Download audio file (angschtaschrecken119.mp3)
mp3 download
Mä ech zielen d’Geschicht am Beschten vun vir un.
Wéi déi meescht Nolauschterinnen wuel wëssen, moderéieren ech eng Radiossendung um Radio ARA. An do geet och schon heiansdo eppes schif. Also net nëmmen dat mir technesch Pannen hunn, komesch Musek spillen oder tuddelen. Heiansdo schwätze mer eise Gäscht dran oder sinn onkoordinéiert. An Dat deet ni gutt. Mir op alle Fall net. Also sinn ech mat engem komeschen Bauchgefill aus der Sendung eraus gaangen.

Bei een Optiker. Net, well ech hätt missen dohinner, ech gesinn nämlech nach gutt. Also, wann ech mäin Brëll ophunn. An et ginn wéineg Situatiounen, an deenen ech den Brëll net ophunn. Dacks halen ech en en esouguer an Dusch un, fir ze gesinn, wat fir een Shampoing ech mir an d’Hoer schmieren. Normalerweis hunn ech eng Dusch fir mech alleng, mä et ginn awer och Situatiounen, do steet een enger ganzer Batterie vun Fläschen mat Shampoing, Duschgel, Conditioner, Buedsalz an Whirpoolbotzmëttel entgéint. Ouni Brëll géif ech do liicht dat falscht huelen an herno hätt een komesch Produiten an den Hoer. An wien weess, wat dann mat mir, mengen Hoer oder menger Kapphaut passéiere géif? Eventuell géif ech herno ausgesinn wéi den Billy Corgan. An vläischt och esou nasal schwätzen wéi hien sengt, well déi gëfteg Dämp vum Whirlpoolbotzmëttel meng Stëmmbänner a Fränjelen gerappt hätten. Dann halen ech mäi Brëll léiwer op.

Mir sollten also meng bescht Frëndin, dat de Nolauschterer net onbekannt ass, bei den Optiker siche goen. Natierlech war hat nach net fäerdeg, wéi mir virum Buttek stoungen, Do steet een also virun enger Optikerin an kuckt liicht ungepiss an de Buttek. Engersäits, well mir hu misse waarden, anerersäits, well mir hu missen am Reen waarden.

An dat ass dach e bëssi eng gelungen Situatioun. Net nëmmen fir een selwer, wann en net gewinnt ass granzeg ze kucken an villäicht och fir d’Leit am Geschäft. Déi mengen dann, et stengen Terroristen virun der Dir, déi een Attentat plangen. Oder sou eppes. Geféierlech Radiosmoderatoren an hier Frënn gesinn jo och ëmmer e bëssen esou aus wéi eng Terrorzell.

Mir hunn kuerzerhand entscheet, eng Taass Téi drénken ze goen.
Iwwert dem Téi-Drénken hu mir dunn entschloss, eng Pizza iessen ze goen. Pizza ass eppes zimlech guddes, an et sollt een eng gutt gemaachten Pizza net ënnerschätzen. Woubäi ech och heiansdo Loscht op eng Tiefkühlpizza hunn. Fir up to date ze sinn, wat den aktuellen Standard vun der chemescher Liewensmëttelindustrie ass. Analogkéis, Deeg aus Carbonfaseren an Tomatenzoss aus aler Faarf oder sou.

Pizza also. Mir souzen enger Terrasse, ob der ech graff virun engem Joer glatzkäppeg Männer als Nazien identifizéiert hat. Et huet net méi gereent, d’Pizza war bestallt an den Aperitif stoung schon do. An et huet op mannst esou ausgesinn, wéi wann dës Kéier keng Nazien do séissen. Wat géifen Nazien och an engem italieneschen Restaurant maachen?

Eng Persoun aus eiser klenger Grupp huet hier Pizza net gepackt an huet vun engem gonzojournalisteschen Optrag am Gronn geschwat. Dat waren zwee gutt Grënn, sech d’Pizza apaken ze loossen. Iwwerhaapt sollt een sech Iessen, wat een net packt, ëmmer apake loossen. Da gëtt et net ewechgehäit an et kann een doheem nach eng Kéier a Rou genéissen, wat am Restaurant ze vill war. En plus kritt een d’Saachen an lëschteg kleng Këschten verpaakt.
Dogybag soen d’Leit, well een soss ëmmer gesot huet, et wier fir den Hond. Ech fannen, et muss een sech net schummen, ze grouss Portiounen net ze paken an se och net ewechgehäit wësse wëll. Am Fong ass dat déi normaalste Saach vun der Welt. An Däitschland hunn se esouguer en „Winebag“ erfonnt, fir den net gedronge, deiere Wäin mat heem ze huelen. Wisou nëmmen sollt een Angscht dofir hunn, duerno ze froen? Wouhier kennt nëmmen déi „Du muss alles op dengem Teller iessen“-Mentalitéit? Angscht a Schrecken tauchen aus gesellschaftlechen Ofgrënn op.

