An trotzdem. Irgendwéi haat ech d’Wierkung vu sengem Doud ennerschaat. Den Internet war vun engem Moment op den aaneren voll mat Meldungen an „Rest in Peace“-Messagen vun trauernden „Fans“…

Download audio file (angschtaschrecken99.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken mam Michael Jackson

Joerelaang huet een kaum eppes vum „King of Pop“ héiren, an elo ass en erem als „Wiedereinsteiger“ an den Single-Charts. „Wiedereinsteiger“, daat klengt och e bessi wéi „Wiederkehrer“ an daat ass ganz kloer en Wuert fir Zombie.

Heemlech waarden ech jo bessi op den Daag, wann d’Zombien kommen. Eng Welt voller Angscht, Schrecken an liewegen Doudegen. Mä eigentlech ass alleng den Konzept vun Laichen, déi erem rondremwandern an Gehierer friesse wellen, esou absurd, daat een am Fong just driwer laachen kann. Oder huet irgendeen vun ierch schon en Zombiefilm gesinn, deen net op manst e bessi fir ze laachen waar? Wann ech mir en Weltennergang kéint raussichen, dann secherlech eng Zombie-Invasioun. Secherlech méi witzeg wéi en riesege Meteorit aus purem Eisen oder gobal Erwärmung. Ausserdem hätte mir schon den richtegen Soundtrack dofir. Bei all aanerem Weltennergang kéint een just dem Wagner sain „Ritt der Walkyren“ spillen, mä bei enger Zombie-Invasioun géif aus allen öffentlechen Beschallungsanlagen – bingo – Thriller vum Michael Jackson laafen.

Woumadder mir jo erem beim Thema wieren. De Michael Jackson ass doud. Endgülteg. Hien wärt – wahrscheinlech – net zereckkommen an et wärten keng wéider Skandaler ginn. Ab elo just nach Erennerungssendungen wéi beim Kurt Cobain. Dat wier dach och mol eng Sendung fir um ARA. Eng, déi just Musek vun Leit spillt, déi schons doud sinn. Déi kéint een dann och „The Zombie Show“ nennen. Mir faale jo emmer esou gudd Konzepter fir Sendungen an. Zum Beispill d’Nerd-Sendung, déi just Chiptunes, Mathrock an Nerdcore spillt. Oder eng satiresch Wochenreckblecksendung op europäesch Geschicht. Déi géif ech dann „State of the Onion“ nennen. Leider fehlt mir awer Zait, d’Motivatioun an d’Matarbeschter, fir esou eng Sendung op d’Been ze setzen. An elo, wou den Michael Jackson doud ass, ass vun deem och keng Hellef méi ze erwaarden.

Wat ech bessen komesch fonnt hunn: Déi selwescht Medien, déi den Mann vu Ufank un futti gemaach hunn, déi him sämtlech Privatsphär geklaut hunn an dauerend probéiert hunn, all meiglech Skandaler an lusch Geschichten géint den Mann, deen eigentlech nach emmer ee Kand waar, opzedreiwen, déi Medien haaten lo a be mol immens vill Matleed mam Mann an hunn getrauert. Bon, wahrscheinlech sinn bei e puer Klatschblieder elo Leit arbeschtslos ginn. Ech kann mir gudd virstellen daat et bei esou Klatschblieder emmer eng Abteilung fir „gefaale Stäre“ ged. Do setzen dann déi Leit déi keen Gewessen méi hunn, déi hier Seil an déi vun hiren Kanner un de Daiwel verkaaft hunn an durno en Artikel iwert dem Daiwel seng schrecklech Arichtung geschriwen hunn.

An denen Abteilungen setzen déi Leit, déi naischt méi ze verléiren hunn. Virun allem keen Gewessen. Wahrscheinlech, well se ouni Gewessen ob d’Welt komm sinn. Et ginn bestemmt och wéi bei den Buddhisten e puer Klatschblaad-Mönchen, déi stänneg op der Sich sinn no Kanner, déi ouni Gewessen op d’Welt kommen an déi dann an en Klatschblaad-Trainingslager stierchen. „En dreckegen Artikel iwert den Michael Jackson schreiwen“ stoung wahrscheinlech als Haaptfach um Stonneplang.

