Alles huet zu Esch ugefaangen. Do waar Out of the Crowd ungesoot. Out of the Crowd heescht jo eigentlech “Raus aus der Menschenmass”. Et keint en et och mat “Raus aus dem Gedrecks” iwersetzen. Daat klengt no engem furchtbaar nobelen Ziel. E bessi wéi wann daat ganzt en Festival an der Stuff bei der Bom vun engem vun den Organisatoren wier. An wéi wann et Kuch an Wain geif gin.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

mp3 download Angscht a Schrecken an der letztebuerger Konzertslandschaft
› Continue reading

Fir mol direkt eppes kloer ze stellen: Ech waar net ob engem regulärem Owend am Melusina. Ech wees net emol, ob se mech do einfach esou geifen eranlossen. Ech sin schon ob aaneren Plaatzen baal net erangeloss gin, an dofir hun ech do esou meng Zweifel. Eng ganz aaner Fro ass natirlech, ob ech iwerhaat an esou eng hip “Boite” eranwell.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

mp3 download Angscht a Schrecken am furchtbaar hippen Melusina
› Continue reading

Heinsdo wees en och als gudden Gonzojournalist einfach net, waat en schreiwen soll. Ech wees net, wourunner et leit. Et ass einfach naischt geschidd, oder ob manst naischt, waat schrecklech genuch waar, fir ze Angscht a Schrecken genannt ze gin.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

mp3 download Angscht a Schrecken an enger hipper Bar mat engem nach vill méi hippen Grousbildfernseher

Vlaischt hätt en sech jo einfach missen an en hippen Café mat engem nach vill méi hippen Grousbildfernseher setzen missen vir do e puer komesch Geschichten ze erliewen.
Oh.
Ech souz an engem hippen Café mat engem nach vill mei hippen ultraflaachen Grousbildfernseher.
An den Fakt alleng waar schrecklech genuch, fir Angscht a Schrecken genannt ze gin.

Un sech sin flaach Grousbildfernseher naischt besonnesches. Besonnesch fir elektroneschen Pabeier oder en Frigo, den selbststänneg d’Iessen nobestellt, waat fehlt.
Esou Saachen gin eis schon zenter zeng Joer verspraach an trotzdem kreien mir se nie. Daat enzegt waat mir bis elo kruuten sin ultraflaach heichopleisend Flaachbildschirmer, déi an hippen Baaren hänken an vun denen en faarten muss, daat se engem op de Kapp faalen well ze zwaar immens flaach, mee trotzdem op manst genauso schweier wéi flaach sin. Dann geif en esouzesoen en High-Definition Doud stirwen.

Main Frigo ass nach emmer esou domm wéi den vun menger Bom an bestellt mir keen Iessen. Dobai wier daat wahrscheinlech net mol immens schweier emzesetzen, mee esou laang en aus esou Ideen Zukunftsvisiouns-Sendungen um Fernseh produzeiren kann, kommen se bestemmt net ob de Marché.
Beim elektroneschen Pabeier ass déi Saach nach méi schlemm: Esou laang en belleg aus Beem Pabeier maachen kann, wärt wuehl kaum en elektroneschen Pabeier erfannen. Ausserdeem keint en eng Zeitung aus elektroneschem Pabeier net dofir benotzen, fir op Mecken ze fachen.
Waat natirlech en Ureiz fir Hirsteller vun Meckebaatschen wier, fir Meckebaatschen mat angebauter elektronescher Zeitung ze verkaafen.

Ech souz also an der hipper Bar, déi bessi Ähnlechkeet mat enger Gummizell mat Puff-Beliichtung huet an hun drop gewaard, serveiert ze gin. Ech souz ongfeier 3 Meter vum Contoir ewech an waar secher opgefall.
Ech haat ongefeier 30 Minuten, déi ech hun missen iwerbrecken. Ech hun mir d’Fro gestallt, ob irgendeen an der hipper Bar roosen wier, wann ech einfach geif goen, ouni eppes bestallt ze hun. Mee wéi sollt ech eppes bestellen, wann keen mech froen komm ass, waat ech gären weilt?