Déi Persoun ass gaangen an huet mir d’Këscht mat nach bal enger ganzer Pizza an d’Hand gedréckt. Op eng gonozjournalistesch Missioun kéint een natierlech keng Pizzakëscht mathuelen. Ech wees net, ob dat allgemeng esou stëmmt. Dacks ass et gutt, eng Pizzakëscht dobäi ze hunn, besonnesch bei laangen Missiounen. Ausserdeem kann een d’Këscht als Waff gebrauchen, wann et haart op haart kennt. Mä ech verstinn awer och all Mënsch, de keng Pizzakëscht ënnert dem Aarm wëll hunn, wann en op eng Missioun geet.

Mir sinn also vun do un mat der Pizzakëscht rondrëm gaangen. An dat ass dach scho komesch, wann een sech an een Café setzt an nieft engem läit déi Pizzakëscht. D’Leit kucken, well se mengen, et hätt een sech eppes fir z’Iessen mat bruecht, obwuel et an dem Café och eppes z’Iesse gëtt. Angscht a Schrecken.

Net laang, an déi Persoun, déi d’Pizza net ganz gepackt hat, stoung erëm virun eis. Ech hu grouss Aen gemaach. Wat war passéiert? Den Kontakt, mat dem déi Persoun hätte sollten treffen, souz ganz hannen an dem Café am Eck. An ass net op den Handy gaangen. Esou hunn se béid eng Stonn openeen gewaart, während se am selwechte Café souzen an sech net begéint sinn. Eng louche Stëmmung louch an der Loft. Angscht a Schrecken sinn wéi decke Niwwel duerch de Grand-Duché gewandert.

Do souze mer also mat der Pizzakëscht. An Angscht a Schrecken hate mech. Wouhinner mat der Këscht? Wéi konnt een sech an engem klenge Café am Gronn verpassen? Wisou hu Leit Angscht, sech d’Iessen am Restaurant apaken ze loossen? Géif ech meng Hoer verléieren, wann ech eng Kéier déi falsch Fläsch an der Dusch erwëschen? An virun allem: Wat géifen Nazien an engem italieneschen Restaurant maachen?

Amsterdam. Déi enzeg Haaptstadt an Europa, déi net zouglaich Regierungssetz ass. Kaum eng Staadt ged esou mat Drogen, Sex an Exzesser verbonnen. Ged et eng aaner europäesch Staadt, déi sech esou fir en gonzojournalisteschen Trip offréiert, wéi Amsterdam?
A waat fir e besseren Daach, fir op Amsterdam ze fueren, wéi 40 Joer no Woodstock?

Download audio file (angschtaschrecken103.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken zu Amsterdam

Also an den Auto an no knapp 4 Stonnen an villen Warnungen vum Navigatiounsgerät, mir wieren ze séier ennwee sinn mir zu Amsterdam ukomm gewierscht. Wann een bis an esou enger grousser Staat ass, ass et schwéier, de Wee ze fannen, well et iwerall Einbahnstrossen an schlechte Satelitenempfang ged. Héi sinn schon Angscht a Schrecken opkomm. Mä net all ze laang, well irgendwann hu mir en Parkhaus an durno och eisen Hotel fonnt. Daat heescht, mir hunn eng Dier fonnt, déi hannert engem luschen Geldwieselschalter an engem schmuelen Hausagang luch. Op engem Ziedel mat schlechtem Englesch stoung irgendeppes vun enger Receptioun an engem aaneren Haus. Do si mir dunn hi gaangen an kruuten och de Schlessel fir eise Raum, den mir offensichtlech mat aanere Leit gedeelt hunn, wéi mir un Rucksäck an Kleeder op verschiddenen Better gesinn hunn.

