Mä et bréngt alles näischt. Ech kann de Grand-Duché net länger ignoréieren, esou gären ech dat och géif maachen. Ugesiichts vun der aktueller Lag vun der Natioun muss ech eppes soen. Well soss schéngt et jo keen ze ginn, deen oder dat seng Stemm erhierwt. Wahrscheinlech sinn ech domadder de leschte Patriot. An ech wosst bis elo grad mol net, dat ech patriotesch wier an eigentlech haassen ech Patriotismus ob den Doud. Mä bei dem momentan Zoustand kann ech net näischt soen …

Download audio file (angschtaschrecken111.mp3)
mp3 download (11,1 MB)

Elo bléist de kale Wand vum Sozialofbau also och zu Lëtzebuerg. Keen Kannergeld méi, kee bëllegen Akt méi, kee Benzin méi am Index-Wuerekuerw, keng Buslinne méi an der Brousse. De Grand-Duché gëtt ab elo vun Angscht a Schrecke regéiert, an jidderee freet sech, wien déi Leit gewielt huet, déi elo keng Sue méi verschenke wëlle.
De Congé parental gëtt op 4 Méint gekierzt, an d’Mammerent kritt eent elo och just eréischt mat 65 Joer. Wéi dat lescht allerdéngs 15 Milliounen Euro spuere soll, hunn ech net ganz verstanen. Stierwen esou vill Fraen zwësche 60 an 65 Joer?

An wéi wann mir net aner Problemer hätten, si mir och nach am Krich. Déi Noriicht kennt villäicht iwwerraschend fir een Land, dat méi Zaldoten an der Militärsmusek wéi an Auslandsasätz huet, an dach ass den Grand-Duché am Krich. Däitschland huet laang gebraucht fir dem militäreschen Asatz an Afghanistan de Numm ze ginn, deen en verdéngt: Krich. Mir sinn am Krich. A wann ech dat richteg verstanen hunn, si mir am Krich géint den internationalen Terrorismus.

Jo Frënndinnen a Frënn, esou gesäit et aus. De Bush ass zwar net méi am wäissen Haus, mä a sengem Krich setze mir ëmmer nach. Am Géigesaz zu den Amerikaner hu mir nach ëmmer déi Leit an der Regierung setzen, déi eis dat agebrockt hunn.

Ech setze jo momentan zu Wien. Dat ass an Éisterräich. Just, wann dat iergendeen nach net wosst. Mech huet nämlech deslescht een gefrot, wéi et mir dann an der Schwäiz géif gefalen. Ech verweise just mol ob divers Angscht a Schrecken-Episoden, déi um Bodensee spillen. Hei an Éisterräich hunn se en Sonnden hire Präsident gewielt. Kandidate waren den amtéirenden Präsident, eng Fra, déi een, dat huet d’Europäescht Gericht fir Mënscherechter bestätegt, als Kellernazi däerf bezeechnen an een chrëschtleche Fundamentalist. Et war also zimlech kloer, wéi et géif ausgoen. Knapp 15% huet d’Kellernazi Barbara Rosenkranz kritt, den Heinz Fischer ass erëm Präsident an den komesche chrëschtleche Fundamentalist ass just vun e puer komesche Leit gewielt ginn, déi wahrscheinlech ze vill gesoff haten, wou se an Wahlkabinn getierkelt sinn.
Zu Lëtzebuerg schéngt dat keen ze interesséieren, déi grouss Medien haten all just eng Agenturmeldung doriwwer. Et schéngt méi wichteg ze sinn, wat de Poopst grad mécht. Komesch, wéi een Saachen ignoréiere kann.

Angscht a Schrecke gi grouss, wann een sech dat mol duerch de Kapp goe léisst. Do setze mer also, mat eiser Arméi, déi ausser enger Militärsmusek an engem nach net existéirenden iwwerdéiereten Fliger. Villäicht kann een den internationalen Terrorismus jo dovunner iwwerzeegen, opzehalen, wann eis Militärsmusek just oft genuch den Hämmelsmarsch spillt a mir mat eisem A400M Kamelle verdeelen.

Interessant ass och, dass dat ganzt ni esou wierklech erwähnt gëtt. Politiker_innen hunn et wuel net gären, iwwert esou onpopulär Saachen ze schwätzen. Virun allem wann se net nëmmen an engem Krich sinn, vun deem kee weess, wéini a wéi en soll ophalen, mä och nach Spuermoossnamen aleede wëllen, déi iwwerhaapt kengem gefalen.
„Mir kierzen den Sozialstaat, bis keen e méi erkennt . Ah jo, iwwregens, eis Leit, déi den Fluchhafe vu Kabul bewaachen, sinn do net an der Vakanz, mä am Krich.“

Iergendwéi schéngt et awer e bësse komesch, wann een elo jidderee jéimert. Huet da wierklech keen et komme gesinn, dat et och ob der „Insel der Glückseeligen“ Lëtzebuerg irgendwann eng Kéier misst ob een Enn goe mam Friede-Freude-Eierkuchen-Kapitalismus?
„Et ass eriwwer mat der Spaassgesellschaft.“ huet virun e puer Joer dee Mann gesot, deen et elo – alt erëm eng Kéier – riichte soll. De JCJ national als Superheld vum Neoliberalismus, deen sech, anscheinend ouni iergendwellech Ironie, als „de leschte Kommunist“ bezeechent. An dat dat wuel net esou goe wäert, wéi vill Leit sech dat virstellen, ass och zimlech logesch.