Während ech gewaart hun, hun ech den hippen Grousbildfernseher ungekuckt. Do ass irgendeng Sportsendung drop gelaaf. Ouni Toun, versteht sech. Et schengt en ongeschriwend Gesetz vun hippen Baren mat nach méi hippen Grousbildfernseher ze sin, daat déi grondsetzlech ouni Toun laafen. Well an enger hipper Bar muss jo och hipp Musek laafen.
Et gin natirlech och Cafén, déi zwaar en hippen Grousbildfernseher hun, mee déi Geschicht mam Toun net richteg verstaanen hun.
Bei denen ass den Toun un an se hun esou haard Musek laafen, daat en den Toun net méi heiert. Natirlech steiert daat keen.
Esou hipp Grousbildfernseher sin nämlech un sech net geduercht, fir daat en Fernseh drobber kuckt.
Op manst net, wann se an enger hipper Bar hänken. Et ass eischter en Statussymbol. En aart High-Definition Scheld op dem steht: Dest ass eng Hip Bar.
Ech hun mir d’Fro gestallt, ob ech iwerhaat nach eppes ze drenken wollt.

Ech hun wirklech gefaart, den iwerdimensionalen Fernseher geif mir op de Kapp faalen. Oder ob manst op de Buedem. Dann geif en natirlech Feier fänken an Fonken geifen fleiern. An enger hipper Baar stin hannert dem Contoir eng ganz Reih vun Spirituosen, déi schon an Brand gerooden, wann se Fonken nemmen riichen.

Ech hun den ganzen hippen Mobiliar schon an Flaamen gesin. Den Grousbildfernseher geif zousätzlech dozou, daat en brennen an Fonken verspreien geif och nach explodéiren. D’Drockwell geif all Fenstern am Emkress vun 2 Kilometer platzen lossen.
Ech geif mech, voll mat Angscht a Schrecken mat engem Hechtsprong aus der elo glasloser Fenster aus dem hippen Etablissment stirzen an an déi daischter Nuecht flüchten.

Irgendwann ass dun awer en Mann komm an huet mech gefroot, waat ech drenken weilt. Ech hun en Orangejus bestallt, obwuehl ech vill leiwer en Café gehaat hätt. Mee dozou waar keng Zait méi. Ausserdem geif ech all Vitaminen brauchen, déi ech kreien kéint. Emmerhin waar et net esou onrealistesch, daat ech flüchten misst.

Ech hu jo un sech naischt geint haard Musek. Mee ech hun awer eppes geint vill ze kleng Reim, an denen vill ze vill haard Musek gespillt ged.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

› Continue reading

Chreschtmusek ass eppes ganz schreckleches. Mee et ged en Lidd, daat ass méi schlemm wéi White Christmas, Léiwe Kleeschen an Jingle Bells zesummen: Last Christmas.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ech hassen Chreschtmusek jo am Allgemengen. Daat enzegt Lidd, waat ech eng Keier am Joer erdroen kann, ass “White Christmas” vum Bing Krosby. Wahrscheinlech och doweinst, well Schnei daat enzegt ass, waat mech an eppes versetzt, waat bessi mat “Chreschtdaachsstemmung” ze verglaichen ass.
Mee et ged engt Lidd, daat fannen ech besonnesch schlemm. An graad dest Joer verfolegt et mech mei wei soss.
Genau… last Christmas, gesongen vun enger Band, die sech “Wham!” nennt. Ursprünglech ass daat Lidd vun de Beatles, an d’Original-versioun ass och nach graad esou ze erdroen. Mee die nei?
Einfach nemmen fuerchtbaar. Mir schuddert et, wann ech schon nemmen drun denken.

An genee daat Lidd huet mech dest Joer richteg verfolegt. Ech sin eng Keier mat engem Auto gefuer, wou de Radio gelaaf ass an genee daat Lidd gelaaf ass. Daat waar die eischten Keier, wou ech daat Lidd hun missen GANZ lauschtren.Ech hun die Persoun, die mam Auto gefuer ass, net esou gudd kannt an wollt do net onbedengt soen “Kennen mer net eppes aneschteres lauschtren?” oder “Huelt den ARA, soss kann en jo zu Letztebuerg souwiesou naischt lauschtren!” oder awer, an daat wier richteg eierlech gewierscht: “Maacht daat schaisst Lidd aus!”
Ausserdem huet der Persoun daat Lidd vlaischt gefall, an sie hätt mech, wann ech eppes geint daat Lidd gesoot hätt, aus dem fuerenden Auto geworf.

Ech stellen mir et net immens angenehm fier, aus engem Auto geworf ze gin, den ongefeier mat 250 Stonnenkilometer iwert den Feldwee briedert, dann an engem pickegen Droot hänken ze bleiwen an duerch die nach oppen Dier “Last Christmas” ze heiren.
Aanersaits hun ech mir d’Fro gestallt, op et net mei schlemm wier, daat Lidd ganz missen ze lauschtren.