Ech fannen et emmer erem komesch, waat fir Betrieber sech „Hotel“ nennen kennen an wéi verschidden dach d’Verdeelung vun de Stären sinn kann. Nach vill méi komesch fannen ech et, wann een no engem „Hostel“ sicht an dann bei engem Hotel rauskennt, daat awer eischter ausgesait wéi en schlechten Hostel.

Mä dat waar grondsetzlech mol egal. Mir waaren an engem vun Asiaten gefuerten Hotel an nach vill méi wichteg: mir waaren zu Amsterdam!
Also virdeischt mol raus, d’Stadt entdecken. Ob enger grousser Plaatz waaren allerlee Strossenkenschtler ze gesinn. Daat waaren virun allem Leit, déi sech als bekannt Figuren verkleed haaten an roueg do stoungen oder Fotoen mat de Leit gemaach hunn. Et waaren zum Beispill den Darth Vader an den Batman ze gesinn. Wiesou sech déi Leit virun allem als Figuren verkleed hunn, déi een schwaarze Kostum hunn an sech dann an d’prall Sonn stellen, hunn ech net ganz verstaanen.

Irgendeen Mellen mat laangen Hoer an enger Stemm, déi no vill Whiskey, Gauloise ouni Filter an Brennspritius geklongen huet, huet d’Leit bei sech geruff an mat secher schrecklecher Stemm irgendwelch konfus Geschichten erziehlt. Hien huet zwar vun sech behaapt, hien wier Féierschlecker, huet awer am Fong just geschwaat an d’Leit no bei sech geruff. Mir sinn relativ wait wech vun em stoen bliwen.
Irgendwann huet en gemengt, mir missten och no bei hien kommen oder mir sollten eis verpissen.
Angscht a Schrecken sinn méi grouss ginn. Wiesou stoungen esou vill Leit rondrem een offensichtlech Drogenverreckten, deen just haart jaizt an keen enzegen vun sengen ugekennegten Tricker mescht?

Mä Amsterdam ass net nemmen voller Meller, déi ob enger grousser Plaatz rondremjaizen, nee, Amsterdam ass och voll mat Hippien an Kifferen. An Leit, déi et gären géifen ginn oder et op manst interessant fannen. Dofir ass Amsterdam och voll mat Butteker, déi Hippie- an Kifferkitsch aus Plastik made in China un Touristen verkeeft, déi dann doheem erziehlen, sie wieren an engem Coffeeshop gewierscht an hätten echt Hanflimonad kaaft, mä do wier awer naischt dran.

Drogenkonsum un allen Stroßenecken. Iwerall an Amsterdam richt een daat, waat bei eis emmer nemmen an Policemeldungen an schlechtem Daitsch als „süßlicher Geruch“ beschriwen ged. Dofir richt een awer guer keen Zigarettendamp. Et ass e bessi esou, wéi wann een epes kriebserregendes, dreckeges, stenkeges mat eppes ersaat hätt, waat op manst mol guer net esou schlecht richt.

Drogenkonsum also. Mir huet daat komescherweis keng Angscht gemaach. Oder soen mir esou: D’Gewessheet, daat zu Amsterdam immens vill Leit rondrem laafen, déi irgendwelch Drogen geholl hunn an wahrscheinlech och oft net genuch Erfahrung mat denen Drogen hunn, fir mat denen Saachen, déi se graad erliewen, emzegoen, huet mir keng Angscht gemaach. Zu Letzebuerg hunn ech vill méi Angscht virun Drogenverreckten, déi op knaschtegem, blaiverseuchten Heroin hänken an mir Zännfleesch aus dem Mond kraatzen wellen, fir et un thailänesch Organhändler ze verkaafen, wéi ech zu Amsterdam Angscht virun irgendwelchen Drogenverreckten haat.

Zu Amsterdam kritt een legal net nemmen Gras an Shit, mä och divers Champgionen, Meskalin-Kaktussen, lusch Saachen wéi Kratom an wahrscheinlech nach genuch aaner psychoaktiv Drogen, déi déi komescht Saachen mam menschlechen Gehier maache kennen. Trotzdem muss een keng Angscht hunn. Konsumenten vun psychoaktiven Drogen verzeihen sech meeschtens an hier Kummer an blocken stonnenlaang op een Labyrinth-Bildschirmschoner oder Mandelbrotequationen.

