üblechen Wierder: „Kann mol wannechgliwt irgendeen d’Luucht ausmaachen?“.
Déi nächst 3 Minuten verbrengt en Fraiwellegen domadder, alleguerten d’Knäppercher an irgendenger idiotescher Reihenfolg ze drecken, sou daat an denen zwou eischten Reihen drai Leit eng elleptesch Crise kreien, well d’Luuchten esou séier un an aus gin. Bei den drogéierten Journalisten an denen zwou leschten Reihen kucken 4 faszinéiert de Bewegungen vun hiren Hänn no, déi ennert dem Stroboskopeffekt ganz bizar ausgesait.

De Rescht vun de Leit erfreet sech einfach nemmen enger gudder Portioun vun mengen zwee aalen Bekannten Angscht a Schrecken. Glaichzaiteg froen ech mech emmer, op et wirklech esou komplizeiert ass, an engem groussen Sall d’Luuchten aus ze maachen. Normalerweis maachen Elektriker nämlech eng relativ gudd Arbescht, ob manst waat d’Schalten vun Luuchten ungeht. An vue daat et an esou Reim och meeschtens just een Knäppchen ged, mussen déi och just alleguerten op déi selwescht Positioun bruecht gin.

Dann lait den Raum am Daischteren. Et ass esou daitschter, daat en den eischten Moment voller Angscht mengt, et wier en blann gin. Dann realiséiert een, daat et engem vlaischt just schwaarz virun Aan gin wier. Well en awer no e puer Sekonnen nach net weinst schlechter Loft oder ze vill Angscht a Schrecken schwaach gefall ass, mirkt en, daat et einfach nemmen daischter am Raum ass.

Ausserdem kann en net blann sin, well en vum grellen Liichten vun der Projektioun aus dem extra-staarken Projektor, den ongfeiher mat enger Millioun Lumen Liichtkraat liicht, verblend ged. Et huet en also déi eenmoleg Chance, glaichzaiteg naischt an alles ze gesin.
Angscht a Schrecken gin méi staark. Bei mir fänken se un, d’Been ropzeklammen wéi Personagen aus engem schlechten LSD-Trip, bei dem en Disneyfilmer kuckt.
Et erennert en sech un Biller vum Hieronismus Busch, Erziehulungen vun Liicht un Enn vun engem Tunnel bei Patienten mat Nahtodeserfahrungen an un Filmer, wou kleng Kanner soen „they came from the blackness…“

Dann geht et lass. Irgendwou aus der Daischtert fänkt en un ze schwätzen. (oder ze tuddelen, je nodem, wéi gudd en ass) An selwer kann en just op déi Präsentatioun kucken. An oft sin déi furchtbaar schlecht gestalt. Kursiv, fettgedreckt an ennerstrachen hellmauve Schreften op grellrosa Hannergrenn, déi engem Netzhaut vun den Aanappeln schielen. (Ech fannen, daat waar lo eng immens gelongen Metapher.)

Een Moment laang denken ech dann emmer, déi hell Projektiounsfläch wieren an wirklechkeet d’Dieren vun der Typographiehell, déi grous opwieren an an déi ech elo geif eranfaalen. Mee dann wees ech erem, daat et „just“ eng computergesetzen Präsentatioun ass, wou irgendeen am daischteren tuddelt an de Recht vun de Leit seng Notizen an Stechwierder muss kucken.

Bei denen Präsentatiounen ass den Timing och nie gudd. Endweder et geht vill ze schnell, oder den Präsentator ass eng Schlofpell an hällt sech vill ze laang bei denen eenzelen Punkten op. Et erwaard en dauernd, et misst elo eppes total opreegendes gescheien, mee daat geschidd net.
Dann gin et aaner Leit, déi mengen, sie missten jiddereen mat hiren ultra-hippen an un sech furchtbaar peinlechen Iwergangsanimatiounen beandrocken. Normalerweis beandrockt daat bei mir just Angscht a Schrecken, déi Ping-Pong an mengem Mo spillen.

Wann d’Luuchten dann erem uginn an et heescht, et kéint en lo Froen stellen, ged et meeschtens just nach en Auswee, fir net ze froen, wiesou en sain Produkt/seng Idee/waat och emmer en graad virgestallt huet, mat esou schlechten Präsentatiounen verschaisst: d’Flucht ergraifen.
Waat oft guer net emol sou einfach ass, well en vun dem onerwaardten Liichtwiesel nach esou verblend ass…

Download audio file (angschtaschrecken32web.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken an enger relativ versiffter Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht

An wann mir schon bei Relikten sin: Net nemmen d’Disko selwer, mee baal den gesamten Interrieur schengt aus original-Hippiezaiten ze staamen. Woumadder en roueg soen kann, daat et e bessi versifft ausgesait.
Zum Beispill d’Dekoratioun vum Plafong, déi aus zwee groussen Fallschirmer besteht, schengt nach original aus den 60er Joeren ze sinn. Mee dozou speider méi.

