Download audio file (angschtaschrecken106.mp3)

mp3 download Angscht a Schrecken in einem Weinviertel

Diese Folge ist übrigens auf Deutsch, weil sie nicht nur auf Graffiti, sondern auch auf ORANGE 94.0 im Rahmen der Sendung Funkschatten gelaufen ist.

Download audio file (angschtaschrecken63.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken am MUDAM, den vun verschiddenen Leit och Péimusée genannt ged

[Das Stück davor war handgeschrieben, ich tippe das bei Gelegenheit mal ab.]
Um enneschten Stack gouf et eng Ausstellung vun portugieseschen Kenschtler. Haaten mir gesoot kritt.
Waat mir net wossten: Den Raum virum Vestiaire waar net Deel dovunner, mee eng Austellung, déi emmer ass. Un sech huet et ausgesin wéi en Raum an dem en kéint mat komeschen Geigenstänn spillen. Mee déi waaren all ungepescht oder hun esou zerbriechlech ausgesinn, daat ech mir net getraut hun, se unzepaacken.
Irgendwéi huet daat mir alles naischt gesoot. Ech hun net erkannt, waat déi Konscht waar, ausser „komesch“. En Fläch huet ausgesin wéi Kresser am Sand, mee daat waar och alles aus irgendenger gedrechenter Modelléiermass, sou daat et keng Interaktivitéit gouf.

Angscht a Schrecken sin méi grous gin. Geifen eis elo just esou komesch Raim mat naischtsoenden Installatiounen erwaarden? Geifen mir eis herno fillen wéi déi greißten Idioten, well mir absolut naischt verstaanen hätten?

Zum Gleck ass et anescht komm. Mir sin an den greißten Sall vum MUDAM gaangen an hun do eng gigantesch stoften Installatioun gesin, déi ausgesin huet wéi eng grous Breimenheck, déi irgendwéi erschlafft waar. Wéi wann de Saaft erausgepresst gin wier. Et waar immens hell, well déi déier Steng an daat villt Glaas immens gestrahlt hun. Et huet wéi gedoo an den Aan.
Mee ob manst konnt ech déi Breimenheck e bessen interpretéiren. Mee trotzdem ass en ongudd Gefill bliwen.

An dem nächsten Raum stoungen Konstruktiounen aus Glas an Stohl, déi ausgesin hun, wéi wann se beim Baum vum Musée iwreg bliewen wieren. Vlaischt huet sech einfach keen getraut, se wechzeraumen, well se schon ausgesin hun wéi Konscht. An et wollt en jo net einfach e puer „Betz“ wechraumen an herno als Konschtbanaus vernannt gin.

Den ganzen Musée waar voller Secherheetspersonal, sou daat en stänneg d’Gefill haat, irgendeppes falsch gemaach ze hun an sech alles méi scholdbewosst ungekuckt huet, wéi en hätt missen. Et waar keen gudd Gefill, sech hallew obzön Biller unzekucken an dobai vun engem 2 op 2 Meter Mann iwert d’Scheller gekuckt ze kréien. Irgendwou ass och en Trupp Kanner duerch den Musée gehopst, déi en giganteschen Kaméidi veranstalt hun, waat d’Atmosphäre net onbedengt verbessert huet.

Et ass weider gaangen an eng Katakomb, déi an MUDAM-Sprooch als „Medialab“ bezeechet gin ass. Komesch technesch Zeechnungen an onlieserlech Zitater op komeschen Sprochen sin an enger Aart visueller Kakophonie ofwieselend op 43 verschidden Bildschirmer an Leinwänn projezéiert gin. Meng zwee aal Bekannter Angscht a Schrecken haaten daat gären. Irgendwann sin Leit komm, déi daat offensichtlech immens interessant fonnt hun an op denen komeschen Setzgeleegenheeten baal emgefall sin.

Mir hun eis weider gemaach an sin an komeschen Alkoven geland, wou Videoen un d’Wänn projzéiert gin sinn, an denen Léit op Luuchtepoten geklommen sin oder geturnt hun. Un den Maueren hungen Biller vun phallusgehörnte Fraen, denen kleng Apache-Kampfhelikopter aus dem Mond geflunn sin an déi sechs Brescht haaten. Um Bueden huet irgendeen Kenschtler der Baustell an dem hallewfärdegen gehuldegt an huet Zillen an Neonstuben an den Raum gesaat.