Wéi laang ka Lëtzebuerg als Konzept iwwerhaapt nach bestoen? Kenne mir dovunner ausgoen, dat een mat engem Mix aus bëllegem Benzin a Bréidercher fir déi Aarm an Steiererliichterunge fir déi Räich nach laang bestoe kennen? Lëtzebuerg ass quasi den Aldi ënnert den Länner. Bëllege Benzin musse mir fréier oder spéider opginn, well laang ass kee méi do. Wéi laang d’Steiererliichterungen an Bankgeheimnis oprecht erhale kenne ginn, steet an de Stären. An pardon, mä op bëllege Bréidercher an Zigarette kann een keng Economie opbauen. Villäicht sollte mir eis déi Geschicht mam Neoliberalismus dach nach emol iwwerleeën.

Et mécht mir Angscht, déi ganz Geschicht just esou aus der Distanz ze beuerteelen, net mat ze kréien, wéi d’Stëmmung am Land ass. Ech fille mech net gutt, wann ech u Lëtzebuerg denken. De Grand-Duché vun der Angscht wéisst säin ellent Gesiicht.

An elo? Bei dem ganzen hëlleft och keng Flucht. An dach schéngt et, wéi wann dat dat eenzegt wier, wat eis am Moment géif bleiwen. D’Flucht an d’Hoffnung, dat net iergendeen ob d’Idee kennt, d’Krichrecht auszeruffen, fir déi nächst Wahlen ze ëmgoen …

Download audio file (angschtaschrecken96.mp3)
mp3-download

Wou also ufänken? Villäicht beim 16. Mee. De Wahlkampf hat grad ugefaangen, den Exame war nach wäit genuch wech an et war en wonnerschéinen, sonnegen Daach, ob dem een gären e Béier oder eng Glace mat Kollege genoss an d’Welt d’Welt si gelooss hätt. Mä dem sollt net esou sinn. Klassekampf war ugesot.

D’Gewerkschaften haten opgeruff, de Sozialstaat ze retten an d’Krise, hier Auswierkungen a Verursaacher ze verurdeelen. Do hunn ech natierlech net dierfe fehlen. Éischtens, well bei esou Aktioune meeschtens häerzlech wéineg Gonzojournalisten dobäi sinn an zweetens wellee jo ëmmer hoffe kann, dat et zu enger oppener Revolutioun, ungeféiert vu militante Stolaarbechter an Eisebunner, kennt.

Ech hunn mech also bei „jonke Block“ gesellt an hunn probéiert, all deene Leit, déi komm sinn, fir hier Meenung auszedrécken, eng Aussoen ze entlackelen. Iergendwéi ass et schonns e bësse komesch, wann Demonstranten a be mol näischt méi ze soe wëssen.

D’Demonstratioun huet awer virun allem eppes gewisen: D’Stad Lëtzebuerg ass vill ze vill kleng fir esou grouss Demonstratiounen. Déi eng Gewerkschaft war schon bei der gellener Fra ukomm, do waren déi aner nach net emol bei der Gare fortgetreppelt. Mäin Blockvu ronn 100 Jonken an soss Anarchiste stoung virun der Postgewerkschaft an hannert der ALEBA. Ech hunn mech gefrot, wéi een sech muss fillen, wann ee fir seng Aarbechtsplaz op enger Bank demonstréiere geet an hannert engem d’Leit dauernd „A, Anti, Anticapitalista“ ruffen.

Angscht a Schrecke sinn bei mir awer éischter opkommen, wéi ech matkritt hunn, dat verschidde Gewerkschafte Leit schwätze gelooss hunn, déi op enger Wahllescht stoungen. Vu Parteien, géint deren hier Politik demonstréiert gouf. Iergendwéi hunn ech dat net ganz verstanen. Mee ech wosst: Angscht aSchrecke ware ni wäit. Net op dëser Demo, net am Walkampf an och soss néierens.

A Propos Wahlkampf. Esou eppes langweileges ass et jo scho laang net méi ginn. Dat eenzegt spannend war d’Fro, op net iergendwann iergendeen géif en Accident bauen, well esou vun enger photoshop-optiméierter Hackfress op engem Plakat irritéiert wier, dat en net méi riicht foure kéint.