Mir hunn eis entscheed, eng Glace z’iessen an eng Bootsfahrt duerch d’Kanäl vun Amsterdam ze maachen. Um Scheff hu mir dunn mol direkt geléiert, daat Kanäl zu Amsterdam Grachten heeschen an et der ongeféiher 23 Milliarden dovunner ginn. An ongeféiher genee esou vill Brecken. Amsterdam ass also net nemmen e bessi wéi San Fransicso, mä och e bessen wéi Vendeg. Just, daat während enger Bootsfahrt keen komesch sengt, mä just op 4 verschiddenen Sproochen emmer erem daat selwescht erklärt ged. Wat virun allem dann nerveg ass, wann een op manst 3 vun denen Sproochen versteht an no an no ufänkt, och nach déi hollänesch Erklärungen ze verstoen.

Mä mir hunn awer vill gesinn. Den scheinste Gracht. Den eelste Gracht. Den Gracht mat denen scheinsten Haiser. Een vun denen scheinsten Grachten. Déi schéinsten Breck. An natirlech daat schmuelsten Haus. Daat waar allerdengs net um Band, mä den Kapitän vum Scheff huet extra de Mikro geholl an eis alleguerten op daat schmuelsten Haus zu Amsterdam opmierksam gemaach.
Fréiher hunn an dem Haus drai Familien mat am ganzen 35 Kanner an dem Haus gewunnt. Haut wunnt just nach een Hamster dran.

An esou sinn mir wéider duerch Amsterdam gaangen, hunn Glacen giess, sinn Tretboot gefuer an hunn eis wichteg an schéin Gebaier ungekuckt. An well ech een Fan vum öffentlechen Transport sinn, huet meng Begleedung mir esou guer d’Freed gemaach, fir zwou Statiounen mam Amsterdamer Metro ze fueren. Eigentlech ass den Amsterdamer Metro guer keen richtegen Metro. Et sinn eischter Ubooter, déi duerch den Bulli fueren, ob dem Amsterdam gebaut ginn ass.

Zu gudder Lescht, kuerz iert mir gefuer sinn, waare mir dann awer och an een Coffeeshop. Deen komescherweis ausgesinnen huet wéi eng Meschung aus Waikiki-Hawaii-Bar an engem ofgestirzten Raumscheff. Schlecht Stemmungen. Hannert der Theik stoung de Chef, een Vietnames mat enger Glatz, deen düster dragekuckt huet an wahrscheinlech och een Weltraumnazi waar.
Irgendwann waar et Zait. Mir hu missen raus. Mir hunn missen heem. Mir hu missen bei d’Parkhaus. Ech hunn een Wee gesinn, deen direkt zu der Stross, an der Parkhaus waar, gefouert huet. Ech hu quasi em den Eck d’Parkhaus scho gellen liichten gesinn.

Komesch gemoetresch Formen. Vill véiereckeg Leit ennerwee.
Irgendwann sinn mir laanscht en Geschäft gelaaf, an deem et just een Buch ze kaafen gouf: irgendeen Scientology-Wierk. Un der Dir vun dem Geschäft stoung eng Fra, déi ob englesch Saachen geruff a gesongen huet an probéier huet, onschelleg Leit an de Buttek eranzeien, fir se Scientologygehierzewäschen.
An sie waaren genee ob esou Leit wéi mech aus. Ech hunn wahrscheinlech e bessen ausgesinn, wéi wann ech ob Drogen waar, well ech desorienéiert waar an probéiert hunn, daat blöd Parkhaus ze fannen. Ob Drogenverreckten an ausgebrannten Junkien huet se gewaard, fir se mat hirem komeschen Gesang eranzelackelen an se dann fir hire komesche Kult ze gewannen.
Ech sinn am leschten Moment ob d’Sait gesprongen.

Angscht a Schrecken haate mech. Grachten. Drogenverreckter an Drogenkonsum un all Strosseneck. Routliichtvéirel. Scientology. Féierschlecker, déi nie Féier geschleckt hunn. Orientéierungslos verluer zweschen Milliounen Grachten.