Den iwreschten Stack waar eng Austellung vun Objekter aus der Sammlung vum MUDAM. En Raum waar voll mat Biller vun engem kenschtler, den unisfarweg Flächen mat emmer 5,6 decke farwegen Stricher drop molt. Der Erklärung, déi op d’Mauer gepescht waar, no, hun des Stecker dozou gedenkt, en Bild duerzestellen. En Konschtobjekt, den einfach nemmen en Konschtobjekt waar, also.
Angscht a Schrecken sin méi grous gin. An engem aanerem Raum waar modern Konscht, déi méi no eppes ausgesin huet, och wann ech net verstaanen hun, waat. Ech haat en Bichelschen, an dem ech et noliesen konnt, daat huet missen duergoen!

An dun hun ech endeckt, daat den diaboleschen Wim Devolye (cf. Episode 45), den Erbauer vun den Kakasmaschinnen, eng Kapelle am MUDAM huet. An enger goteschter Kapell aus schwaarzem Stohl ged him an sengen Kakasmaschinnen gehuldegt. D’Kirchenfenstern sin Röntegenbiller vun Leit an obzönsen Positiounen an natirlech Konstruktiounszeechungen vun sengen Kakasmaschinnen. Angscht a Schrecken waaren esou grous wéi nie. An ech haat gemengt, et kéint em dem diaboleschen Wim Devolye einfach esou entkommen!

E bessen gehetzt an mat Schwees ob der Stiir sin ech dunn an den Keller gaangen, wou nach weider Wierker vun portugieseschen Kenschtler ze gesin waar. Allerdengs stoungen déi am Keller och schon richteg. Et waar ziemlech düster, an esou waaren déi Wieker och. Ech sin an een ofgedonkelten Raum gaangen an hun eng Filmprojektioun erwaard. En gigantescht Bild vun engem Kameraobjektiv huet mech ungekuckt. An irgendwann huet déi Kamera ungefaangen, sech ze bewegen. Ech sin erféiert. An ech hun geduercht, déi Kamera geif mech regelrecht duerchkucken, mech röntegen, alles vun mir rausfannen.
Falls der eng Kéier iwert daat Wuert „orwelleschen Alpdraam“ faalt, – ech wees elo, waat gemengt ass.
Angscht a Schrecken haaten ech. Ech hun probéiert, fortzelaafen, mee ech sin just an en aaneren Raum getrollt. Een schrecklecht Bild huet sech mier gebueden.
Do houng eng Usammlung vun menschlechen Skletter, matneen zu engem grotekten Bild verschmolz. Waat fir en Mellen Drogenverreckten haat sech esou eppes ausgeduercht? Huet den Mensch wirklech Leit dofir embruecht oder Griewer vun onschellegen ausgebuddelt fir un Schanken ze kommen?

Angscht a Schrecken waaren esou grous wéi nach nie. Modern Konscht, Baustelleniwerrechter, eng gigantesch Kamera, ofschreckend Schankenskulpturen an d’Kapell vum diaboleschen Wim Devolye… daat waar ze vill fir mech.
Daat enzegt, waat elo nach bliewen ass, waar d’Flucht. D’Flucht an d’trivialt. An déi ass um Kierchbierg just 5 Busminuten bis bei de Kino ewech…

Download audio file (angschtaschrecken53.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken um Enn vum Joer

Ech perséinlech haalen jo net all ze vill vun dem ganzen Rummel, den em daat néit Joer gemaach ged, haalen et awer fir eng flott Geleegenheet, ze féiren. Mee daat ass awer och schon alles. Féiren bis moies fréih kann en eigentlech och op all aanerem Daag vum Joer, besonnesch wann Weekend ass. Ech gin dann och immens oft gefroot, waat ech Sylvester wärt maachen. An d’Leit sin emmer entäuscht, wann en dann net op déi Plaatz geht, op déi en onbedengt sollt goen. D’Enn vum Joer bzw. de Ufank vun dem néien schengt méi Spaß ze maachen, wann en méi Leit rondrem sech huet, déi een iwerhaat net kennt an déi engem dann op d’Feiß katzen.