Angscht a Schrecke komme bei mir op, wann ech gesinn, wéi verzweifelt verschidde Medien reagéiren. Da ged einfach den ganzen Daach Michael Jackson gespillt. Komm mir spillen einfach den ganzen Daach Lidder vun dem doudege Mann, well wann mir eppes aneschteres spillen, dann laafen d’Leit vlaischt bei d’Konkurenz.
Ech sinn jo bei d’Konkurenz gelaaf, WELL se den ganzen Daach soss naischt méi ze ziehle wosste wéi daat den Michael Jackson doud war an daat hien en ganz super geniale Museker waar. Doriwer, dat en ziemlech krank am Kapp waar an vlaischt och heinsdo e bessi ze frou mat klenge Kanner, ass naischt méi gesoot ginn. Virun allem huet keen d’Roll vu de Medien am Liewen vum Härr Jackson erwähnt.

Wann een vu klengem un ennert groussem Drock steht an dann och nach zum Weltstar ged an nie eng Kandheet ged, huet een eigentlech scho genuch Problemer. Wann een dann awer och nach weinst allerlee Exzentrik un den Daach leet an déi permanent vun alle Medien kommentéiert ged, dann entweckelt een sech wahrscheinlech zu engem Zombie, deen net méi witzeg rondremdanzt, mä eng Aart öffentlech Gruselfigur ass. Den A-Typus vum gefaalene „Star“. Ennen ukomm, mä emmer nach ze berühmt, fir ignoréiert ze ginn.

Ech hunn jo déi geheim Theorie, dat d’Geschicht vum Michael Jackson och eng Geschicht vu latentem Rassismus ass. En schwaarzen, den sech an een waissen verwandelt huet. En huet quasi déi lescht Barriere duerchbrach an ech kann mir gudd virstellen, dat dat fir vill Leit onbewosst en immens groussen Tabu waar, den den Härr Jackson do duerchbrach huet. Beat it.

Angscht a Schrecken kommen ob, wann ech mir ukucken, wéi et monter weidergeht. Wéi Medien, déi eis eigentlech sollen iwer Politik an Weltgeschicht opklären, den totale Ausverkaaf vun der Privatsphär vum „King of Pop“ bis an de leschten Detail wéiderféiren. D’ass alles, dat et beim Begriefniss keng Kamera am Sarg gouf. Ech hätt mir eigentlech virgestallt se géifem dem Jacko seng Laich emmer ennen am Eck weisen, Bild in Bild. Dann hätt een och gudd gesinn, ab waat fir engem Moment den King of Pop ungefaangen hätt, sech a sengem gellenen Sarg emzedreinen.

Wéi wann dat elo déi grous Froen vun der Menscheet wieren, sinn déi dommsten Detailer emmer an emmer erem widderholl ginn: Ass en ouni Gehier begrouwe ginn? Wou ass den Helikopter mam Sarg higeflunn? Wat ged aus sengen Kanner? Ween ass den Toni?

Ech hunn viru kuerzem rausfonnt, dat ech keng Kéier mam Toni Theater gespillt ginn. Dat huet mech dach ziemlech schockéiert. Vlaischt esouguer méi wéi den Doud vum Michael Jackson.

Da koum a leschter Minut nach d’Meldung, daat d’Mettel Demerol och u Bord vun Apollo 11 waar, d’Astronauten et awer net fir hire „Moonwalk“ gebraucht hunn. Aua.

Angscht a Schrecken hate mech. Dat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht. Am Beschten irgendwou hin, wou et keen Fernseh, keen Radio, keng Zeitung a keen Internet gouf…

Download audio file (angschtaschrecken54.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken um eischten Daag am Joer

Ech waar mir net ganz secher, em waat des Episod sollt goen. D’Enn vum Joer haat ech jo eigentlech schon couvréiert, an soss waar net immens vill movementéiertes geschidd. Op manst naischt, waat den Prädikat „Angscht a Schrecken“ verdengt hätt.
„Luxemburger blicken angstvoll in die Zukunft“, muss ech op der Titelsait vun engem Produit vun eiser versoffener Presse liesen. Wéi soll en bei esou vill Angscht a Schrecken eigentlech nach optimistesch bleiwen?