Daat enzegt, waat elo nach gehollef huet, waar d’Flucht…

Aaner Leit maachen et sech méi einfach an fueren den Weekend ganz einfach op Parais. Die franseisch Haaptstaadt ass ganz secher emmer eng Rees wert an ass ausserdem sait dem TGV just nach 2 Stonnen wech …

Download audio file (angschtaschrecken102.mp3)
mp3 download

An do hunn d’Problemer eigentlech och schon ungefaangen. Ob engem sonnegen Samsden-Nometten sollte mir d’Ticketen kaafen goen. Ech setzen mech also, wéi esou oft an den Zuch. Et waar en belsche Modell, mat Abteiler fir sechs Persounen. Ech hunn engt fonnt, an dem ech alleng souz an waar och glecklech doriwer, well ech wollt liesen oder Musek lauschtren an a Rou geloss ginn.
Falsch geduercht. Een eeleren Mann huet sech bei mech an den Abteil gesaat an huet direkt ugefaangen mat mir ze schwätzen. D’Natur géif de Mensch eng Kéier zerstéiren, well „sie“ weilte jo alles freckt maachen. Den Obama, den wier net besser wéi de Bush, den Drecksaack. Hien hätt et mam Härz, an et wier jo och esou eng Hetzt. D’Natur géif de Mensch eng Kéier zerstéiren.
Angscht a Schrecken souzen mat mir am Abteil an hunn sech ennert de Setzer virun dem Mann verstoppt.

D’Ticketen kaafen waar dunn vill manner schrecklech. Eng Reduktionskaart fir déi Jonk wollt de Mann eis ouni Passfoto awer net ginn, also si mir e puer Deeg méi speit nach eng Kéier gaangen. Ech hunn een aanere Vendeur dunn gefroot, ob ech him d’Passfoto sollt ginn. De gudde Mann huet dunn gemengt: Oh, wann der se dobai hudd!

Dunn, op engem Samsdenmoie, deen vill ze fréih ugefaangen huet, huet sech eise baal schon gonzojournalistesche Grupp op der Gare an der Staadt getraff an ass, lues awer zielsecher, an den TGV geklommen.

Mat 350 km an der Stonn duerch franseisch Landschaften ze briederen, ass am Fong guer net esou spektakulär, ewéi et klengt. D’Acceleratioun kritt een baal net mat an Vitesse mierkt een esouwiesou net. Lo wärte vill Leit, déi gären an séieren Autoen rondremfueren, komesch kucken: Vitesse spiert een net. Just d’Acceleratioun kritt een mat. Och en Fluch mat engem Passagéierfliger, deen ronn 900 Stonnekilometer mescht, ass jo naischt immens opreegendes. Trotzdem ass et ziemlech impressionant, an knapp 2 Stonnen zu Parais ze sinn an dozweschend och nach 2 mol stoen bliwen ze sinn.

Vill ze vill midd si mir dunn direkt an de Metro geklommen an hunn eis Paraiser Sehenswürdegkeeten ungekuckt. De Louvre, dem seng Pyramiden nie een Tetraheder sinn, och wann et Leit gouf, déi daat behaapt hunn. Dofir ass den Arc de la Défense jo anscheinend en Tesserakt, also en véierdimensionale Würfel. Parais, d’Stadt vun de komesche geometresche Figuren?

Iert mir eis an postmoderne Geometriecoursen verlueren hunn, si mir leiwer daat Symbol fir Parais schlechthinn kucke gaangen: den Eifelturm. Gebaut fir just e puer Méint während der Weltaustellung an nach emmer net ofgerappt, ass een en Magnéit fir Touristen an Leit, déi Touristen belleg Blech-Mini-Eifeltierm fir 13 Euro verkaafen wellen. Daat meeschtens mat de Wierder „Bling Bling, treize Euro“

Verzweifelt hu mir dann eng Metrostatioun gesicht, déi komescherweis main Ticket eng zweeten Kéier ungeholl huet. Ech hunn geduercht: Yeah, lo hues du en mageschen Ticket, den eiweg geht an du kanns elo emmer an eiweg fir naischt mam Paraiser Metro fueren.
Déi nächste Kéier, bei där mir eis duerch eng vun denen komeschen Statiounen gedreckt hunn, wollt déi deen Ticket awer net méi. Esou waar daat just eng komescht Geschicht, déi duerch irgendeen Zoufall funktionéiert huet.

Iwerhaat, de Metro. Ech hun öffentlechen Transport, den gudd funktionéiert, jo immens gären. Den enzegen Problem mam „gudd funktionéiren“ ass, dat de Recht vun der Menscheet daat och emmer séier spatz huet an dann emmer alles immens voll ass, wat dann net méi esou gemitterlech ass. Irgendwann während mir eng länger Streck gefuer sinn, ass eng Fraa erangeklommen, déi een komescht Heft an der Hand huet. Sie huet sech als Clairvoyannte an Autorin vu Kannerbicher virgestallt an huet dunn ungefaangen, een komescht Lidd op enger mir onverständlescher Sprooch ze sangen. Bei der nächster Statioun waar se färdeg a mir konnten berouegt rausklammen. Ob der Stross stoung dunn en Mann haart ze jaizen, wahrscheinlech hire Mann.