Ech haat mir also virgeholl, en Owend, wou ongefeiher eng Millioun Leit an der Staadt wieren, an den Osten vum Land ze fueren. An mengem Plang waar och virgesin, ze danzen. Daat ass nach sou eng Eegenschaft vun dem ganz bestemmten Lokal. Et ass relativ onmeiglech, net ze danzen. An wann en sech selwer net beweegt, sin sou vill Leit rondrem en erem, daat en ganz einfach beweegt ged.
Et ass normalerweis net neideg, ze danzen. Et ged en gedanzt.

Esou Reesen starten meeschtens op enger Bushaltstell. Net, well een den Bus hellt, mee well et eng gudd Plaatz ass fir ze waarden. Et ass en ennerdaach, et kann en sech setzen, an den Auto, den en sichen kennt, huet eng relativ secher Plaatz fir stoenzebleiwen. Heinsdo kennt och en Bus laanscht, den verwonnert stoen bleiwt an en dann nach vill méi verwonnert kuckt, well en net well matfueren.

Ech stoung also op enger relativ kaaler Bushaltestell ze waarden. A be mol ass en, den sech och als Passageier vun mengem Auto ausginn huet, opgetaucht. Hien huet an enger Plastiktuut gekroomt an irgendwelch subspekt Substanzen an en Becher aus engem Fastfood-Restaurant geschott. Wann an mam Fligger flitt, därf en jo bekanntlech keng Flessegkeeten mat huelen, well daat keint jo Flessegsprengstoff sin. Ech fannen daat komesch. Un sech keint och all Knätsch Plastiksprengstoff sin.
Op alle Fall sin mir Leit, déi suspekt Flessegkeeten an den Fastfood-Restaurant-Becher schedden, net ganz geheier. Ausserdem haat ech en liicht aaneren Passageierplang am Kapp. Mee un sech sollt mir daat egal sin.

Den relativ aalen Auto, den och deelweis komesch Geraischer mescht, ass och relativ direkt komm an mir hun eis dun alleguerten erangedreckt. Ech sin abendteuerlech Geschichten gewuer gin. Et ass dobai virun allem em voll Leit gaangen, déi virun den Auto getrollt sin. Héi ged et vlaischt erem Zait, dem Bildungsoptraag vum Medium Radio nozekommen: Alkohol am Strossenverkeiher ass eng gefeierlech Saach. Och als Foußgänger. Et ass méi angenehm, am Grueff ze schlofen an eng Nirenentzündung ze kreien wéi iwerrannt ze gin.

Während der Fahrt ass mir den Typ mat sengen suspekten Flessegkeeten emmer méi onheemlech gin. Sollt hien um Enn en vun denen gefeierlechen Drogenverreckten sin, déi emmer ganz harmlos wierken, bis se eng Keier net méi daat kreien, waat se eigentlech wellen? Angscht a Schrecken waaren ganz eendeiteg mat un Bord. Mee am Moment souzen se nach am Handschuhfach.

Um Wee fir an den Osten vun eisem dach net esou furchtbaaren breeden Ländchen muss en duerch eppes, waat ech geif als “Brousse” bezeechnen. Kleng Dierfer, eng an schaarf Keieren, bei denen en sech freet, op den Strossenplanger den Daag gesoof haat oder just en fanateschen Fan vun Biergcoursen waar.
Mee irgendwann waaren mir dann en dem Duerf am Osten unkomm, wou déi versifften Hippiedisko, déi wéi en Piratenscheff heescht, steht. Nodeems mir den Recht vun der Grupp vun dem mir op manst e bessi suspekten Tipp mat den obskuren Flessegkeeten an sengem Becher begreißt haaten, hun mir irgendwann entschloss, eran ze goen. Dozou muss en vlaischt soen: Bei der Disko ass et och schon een Erliewniss, just virun der Dir ze stoen. Ob manst, wann en zu speiderer Stonn virun der Dir steht.
Verschidden Leit bleiwen och einfach gären an der Heck stoen an huelen illegal Substanzen zou sech, och wann eng domm Idee ass, wann en an daat speziellt Lokal well goen. Do, sou ged gemunkelt, huelen och Leit an daischteren Ecken ongesin illegal Substanzen op.

Mee d’Fro ass eischter déi, ob en daat dann iwerhaat nach muss. Nodeems ech den ziemlech bellegen Entree vun drai Euro bezuehlt haat, hun ech mat Freed festgestallt, daat et haut net esou voll wier wéi soss. Waat sech mat der Zait awer nach änneren sollt, waat awer net onbedengt schlecht waar. Ech hun mir den erwähnten, ziemlech versifften Kader ungekuckt an wosst: Angscht a Schrecken geifen desen Owend och danzen. Mee daat hellt en quasi mat an Kaaf.