Ech hun an enger Anthologie mat Texter vum HTS, dem Erfanner vum Gonzojournalismus gelies. Vun irgendwouhier ass en Bass komm. Schrecklechen bellegen Techno. Vun där Zort, op den déi verwinnt Nobless bzw. hieren Nowues an waissen Dolce&Gabbanna Hiermer irgendwou an Luxusdiskoen an der Skivakanz oder och heiheem probéiert ze danzen. Waat awer net geht, endweder well d’Nobless net danzen kann an sech bewegt wéi Roboter aus sowejeteschen Science-Fiction Filmer aus den 50er Joeren. Oder et geht doweinst net, well sech déi fein Herschaften an hirer Dekadenz eng 3-liter Fläsch Absolut kaaft hun an déi zu 15 hallef eidel gedronk hun. Wenn sech dann nach wonnert, virwaat de Letztebuerger net optimistesch an d’Zukunft kéint blecken, ass wahrscheinlech genausou voll.

Irgendwou an den Fear&Loathing Studios hun ech beim Opraumen eng Jack Johnson CD fonnt. Et ass net meng. Ech erenneren mech un eng schrecklech Nuecht mat engem Spazéiergang zweschen Aalstadt an Bouneweeg. Just nach Erennerungsfetzen. Mat Zaiten vergiessen, soss vermeschen sech an der Memoire Kopenhaagen an Letztebuerg. „Times like these“ sengt de gudde Mann. Daat berouegt mech vlaischt. Ech fille mech net gudd, mee vlaischt sin daat nach emmer d’Nowierkungen vun Néijoersdaag. Well, let’s face it – déi schlemmsten Geschichten passéiren net Sylvester. Sie passéiren op Néijoersdaag. Also um eischten Daag am néien Joer.

Ech war mam S. ennerwee, der Persoun also, déi dobai waar, wéi ech déi eischten Keier Angscht a Schrecken erliewt hun. Ausserdem mat engem Crumble-Moderator an sengem Brudder, déi glaichzaiteg och Podcaster sin. Virdeischt sin mir eng Glace iessen gaangen. An durno mexikanesch. Daat waar awer nach alles am aalen Joer. Et luch eng bedrohlech Stemmung an der Loft. Letztebuerg-Stadt, kuerz virum Joereswiesel. Héi huet sech keen drop gefreet, esou verbass ass no Meiglechkeeten gesicht gin, sech ze ameséiren.
Et geht net drems, einfach nemmen Spaß ze hun, et geht drems, do ze sin, wou en am meeschten Spaß huet, wou et am dekadenzsten zougeht, wou se d’Musek am haardsten opdreinen an wou déi meeschten Leit engem op d’Schong katzen.

Wéi decke Niwel ass déi Gewessheet duerch d’Strossen gezunn, an och am Gronn, wou mir virdeischt waaren, huet alles immens agressiv gewierkt. Tenue héi, Mindestalter do, an virun allem mescht keen virun 10 Auer op. Et huet en jo déi ganz Nuecht Zait. Mir wollten awer och schon den Owend geneißen. Also erem an den Lift erop an d’Uwerstaadt. Agressiv Gesiichter vun ameséierwütegen och hei.

An dem eischten Café, den eis do iwert de Wee gelaaf ass, hun se probéiert mat schlechten Techno-Versiounen vun schlechten Poplidder ze impressionéiren. Mir hun eis mat Alkohol dogeint gewierrt. Trotzdem, ech haat Gefill, verschidden Leit waaren impressionéirt an hun effektiv schon en immens festiven Androck gemaach. Angscht a Schrecken sin déi eischten Keier dogetaucht.
Mir hun eis duerch d’Bascht gemaach, hun d’S. Ennerwee op engem Busarret ofgeliwert.
Lanscht daat grousst Zelt vum Lecker Baal, dem Epizentrum vum letztebuerger Sylvester. En grousst Monster, haard an no Soff stenkend, an Grousbuchstawen DEKADENZ dropgeschriwen, mat engem scharfen S amplaatz Z.