Nom Check-In an engem klengen Hotel mat pompöser Tapéit um Montmartre, midden rondrem-setzen an op den check-in waarden an dem Akaaf vun zwou Fläschen Wain an engem Fläschenöffner hu mir eis an een Park gesaat an hunn eis um Wain an un der Sprooch vergaangen. Komescherweis huet de Wain eis dozou bruecht, all meiglech Sätz ausserhalb vum Kontext an enger sexualiséierter Form ze gesinn. „Et kennt bluddeg“ ass genausou onschelleg wéi „relax Spiller bei mir doheem“, wann een se net graad duerch d’Ouren vun engem Wain-User zu Parais héiert.

Download audio file (angschtaschrecken71.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken op enger Insel virun Marseille

Am Fong sollten just d’Direkteren vun den verschiddenen Direktiounen, also den Gemengerservicer vun der Gemeng vun Marseille un der Visite deelhuelen. Déi hun hier Beamten mat angelueden, an déi hun erem mech mat angelueden. Esou koum et, daat main Numm op enger Lescht stoung an ech quasi en gellenen Ticket fir d’Fähr, déi extra fir eis reservéiert waar, kruut.

Virun Marseille ged et eng ganz Rescht vun Inselen déi zum Groussdeel relativ onbewunnbar sin an daat och meeschtens sin. Eng vun denen Inseln ass d’ Île d’If, wou d’ Châteaux d’If drop steht. Weem daat naischt seet, den kann sech jo em Chreschtdaag eng vun denen selleschen Verfilmungen vum Christophe Dumas sengem Roman “Le Compte de Monte Christo” ukucken an rausfannen, waat ech dann elo gemengt hun.

Mee ech sollt net een ehemolen Prisong besichtegen, mee eng ehemoleg Clinique. Déi hun se fréiher gebaut, fir d’Leit do an Quarantän ze setzen, falls se irgendeng Krankheet haaten, déi e bessen méi unstichend an/oder geféierlech waar wéi de Schnapp.

D’Fähr haat e bessi mat dem staarken Wand ze kämpfen, den fir eng retsch vun heigen Wellen gesuergt huet. Ech hun bei Turbulenzen an der Loft an am Wasser emmer déi selwescht gesond Anstellung: et ass eng gratis Achterbunn. Allerdengs wees ech nie, wéi déi aaner Leit denken an virun allem kann een jo nie wessen, wéi fest de Mo vun der Persoun ass, déi nirwt engem setzt. Et leeft een also Gefohr, op d’Feiss gekatzt ze kréien.
Ausserdem ass et schon … beandrockend, wann d’Wellen andauerend geint déi dann dach relativ denn Fenstern schloen an een erklärt kritt, waat een muss maachen, fir net séikrank ze ginn.

D’Gemeng vun Marseille huet hieren Beamten alleguerten en portablen Telefon kaaft, fir den Dengschtansaatz eben. Daat flott dorunner ass, daat se alleguerten ze ereeschen sinn. Den Nodeel dovunner ass, daat se alleguerten déi selwescht Standartschell angestallt hun, déi ziemlech dämlech klengt. Angscht a Schrecken waar och op deser Fähr. An si wollten net op d’Ìle d’If den Graf vun Monte Christo besichen goen, mee och sie waaren op de Wee op déi Besichtegung vun der ehemoleger Clinique.

No der Scheffsfahrt, déi mir iwregens iwerstaanen hun, ouni daat irgendeen mir op d’Feiss gekatzt huet, ass et dunn mat engem klengem Touristenzichelschen Richtung Schlass gaangen. Net, daat een net hätt kéinen déi 20 Minuten zu Fouss goen, mee et ass jo souvillmol méi flott, wann sech heich Gemengenbeamten an gewiehlte Lokalpolitiker sech an en vill ze enken Touristenzichelschen drecken, fir dann iwert eng krichsgefaangenähnlech Lautsprecheranlaag e puer Erklärungen zur Insel ze kréien. Ween och emmer sech daat ausgeduercht haat, en haat endweder en gudde Senn fir Ironie oder en eng extrem komesch Unsicht vun der Realitéit.
Main Gefill huet mir gesoot, daat et wahrscheinlech Leider daat zweet waar, waat d’Dosis vun Angscht a Schrecken verdubelt huet. Waaren esou aal Ruinen eigentlech net d’Lieblingspillplaatz vun Drogenverreckten, Autosklauerten an Leit, déi sech als Elfen verkleeden?