Iwwerhaapt, déi Wahlplakater. Soss gouf et jo op mannst ëmmer eng Partei, déi origineller gemaachh huet, mä dat originellst, wat ech dëst Joer gesinn hunn, war de Karl Marx, den duerchh d’Dir vun der Krise erankennt an seet „Moien, ech sinn erëm do“
Den imagniäre Proletarierspillschoulskannerchouer an mengem Kapp huet dann ëmmer gefrot:
„Wou waars de dann, Monni Marx?“
Wahrscheinlechh am Letzebuergecours. Den Sondage no géif et jo zu engem kräftege brong-ruck kommen an d’Richtung vun der Partei mat deenen dommste Gesiichter op deene greißten Wahlplakater an deenen idioteschsten Ideeën, déi op de Wahlkampf awer op mannst e bëssi opgehellt hunn. Alleng déi Idee, fir eng Zuchstreck 80 Meter ënnert dem Aldringer wëllen ze bauen ass esou eppes vun hirnverbrannt, dat een déi Partei, déi domadder komm wier, a normalen Zäiten ausgelaacht hätt. Mee dës Kéier net. Dës Kéier war jo Krise. An domadder hate mir richteg Problemer, mat deene mir eis hu misse beschäftegen. Leider haten d’Parteien esou zimlech all déi selwecht Léisung op den Problem. Dofir huet sech dann de Großimperator an den Typsche vun der Partei mam trauregen Hond iwwert eng Stonn laang iwwer Semantik ennerhaalen. Se hätten am Fong och kéinten d’Generalversammlung vum Philatelistenclub weisen, dat wier wahrscheinlechh méi opreegend gewiescht.

An trotzdem sinn Angscht a Schrecke bei mir opkomm. Zum mengem „Gleck“ hat ech awer Examen, also net all ze vill Zäit, duerch Strossen ze goen an mech mat schlechte Bicer oder soss komesche Gadgets traktéieren ze loossen. Ech froe mech och, ob esou en Bic schon jee eng Kéier eng Wahl beaflosst huet. Vilaischt, wann de Bläistëft an der Kabinn verschwonne war.

Den Examen. Angscht a Schrecke sinn am Fong schon virprogramméiert, well et huet een am Fong nach ni eppes guddes iwwert Examenszäit héieren. Stress, Moschwieren, Panikattacken, Alpdreem bis an den heigen Alter eran.
An wann een all Daach esou eng Horrorgeschicht erzielt kritt, geet een och richteg entspaant an d’Examenszäit eran an freet sech dorobber.

Et gett een zu enger Aart welleloser Maschinn. Léieren, Iessen, Léieren, Iessen, Schlofen an dann erëm vu fir un. Och déi Examen, déiee schreift, bréngen net mat sech, dat een sech besser fillt, well dat schlëmmst ëmmer nach virun engem ass, een ëmmer méi léieren, léieren,léiere muss an een dann no dem Examen, vir deen ee grad léiert, erëm en huet, fir deen en léieren, léieren, léieren, léiere muss. Wann een dat e puer Woche gemaachh huet, wonnert een sech och iwwert den heige Sauerstoffgehalt an der Loft, wann een sech dann traut, eraus ze goen.

Ech hat dann awer och prakteschen Examen. Schrëftlech, dat ass normalerweis ganz gutt gaangen. Et souz ee fein do a konnt Iessen an Drénken, esouvill ee wollt an huet sech da mat e puer méi oder manner interessante Froen ausernee gesat. Ausserdeem ass een duerchh de permanente Konsum vun Drauwenzocker immens euphoriséiert.

Mä dann de prakteschen Examen. Virdeischt ass een duerch d’hallef Land gefouert ginn, just fir mussen iergendwou am Oste vum Land ënnert dem Virdaach vun enger Barack, déi fréier wahrscheinlechh mol eng Kéier eng Schoul war, ze waarden. Do sinn dann all méiglechh Faktoren duerchdiskutéiert ginn, ouni dat een zu engem Ergebnis komm ass.

Iergendwann ass d’Camionnette mech dunn och siche komm. Ech hunn mech bëssi gefillt wéi wann ech géif vu Canossa op Golgota goen.
D’Camionnette ass genee dräi Stroosse weider gefuer. Angscht a Schrecke sinn opkomm. Wat hu mir bei dem Haus gemaach? Wat sollt elo do ob eis duerkommen? Ech hunn mir schon déi wellste Szenarioen ausgemoolt.

Ech krut dunn mäin Aufgabeblaat, war erliichtert an hunn mech missen an en komesche Raum setzen, wou ee Mann Vulledreck gekiert huet. Den ass dunn verschwonnen an ech hunn mir déi wichtegst Stechwierder opgeschriwwen. E puer Minutten drop ass eng Fra erankomm an huet mech gefrot: „Bass du beim Rom an der Klass?“
Ech hu kee Matschüler, dee Rom heescht. Awer en Proff.

Angscht a Schrecken hate mech. Wat war dat fir eng absurd Situatioun, an enger Partyscheier vun den Eltere vu mengem Proff mäin Exame virzebereeden, während dobausse Wahlkampf war an domm Gesiichter nach méi domm Ideeë verbreet hunn? Wat war dat fir eng Welt, wou dauernd iergendeen „KRISE“ jäizt, awer kee weess, wat en dogéint sollt maachen? An virun allem: War ech beim Rom an der Klass?

Dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht no vir. An d’Demonstratioun, an d’Walkabinn, an den Examen.

Download audio file (angschtaschrecken66.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken a Kanada