Erem rof an de Gronn, wou schon déi eischt Leit erem aus de Cafén eraus geflunn waaren. Lallend an trellend Alkoholjünger, déi dem Drang, sech ze ameséiren, net länger wéi e puer Stonnen – wann iwerhaat – wiederstoen konnten.
Mir sin an eng gemittlech Bar mat anluedenen Couschen, wou mir eis an en Eck manövreiert hun an
eis weideren Alkohol gin hun. Och hei waar de generellen Public schon méi ungeheiert wéi mir, waat sech virun allem an sennlosen Laachkrisen an vill ze haardem Geschwätz ausgemaach huet.

Irgendwann waar et dann esouwait. Deen néien Tour rondrem d’Sonn ass lass gaangen. Ech haat schon baal vergiess, wiesou mer eigentlech geifen do setzen an eis allen drai en Glas roude Wain bestallt haaten. Angscht a Schrecken sin opkomm, wéi – menger, eisen Auren no eng Minut ze speit, deen néien Tour mat engem Countdown an haardem Gebläärs begreißt gin ass.
Zum Gleck ass keen vun eis vun engem Schampesstopp getraff gin. Dobai kann en nämlech liicht en Aan verleiren. Verschidden Saachen sin nemmen witzeg, bis irgendeen en Aan verleiert. Dann sin se fir sech futti ze laachen.

Epes virun Eng sin mir weider gezunn. D’Stemmung op de Strossen waar eng aaner. All déi Cafén, déi virdrun esou agressiv gewierkt hun, hun lo Leit erausgespaizt, déi et net méi gepackt hun an lallend wéi Idioten duerch d’Strossen getorkelt sin an jidderengem, den et heiren wollt, en schéint neit Joer gewenscht.
An enger aanerer Bar hun mir eis méi Alkohol bestallt, mee mir kruuten och direkt eng Portioun Angscht a Schrecken matgeliwert. Vill ze jonk Leit hun aaneren Leit Beier iwert d’Feiß geschott an dobai blöd gelaacht. Mech hun Leit erkannt an hun mir d’Hand gin.
Virun den Toiletten huet en Meedschen meng Hoer ungepaackt. Wéi ech gefroot hun, ob mir eis geifen kennen, huet et gesoot, et hätt just eng Keier weilten meng Hoer kucken. Angscht a Schrecken sin méi an méi grous gin, während Musek propotional zu de Leit, déi an den Café komm sin, emmer méi schlecht gin ass. Och héi sin mir irgendwann gaangen.

Op de Strossen: Nach méi lallend an torkelend Idioten, déi engem mat haarder Stemm en scheint neit Joer gewenscht hun. Angscht a Schrecken sin méi grous gin.
Am Lift, den voller Leit ass, déi net méi esou ganz riicht goen kennen, kann och een sech net zereckhaalen an blärt: „Vill Gleck am néie Joer!“
„Dir waard et brauchen“, hun ech em dreschen geäntwert. Mir haaten Chance, daat de Lift net stoen bliwen ass. D’Leit hätten sech virdeischt secher mol all aus Zaitverdreif gewenscht, iert se een am aaneren op Feiß gekatzt hätten.

Mir haaten een Schutzfilm vun Alkohol rondrem eis, den eis gehollef huet, déi schlemmsten Saachen net matzekreien oder rauszefiltern. Waat batter neideg waar. Och daat groust Monster Lecker Baal huet stänneg Leit erausgespaut, déi dann kreesförmeg duerch d’Uwerstaadt getorkelt sin, wéi wann se am Orbit vun dem groussen haarden, waissen dekadenten Zelt wieren an net méi erauskommen. Och héi, wéi eng Parol, emmer erem Idioten déi der ganzer Welt en schéint néit Joer an vill Gleck gewenscht hun. Dir waart et brauchen, hun ech mer geduercht.