Ech hun mir déi besooten Fallschirmer ungekuckt an mir d’Fro gestallt, wievill Stebs do geif drop leien. Mee nach eng aaner Fro huet mech beschäftegt, an daat waar en Fall fir meng zwee Kollegen. Wéivill Spuren vun illegalen Substanzen sollten do nach dran sin. Ech hun mir virgestallt wéi e puer drogenverreckt Hippien den Fallschirm an den 60er mat LSD getränkt hun an sech dun all zesummen drenner geluecht an all puer Minuten eng Keier drun geleckt hun. An Nikotin setzt sech jo bekanntlech an Ridoen of, wiesou also net och aaner, pyschoaktiv Substanzen?

Waat geif passéiren, wann den Fallschirm geif op mech faalen, während ech amgaangen wier, ze danzen? Ech hun mir virgestallt, daat dat en relativ ellenen Trip wier. Polytoxikomanesch Visiounen sin virun mengem enneren Aan opgetaucht. Ech wollt déi net wirklech erliewen. Ech hun also einfach missen hoffen, daat naischt geif passéiren. Alkohol huet et méi einfach gemaach, net dorunner ze denken.

Alkohol haat awer och den Nirweneffekt, daat ech d’Musek besser fonnt hun an der Meenung waar, ech keint richteg gudd danzen, waat ech dann och gemaach hun. Mettlerweil waar ausser engem aalen Hippie, den wahrscheinlech schon 50 Joer laang an der Disko, déi heescht wéi en Piratenscheff, danzt. Emmer d’selwecht. Egal wéi d’Musek graad aas. Wahrscheinlech danzt en och nach, wann d’Musek aus geht an dann muss een him soen, daat hien muss heemgoen.
Ech huelen un, hien waar en vun denen, déi deemols ennert dem Fallschirm souzen, wéi en mat LSD getränkt waar.

Angscht a Schrecken sin e bessi am Alkohol an an de Leit ennergaangen, mee vun Zait zu Zait sin ech erem baal iwer ze gefall. Nämlech all Keiers dann, wann en de Fallschirm um Plafong gesin hun oder main Bleck op net esou illuster Gestalten, déi an engem Eck souzen, aus denen en suspekten seißlechen Geroch komm ass, gefall ass. Déi hun mech dann meeschtens net esou frendlech zereckungekuckt. Ech hun also leiwer weidergedanzt.

Irgendwann kennt de Punkt, wou en sech völleg verausgabt huet an weinst der fehlender Ventilatioun eraus muss fir Loft ze huelen. Dann schwätzt en normalerweis e bessi virun der Dir, wou op manst e puer méi Leit stinn, déi daat och maachen.

Mir hun decidéiert ze goen. Ech waar frou doriwer. Angscht a Schrecken haaten mir den ganzen Owend iwer emmer an emmer erem en klengen Stouss geint d’Schinnebeen gin, sou daat ech mir guer net méi secher waar, op ech net einfach duerch Otmen vun der Loft an dem Lokal op engem schlechten Tripp waar.

Ausserdem haat ech daat schlecht Gefill, daat den owend esou fantastesch gewierscht waar, daat ech mech net wonneren geif, wann den Toni geif optauchen. An daat geif wahrscheinlech bedeiten, daat ech herno wirklech op enger Art vun Tripp gewierscht wier.

Mir hun eis Leit angesammelt an sin dun bei e puer Leit stoen bliwen, déi eng komesch friem Sprooch geschwaat hun. Ech hun mir virdeischt d’Fro gestallt, op ech oder sie Drogen geholl oder ange-otemt hätten, an doweinst geifen eng komesch Fantasiesproch schwätzen, déi mech ganz wait un d’Sprooch vun den Elben aus enger gewesser Romanserie, wou et em en Rang geht, erennert huet. No enger Zait hun ech dun gemierkt, daat et Hollänner waaren, déi probéiert hun, letztebuergesch ze schwätzen.

Waat hun déi hei am Osten vun Letztebuerg, matzen an der Brousse, virun enger versiffter Hippiedisko dei heescht wéi een Piratenscheff gesicht? Geif den Fallschirm eroffaalen an den polytoxikomaneschen Trip “des Todes” ausleisen? Waar den Toni dach irgendwou an der Geigend? Waat geif mat dem aalen Hippie passéiren, wann en misst heemgoen?

D’Flucht waar elo daat enzegt richtegt. Mir hun do nach en Gespraich iwer Journalismus gefouert. Ech hun kengem geziehlt, daat ech Gonzojournalist wier.