Daat richtegt schlemmt waar allerdengs den Ouerenwuerm, den ech duerno haat. Ech hun net nemmen andauerend daat Lidd an mengem Kapp heiren, nee, ech hun ungefaangen et ze summen. Domadd sollt et nach net eriwer sin. Elleng, daat dat Lidd irgendwou zweschen mengen Synapsen hängen geif, huet bei mir schon Angscht ausgeleist. Mee dun ech och nach, ouni et ze wellen, ungefaangen, Zeilen aus dem Lidd ze sangen!
Wie schrecklech, hun ech geduercht an hun die haardst an schrecklechst Musek, die ech kennen, sou haard an esou schrecklech wei ech nemmen konnt, ungemaach.
Esou laang die Musek gelaaf ass, ass et gaangen. Ech konnt mech op de Kameidi konzentreiren an hun net missen un leschten Chreschtdaach denken.

Mee esou baal wei ech de Raum mat der haarder an schrecklecher Musek verloss hun, ass all Keiers erem eppes geschidd, daat mat sech bruecht huet, daat main Ourewuerm erem komm ass. Eng Keier hun ech um Fernseh just 2 Sekonnen vun den Lidd heiren, an schon hun ech erem ungefaangen, daat schrecklecht Lidd mat dem fuerchtbaar banalen Text ze sangen!

Irgendwann hun ech ungefaang, nozedenken, waat ech selwer leschten Chreschtdaach gemaach hun. Natirlech die üblech Saachen wei mech driwer opzereegen, daat iwreall Kleescherer hänken, Chreschtmusek ganz fuerchtbaar fannen an Cadeauxen auspaacken.
Mee ech haat och den Fehler gemaach, ob hellegOwend selwer an en Geschäft ze goen. Et waar engt vun der Kett, die heescht wei en Haus an en symphatescht grengt Quadrat als Logo huet. Ech froen mech, wei de Kreateur vun dem Logo argumenteiert huet, fir daat duerchzebrengen!
“Oh jo, den Karo symboliseiert d’Haus, den Zesummenhalt, d’Gebuergenheet, während die hellgreng Faarw Liewenskraaft, Dekoratioun, kleng Praiser, flott Ideen ausdreckt”

Heiansdo ass et besser, sech gewess Saachen iwerhaat net virzestellen.
Ech wollt un sech just eng Rum kaafen, fir en Bild dran ze maachen an daat ze verschenken. Den Beschenkten haat sech en selwergemoltet Bild gewenscht, also huet en daat och kritt.
Ech verschenken normalerweis net vill, an wann ech eppes schenken, dann maachen ech mir Gedanken doriwer, waat dem Beschenkten geif Freed maachen, schreiwen meeschtens nach e puer leiw Wierder dobai an daat waar et dann. Ech wollt mech hei eng Keier konkret geint d’Verschenken vun Fleesch oder soss onverschaffte Alldaachsliewensmetteln ausschwätzen. Daat brengt iwerhaat naischt.
Woumadder ech natirlech naischt geint Kischelscher gesoot well hun. Ouni Kischelscher wier Chreschtdaach nach eng Keier esou schlemm.

Ech stoung also an dem net klengen Buttek an hun en vun ennen no uwen an vun uwen no ennen no enger passender Rum ausgesicht. Herno haat ech just eng stenknormal Glasrum fonnt. Nodeems ech lanscht sangend Chreschtbemmerscher an rosa Plastikengelscher, die an aalen Farwen liichten kennen gaangen waar, waar ech frou, iwerhaat nach eppes ze fannen.
An dun stoung ech bestemmt eng hallew Stonn an der Schlaang an hun die schlemmsten an kitschegst Chreschtlidder missen erdroen, während mech nach mei obzön Chrechtdekoratiounsartikeln ungekuckt hun. Angscht a Schrecken sin mir d’Been eropgeklommen.
En Moment hun ech drun geduercht, d’Rum einfach ze klauen. Mee waat wier daat fir en Geschenk?
“Dei Rum ass iwregens geklaut. Awer just, well ech et am Buttek net mei ausgehaalen hun!”
Zum Gleck sin ech un d’Rei komm, iert se “Last Christmas” gespillt hun. Soss wier ech wahrscheinlech Amok gelaaf an hätt virdeischt mol d’Verkeeferin mat engem Plastikengel embruecht, fir dann ee Regal mat danzenden Chreschtbemmerscher duerch d’Fenster ze geheien an hannendrun ze sprangen. Natirlech MAT menger Rum ennert dem Aarm.

Daat hun ech also leschten Chreschtdaach gemaach. Ech hun een Bild verschenkt, keen Härz. An ween mir en Steck Fleesch, an besonnesch Innereien wei en Härz schenkt, den kann secher sin: Daat gin ech och virun!