En vun denen beschten Sylvestern, deen ech haat, hun ech mat enger Frendin virun engem Bildschirm verbruecht. Op dem mir eis méi oder manner verreckt Filmer ungekuckt hun. Mee esou Saachen sin vill ze vill onspektakulär fir Leit, déi sech an de Costum vum Papp oder schlemmeres werfen an sech dann mussen mat Schampes besaufen, bis sie friemen leit op d’Schong katzen. Ech verstinn daat. Mee ech kann et absolut net novollzeien. Wann ech mir nemmen virstellen, ech misst an engem Costum do stoen an nemmen Schampes drenken, fir herno friemen Leit op d’Schong ze katzen, kreien ech Angscht a Schrecken.

Waat ech och grujeleg fannen, sin déi sougenannt Jahresrückblicke. Do ginn dann an multimedialer Form déi WICHTEGST Saachen aus dem leschten Joer präsentéiert. Oft mierkt en dobai, daat déi Saachen, déi nach virun 11 Méint immens wichteg geschengt hun, haut schon laang erem vergiess sin. Oder erennert sech nach een un d’Mönchen aus dem Myranmar?
Virun allem ged et net nemmen een esou en Reckbleck, mee eng gefillten Millioun. An déi sin natirlech alleguerten inhaltlesch völleg identesch. Déi eng daueren just eng hallew Stonn, déi aaner sin richteg Gala-Showen vun 6 Stonnen mat Gäscht aus all Mount, Themenberaisch an konzernéierter Randgrupp. Un sech freet en sech, wiesou mer emmer nemmen mussen zereckkucken. Et kéint en jo och mol no vir kucken an sech Froen, wéi en an dem nächsten Joer Angscht a Schrecken kéint verhenneren.

Dann gin ech och nach oft gefroot, waat ech mir dann fir daat néit Joer virgeholl hätt. An un sech ass daat e bessi komesch. Déi Kurrel – ok, ech wees, et ass un sech keng Kurrel, mee eng relativ schéin geformte Gromper – déi Kurrel also, op der mir alleguerten setzen, huet en Tour rondrem d’Sonn gemaach. Punkt. Doweinst soll ech mir lo lauter gudd Virsätz huelen? Kennen mer net nach méi arbiträr Unläss huelen? Wéi wier et mat folgendem: all Keiers wann en eng Menz um Bueden fennt, muss en en gudden Virsaatz huelen. Awer just, wann se mat der Zuel no uwen lait. Angscht a Schrecken mellen sech zereck.

Heinsdo, zweschen all denen peniblen Froen an dem stressegen Geplangs, wou ech dann elo hinginn, fir daat mir d’Leit do op d´Feiß katzen kennen an ech Angscht a Schrecken erliewen kann, muss ech dann tatsächlech drun denken, waat ech daat läscht Joer alles esou erliewt hun. Ech hun bei dem komeschen Konschtprojet flash007 Leit kennengeleiert, déi mengem Kenschtlerklischee (Drogen an Kettenseen-durch-Metallfässerfilmer) entspriechen. Ech waar op Konzerten, déi esou haard waaren, daat esouguer Angscht a Schrecken aus Angscht virum Tinitus geflücht sin. Irgendwann Ufank des Joeres haaten mer en giganteschen Stuerm iwer Europa, duerch den ech och hun missen goen. Ech waar op engem Bloggertreffen an enger ultra-hipper Bar, wou ech op koksend Marketingleit getraff sin, déi sech just vun Schnitterscher ernähren. Angscht a Schrecken haaten mech fest am Greff, an et waar reicht Enn Januar.
D’Kulturjoer huet fir immens vill Angscht a Schrecken gesuergt – ech hun esouguer nach vun bloen Hirschen gedreemt. An der letztebuergescher Konzertslandschaft hun ech Bekanntschaft mat deifen Ofgrenn vun der menschlescher Anatomie gemaach, am Dall vun de siewen Schlesser hun ech eng wichteg Botschaft geleiert: Wann eppes net gefeierlech genuch ass, kann en emmer nach Salzséier drop schedden.
No obskuren Wasseranalysen waar ech esou terroriséiert, daat ech kuerzerhand op de Bodensee gefuer sin, wou et mat Angscht a Schrecken natirlech net besser gin ass. Ech hun kuerz drop de Billy Corgan kennengeleiert an erausfonnt, daat hien den Daiwel ass. Ech sin vun Leit an engem halsbriescherem Tempo duerch d’Brousse gefeiert gin, hun Hippiediskoen an Metalfestivals besicht. Ech waar op der Hochzait vun der Tata vun menger beschter Frendin, daat den Nolauschter net onbekannt ass an hun do déi eischten Keier eng doubel Portion Angscht a Schrecken erliewt.