Mir sin zereck an den Café mat den schlechten Technoversiounen getrollt an hun eis, vir eis dem allgemengen Niveau unzepassen an eisen Ideen nozegoen, Cocktails bestallt. Déi waaren zwar gudd, mee ech wosst, daat se deidlech wieren. Durno wier keen méi vun eis am Stand, sech ze wieren, egal waat eis an den Kapp kéim. Dofir hun ech, esoubaal d’Glieser eidel waaren, déi eischt bescht Geleegenheet geholl an mir hun zesummen d’Flucht ergraff.
D’Party waar esou lues awer secher eriwer. Esouguer aus enger Imbissbud hun se eis schlussendlech erausgeshait, well se wollten zou maachen. Keng Zouflucht op denen kaalen Strossen, wou irgendeen eng hallefvoll Schampesfläsch vergiess haat. De Schampes waar awer net gudd. Angscht a Schrecken haaten mech. Wiesou all den Zodi, all de Stress fir sech krampfhaft ze ameséiren? Wiesou waar jiddereen esou versess drop, onbedengt daat beschten Erliewniss ze hun, just vir herno festzestellen, daat um 11 Auer souwiesou schon jiddereen voll waar an sech knapps bis 1 Auer op de Been haalen konnt?
Ech sin geflücht. Fir en weidert Joer…

Download audio file (angschtaschrecken11web.mp3)

Um Fernseh gouf et schon 3 Deeg virdrun 3D-animeiert Wolkenformatiounen ze gesin, déi an rasantem Tempo iwer Europa gezun sin.
Et huet e d’Zersteirung schon virun sech gesin. Millionen Hektar Besch emgefall, Dausende vun Leit vun Beem oder vum Bletz erschlo, ganz Dierfer verwüst an Kéi duerch Loft gewirbelt Esou Biller hun sech an mengem Kapp ofgespillt.

Irgendwou am ganz heigen Norden hun se en Wall gebaut fir den .Sand op der Plage ze behaalen. Daat heiert sech komesch un, mee déi Leit liewen vun der Plage. Well, daat wier jo wirklech komesch, wann en un d’Mier fiert an sech dann op eng Wiss muss leen, well de Sand am Januar all fortgeblosen gin ass an doweinst keng Plaatz méi do ass.
An vun enger “Grasbuerg” hun ech och nach nie eppes heiren.

Ech waar eng Keier op enger Kieselplage. Daat waar déi beschte Plage déi ech je gesin haat. Sand huet un sech just onangenehm Eegenschaften. En ass virdeischt mol vill ze waarm fir mat plaakege Feiß dirwer ze laafen. Wann en sech also mol d’Feiß verbrannt huet, mierkt en ganz schnell, daat engem d’Zeiwenneel ganz zerkratzt sin an dofir elo ausgesin wéi Mellechglas. Oder esou wéi wann en Kallekmangel hätt.
Ech wees net ob daat stemmt, mee ech kruut emmer geziehlt, wann en waiss Flecken op den Neel hätt, hätt en Kallekmangel an misst méi Mellech drenken. Mee vlaischt huet d’Mellechindustrie daat Gerücht och nemmen an d’Welt gesaat.
Nasse Sand pecht iwerall. Ausserdem brauch nemmen e bessi Loft ze sin, an um Mier ass quasi emmer Loft, fir daat den Sand engem an d’Aan an op de Picnic flitt. Den schmaacht dann sou richteg knuspereg.
Wann en dann vun der Plague erem doheem unkomm ass, huet en an allen meiglechen an onmeiglechen Kieperöffnungen Sand. Daat daat weder angenehm nach flott ass, muss ech jo secher kengem zielen.
Doweinst sin kleng Kisselsteng op Plaguen richteg gudd.
Enzegen Nodeel: et kann en keng Buergen domadder bauen.

Ob all Fall hun ech mir bei all denen Berichter vun Dännebeemerschersbarrieren fir de Sand um Strand ze haalen geduercht, et keint en bei der Geleegenheit jo driwer nodenken, en Downgrade up “Kisselplague” ze maachen.
Downgrade doweinst, well Sand firdeischt mol eng Keier een Kisselsteeen war, wéi secherlech jiddereen wees.