Bei der Clinique ukomm, hun ech virdeischt mol festgestallt, daat een d’Leit zwaar op eng Insel gescheckt huet, fir do un Krankheeten wéi der Pescht, Cholera, Lepra an aaneren mat Antibiotika an soss bellegen Medikamenten heelbaren ze stirwen, mee op manst konnten se daat do mat Stil maachen. D’Runinen vun der Clinique hun duerchschéinen geloss, daat dat ganzt fir déi deemoleg Verhältnisser eng Aart Club Med waar. An domadder fir vill Kranker wahrscheinlech eng dramatesch Verbesserung vun hiren Liewensemstänn. Ok, wahrscheinlech just esou laang, bis se sech mat denen aaneren 23 Krankheeten vun der Insel ungestach haaten an net emol main fiktiven medizineschen Held, den wéi en Gebai heescht, se hätt kéinten retten kennen.

Normalerweis ged een bei esou Virstellungen jo virdeischt mol begreisst an muss sech méi oder manner laang Rieden unhéiren. Héi waar daat ganzt anescht. Et gouf en Buffet mat ongeféiher 6 verschiddenen Zorten Chips an soss Knabberéien an op manst genausouvill verschidden Appteratifen, un denen sech natirlech direkt staark servéiert gin ass. Wann een an der Stadt vum Pastis ass, därf een net erwaarden, daat d’Leit Waaser drenken.

Nodeem jiddereen een oder zwee Glieser Aperatif erof haat, sin mer dun an en klengen Raum geruff gin, an dem et angenehm kill an daischter waar. Verschidden Leit sollten verschidden Deeler vun dem Projet virstellen. Wéi emmer, wann Leit onofhängeg vunneen computergesetzten Präsentatiounen erschaffen, wiederhuelen se op manst 30% vum dem, waat déi aaner Leit och soen.
Ausserdem schengt et zu Marseille eng immens komesch Virleif zu der grausamer Schreft “Comic Sans” ze gin, déi net nemmen menger Meenung no en Verbriechen un der Typographie ass.

Angscht a Schrecken sin méi grouss gin. Offensichtlech ass héi einfach mol drop lass renovéiert ginn, ouni genee ze wessen, waat herno aus der fresch renovéierter Clinique soll entstoen. En Kultuzentrum waar d’Idee, déi emmer erem opgetaucht ass. An ebenfalls verdächteg oft ass vun “Marseille 2013” geschwaat gin. Marseille huet seng Canidature gestallt, fir europäesch Kulturhaaptstadt fir d’Joer 2013 ze gin. Esou wéi Letztebuerg et 2007 waar, just eben ouni bloen Hierscht. Vlaischt huelen se zu Marseille jo daat blot Pastisglas oder esou eppes.

Den Problem bei dem ganzen waar folgend: Et sin un sech keng Souen do, fir daat ganzt bis 2013 ze realiséiren, et de Projet ass awer emmer an Hibleck dorobber virgestallt gin. Eng interessant Strategie, déi esouguer kéint opgoen, wann et genuch Pastis gouf.

Meng Begleedung huet mech op een Deel vun der Insel bruecht, den net esou flott ausgesin huet. Virdeischt mol ass daat ganzt keng greng Insel, mee eischter eng Aart Wüst oder Stepp mat weinegen Pflanzen déi dem Klima iwerhaat gewues sin. Dann gouf et nach Bunkeranlaagen aus dem zweeten Weltkrich. Echt Nazibunker aus bronggroem Betong op enger Insel virun Marseille. Ween hätt daat geduercht?
Angscht a Schrecken haaten mech. Kuerz virun Marseille gouf et eng Insel mat aalen Nazibunkern, Ruinen vun Cliniquen déi einfach esou aus Spass un der Freed erem opgebaut gin an wahrscheinlech waar daat ganzt eng Heichbuerg fir Drogenverreckter an Elfenmederscher.
Daat enzegt, waat lo nach gehollef huet, waar d’Flucht mat enger speziell zu desem Zweck gelounter Fähr…