Um Enn vum Summer hun ech déi haard Lektioun geléiert, daat d’Liewen an der Konsumgesellschaft, virun allem beim Bikini- an Bicherkaaf, esou voller Angscht a Schrecken ass, wéi ech mir et nie hätt kéinten dreemen. Op Braderie oder Peripherie – iwerall, wou gefeiert gin ass, waaren meng zwee aal Bekannten nie wait. Durno sin ech laang geflücht – drai Episoden laang op Köln an direkt durno op Kopenhagen. Just fir festzestellen, daat et Angscht a Schrecken net nemmen zu Letztebuerg ged.
An leschter Sekonn sin ech virum diaboleschen Wim Devoyle an sengen Kakamaschinnen geflücht, fir am Kannertheater nach méi Angscht a Schrecken duergebueden ze kreien. Op der ARA-Party haat ech meng Ried vergiess – wahrscheinlech, well ech nach emmer esou erschreckt doriwer waar, wéivill Leit en Kand vun mir wollten.
An dann ass et a bemol Enn Dezember an et mierkt een, daat en graad selwer en Joeresreckbleck geschriwen huet. Angscht a Schrecken gin méi grous, mee aus dem eegenen Studio kann en jo schlecht flüchten.

Ausserdem ass mir nach eppes komesch an obskures geschidd. Ech hun Gerüchter iwer eng CD heiren, en Mixtape mam Numm „Fear and Loathing Tape“. Waat och emmer daat heescht, et kann naischt guddes fir d’Joer 2008 bedeiten…

Download audio file (angschtaschrecken45.mp3)
mp3 download Angscht a Schrecken net bei, mee och net ganz wait wech vun de Kakamaschinen

Mir, dh. Ech an meng bescht Frendin, daat den Nolauschtern zwaar net onbekannt ass, mee awer anne-onym bleiwen well, wollten eigentlech just op en Konzert. Ech well d’Geleegenheet nach schnell notzen an mech fir den schlechten Wuertwitz entschellegen.
Mir waaren ursprünglech der Meenung, mir geifen en Konzert zweschen den Kakamaschinen gesin, quasi am Schaiss also.

Wéi mir den Musée, den ze kleng fir déi greißt vun de Kakamaschinen ass, ereescht hun, hun mir schon vun waitem gesin, daat irgendeppes net gestemmt huet. En schwarz-waiss gestraiften Fändel mat engem rouden Draach houng do. Als ausgebildeten Gonzojournalist mat Fähegkeeten an der Heraldik hun ech direkt erkannt, daat et sech em de Fändel vun der Republique Libre de Clairfontaine gehandelt huet.
Waar de Musée mat den Kakamaschinen besaat? Geifen domadder d’Eroberungspläng, déi secher irgendwou an engem Tirang an der aaler Molkerei geifen leien, wouer gin?

Angscht a Schrecken hun sech lues an lues ungeschlaach, och wann alles ganz friddlech gewirkt huet. Eng Onmass Leit huet Entrée bezuehlt, obwuehl ech ganz secher, irgendwou am Internet gelies ze hun, daat desen Event dach gratis wier. An wéi mir alleguerten wessen, stemmt alles waat am Internet steht.

Meng Begleedung huet sech daat och gesoot an huet einfach mol geziehlt, hat hätt eng Akkreditatioun. Oder hat geing Fotoen fir d’Band maachen, déi, an daat hun mir lo och mol rausfonnt, net am Schaiss zweschen den Kakamaschinen gespillt huet, mee am Keller. Daat waar Nouvellen, déi esou ziemlech alles geännert hun. Waat fir grausam Saachen geifen eis an dem Keller erwaarden?
Angscht a Schrecken sin méi grous gin, wéi mir eis bei Receptioun gedreckt hun an ech d’Kakamaschinen fir d’eischte Keiher erbleckt hun.
Meng Begleedung huet dunn d’Geschicht vun der Bandfotographin einfach nach eng Keiher erziehlt, an d’Leit hun him daat einfach geglewt. Waat erem eng Keiher en Beweis dofir ass, daat en den Leit egalwaat erziehlen kann, et muss just irgendeppes mat „Press“ oder „Veröffentlechen“ ze din hun, dann kennt een iwerall eran. Oder baal iwerall. Ob manst awer an de Keller ennert de Kakasmaschinen, wou en Konzert soll sin.