Ech hun mech emmer an emmer erem gefroot, waat un dem Stuerm dann elo sollt esou schlemm sin. Zenter weini kann en d’Wierder eigentlech genee viraussoen? Ech heiren all Woch eng Keier, daat et soll schneien, reenen oder daat d’Sonn soll schengen, an herno waar et awer net esou. Firwaat soll et bei engem Monsterstuerm dann a bemol esou gudd goen?

Mee laang konnt ech doriwer net nodenken, well ech sin vun enger 3D-animeierter Wolekenformatioun déi mat mindestens 200 km an der Stonn iwer Europa geflunn ass quasi hypnotiseiert gin. Emmer an emmer erem ass déi psychadelesch Animatioun iwert de Bildschirm gehuscht an dobai sin Schreckensvisiounen vun Wandspetzten bis zu 200 km an der Stonn an zersteierten Dierfer ungedeit gin.

An je méi no de Stuerm komm ass, desto méi grouss ass d’Angscht och gin.
Virdeischt waar et just bessen méi Loft wéi normal.
Mee dun ass de Reen komm. Et huet gereent wéi nach nie.
OK, eigentlech huet et schons oft esou vill gereent. Un engem Steck nach net esou oft, mee trotzdem, et soll en net iwerdreiwen. Obwuehl Iwerdreiwungen heinsdo d’Dramatik positiv beanflossen.

Dramatesch waar daat Bild, waat sech engem duerch Fensterscheiw gebidd huet. De Noah wier op esou en Reen stolz gewierscht. Ech hun et eischter mat der Angscht ze din kritt.
Et gouf jo och en klengen, mee wichtegen Ennerscheed zweschen mir an dem Noah. De Noah haat en Scheff an ech allerhechstens en obblostbaart Paddelboot aus der leschter Vakanz – mat vill Sand zweschen den Gummirillen.

Ech hun missen genee 10 Minuten duerch de Stuerm treppelen. Et huet geblosen wéi all naischt guddes. Ech sin baal net virun komm. Ech konnt net emol méi ob meng beleiwt Aart an Weis fir aus Angscht a Schrecken-Situatiounen rauszekommen zereckgraifen. Wéi soll en och flüchten, wann et net emol méi meiglech ass, ordentlech ze goen?

Ech sin plätschnass gin. Meng Kleedung huet sech quasi mam Reen opgeleist. Ech hun probeiert, méi schnell ze goen, ze flüchten, mee et ass net gaangen. De Wand huet onbaarmhärzeg widdert mech gedreckt.

Do ass mer eppes angefall. Ech hun irgendwann eng Keier eng Tabell gesin, wou d’Wandstärkten erklärt waaren. Bei Wandstärkt 5 zB. bewegen sech d’Äscht vun de Beem e bessen. Bei Wandstärkt 12 stoung do: Kanner vun manner wéi 12 Joer fleien fort.
Ech hun e bessen méi wei 12 Joer. Mee trotzdem, vlaischt flitt bei Wandstärkt 13 oder 14 jo jiddereen fort? Ech hun mech schon gesin duerch Loft seegelen an herno an irgendengem Baam an Ostpolen hänken.
Ech sin mir secher, ech wann ech an engem Baam an Ostpolen geland wier, wier ennert dem Baam d’Hütt vun irgendengem Drogenverreckten oder der Hexe aus Hänsel und Gretel gewierscht. Oder d’Weekendheischen vum Rastamann.

Irgendwann haat ech et dann awer gepackt. Mee et waar nach net eriwer. Daat schlemmst sollt jo erreicht kommen. Ech hun déi ganz Nuecht duerch de Stuerm heiren. Ech haat nach nie esou vill Wandgeraischer heiren an hun déi ganzen Zait gefaart, de Sturm geif den Daach, ennert dem ech schlofen, ofdecken an mech mat mengem Bett fortblosen.
Ech wollt net onbedengt mat mengem Bett an engem Baam an Ostpolen, ennert dem Weekendhaisschen vum Rastamann hänken.

Daat enzegt, waat mech schlofen geloss huet, waar d’Gewessheet, daat keen Baam rondremstoung, den hätt keinten op mech faalen.