Daat, waat mir nämlech Angscht gemaach huet, waar folgendes: Meng Begleedung haat en Fotoapparat vun 100 Euro dobai, an naischt, waat irgendwéi no Fotographenausrüstung ausgesinn huet. Keng Stativen, Lichtmiesser oder soss Fotographenkrimskrams. An virun allem: wiesou hun se mech fir naischt erangeloss? Daat enzegt, waat ech gedroen hun, waar déi daitsch Iwersetzung vum Bret Easton Ellis sengem Roman „American Psycho“ an en Hawaiihierm. Daat ganzt an enger rosa Stofftuut.

Ok, et keint en lo argumentéiren, mir wieren alleguerten e bessi méi oder manner schick ungedoen gewierscht, mee daat kann dach net esou vill ausmaachen. Ech hun schon Journalisten an vill méi schlechten Kleeder gesin. Et mescht Angscht, wéi einfach et ass, wann en einfach heinsdo bessi daat ass, waat en op daischt „dreist“ ass.

Ech wees net, ob et am Lëtzebuergeschen en Wuert fir „dreist“ ged. Wann jo, geif ech déi Leit, déi wessen, waat fir en Wuert daat ass, mir daat matzedeelen. Meng Email ass joel@graffiti.lu an meng Handysnummer PIEEEEEEEP.

Mir sin also an de Keller ennert de Kakamaschinen gaangen. Do huet et no Iestebulli geriicht. Waat zwar keen schlechte Geroch ass, mee an engem Keller ennert Kakamaschinen hätt ech mir esou ziemlech all Geroch erwaard, mee net deen vun Iestebulli.
Angscht a Schrecken waaren och an desem Keller. Vlaischt haaten sie sech och als Fotographen ausginn.

Ech hun probéiert, daat alles ze ignoréiren an sin menger Begleedung an den Raum, wou sech den ominösen Konzert ofgespillt huet, nogetrollt.
Op een mol konnt ech mech net méi wirklech dorobber konzentreiren, Angscht a Schrecken ze ignoréiren. Cyanblo Neonstuben hun den Raum ausgeliicht, komplizeiert musikalesch Strukturen hun den Raum erfellt an de Buedem huet aus rengem Krässi bestaanen.

Meng Begleedung ass mat sengen heichen Stiwelen am Krässi angaangen. En Moment haat ech den schrecklechen Gedanken, daat daat ganzt just en Faal vum Wim Delvoye wier. Vlaischt wier den Krässi an Wirklechkeet Treibkrässi (esou wéi „Treibsand“) an mir geifen lues an lues angoen an dann geif den diaboleschen Wim Delvoye, Erfannen vun den Kakamaschinen kommen an eis un seng grausam verdauend Maschinen verfidderen.

Angscht a Schrecken haaten mech. Zum Gleck huet de Fakt, daat déi meeschten Leit net am Krässi angaangen sin, dogeint geschwaat. Ausserdem ass den Wim Delvoye, den Erfanner vun den Kakamaschinen, Vegetarier an huet och schon Schwain tätoweiert. Ech wosst net, ob daat geif geint d’These vum Treibkrässi schwätzen, mee et huet mech berouegt.

Et gouf drai Zyklen. En Set Musek, dann erem Paus. Daat ganzt drai Mol. An denen Pausen hun mir meeschtens mat irgendwelchen Leit geschwaat, déi mir méi oder manner gudd kannt hun. Ech hun mir och irgendwann eng Keier Zopp (Muertenzopp) geholl an en Glas Wain. Hei hun ech erem en Moment Angscht a Schrecken erliewt: Den Wain huet en missen vun enger Kaart ausssichen, an ech sin ungekuckt gin, wéi wann ech tatsächlech Ahnung vun letztebuerger Wainer hätt. Waat net de Fall ass.
Ech hun erem missen un d’Kakamaschinen denken. Vlaischt wollt en just, daat mir eis geifen de Bauch gudd voll schloen, fir daat d’Maschinen och ordentlech eppes ze verdauen hätten?

Ech hun un eng Geschicht geduercht, wou ech eppes ähnleches schon eng Keier heiren haat.
Demols ass et em eng aal Frau an en Uwen gaangen. Angscht a Schrecken sin nach eng Keier méi grous gin, mee de Wain huet mir gehollef, mech ze berouegen.

Irgendwann waaren déi drai Sets dunn eriwer an mir hun e puer aal Bekannter getraff, déi eis net nemmen flott Fakten iwert Kakamaschinen erziehlen konnten, mee mir och nach en secheren Heemwee versprach hun. Des Keier sollten jo och keng Drogenverreckter dobai sin.
Mir sin bis op eng Terasse gaangen, wou en eng Kakamaschin an engem Wantergaard stoen gesin konnt.
Angscht a Schrecken sin méi grous gin.
Eng gigantesch Maschinn, déi am Endeffekt just eppes konnt: Schaiss produzeiren. Ech wollt net vun esou engem Koloss aus Stohl an Reiher verdaut gin, fir herno am Vakkum angeschweest vun Leit mat vill Souen an weineg Gehiir kaaft ze gin an dann an enger geruchsneutraler Vitrinn ze verstepsen.
Leit hun festgestallt, daat ech un dem Owend Gebuerstdaag hätt an hun all 5 Minuten „Happy Birthday“ gesongen. Ech hun daat relativ schrecklech fonnt. Mee emmerhin nach besser, wéi vun enger Maschin verdaut ze gin.
Irgendwann hun mir entschloss, mir hätten elo oft genuch Kaka gesoot an wollten dunn nach e bessi op komeschen Techno fetzen. Ausserdem waar déi Fraa, déi irgendwou an dem Kellerlabyrinth, vun dem ech mir emmer nach net esou secher waar, ob et net eng Faal vum diaboleschen Wim Delvoye wier, anscheinend relativ berühmt.

Mir hun also schon zu menger Begleedung an der Band, déi jo afin zu hirer Fotographin muss sin, Äddi gesoot, obwuehl en sech secher waar, et geif en sech nach eng Keier iwert den Wee laafen. Wouranner genau de Senn bestaanen huet, wosst ech net wirklech. Dem Comissaire Balzer sin mir och nach iwert de Wee gelaaf.

D’Stemmung an dem Keller, wou déi komesch, anscheinend berühmte Fraa net nemmen opgeluecht huet, mee och nach wéi well rondrem gesprongen ass, waar um Deifpunkt ugelaangt. Leit iwert 30 stoungen loschtlos mat hirem Wainglas an hirer Schossel Ietsebulli rondrem an hun sech geigensaiteg gefroot, ob se sollten danzen.
Mir hun et einfach gemaach.
Also, gedanzt. Wann mir schon sollten verdaut gin, dann net ouni virdrun gedanzt ze hun.
D’Musek ass emmer méi obskur gin, déi anscheinend berühmte Fraa, déi wéi well rondremgehopst ass, huet aal Diskoklassiker opgeluecht. Irgendwann hun mir beschloss, ze goen. Angscht a Schrecken waaren omnipräsent an de Gesiichter vun denen Leit iwer 30, déi sech einfach net entscheeden konnten, ob sie lo danzen sollten oder net.

Menger Begleedung ass bei där Geleegenheet ne Instrumentenstänner op d’Feiss gefall. Ech hun gespiirt, daat et elo heich Zait waar, ze goen. Mee eis Flucht aus dem Labyrinth ennert de Kakamaschinen sollt kuerz virun der Dir op en Enn goen.

D’Sucht no Nikotin vun engem Member vun eiser Grupp huet eis an d’Gespreich mat mir vun Biller bekannten Leit bruecht. Als Zeechen vum Fridden sin Iwerraschungseeer ausgetosch gin. No deser Zeromonie, déi mir erem Angscht a Schrecken angejoot huet, sin mir dun endlech geflücht.
Wech vun de Kakamaschinen vum diaboleschen Wim Delvoye an d’Parkhaus net wait dovunner, do an den Auto an mat dem dun Richtung Fraiheet.
D’Flucht mat zwee Leit, déi all Lidd um Radio matsangen, ass laang an voller Angscht a Schrecken…